Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Ατζέντα

  • ΣΙΝΕΜΑ - ΘΕΑΤΡΟ - ΒΙΒΛΙΟ - ΜΟΥΣΙΚΗ - ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ - ΧΟΡΟΣ

    Ελληνική οπερέτα σήμερα

    ΕΧΕΙ ΠΑΝΤΑ ενδιαφέρον να βλέπεις πώς οι νέοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν ένα παλιό μουσικό είδος, όπως για παράδειγμα αυτό της οπερέτας.

    Με την «Κόρη της καταιγίδος» του Θεόφραστου Σακελλαρίδη καταπιάνεται η εταιρεία μουσικού θεάτρου «Οι όπερες των ζητιάνων», ο Χαράλαμπος Γωγιός (ενορχήστρωση-μουσική διεύθυνση) και ο σκηνοθέτης Αλέξανδρος Ευκλείδης, οι οποίοι και την παρουσιάζουν αύριο και μεθαύριο στην Πειραιώς 260 (21.00, κτίριο Η).

    «Περισσότερα από χίλια έργα γράφτηκαν κατά την ακμή της ελληνικής οπερέτας, ελάχιστα από τα οποία ανεβαίνουν στις μέρες μας, συνήθως μέσα από ένα πρίσμα ψευδονοσταλγίας για ένα εξιδανικευμένο αστικό περελθόν. Αν και γραμμένη το 1923, η οπερέτα αντιμετωπίζεται από την ομάδα σαν ένα σύγχρονο έργο με κριτική ματιά που αφορά εμάς τους ίδιους, την κοινωνία του σήμερα» υπογραμμίζει ο συνθέτης Χαράλαμπος Γωγιός.

    Πολυγραφότατος συνθέτης και αρχιμουσικός, ο Θεόφραστος Σακελλαρίδης δημιούργησε το προσωπικό του μουσικό ύφος αφομοιώνοντας στα περίπου 103 έργα που συνέθεσε -ανάμεσά τους γύρω στις 80 οπερέτες- στοιχεία των δημοτικών τραγουδιών, της καντάδας και της ιταλικής όπερας. Βασισμένη σε γαλλικά πρότυπα, «Η κόρη της καταιγίδος» περιγράφει την περιπέτεια μιας ελληνικής οικογένειας: Ο Πέτρος παντρεύεται τη Ρίκα Γραικίδου. Η σατανική πεθερά του, ωστόσο, θα εκμεταλλευτεί κάποιες διαβολικές συμπτώσεις κι έτσι η ιστορία του ζευγαριού θα εξελιχθεί σε μια φάρσα γεμάτη ανατροπές.

    «Η οπερέτα είναι είδος κακοπαθημένο, με αρκετές δεκαετίες υποβάθμισης στην πλάτη της. Αψυχολόγητες συρραφές, ψευδονοσταλγία, συντηρητισμός, σεμνοτυφία, είναι ασθένειες που για καιρό έπλητταν το είδος», συνεχίζει ο Χ. Γωγιός. «Σε πείσμα του ιδεολογήματος πως, τάχα, πρόκειται για ξενόφερτο και "δεύτερο" είδος, η οπερέτα είναι ανεξάλειπτο κομμάτι της καλλιτεχνικής ιστορίας του αστικού ελληνισμού. Ουσιαστικά -και μαζί με την ελαφρύτερη επιθεώρηση- είναι το μοναδικό μουσικοθεατρικό είδος που ρίζωσε βαθιά στη νεοελληνική πραγματικότητα, αφήνοντας ογκωδέστατη κληρονομιά. Οσο για τη θεατρική της φόρμα αυτή δεν έπαψε να ενημερώνει τη λαϊκή δραματική παραγωγή ώς τις μέρες μας: από το "Ρετιρέ" του Δαλιανίδη ώς τους Παπαθανασίου-Ρέππα».

    Τους ρόλους ερμηνεύουν οι Δ. Ναλμπάντης, Β. Ζαχαροπούλου, Ε. Χατζηαυξέντη, Κ. Ρασιδάκις, Ε. Λιώνα, Α. Προσπαθόπουλος, Σ. Θεοφάνους, Ζ. Κουτελιέρης, Κ. Ιντρα, Σ. Κόκκορης.

  • Μουσική

    ΜΑΡΑΒΕΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ

    Ο ΚΩΣΤΗΣ Μαραβέγιας και η μπάντα που τον συνοδεύει (Maraveyas Ilegal) προσκαλούν το κοινό σε μια μεγάλη καλοκαιρινή γιορτή στην «Τεχνόπολη» του Δήμου Αθηναίων, την Πέμπτη. Θέλοντας να μοιραστεί τη γνωστή εξωστρέφεια και το κέφι του με το κοινό φιλοδοξεί να μετατρέψει τη συναυλία σε γιορτή με πανηγυρικό χαρακτήρα και ατμόσφαιρα που να ξεφεύγει από την αγωνία και την αβεβαιότητα της καθημερινότητας. Μαζί του στην Τεχνόπολη κι ένας ακόμα νεαρός που έχει ήδη ξεχωρίσει από τους τραγουδοποιούς της γενιάς του: ο Leόn, κατά κόσμον Τιμολέων Βερέμης. Οι πόρτες ανοίγουν στις 18.30.

    ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

    ΤΡΕΙΣ παραστάσεις χορού διεκδικούν αυτήν την εβδομάδα την προσοχή μας:

    * Πρώτη και καλύτερη η «μεγάλη κυρία» του σύγχρονου χορού στην Τουρκία, Ζεϊνέπ Ταμπάι, έρχεται στην Ελλάδα πρώτη φορά, για να παρουσιάσει την καινούρια της χορογραφική δουλειά «Araz» από Παρασκευή μέχρι την ερχόμενη Κυριακή στην Πειραιώς 260 (21.00, Κτίριο Η). Ταλαντούχα, έντονα πολιτικοποιημένη και ιδρυτικό μέλος του Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος, η Ταμπάι συμπυκνώνει σε αυτή τη χορογραφία τις ανησυχίες της για τις κοινωνικές ανισότητες και την αυστηρότητα της κοινωνίας που δεν επιτρέπει στις τέχνες να ανθίσουν.

    Ο τίτλος της παράστασης δηλώνει τη βαθιά πολιτική άποψη του έργου, καθώς «Araz» σημαίνει σύμπτωμα, αλλά είναι επίσης το όνομα ενός χωριού στην ανατολική Τουρκία που έχει υποφέρει από τις εθνικές αντιπαραθέσεις. Η Ταμπάι θέλει μέσα από την παράσταση να μιλήσει για την καταπίεση, για το πώς είναι να ζεις «ανάμεσα σε κόκκινες γραμμές» και πόσο επιφυλακτική είναι μία κοινωνία στους ανθρώπους που διαφέρουν. Πρόκειται για μία χορογραφία σε 14 αυτοτελή μέρη, με σόλο, ντουέτα ή ομαδικά σχήματα. Ποικίλες, τέλος, είναι και οι μουσικές που έχει επιλέξει, καθώς στο «Araz» ακούγονται από παραδοσιακά κρουστά του Μπουρχάν Οτσάλ μέχρι μινιμαλιστικές μελωδίες του Φίλιπ Γκλας.

