Έντυπη Έκδοση

Οι χώροι

Αν κατά τον Αριστοτέλη χώρος είναι το μέτρο της κίνησης, στη σημερινή εποχή, την εποχή τού αναζητώντας εναγωνίως έναν οριοθετημένο χώρο, ένα πιθανό τοπίο μνήμης, έναν παρελθοντικό ιστό που αιωρείται πάνω από την άβυσσο, το μέτρο είναι βέβαιο πως έχει μεταβληθεί.

Οι αρχαίοι Ελληνες πρώτοι έθεσαν την έννοια της ανοιχτής σκέψης. Οποιοσδήποτε πρέσβευε κάτι καινούργιο γινόταν αμέσως δεκτός και εξέταζαν πάντα με προσοχή ό,τι σημαντικό είχε να καταθέσει. Ο βωμός τω αγνώστω θεώ θα υπάρχει όσο και το άγνωστο. Μια κατάθεση όμως χρειάζεται κατά πρώτον όνομα, ιδιαίτερα γνωρίσματα του καταθέτη, σαφώς καθορισμένη προέλευση και στήριξη αποδεικτική. Και εάν μεν πρόκειται για καταθέσεις χρημάτων, τα πράγματα είναι απλά και ξεκάθαρα. Αν πρόκειται για καταθέσεις της νόησης, επίσης.

Οι χώροι είναι αμιγείς, είναι πάντα καινοί και ανοιχτοί εις τα βλέμματα όλων, πάντα με το ακόρεστον της προσδοκίας γνώρισμα.

Τα πράγματα μπερδεύονται όταν μετατραπούν εις κοινούς, χωρίς οι μετέχοντες να έχουν σχέση κοινωνίας ή έστω μέτρο επίγνωσης των διαφορών. Τότε μετατρέπονται εις κενούς. Ετσι σήμερα έχουν ευδοκιμήσει όλα τα «δήθεν» και τα «λίγο» διαπλεκόμενα μεταξύ τους. Δήθεν διανοούμενος, λίγο επιχειρηματίας και λίγο διανοούμενος, δήθεν γνωρίζων κάτι ή τα πάντα.

Σε μια γη της επαγγελίας οι επαγγελλόμενοι τριγυρνούν με θολή την ανομολόγητη διάκριση μεταξύ θέλησης προσδοκίας και πραγματικότητας. Κανείς δεν μπορεί όμως να δρέψει ό,τι δεν είναι γι' αυτόν.

Οι χώροι είναι πάντοτε αμιγείς στην ουσία τους και τη σημασιολογία αυτού που αντιπροσωπεύουν.

Η ατασθαλία των οριζόντων μπορεί να ξεκινά από μια διάθεση να οικειοποιηθεί κανείς τα πάντα χωρίς την ανάλογη γνώση, όμως διακινδυνεύει να οδηγηθεί στο τίποτα.

Πολύ περισσότερο μάλιστα σε αυτή τη χρονική συγκυρία, κατά την οποία όλοι καλούνται να τοποθετηθούν απέναντι στα πράγματα κατά κανόνα χωρίς στοιχεία. Η σκοτεινή πλευρά της Σελήνης, όπως φαίνεται, ουδέποτε θα φωτισθεί προτού εκλείψει.

Πώς να πάρεις θέση ως παρουσία όταν οι άλλοι φροντίζουν τόσο για την απουσία τους.

Τοποθετούμενος μπορεί να βρεθείς στη δυσάρεστη θέση, αντί για το γεγονός, να ψάχνεις τι έφταιξε στον ίδιο σου τον εαυτό και μη τοποθετούμενος, μένεις με την αίσθηση του εισερχόμενου στον «κοινό τόπο» της απογοήτευσης. Σε ποια λίστα να συνυπογράψει κανείς, σ' εκείνην του κοινού ή του κενού; Να περιμένει την ολική έκλειψη; Ισως υπάρχει ακόμη και συγκινεί ένας βαθύς, πολύμορφος, αλλά βέβαιος χώρος, εκείνος των συναισθημάτων. Εκεί που η ζωή πάλλει και πάλλεται πάντα καινή, ένας πανάρχαιος σφυγμός της ανθρωπότητας ολιστικά που μεταφέρει τις μνήμες. Αν και αποτελεί μεταβλητή το κάτω από ποιες συνθήκες ο άνθρωπος διαισθάνεται και συναισθάνεται, το βέβαιο είναι πως έχει κληθεί να επιλέξει.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Ερωτικά και άλλα δίπολα
Το επαναστατικό μήνυμα Εκείνου που αγνοούμε
Στη σκοτεινότητα ενός ποιητικού εργαστηρίου
Στο θρίλερ της καθημερινότητας
«Για την κατανόηση του παρόντος είναι απαραίτητη η μελέτη του παρελθόντος»
Πεζογραφικό ταλέντο μιας μοναδικής ζωής
Στο απρόβλεπτο της καθημερινής τραγικότητας
Φόνοι στην υπηρεσία της σύγχρονης τεχνολογίας
Οταν στο παρελθόν ισχύει το παρόν
47 πεζοποιήματα μέσα σε ένα υπερρεαλιστικό σύμπαν
Αφανής αναγνώστης
Ωραία δουλειά, ωραία βιβλία
Η τρίτη ανάγνωση
Η Δίκη
Από τις 4:00 στις 6:00
Ξενύχτι γράφοντας τραγούδια
Μια βασίλισσα χωρίς αμφισβήτηση
Άλλες ειδήσεις
Απόσπασμα καλοκαιριού
Ρεμπέτικο
Οι χώροι
Η διαθήκη μου
Οι εκθέσεις φωτογραφίας κυριαρχούν στα μουσεία και τις γκαλερί του Βερολίνου
Ποίηση σε μικρόψυχους καιρούς