Έντυπη Έκδοση

Διεθνή

Αντι-Στίξεις

  • Βαθύ κράτος ραντιέρης

    Φαίνεται πως έφτασε πια ο κόμπος στο χτένι στην Αίγυπτο, αλλά κανένας δεν μπορεί να προβλέψει τι τέξεται η επιούσα.

    Επιγραμματικά στον πρωτοσέλιδο τίτλο της η γαλλική «Liberation» έδινε την εικόνα: «Η μούμια κάνει αντίσταση»! Ομως πριν από το τελευταίο διάγγελμα Μουμπάρακ και το νυχτερινό ανακοινωθέν του στρατού, ο αντιπρόεδρος Σουλεϊμάν προειδοποιώντας για το ενδεχόμενο πραξικοπήματος είχε προσθέσει ότι το καθεστώς δεν θέλει να αντιμετωπίσει «την κοινωνία με αστυνομικά μέσα». Σε διπλανές στήλες θα παρακολουθήσετε τις εξελίξεις που πλέον είναι ραγδαίες. Αλλά η Αίγυπτος δεν παύει να προβάλλει σαν φαινόμενο ξεχωριστό στον αραβικό κόσμο όπου εντυπωσιάζει η μακροζωία όλων των αυταρχικών καθεστώτων.

    Μόνο ένα, εκείνο του Ιράκ, γκρεμίστηκε με τα όπλα και μάλιστα με εισβολή. Ο πτέραρχος Μουμπάρακ κυβερνάει την Αίγυπτο 30 χρόνια, ο επίσης πτέραρχος Καντάφι τη Λιβύη 40, ο Σαλέχ την Υμένη 32, η δυναστεία των Ασάντ τη Συρία 40, ο έκπτωτος ήδη Μπεν Αλι την Τυνησία 23, μόνον ο Μπουτεφλίκα στην Αλγερία κυβερνά 10 χρόνια, αλλά υπουργός των Εξωτερικών ήταν από τη χρονιά της δολοφονίας του Κένεντι! Καθεστώτα σαν μέγκενη γύρω από τους λαούς τους, όλα τώρα απειλούνται από το φαινόμενο του ντόμινο. Στον αραβικό κόσμο τη δεκαετία του '70 ζούσαν 100 εκατομμύρια ψυχές. Σήμερα έχουν ξεπεράσει τα 300 εκατομμύρια και τα πράγματα περιπλέκονται. Εκτός από την απουσία δημοκρατίας, τα πολιτεύματα αυτά έχουν ένα καίριο χαρακτηριστικό - κοινό σε όλα: κινούνται και συμπεριφέρονται σαν επιχειρηματίες.

    Ο Zaki Laidi, διευθυντής έρευνας του γαλλικού Πανεπιστημίου Science Ρο, αναλύει το φαινόμενο: «Ενα καθεστώς - ραντιέρης ασκεί απόλυτο έλεγχο στις πλουτοπαραγωγικές πηγές. (...) Συχνά, όταν αναφέρεται κανείς σε κράτος-επιχειρηματία, αυτόματα η σκέψη πάει σε καθεστώτα πετρελαϊκά, Σαουδική Αραβία, Λιβύη, Αλγερία. Στην πραγματικότητα όμως υπάρχουν κράτη - ραντιέρηδες χωρίς πετρέλαιο. Η Αίγυπτος, λόγου χάρη, ζει από τον τουρισμό, τα εμβάσματα των Αιγύπτιων μεταναστών, τα «διόδια» της Διώρυγας του Σουέζ και την αμερικανική βοήθεια. Οι κοινωνικοπολιτικές συνέπειες αυτής της ραντιέρικης δομής δημιουργούν ασυμμετρία ανάμεσα στο καθεστώς και το λαό, καθώς το κράτος συσσωρεύει πλούτη χωρίς να νοιάζεται να εξασφαλίσει εργασία για τον πληθυσμό.(...) Ετσι λειτουργούν τα περισσότερα αραβικά κράτη».