    * Ενενήντα χορευτές και μη, απάντησαν γραπτά σε ένα ερωτηματολόγιο που τους καλούσε να προτείνουν μια αρχή, ένα τέλος και μία σκηνή, μιας υποθετικής παράστασης που θα ήθελαν να παρακολουθήσουν. Βασισμένη στις ιδέες που προέκυψαν από τις απαντήσεις αυτές, η χορευτική κολεκτίβα Lemurius, με τους Νίκο Δραγώνα, Γιάννη Μανταφούνη και Κατερίνα Σκιαδά φιλοδοξεί να παρουσιάσει επί σκηνής «θέσεις», προσωπικότητες, επιλογές. Τίτλος της παράστασης που παρουσιάζουν Τετάρτη και Πέμπτη στην Πειραιώς 260 (21.00, Κτίριο Ε) είναι «Υπερπαραγωγή».

    Με σύνθημα «Πίσω στα βασικά» και έναν άνεμο ελευθερίας και αμφισβήτησης γύρω να φυσάει στις πρόβες τους, οι τρεις δημιουργοί διώχνουν τα περιττά και κρατώντας ως μοναδικά σκηνικά εργαλεία μια καρέκλα, ένα λάπτοπ και ένα τελάρο υπερασπίζονται τη συν-δημιουργία και την ανταλλαγή εμπειρίας και ιδεών. Εξαιρετικοί περφόρμερ και οι τρεις, παρά τις διαφορετικές αφετηρίες τους, δούλεψαν στην «Υπερπαραγωγή» με φρεσκάδα, ειλικρίνεια και παιγνιώδη διάθεση.

    * Τέλος, μια ευκαιρία να γνωρίσουμε τη σημαντική δουλειά που γίνεται στην ΚΣΟΤ και να διαπιστώσουμε προς τα πού βαδίζουν οι νεαροί χορευτές και μελλοντικοί χορογράφοι αλλά και να ανταλλάξουμε απόψεις για τα σύγχρονα χορευτικά δρώμενα μας δίνει η Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης: για έκτη χρονιά φιλοξενούνται στον χώρο της Σχολής (Ομήρου 55) στην αίθουσα που ειδικά διαμορφώθηκε για παρόμοιες εκδηλώσεις (black box) χορογραφίες αλλά και demo των τεχνικών που διδάσκονται στα τρία έτη του προγράμματος σπουδών.

    Οι σπονδυλωτές παραστάσεις, που θα διαρκέσουν από την Τετάρτη μέχρι τις 25 Ιουνίου, περιλαμβάνουν ένα μικρό απόσπασμα από το έργο της Μάρθα Γκράχαμ «Night Journey» καθώς επίσης και δουλειές των: Νίκου Καλογεράκη, Λίντας Καπετανέα & Josef Frusek και του Tono Lachky. Εργα τους, επίσης, θα παρουσιάσουν πέντε σπουδαστών του Β' έτους και πέντε του Γ' έτους (Α. Αράπογλου, Μ. Μπρέγιαννη, Μ. Πινιατώρου, Κ. Τσίβου, Α. Κυρούση, Μ. Δάρρα, Ι. Αντώναρου, Χ. Ξυραφάκη, Α. Καραχανίδη, Ο. Ρογκόβσκα).

    Λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων, θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Κάντε έγκαιρα την κράτησή σας στα τηλέφωνα: 210-3612263 & 210-3624249.

    ΚΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΤΟ ΛΑΥΡΙΟ

    ΖΩΝΤΑΣ στη Σύρο εδώ και 8 χρόνια, ο Νίκος Κυπουργός δεν έχασε την ευκαιρία για δημιουργία. Αφού επέλεξε να αξιοποιήσει το μουσικό δυναμικό του νησιού έφτιαξε την Ορχήστρα των Κυκλάδων, την οποία αποφάσισε να μας συστήσει με μια πολύ ενδιαφέρουσα συναυλία που πραγματοποιείται την Τετάρτη στο Τεχνολογικό και Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου (21.00).

    Εκεί, στην πρώτη εκτός Σύρου εμφάνισή της, η Ορχήστρα των Κυκλάδων θα ερμηνεύσει ένα αφιέρωμα στον Μάνο Ελευθερίου. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει γνωστά και αγαπημένα τραγούδια του στιχουργού από τη μακρόχρονη πορεία του και τις συνεργασίες με τους Μάνο Χατζιδάκι, Μίκη Θεοδωράκη, Γιάννη Μαρκόπουλο, Δήμο Μούτση, Θάνο Μικρούτσικο, Γιάννη Σπανό, Λουκιανό Κηλαηδόνη και Σταύρο Κουγιουμτζή. Την Ορχήστρα διευθύνει ο Νίκος Κυπουργός. Η είσοδος είναι δωρεάν.

    ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ

    ΜΙΑ πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα συναυλία, με τίτλο «See the Music» πραγματοποιείται την ερχόμενη Κυριακή στο αίθριο του Μουσείου Μπενάκη της Οδού Πειραιώς, καθώς κωφοί και ακούοντες συμμετέχουν ισότιμα σε μια ενδιαφέρουσα μουσική εμπειρία. Καλεσμένοι της βραδιάς θα είναι ο φημισμένος κωφός μουσικός από τη Φιλανδία Signmark και ο πρωτοπόρος της ελληνικής ηλεκτρόνικα Κ. Βήτα. Ο μεν πρώτος «τραγουδάει» τον στίχο στην αμερικανική νοηματική γλώσσα, ενώ μαζί του θα βρίσκεται ο χιπ χοπ μουσικός Brandon, ο οποίος θα ερμηνεύει τους στίχους για το κοινό που ακούει. Από την άλλη ο Κ. Βήτα θα παρουσιάσει κλασικά κομμάτια από το ρεπερτόριό του, τα οποία θα ερμηνεύονται παράλληλα (μουσική και στίχοι) στην ελληνική νοηματική γλώσσα. Στόχος της συναυλίας είναι να ενώσει -μέσω της μουσικής- δύο φαινομενικά διαφορετικούς κόσμους. Οι πόρτες ανοίγουν στις 20.30. Είσοδος ελεύθερη.

