Έντυπη Έκδοση

Warren Zevon

Ενας μαθητής του Στραβίνσκι

Ο Warren Zevon ήταν ένας συνθέτης που μέσα από τα τραγούδια του περιέγραφε όσο ελάχιστοι άλλοι την καθημερινή ζωή στη δυτική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Το έργο του ήταν επηρεασμένο από τις κινηματογραφικές ταινίες του σκηνοθέτη Sam Peckinpah και τα μυθιστορήματα συγγραφέων όπως οι F. Scott Fitzgerald και Raymond Chandler.

Πίσω από τις συχνά αναφερόμενες στη βία παράξενες, σαρδόνιες ιστορίες του, υπήρχε ένα ιδιόρρυθμο προσωπικό χιούμορ, που ανάλογό του δεν συναντάμε στη σύγχρονη μουσική.

Από τους πιο αυθεντικούς καλλιτέχνες τής σκηνής του Λος Αντζελες στη δεκαετία του '70, ο Zevon μέχρι τις τελευταίες μέρες της ζωής του δεν έπαψε να αντιμετωπίζει τον θάνατο με το σκοτεινό χιούμορ που συχνά συναντάμε σε πολλά από τα τραγούδια του.

Φανατικός καπνιστής, το 2002 διαγνώστηκε ότι πάσχει από καρκίνο στον λάρυγγα και του ανακοινώθηκε ότι του απέμεναν λίγοι μήνες ζωής. Αυτός όμως μέχρι τον θάνατό του, στις 7 Σεπτεμβρίου 2003, σε ηλικία 56 ετών, συνέχισε να βλέπει τη ζωή με το ίδιο σαρκαστικό χιούμορ μέσα από τραγούδια του, όπως τα Ι'll Sleep When Ι'm Dead, Life'll Kill Ya, και Things Το Do In Denver When You're Dead. Μόλις έμαθε μάλιστα ότι θα πεθάνει σε λίγους μήνες δήλωσε: Το θέμα είναι να τη βγάλω τον χειμώνα για να προλάβω τη νέα ταινία της σειράς James Bond.

Λίγο πριν από τον θάνατό του είχε δηλώσει ότι επέλεξε να ζήσει με το πάθος του, που ήταν το κάπνισμα, όπως ο Jim Morrison των Doors είχε επιλέξει να ζήσει με τα δικά του πάθη, με τη διαφορά ότι αυτός κατάφερε να ζήσει 30 χρόνια περισσότερο.

Γεννημένος από Ρώσους μετανάστες στο Σικάγο, το πραγματικό του επώνυμο ήταν Zivotovsky, σε ηλικία 13 ετών και αφού εν τω μεταξύ είχε μετακινηθεί με τους γονείς του στην Καλιφόρνια, είχε την τύχη να γίνει μαζί με έναν άλλο μουσικό, τον Robert Kraft, μαθητής του Igor Stravinsky, προφανώς λόγω της κοινής ρωσικής καταγωγής τους.

Σε ηλικία μόλις 16 ετών και μετά τον χωρισμό των γονιών του, αποφασίζει να εγκαταλείψει το σχολείο και μεταβαίνει στη Νέα Υόρκη, όπου θα προσπαθήσει να ασχοληθεί με την φολκ σκηνή της πόλης. Στους πρώτους μήνες της μουσικής του δραστηριότητας θα φτιάξει με τη φίλη του Violet Santangelo το ντουέτο Lyme & Cybelle στα πρότυπα του πετυχημένου ανδρικού-γυναικείου ντουέτου των Sonny and Cher. Παράλληλα θα εργάζεται ως μουσικός στούντιο και θα γράφει μουσική για διαφημίσεις. Τα πρώτα τραγούδια που έγραψε θα τα ερμηνεύσουν οι Turtles και το 1969 η σύνθεσή του She Quit Me θα συμπεριληφθεί στο σάουντρακ με τη μουσική της ταινίας Ο Καουμπόϊ του μεσονυχτίου.