    *Οι δικτάτορες των χωρών αυτών θησαυρίζουν λεηλατώντας τον εθνικό τους πλούτο. Η περιουσία του Μουμπάρακ υπολογίζεται σε 40 με 70 δισεκατομμύρια δολάρια. Ασφαλώς ελάχιστα είναι γνωστά για το πού και πώς είναι τοποθετημένα, παρ' όλο που η αιγυπτιακή εφημερίδα «Al Khabar» ιχνηλατεί κάποια σε υπεράκτιες εταιρείες και μυστικούς λογαριασμούς στην UBS και την Bank Of Scotland, θυγατρική της Lloyds Banking Group. Η οικογένεια Μουμπάρακ μετέχει σε δεκάδες ξένες εταιρείες στην Αίγυπτο και το εξωτερικό από την εποχή που ο πρόεδρος ήταν ακόμα αρχηγός της αεροπορίας. Εχει εκτάσεις - φιλέτα στα παράλια της Ερυθράς, ξενοδοχεία στο Σαρμ Ελ Σεΐχ και ανυπολόγιστης αξίας ακίνητα σε Μανχάταν, Μπέβερλι Χιλς, Λος Αντζελες, Λονδίνο, συν δύο θαλαμηγούς αξίας 80 εκατομμυρίων δολαρίων.

    Ο tempora!

    Τριάντα χρόνια πρόεδρος ο Μουμπάρακ ε, δεν έκανε τίποτε το ξεχωριστό! «Cosi fan'tutti» - έτσι κάνουν όλοι! Τα πλοκάμια της οικογένειας Μπεν Αλι στην Τυνησία είχαν απλωθεί στις μπίζνες όλης της χώρας. Ο δικτάτορας είχε αποκαταστήσει όλο του το σόι: αντιπροσωπείες αυτοκινήτων SEAT και ΚΙΑ είχε δώσει στο γαμπρό του. Των Fiat και Mercedes στην κόρη του. Των Ford, Range Rover, Jaguar, Hyunday και των φορτηγών ΜΑΝ στον αδελφό της πρώην κομμώτριας συζύγου του. Την εκμετάλλευση του αεροδρομίου της Τύνιδας σε άλλο γαμπρό του (ο έκπτωτος πρόεδρος έχει πέντε κόρες κι ένα γιο από δύο γάμους). Στο γιο και τους γαμπρούς είχε μοιράσει: το μεγαλύτερο εκδοτικό οίκο της Τυνησίας, δύο τηλεοπτικά κανάλια, τρεις ραδιοσταθμούς, Internet Server και το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας Orange.

    Ομως

    Σήμερα ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο. Η τεχνολογία έγινε ταμπούρλο της επανάστασης και σπαθί των καταπιεσμένων Αράβων. Ομως μόνο αυτών; Η Αίγυπτος έχει 20 εκατομμύρια χρήστες Ιντερνετ, η Τυνησία 3,5 εκατομμύρια και το Μαρόκο 13,2 εκατομμύρια. Που σαν πληθυσμιακή αναλογία είναι περισσότεροι από αυτούς πολύ πιο ανεπτυγμένων χωρών όπως η Αργεντινή, η Χιλή και η Τουρκία! Τυχαίο; «Γιατί διαδηλώνουν στο δρόμο οι Αλγερινοί; Δεν έχουν Facebook», λένε στην Ιορδανία.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Αίγυπτος: Τέλος εποχής
Τον έριξε ο στρατός
«Διώξαμε τον δικτάτορα»
Ο Μοχάμεντ Ελ Μπαραντέι προτείνει για την «επόμενη μέρα»
«Προσοχή στη συνθήκη με το Ισραήλ»
Άλλες ειδήσεις
Κατηγορώ BBC για «ηλεκτρονική λογοκρισία» από το Ιράν
Αποτυπώματα...