    ΓΙΑ ΒΑΡΙΑ ΜΕΤΑΛΛΑ

    ΠΕΡΥΣΙ ήταν η διοργάνωση που συγκέντρωσε τον περισσότερο κόσμο. Φέτος, με ακόμα μεγαλύτερη κρίση το σημαντικότερο φεστιβάλ μέταλ μουσικής καλείται να αποδείξει ότι το κοινό της δεν υπολογίζει κόστος όταν πρόκειται να ακούσει μερικά από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα του είδους. Το Sonisphere Festival, λοιπόν, επιστρέφει στην Ελλάδα για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και υποδέχεται την Παρασκευή στο TerraVibe Park τους κορυφαίους Iron Maiden, οι οποίοι θα μοιραστούν με το κοινό σπουδαίες στιγμές από την πλούσια δισκογραφία τους αλλά και το πρόσφατο 15ο άλμπουμ τους με τίτλο «The Final Frontier», τους εννέα «μασκοφόρους» Slipknot, τους εκρηκτικούς Mastodon, τους Γάλλους Gojira των οποίων η μουσική είναι ένα μείγμα από death, thrash και progressive metal, το νορβηγικό avant-garde ροκ συγκρότημα Virus. Την ολοήμερη μέταλ εμπειρία συμπληρώνουν οι Rotting Christ, Moonspell, Nightfall, Need και Total Riot. Οι πόρτες θα ανοίξουν νωρίς το πρωί της Παρασκευής, ενώ υπολογίζεται πως στις 11.15 π.μ. θα ανέβει το πρώτο γκρουπ στη σκηνή. Η άφιξη των Iron Maiden αναμένεται στις 9.15 το βράδυ και αν πιστέψουμε τις υποσχέσεις τους, θα παραμείνουν εκεί ως τις 11.30...

    ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΔΙΑΣΚΕΥΕΣ

    «ΤΙ ΣΟΥ 'ΚΑΝΑ και πίνεις» έχει τίτλο η παράσταση που παρουσιάζει η Μελίνα Ασλανίδου Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο στο «Προαύλιο» του θεάτρου «Μπάντμιντον» και η οποία περιλαμβάνει κινηματογραφικά τραγούδια από το 1963 έως το 1970.

    * Δέκα μουσικοί και ένα ανανεωμένο πρόγραμμα, με τραγούδια από τον καινούριο δίσκο («Ο Ελάχιστος Εαυτός») αλλά και κάποια παλαιότερα που είχαν ξεχαστεί βρίσκουν θέση στο πρόγραμμα που ετοίμασε ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και το οποίο παρουσιάζει σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας: αύριο παίζει στη Νάξο (Χώρα), την Τετάρτη στο Θέατρο Πέτρας στην Πετρούπολη, την Παρασκευή στη «Βαβυλωνία» του Μύλου στη Θεσσαλονίκη και το Σάββατο στον πολυχώρο «Αγορά» στα Γιάννενα.

    * Την Τετάρτη, στο Small Cafe στον Πειραιά (Αριστοτέλους 10 - Πεζόδρομος, τηλ: 210 4297236, ώρα έναρξης: 21:30), ο Ησαΐας Ματιάμπα θα παρουσιάσει συνοδεία ενός πιάνου, τα τραγούδια του σε ακουστική εκδοχή, αλλά και διασκευές από το ελληνικό και αγγλόφωνο ρεπερτόριο. Στο πιάνο τον συνοδεύει ο Νίκος Σάλτας. Την επόμενη μέρα (Πέμπτη) παίζει στο κλαμπ «Socialista» (Τριπτολέμου 33, Γκάζι, ώρα: 22.30, τηλ: 210-3474733).

    * Το Σάββατο στον «Ιανό» (Σταδίου 24, 21.00) παίζουν οι Sackers, μια ομάδα που αποτελείται από 30 νεαρά άτομα, μαθητές κρουστών του Ελ. Ωδείου.

    * Ο Νίκος Καρβέλας εμφανίζεται το Σάββατο στις 9 μ.μ. στο Gagarin 205 (Λιοσίων 205).

    ΜΕ ΗΧΟ ΤΖΑΖ ΚΑΙ ΚΛΑΣΙΚΟ

    ΔΙΑΚΟΣΙΑ χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη γέννηση του σημαντικού εκπροσώπου του ρομαντισμού Φραντς Λιστ και η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης πραγματοποιεί απόψε στο Ηρώδειο (21.00) ένα αφιέρωμα προς τιμήν του. Με μαέστρο τον Αλέξανδρο Μυράτ και σολίστ στο πιάνο τον Κυπριανό Κατσαρή θα παρουσιάσουν τα έργα: Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα αρ. 2 σε λα μείζονα, S 125 του Φ. Λιστ, Συμφωνία αρ. 2 σε ρε μείζονα, έργο 73 του Μπραμς και Φαντασία σε ντο μείζονα, D 760 του Σούμπερτ («Φαντασία του οδοιπόρου», μεταγραφή για πιάνο και ορχήστρα: Φραντς Λιστ).

    * Με αφορμή την ίδια επέτειο, πραγματοποιείται το Σάββατο (ώρα 20.30) στον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός» (Πλατεία Αγ. Γεωργίου Καρύτση 8, τηλ. 210 32 21 917) ένα ρεσιτάλ πιάνου της Τατιάνας Λεωνιδοπούλου. Η νεαρή πιανίστα -λίγο πριν το ρεσιτάλ της στην αίθουσα της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Βερολίνου- θα παρουσιάσει ένα αφιέρωμα στον ούγγρο συνθέτη. Τιμές εισιτηρίων 10 και 15 ευρώ.

    * Την 30ή συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών φιλοξενεί την Παρασκευή το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης, 21.00). Με σολίστ στο βιολί τον Απόλλωνα Γραμματικόπουλο θα ερμηνεύσουν έργα των Οφενμπαχ («Ορφέας στον Αδη», εισαγωγή), Τσαϊκόφσκι (Κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα σε ρε μείζονα, έργο 35), Γκριγκ (Σουίτες από τον «Πέερ Γκιντ» αρ. 1, έργο 46 και αρ. 2, έργο 55) και Μπραμς (Ουγγρικοί Χοροί αρ. 1, 5 και 6). Μουσική διεύθυνση: Παναγιώτης Διαμαντής.

    * Η Ντέμπορα Μάγερς από τον χώρο του κλασικού ρεπερτορίου συναντά την Πέμπτη στο θέατρο «Μπάντμιντον» (21.30) τον Γιώργο Περρή σε ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει γνωστά τραγούδια του διεθνούς ρεπερτορίου, τραγούδια από τον κινηματογράφο, το κλασικό ρεπερτόριο αλλά και γαλλικά τραγούδια από τον νέο δίσκο του Γ. Περρή.

    * Τα Μουσικά Σύνολα του Δήμου Αθηναίων διοργανώνουν την Τετάρτη (21.00) στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση (Λεωφ. Συγγρού 107-109) συναυλία φιλανθρωπικού χαρακτήρα: Η Συμφωνική Ορχήστρα και η Μικτή Δημοτική Χορωδία παρουσιάζουν έργα των Μέντελσον, Μπραμς, Σιμπέλιους και Σούμαν. Διδασκαλία Χορωδίας: Σταύρος Μπερής. Μουσική Διεύθυνση: Ανδρέας Τσελίκας. Τα έσοδα της βραδιάς θα διατεθούν στο «Χαμόγελο του Παιδιού».