Το 1969 θα κυκλοφορήσει το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο Wanted Dead Or Alive, που όμως θα περάσει απαρατήρητο και θα αναγκαστεί να εργαστεί ως μουσικός στα επόμενα χρόνια, συνοδεύοντας με το πιάνο του τους Everly Brothers. Οταν αυτοί χώρισαν, συνόδευε πότε τον έναν και πότε τον άλλο, μέχρι που το 1975 βαρέθηκε και πήγε στη Βαρκελώνη, όπου έπαιζε στην ταβέρνα που είχε εκεί ο φίλος του David Lindell.

Στις αρχές της δεκαετίας του '70 τα τραγούδια του θα προκαλέσουν την προσοχή της Linda Ronstadt, η οποία θα ερμηνεύσει με επιτυχία τα Poor, Poor Pitiful Me, Carmelita και Hasten Down The Wind, τραγούδια που μιλούν για την αυτοκτονία, τον εθισμό στην ηρωίνη και την υποκρισία, τραγούδια που θα τον κάνουν γνωστό ως μία από τις πιο κυνικές φωνές στον χώρο του ροκ.

Τα δύο επόμενα προσωπικά του άλμπουμ ήταν τα Warren Zevon και Excitable Boy, όπου στο δεύτερο υπάρχουν τα τραγούδια Lawyers, Guns and Money και Werewolves Of London, στο οποίο τον συνόδευαν οι John McVie και Mick Fleetwood των Fleetwood Mac και η επιτυχία του θα οδηγήσει το περιοδικό «Rolling Stone» στο να τον χαρακτηρίσει, μαζί με τους Neil Young, Jackson Browne και Bruce Springsteen, τη σημαντικότερη παρουσία της δεκαετίας του '70.

Το 1990 είχε δηλώσει ότι οι στίχοι που αναφέρονται στη βία και η βίαιη μουσική πάντα ήταν μέσα στις προτεραιότητές του γιατί ο φόβος για τον θάνατο κάνει τον άνθρωπο να συμβιβάζεται με το πεπρωμένο του, που μοιραία έχει συγκεκριμένο προορισμό.

Βέβαια αρκετοί από τους στίχους του είχαν κωμικά στοιχεία, όπως τα τραγούδια Mr. Bad Example, The Hula Hula Boys και Gorilla You're a Desperado, στο οποίο περιγράφει την απόδραση ενός γορίλα από τον ζωολογικό κήπο του Λος Αντζελες, ο οποίος βάζει στο κελί του έναν γιάπη και πηγαίνει να κατοικήσει στο διαμέρισμά του, με συνέπεια να περιπέσει σύντομα σε κατάθλιψη.

Ανάμεσα στους θαυμαστές της μουσικής του ήταν ο Bob Dylan, για τον οποίο ο Zevon είχε αναφέρει ότι ήταν μία από τις βασικές του επιρροές. Ο Dylan μάλιστα συνεργάστηκε μαζί του στο τραγούδι The Factory από το άλμπουμ Sentimental Hygiene παίζοντας φυσαρμόνικα.

Ο Bruce Springsteen ήταν επίσης φίλος τής μουσικής του Zevon και έγραψαν μαζί το Jeannie Needs Α Shooter, που ήταν η ιστορία ενός εραστή που τον πυροβολεί και τον σκοτώνει ο πατέρας της γυναίκας που αγαπάει.