    * Την Πέμπτη στις 21.00 η Big Band του Δήμου Αθηναίων πραγματοποιεί συναυλία τζαζ μουσικής στην πλατεία Κυψέλης. Μουσική διεύθυνση: Γιάννης Τερεζάκης. Είσοδος ελεύθερη.

    * Ο πολυβραβευμένος 25χρονος γερμανός πιανίστας Pablo Held παίζει την Παρασκευή (21.00) στο Ινστιτούτο Γκέτε της Αθήνας (Ομήρου 14-16, Τηλ. 210 3661000). Στους τζαζ αυτοσχεδιασμούς του θα τον συνοδεύσουν οι Robert Landfermann (μπάσο), Jonas Burgwinkel (ντραμς). Είσοδος ελεύθερη.

    ΡΕΓΚΕ ΚΑΙ ΨΥΧΕΔΕΛΕΙΑ

    ΟΙ SUBLIME W/ROME, οι πρωτοπόροι της σκα ρέγκε μουσικής, έρχονται πρώτη φορά στην Ελλάδα για να παρουσιάσουν μαζί με το νέο μέλος της παρέας τους -Rome Ramirez- τα ολοκαίνουρια κομμάτια τους, αλλά και παλαιότερες επιτυχίες: την Τρίτη εμφανίζονται στην «Τεχνόπολη» του Δήμου Αθηναίων («Κεντρική Αυλή», Πειραιώς 100, Γκάζι, ώρα έναρξης 21.30). Το συγκρότημα θεωρείται ένα από αυτά που σύστησαν στο κοινό τη δεκαετία του '90 τη ska -punk σκηνή. Πρωτοεμφανίστηκαν το 1992 με το πρώτο τους άλμπουμ «40oz to freedom», κυκλοφόρησαν συνολικά τέσσερα άλμπουμ, διαλύθηκαν το 1997 έπειτα από την απώλεια ενός μέλους τους, αλλά το 2009 επανήλθαν δυναμικά. Με επιρροές από τους Μπομπ Μάρλεϊ, Πίτερ Τος αλλά και το χιπ χοπ του '80 και του '90, τα τραγούδια τους χαρακτηρίζονται από ρέγκε ρυθμούς που συχνά εναλλάσσονται με πανκ και ψυχεδελικά κιθαριστικά σόλο.

  • Νέοι δίσκοι

    Gorillaz: «The Fall» (ΕΜΙ)

    Το μόνο που χρειαζόταν ο Ντέιμον Αλμπαρν στην περσινή περιοδεία των Gorillaz παίζοντας το «Plastic Beach» στις ΗΠΑ ήταν ένα ipad. Σ' αυτό ηχογραφούσε τη νύχτα κάποιες σκόρπιες μελωδίες, κομμάτια με εκτροχιασμένη ελεκτρόνικα και κάποιες ακουστικές μπαλάντες καθώς μετακινούνταν από το Μόντρεαλ του Καναδά μέχρι το Τέξας και το Σιάτλ.

    Το «The Fall» είναι ένας αναπάντεχος δίσκος, ούτε ο ίδιος ο Αλμπαρν πίστευε ότι αυτά τα κομμάτια θα έπαιρναν μορφή τραγουδιών δημιουργώντας μια ολοκληρωμένη δουλειά. Ομως αυτή η απλότητα των ρυθμών, οι επαναλαμβανόμενες μελωδίες στα συνθεσάιζερ, τα αλλόκοτα εφέ με τις ειδήσεις του ραδιοφώνου, η κιθάρα του Μικ Τζόουνς των Clash που εισβάλλει σε κάποια κομμάτια αλλα και τα φωνητικά του Μπόμπι Γούμακ κάνουν αυτήν την «Πτώση» κάτι ξεχωριστό. Ο Αλμπαρν έκανε τους Gorillaz το πρώτο στην ιστορία «εικονικό συγκρότημα» και εδώ, μέσα από αυτές τις γυμνές, λιτές ενορχηστρώσεις, δείχνει τη διαδικασία της δημιουργίας των εθιστικών τους τραγουδιών.

    Susana Baca: «Afrodiaspora» (Hitch Hyke)

    Αυτή τη φορά η τραγουδίστρια Σουσάνα Μπάκα ξεφεύγει από τα σύνορα του Περού. Και, όπως είχε πρωτοδοκιμάσει στο ντεμπούτο της, ακολουθεί τα μονοπάτια της αφρικανικής παράδοσης στη μουσική σκηνή της Λατινικής Αμερικής. Ετσι ξεκινάει ένα μουσικό ταξίδι στη Νότια Αμερική και την Καραϊβική παίζοντας κολομβιανή κούμπια και σάλσα από το Πουέρτο Ρίκο, χορεύει μέσα στους ρυθμούς της Κούβας και στα χουαπάνγκο, τα βαλς από το Μεξικό και καταλήγει σε φανκ κομμάτια από τη Νέα Ορλεάνη, σάμπα από τη Βραζιλία και χιπ χοπ που το μοιράζεται με τους πορτορικανούς ράπερ Calle 13.

    Το «Afrodiaspora» είναι η δική της χαρτογράφηση της μουσικής κληρονομιάς μιας ολόκληρης ηπείρου. Μια συλλογή από κλασικά κομμάτια που έχουν τραγουδήσει θρύλοι όπως η Σίλια Κρους και η Αμπάρο Οτσόα, τα οποία τα μεταλλάσσει με έναν σύγχρονο ήχο και τα ερμηνεύει με τη συγκλονιστική φωνή της.

  • Σινεμά

    ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΘΡΙΛΕΡ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ

    «Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ, η ζωή μου». Ενας Αφγανός συλλαμβάνεται από τη CIA στην Καμπούλ και μεταφέρεται σε μια χώρα του πρώην ανατολικού μπλοκ, όπου και υφίσταται βασανιστήρια. Κάποια στιγμή καταφέρνει να δραπετεύσει και περιφέρεται σ' ένα αχανές παγωμένο τοπίο, εντελώς διαφορετικό από την έρημο στην οποία μεγάλωσε. Αναγκασμένος να επιβιώσει σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, σκοτώνει όσους στέκονται εμπόδιο στο δρόμο του.

    Δεν πρόκειται για άλλη μια αμερικανική περιπέτεια πολιτικών «αποχρώσεων», αλλά για τη νέα ταινία του πολωνού σκηνοθέτη Γέρζι Σκολιμόφσκι («Τέσσερις μέρες με την Αννα»), με πρωταγωνιστή τον Βίνσεντ Γκάλο («Tetro») και συμπρωταγωνίστριά του τη Γαλλίδα Εμανουέλ Σενιέ. Η ταινία, που προβλήθηκε και στο περασμένο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου της Αθήνας, βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Βενετίας με το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής και το Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας.

    Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο θρίλερ, χωρίς σχεδόν κανένα διάλογο, που αποτελεί διεθνή συμπαραγωγή της Πολωνίας, της Ιρλανδίας, της Νορβηγίας και της Ουγγαρίας.

    Σύμφωνα με τα λεγόμενα του 73χρονου σήμερα σκηνοθέτη, «η κυβέρνηση της Λιθουανίας μόλις πέρσι αναγνώρισε πως η CIA είχε μια φυλακή (σ.σ.: σαν κι αυτή που παρουσιάζει στην ταινία) στη χώρα της. Τα επιβεβαίωσαν όλα: ότι αεροπλάνα προσγειώνονταν εκεί με αιχμαλώτους και ότι πιθανόν να τους βασάνιζαν. Οσο για την Πολωνία, όλοι μας ξέρουμε πως βρίσκονται εκεί, πως η CIA έχει φτιάξει ειδικές φυλακές».

    Στην ταινία δεν ακούμε ποτέ την φωνή του Γκάλο. Ο ηθοποιός παίζει αποκλειστικά και μόνο με το σώμα και τις εκφράσεις του.

    ΑΛΑ ΙΤΑΛΙΚΑ

    ΛΙΒΟΡΝΟ 1971. Η εκθαμβωτική Αννα Νιτζιότι (Μικαέλα Ραματζότι) μονοπωλεί την προσοχή των ανδρών. Τρελός από ζήλια, ο άντρας της την πετάει έξω από το σπίτι μαζί με τα παιδιά τους. Δεκαετίες αργότερα η Αννα υποφέρει από μια θανατηφόρα ασθένεια, αλλά κερδίζει το θαυμασμό των γιατρών με το θάρρος της. Ο γιος της, δάσκαλος σήμερα, έχει κόψει όλους τους δεσμούς με την οικογένειά του, αλλά πείθεται να γυρίσει στην πόλη για να πει το τελευταίο αντίο στη μητέρα του. «Η γυναίκα της ζωής μου», πολυβραβευμένη ιταλική ταινία του Πάολο Βίρτσι, αποτέλεσε την υποψηφιότητα της Ιταλίας για το Οσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

    * Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής (21 Ιουνίου) το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης θα προβάλει 12 ελληνικά και ξένα μουσικά ντοκιμαντέρ σε 13 πόλεις και νησιά της Ελλάδας. Οι προβολές ξεκινούν την Πέμπτη (16-26/6). Πρώτοι σταθμοί το Ηράκλειο, η Ανδρος, η Χίος και τα Χανιά.

    ΦΙΛΟΔΟΞΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

    Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ www.european filmgateway.eu θα σας δώσει μια καλή ιδέα του προγράμματος European Film Gateway (EFG) που παρουσιάστηκε πριν από λίγες μέρες στην Ταινιοθήκη. Στόχος η δημιουργία ενός διαδικτυακού κόμβου που θα δίνει πρόσβαση σε περίπου 700.000 ψηφιακά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων ταινιών, φωτογραφιών, αφισών, σχεδίων, ηχητικού υλικού και κειμένων. Συμπράττουν 15 ευρωπαϊκά κινηματογραφικά αρχεία και ταινιοθήκες, σε μια πρωτοφανή συμμαχία που στοχεύει στην παροχή προϊόντων υψηλής τεχνολογίας στο ευρωπαϊκό κοινό, αλλά και στη διάθεση του ψηφιοποιημένου πολιτιστικού περιεχομένου μέσω Διαδικτύου. Πληροφορίες θα βρείτε και στη διεύθυνση www.tainiothiki.gr.

    ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗΣ

    Ο ΕΡΡΙΚΟΣ ΛΙΤΣΗΣ και ο Κώστας Ξυκομηνός, δυο ηθοποιοί που συζητήθηκαν για την εκρηκτική ερμηνεία τους στο «Σπιρτόκουτο» και την «Ψυχή στο στόμα» του Γιάννη Οικονομίδη, θα πραγματοποιήσουν σεμινάριο υποκριτικής κινηματογράφου σε συνθήκες γυρίσματος. Τα μαθήματα διαρκούν από 20/6 έως 1/7 στο θέατρο «Βικτώρια». Για πληροφορίες τηλεφωνήστε στο 6986 361254.

    Ο ΠΑΤΙΝΣΟΝ ΣΤΟ ΤΣΙΡΚΟ

    ΜΕΤΑ τα βαμπίρ, οι... ελέφαντες. Είναι ηλίου φαεινότερον πως το «Νερό για ελέφαντες» (Φρ. Λόρενς) ποντάρει στις ορδές των θαυμαστριών του Ρόμπερτ Πάτινσον, εφηβικού ειδώλου στο «Λυκόφως», ο οποίος, λίγο πριν από το τελευταίο μέρος της σειράς («Χαραυγή»), αφήνει για λίγο τον ρόλο του θελκτικού, χορτοφάγου βαμπίρ και πρωταγωνιστεί σε μια ταινία εποχής με φόντο την Αμερική της Μεγάλης Υφεσης. Υποδύεται έναν φοιτητή κτηνιατρικής που, όταν χάνει τους γονείς του, εγκαταλείπει τις σπουδές του και πιάνει δουλειά σε ένα περιοδεύον τσίρκο. Εκεί θα ζήσει έναν μεγάλο έρωτα με τη Ρις Γουίδερσπουν.

    ΕΝΑΣ ΕΡΩΤΑΣ ΑΝΤΙΣΥΜΒΑΤΙΚΟΣ

    «ΕΜΕΙΣ οι δύο». Ο 34χρονος Ντανιέλ (Πάμπλο Πινέδα) είναι ο πρώτος Ευρωπαίος με σύνδρομο Down που έχει αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο. Ξεκινά μια δουλειά σε κοινωνική υπηρεσία της Σεβίλης και εκεί γνωρίζει τη Λάουρα (Λόλα Δουένιας). Γίνονται αμέσως φίλοι, τραβώντας την προσοχή των συναδέλφων και της οικογένειάς τους. Το πράγμα περιπλέκεται όταν ερωτεύονται και αποφασίζουν να ζήσουν αυτόν τον έρωτα χωρίς περιορισμούς.

    Αυτή η ταινία-έκπληξη από την Ισπανία κατάφερε να βρει διανομή σε περισσότερες από 25 χώρες, κέρδισε Γκόγια και άλλα διεθνή βραβεία και απέσπασε θετικές κριτικές. Οι δύο σκηνοθέτες της, Αλβαρο Παστόρ και Αντόνιο Ναχάρο, σκέφτηκαν να φέρουν κοντά μια γυναίκα με επαναστατικό ταμπεραμέντο κι έναν άντρα με σύνδρομο Down που, εκ φύσεως, δυσκολεύεται να σεβαστεί τους κοινωνικούς κανόνες. Και εμπνεύστηκαν τον βασικό ανδρικό ρόλο από τον ηθοποιό τους Πάμπλο Πινέδα.

    ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

    Ο «Ε.Τ.» ΣΥΝΑΝΤΑ τις «Στενές επαφές τρίτου τύπου» στην ταινία επιστημονικής φαντασίας «Super 8», μια παραγωγή του Στίβεν Σπίλμπεργκ σε σκηνοθεσία Τζέι Τζέι Εϊμπραμς. Το καλοκαίρι του 1979, σε μια μικρή πόλη του Οχάιο, μια παρέα παιδιών, που γυρίζουν μια ταινία με μια κάμερα Super 8, γίνονται μάρτυρες μιας καταστροφικής σύγκρουσης τρένου, που, όπως υποπτεύονται, δεν ήταν ένα απλό ατύχημα. Η σύγκρουση αυτή αποτελεί την αφορμή για μια σειρά ανεξήγητων φαινομένων και μυστηριωδών εξαφανίσεων στην πόλη. Μια άγνωστη δύναμη σπέρνει τον όλεθρο και ο τοπικός σερίφης προσπαθεί να αποκαλύψει την αλήθεια.

    DVD

    ATTENBERG

    Αθηνά-Ραχήλ Τσαγγάρη

    Η νεαρή Μαρίνα μεγαλώνει με τον αρχιτέκτονα πατέρα της σε μια πόλη-πείραμα. Το ανθρώπινο είδος την απωθεί: το παρατηρεί εξ αποστάσεως, μέσα από τους στίχους των Suicide, τα ντοκιμαντέρ του σερ Ντέιβιντ Ατένμπορο γύρω από τη ζωή των θηλαστικών και τα μαθήματα σεξουαλικής αγωγής που της παραδίδει η μοναδική της φίλη, Μπέλλα. Τα πράγματα δυσκολεύουν για την κοπέλα καθώς ο πατέρας της πάσχει από μια ανίατη ασθένεια και μπαινοβγαίνει στο νοσοκομείο, όμως η άφιξη ενός ξένου την αφυπνίζει σεξουαλικά - και όχι μόνο.

    Η πρόταση της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου για τα Οσκαρ του 2012 κέντρισε το ενδιαφέρον του Κουέντιν Ταραντίνο στη Βενετία και χάρισε στην πρωταγωνίστρια της Τσαγγάρη, την Αριάν Λάμπεντ, το Βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας. Η ταινία βρήκε διανομή στις αμερικανικές αίθουσες και απέσπασε πολλά βραβεία σε διεθνή φεστιβάλ.

    Στα extras του dvd θα βρείτε το «FIT»: την πρώτη μικρού μήκους ταινία της σκηνοθέτριας, που υπήρξε υποψήφια για Οσκαρ Σπουδαστικής Ταινίας.

  • Εικαστικά

    ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ Μ' ΕΝΑ ΚΙΝΗΤΟ 

    ΕΠΙ ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ο Καμίλο Νόλλας τριγυρνούσε στη Νέα Υόρκη τραβώντας φωτογραφίες με το κινητό του. Μια υποτροφία του ιδρύματος Fulbright, το 2009, του έδωσε τη δυνατότητα να δει με διαφορετική ματιά την αμερικανική μεγαλούπολη. Ο ίδιος ανήκει στη γενιά των «manual» φωτογράφων (με βαρύ εξοπλισμό, ογκώδεις φακούς, τρίποδες κ.λπ.), ωστόσο επέλεξε τη λύση του φωτογραφικού κινητού, γιατί ήθελε να έχει πάντοτε μια κάμερα μαζί του και είχε την περιέργεια να καταλάβει τις δυνατότητες της ψηφιακής τεχνολογίας.

    Τα αποτελέσματα αποτυπώνονται σε 54 έγχρωμες φωτογραφίες που εκτίθενται στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς, με τίτλο «Mobile in ΝΥ - Εν κινήσει στη Νέα Υόρκη», μέχρι τις 31 Ιουλίου. «Οι φωτογραφίες του αντιπροσωπεύουν, όπως και το τηλέφωνο, έναν διάλογο» επισημαίνει ο επιμελητής της έκθεσης και καθηγητής φωτογραφίας στο New York University, Φρεντ Ρίτσιν. «Είναι μια κλήση και μια απάντηση, μια απόπειρα να ξετρυπώσει την αυθεντικότητα των όσων αντικρίζει, να επισημάνει το παράδοξο, να καταγράψει την αναδίπλωση της μέρας στη νύχτα και κατόπιν να ανακαλύψει τι μπορεί να του ξέφυγε. Εάν η πόλη γίνει εικόνα, μπορεί να τη βάλει στην τσέπη του -η απεραντοσύνη της γίνεται του χεριού του...»

    Στην αίθουσα προβάλλεται τετράλεπτο βίντεο με το ίδιο θέμα, τραβηγμένο με το κινητό τηλέφωνο με το οποίο έγιναν και οι φωτογραφίες, ενώ κυκλοφορεί δίγλωσσο φωτογραφικό λεύκωμα-κατάλογος από τις εκδόσεις Καστανιώτη με κείμενα των Ρίτσιν, Νόλλα και ένα ποίημα του Χρήστου Τσιάμη.

    ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ, ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ

    ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ πάθους ανάμεσα σε μια χορεύτρια χορού της κοιλιάς και έναν νεαρό άνδρα, κατά τη διάρκεια μιας συνάθροισης μουσικών Ρομά στη Σερβία καταγράφει το βίντεο «The Most Beautiful Woman in Gucha» (2006) της σέρβας εικαστικού Μπρέντα Μπέμπαν. Παρουσιάστηκε πριν από τρία χρόνια στην Tate Britain και τώρα αποτελεί επίκεντρο της εκθεσής της στην γκαλερί Kalfayan στο Κολωνάκι (Χάρητος 11).

    Η πολυβραβευμένη δημιουργός, που ζει και εργάζεται στο Λονδίνο, όπου και διδάσκει στο Sheffield Hallam University, μέσα από μια διπλή, παράλληλη προβολή θέλει να κάνει τον θεατή να βιώσει την ένταση ανάμεσα στην αμοντάριστη καταγραφή ενός πραγματικού γεγονότος και τη μετατροπή του σε «μυθιστορηματική» αφήγηση έπειτα από επεξεργασία-μοντάζ του αρχικού υλικού.

    Σε διάλογο με τη βιντεο-εγκατάσταση παρουσιάζονται δύο σειρές φωτογραφιών: Η «Arte Vivo» είναι εμπνευσμένη από τη φαντασία των παιδικών χρόνων της Μπέμπαν, η άλλη με τίτλο «Ι Lay on the Bed Waiting for his Heart to Stop Beating» καταγράφει μια περίοδο έξι χρόνων, αρχίζοντας με την εξορίας της και του συντρόφου της από την πρώην Γιουγκοσλαβία.

    ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ

    ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΟΨΗ της γυναικείας δημιουργίας αλλά και τους προβληματισμούς και τις απόπειρες έκφρασης της σύγχρονης ελληνικής τέχνης προβάλλει η έκθεση «Εν Οίκω. Νίκη Καναγκίνη», που οργανώνει το Μουσείο Αλεξ Μυλωνά - Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Αθήνα (πλ. Αγίων Ασωμάτων 5, Θησείο) μέχρι το τέλος Ιουλίου.