Λίγοι καλλιτέχνες είχαν την τύχη να συνεργαστούν με τόσα σημαντικά ονόματα όπως ο Warren Zevon και στα άλμπουμ που ηχογράφησε κατά καιρούς, συμμετείχαν ονόματα όπως οι David Lindley, Lindsay Buckingham, Stevie Nicks, John McVie, Mick Fleetwood, δηλαδή σχεδόν όλοι οι Fleetwood Mac, Don Henley, J.D. Souther, Carl Wilson από τους Beach Boys, Linda Ronstadt, Jennifer Warnes, Peter Buck, Mike Mills και Bill Berry των R.Ε.Μ., με τους οποίους έφτιαξε το συγκρότημα Hindu Love Gods και ηχογράφησε το ομώνυμο άλμπουμ, με το άλλο μέλος των R.Ε.Μ., τον Michael Stipe, θα συνεργαστούν στο τραγούδι Bad Karma από το άλμπουμ του 1987, Sentimental Hyjane, (στο ίδιο άλμπουμ έπαιζαν και οι Neil Young, David Gilmour), Graham Nash, Bruce Hornsby, Jeff Porcaro των Toto, Jackson Browne, που έχει κάνει και παραγωγή στα πρώτα του άλμπουμ. Οι περισσότεροι από αυτούς, μαζί με τους Bruce Springsteen, Joe Walsh, Timothy Β. Schmit, Tom Petty, Ry Cooder, Emmylou Harris, Dwight Yoakam, John Waite, Billy Bob Thornton, Τ. Bone Burnett κ.ά, συμμετείχαν στο αποχαιρετιστήριο άλμπουμ του The Wind, που ηχογραφήθηκε λίγες εβδομάδες πριν από τον θάνατό του, σαν κύκνειο άσμα. Στο άλμπουμ αυτό υπάρχει και η διασκευή του στο Knockin' On Heaven's Door του Bob Dylan, που αναφέρεται στον θάνατο ενός πιστολά

Παρά τη γενική αποδοχή που είχε όμως το έργο του, στα μέσα της δεκαετίας του '70, το έντονο πρόβλημα που είχε με το αλκοόλ εκείνη την περίοδο, απομάκρυνε πολλούς φίλους του από κοντά του. Είναι χαρακτηριστικό το ότι πολλές εμφανίσεις του είχαν διακοπεί επειδή ήταν τύφλα στο μεθύσι.

Οταν στη δεκαετία του '80 κατάφερε να ξεφύγει από αυτήν την κακιά συνήθεια, δήλωσε ότι παράτησε το ποτό, γιατί αυτό θα γινόταν η αιτία να οδηγηθεί ουσιαστικά στην αυτοκτονία, γεγονός που το θεωρούσε πράξη δειλίας. Μετά από αυτό αφιέρωσε περισσότερο χρόνο στην κόρη του Ariel και τον γιο του Jordan. Λίγες εβδομάδες πριν πεθάνει, η κόρη του γέννησε δύο αγόρια κι έγινε παππούς.

Μερικά χαρακτηριστικά της απήχησης που είχαν τα τραγούδια τού Zevon στον χώρο της τέχνης, είναι το ότι δύο από τους ήρωες της ταινίας The Lost Word: Jurassic Park είχαν τα ονόματα Nick Van Owen και Roland Tempo, που αναφέρονται στο τραγούδι του Roland The Headless Thompson Gunner. Το 1987 ο Kid Rock στη μεγάλη του επιτυχία All Summer Long μαζί με το Sweet Home Alabama χρησιμοποίησε σάμπλινγκ και από το Werewolves Of London, ενώ τραγούδια του ακούγονται σε πολλές σύγχρονες τηλεοπτικές σειρές.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Λογοτεχνία
Σχετικά θέματα: Από τις 4:00 στις 6:00
Ζήλια, το αρχαιότερο συναίσθημα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Στην άκρη της Κόλασης
Η τέχνη του λόγου και οι αντικατοπτρισμοί της κινούμενης εικόνας
Στο αρχιπέλαγος της παλιννόστησης
Τα όνειρα της Μαργκερίτ Γιουρσενάρ
Ιούδας και Αντιγόνη
Ο κυματοθραύστης της ζωής είναι η ποίηση, είναι η προσδοκία και το δικαίωμα να μεταδίδουμε
Πρόσωπα και προσωπεία σε φθινοπωρινές στιγμές
Κοσμικό ταξίδι σε Κέρκυρα, Βόλο με ρήματα και γεύσεις του Κάφκα
Με στόχο το κλασικό
Τοξοβολίες του πυρός και όνειρα
Συνέντευξη: Αλίκη Καγιαλόγλου
Η Αλίκη Καγιαλόγλου του λόγου
Συνέντευξη: Αργύρης Χιόνης
Οσο ζω, γράφω ποιήματα-όνειρα πάνω στα χώματα
Από τις 4:00 στις 6:00
Ζήλια, το αρχαιότερο συναίσθημα
Ενας μαθητής του Στραβίνσκι