    Η ίδια η Καναγκίνη είχε σχεδιάσει τον Μάρτιο του 2008 την έκθεση αυτή, ωστόσο, μετά τον ξαφνικό θάνατό της τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς, η έκθεση αναβλήθηκε. Σήμερα, οι επιμελήτριες της έκθεσης Ευθυμία Γεωργιάδου-Κούντουρα και Αρετή Λεοπούλου φρόντισαν, όσο ήταν δυνατόν, να σεβαστούν τις προθέσεις και το πνεύμα της και να αναδείξουν την πολυμορφία και τον δυναμισμό της δημιουργού.

    Το έργο της Νίκης Καναγκίνη (1933-2008) παρουσιάζει διαρκή ανέλιξη και πρωτοτυπία, από την αρχική ενασχόλησή της με τη ζωγραφική στις προεκτάσεις του αφηρημένου εξπρεσιονισμού και στη συνέχεια με τη στροφή της προς άλλες εκφραστικές κατευθύνσεις μέσα στον χώρο, με άξονα την εννοιολογική τέχνη και την αξιοποίηση της τεχνολογίας: εγκαταστάσεις, δράσεις, φωτογραφία, βίντεο.

    Παρ' όλο που δεν υπήρξε στρατευμένη φεμινίστρια, ο κοινωνικός της προβληματισμός και τα προσωπικά της βιώματα της υπαγόρευσαν τεχνικές και θέματα που αναφέρονται στην έμφυλη ταυτότητα. Η επιμονή της στο θεωρητικό πλαίσιο της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας μαρτυρείται από τη συμμετοχή της στη διοργάνωση συνεδρίων: συμπόσιο για την ίδρυση Μουσείου και Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης στην Ελλάδα (1977), συνέδριο για τη Σύγχρονη Τέχνη και Παράδοση (1981), συμπόσιο με θέμα «Από την Αίσθηση στο Συναίσθημα (1999)» κ.ά.

    ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΠΟΤΥΠΩΜΕΝΕΣ ΣΤΟΝ ΦΑΚΟ

    ΚΑΡΝΑΓΙΟ μνήμης για τη Διονυσία Αλεξιάδη υπήρξε το νησί της, η Ζάκυνθος, το φυσικό περιβάλλον της και το πάθος των ανθρώπων της για την τέχνη, την ποίηση και τη μουσική. Με αυτά τα εφόδια ταξίδεψε στο εξωτερικό και άρχισε να καταγράφει με τον φακό της εμπειρίες από τη νοτιοανατολική Ασία, την Ινδία, τη Βόρειο Αμερική, την Παταγονία, τη Νότια Αφρική. Εικόνες από τις ομορφιές της φύσης, από τις συνήθειες των κατοίκων, τη ζωή στους δρόμους, αποτυπώνονται στις έγχρωμες φωτογραφίες της που παρουσιάζονται στο Ιδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης, στην Ξάνθη. Στη συνέχεια θα τις χαρίσει σε σχολεία της περιοχής.

    ΔΕΙΤΕ

    * Η 6η Μπιενάλε Φοιτητών Σχολών Καλών Τεχνών της Ελλάδας φιλοξενείται στο Μέγαρο Εϋνάρδου (Αγ. Κωνσταντίνου 20) μέχρι τις 9 Ιουλίου. Στην έκθεση συμμετέχουν 100 φοιτητές από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, το Τμήμα Καλών Τεχνών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και, πρώτη φορά φέτος, το Τμήμα Εικαστικών Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Θα δοθούν τρία βραβεία με χρηματικό αντίκρισμα και έξι τιμητικοί έπαινοι που επιλέχθηκαν από επιτροπή καθηγητών και των τριών σχολών και μέλη των διοργανωτών.

    * Με την ευκαιρία των Παγκόσμιων Αγώνων Special Olympics ΑΘΗΝΑ 2011, το Μουσείο Ηρακλειδών παρουσιάζει την έκθεση «Special Olympics - Special Artists» με έργα ζωγραφικής, σχέδια, υδατογραφίες και πυρογραφίες που φιλοτέχνησαν μαθητές των ΕΕΕΕΚ (Εργαστήρια Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης) Ηρακλείου Αττικής, ειδικά για την περίσταση. Η έκθεση φιλοξενείται στην αίθουσα εκπαιδευτικών προγραμμάτων του μουσείου, μέχρι 5 Ιουλίου, με ελεύθερη είσοδο (Ηρακλειδών 16, Θησείο).

    * Βλέπουν, γεύονται, μιλάνε μέσα από τον κόσμο των χρωμάτων οι μικροί μαθητές του δραστήριου Εργαστηρίου Τέχνης Χαλκίδας και προσκαλούν να δείτε τη δουλειά τους, μέχρι τις 17 του μήνα, στις αίθουσες του εργαστηρίου (πλατεία Αγ. Δημητρίου).

  • Θέατρο

    ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΞΕΓΝΟΙΑΣΙΑ

    ΠΡΕΜΙΕΡΑ την Τετάρτη στο «104» Κέντρο Λόγου και Τέχνης, στη σκηνή «104+1», με το έργο του Γιώργου Ηλιόπουλου «Desperados». Μια παρέα φίλων που σπουδάζουν στη Θεσσαλονίκη δίνει απόψε το τελευταίο της πάρτι. Σε λίγες ώρες θα ορκιστούν δικηγόροι και ο καθένας θα επιστρέψει στην πόλη του. Κατά τη διάρκεια της νύχτας και μετά την παταγώδη αποτυχία του πάρτι, έρχονται στην επιφάνεια, με χιούμορ και τρυφερότητα, οι προβληματισμοί της σημερινής νέας γενιάς. Οι φίλοι πρέπει να πάρουν σημαντικές αποφάσεις για την προσωπική και την επαγγελματική τους ζωή, για το μέλλον της φιλίας τους.

    «Πρέπει να κατανοήσουν μια κοινωνική πραγματικότητα που αλλάζει με ραγδαίους ρυθμούς αυξάνοντας τις απαιτήσεις καθημερινά» λέει ο συγγραφέας. «Κατά πόσο αυτοί οι άνθρωποι είναι αποφασισμένοι να θυσιάσουν τα παιδικά τους όνειρα προς όφελος της επαγγελματικής επιτυχίας; Ως προϊόντα αυτού του τρόπου ζωής, είναι ικανοί να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις του; Αυτό το βράδυ θα αποφασίσουν. Σήμερα, το να είσαι νέος δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα τελικά»...

    Η παράσταση ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Θοδωρή Βουρνά, σκηνικά-κοστούμια Σοφίας Λεγάτου. Παίζουν οι Δωροθέα Γυμνοπούλου, Μαρίνα Κονταρίνη, Χριστίνα Κωστάκου, Μάριος Μακρόπουλος, Γιώργος Μπούμπας, Χρήστος Τζιώτας, Γιάννης Τσουρουνάκης.

    Μέχρι τις 22 Ιουνίου.

    ΔΕΚΑ ΗΘΟΠΟΙΟΙ-ΔΕΚΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΙ

    ΕΚΘΕΣΗ-παράσταση-πείραμα. Αυτά συνδυάζει η συνάντηση δύο τεχνών αύριο και μεθαύριο με στόχο την δημιουργία ενός ξεχωριστού θεάματος στον νέο και ιδιαίτερο χώρο της «Kunsthalle Athena», που έχει δημιουργηθεί σ' ένα μισοεγκαταλειμμένο νεοκλασικό κτίριο στον Κεραμεικό. Ο «Αποχαιρετισμός/Farewell» επιχειρεί να προσεγγίσει την έννοια του αποχαιρετισμού: δέκα ηθοποιοί θα συναντήσουν αντίστοιχα δέκα εικαστικούς, για να εργαστούν μαζί πάνω στο συγκεκριμένο θεματικό πλαίσιο, με σκοπό να παράγουν διαφορετικά «ζωντανά έργα».

    Ο «Αποχαιρετισμός» εκτυλίσσεται σε όλο το κτίριο, στους χώρους του οποίου παρουσιάζονται οι διάφορες περφόρμανς. Κάποιες διαρκούν πέντε ώρες και κάποιες άλλες έχουν μικρότερη διάρκεια και επαναλαμβάνονται στη διάρκεια πέντε ωρών. Ετσι οι θεατές μπορούν να διαλέγουν την πορεία τους στον χώρο και να παρακολουθήσουν κατά βούληση ό,τι τους ενδιαφέρει και για όσο θέλουν.

    Με την συγκεκριμένη δουλειά επιχειρείται κάτι καινούργιο και τολμηρό: οι καλλιτέχνες, ηθοποιοί και εικαστικοί, βρίσκονται για πρώτη φορά όλοι μαζί στον χώρο της «Kunsthalle Athena», αντιμέτωποι με την πρόκληση να συνεργαστούν στην ερμηνεία ενός επιβαρυμένου συναισθηματικά θέματος. Οι ομάδες ή τα ζευγάρια που θα προκύψουν δεν είναι προσχεδιασμένα, αλλά δημιουργούνται από τους ίδιους τους καλλιτέχνες, κάτω από τον συντονισμό της επιμελητικής ομάδας.

    «Πρόκειται για μια ζωντανή work in progress» λέει η ηθοποιός Θέμις Μπαζάκα, που είχε την ιδέα του «Αποχαιρετισμού», μαζί με τη θεωρητικό τέχνης Μαρίνα Φωκίδη. «Οι θεατές μπαίνουν στην "Kunsthalle" όπως μπαίνουν σ' έναν εκθεσιακό χώρο, με τη διαφορά ότι εδώ υπάρχουν ζωντανά εκθέματα, περφόρμανς που βρίσκονται σε εξέλιξη. Ανάλογα με το τι τον ενδιαφέρει, ο κάθε θεατής μπορεί να προχωρήσει ή να σταματήσει μπροστά σε κάτι. Υπάρχουν περφόρμανς που είναι πιο διαδραστικές, άλλες με πιο προσωπική επαφή, άλλες που ο θεατής δεν μπορεί να δει παρά μόνο από απόσταση. Κι όλα αυτά διαμορφώθηκαν από τις πρόβες και θα διαμορφωθούν ίσως και κατά την διάρκεια της παράστασης».

    «Ο "Αποχαιρετισμός" στην προκειμένη περίπτωση αντιμετωπίζεται στην πιο διευρυμένη εννοιολογικά εκδοχή του, όχι μόνο συναισθηματικά, αλλά και μέσα στις κοινωνικοπολιτικές διαστάσεις του» συνεχίζει η Θέμις Μπαζάκα. «Οι καλλιτέχνες καλούνται να προσεγγίσουν δίπολα που συγγενεύουν με την έννοια του αποχαιρετισμού, όπως χαρά/πίκρα, ελευθερία/χωρισμός, λύτρωση/φόβος, αναμονή/νοσταλγία, ελπίδα/απογοήτευση, συνήθεια/αλλαγή, παλιός/καινούργιος κόσμος, ζωή/θάνατος. Ολα αυτά μοιάζουν να συγγενεύουν ιδιαίτερα με την καμπή που βιώνουμε στη σύγχρονη πραγματικότητα, το οικείο που χάνεται και τα νέα που έρχονται, ένα ανακάτεμα των δεδομένων όπως τα γνωρίζουμε».

    Συμμετέχουν οι ηθοποιοί Γιώργος Βαλαής, Κωνσταντίνα Βούλγαρη, Στεφανία Γουλιώτη, Αντζελα Μπρούσκου, Μαρία Πανουργιά, Αγγελική Παπούλια, Γιάννης Στάνκογλου, Γιώργος Συμεωνίδης, Θεοδώρα Τζήμου, Ιωάννα Τσάμη και οι εικαστικοί Κωστής Βελώνης, Χριστίνα Δημητριάδη, Παντελής Μάκκας, Αλέξανδρος Μιστριώτης, Θοδωρής Προδρομίδης, Παντελής Παντελόπουλος, Δημήτρης Παπαδάτος, Σωκράτης Σωκράτους, Δημήτρης Τάταρης.

    Οι παραστάσεις είναι μικρής διάρκειας, θα παρουσιάζονται παράλληλα στους διάφορους χώρους του παλιού κτιρίου, αλλά θα επαναλαμβάνονται από τις 7 μ.μ. μέχρι τα μεσάνυχτα.

    ΧΟΡΟΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

    ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ του φεστιβάλ «Χώρος Δράσης» στο «Μικρό Θέατρο» της Μονής Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη.

    * Μεθαύριο «Αντί-σώματα» από την ομάδα «Σώμαως» σε σκηνοθεσία-χορογραφία Δημήτρη Ράπτη. Η παράσταση βασίζεται στο κείμενο «Λήθη» του Δημήτρη Δημητριάδη.

    * Την Τετάρτη η παράσταση «Θες άλλο Νίκη;» από την ομάδα Χαρταετός, σε σενάριο-ερμηνεία των Πέτρου Λεμονίδη και Εύης Παγιαβλή.

    * Την Πέμπτη η ομάδα σύγχρονου χορού Trickor Treat με την παράσταση «Lemon Blossom», σε χορογραφία Αναστασίας Δίγκα, Αλεξίας Καλαϊτζή, Εύης Πάνου.

    ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

    ΠΡΕΜΙΕΡΑ την Παρασκευή στο «Beton 7» με το έργο του Χαράλαμπου Γιάννου «Πέφτοντας από τις σκάλες», σε σκηνοθεσία της ομάδας «blackSock», σκηνικά-κοστούμια Γιώργου Γιάννου.

    Μια μητέρα και δύο παιδιά, πολύ παιδιά για την ηλικία τους, ζούνε αποκλεισμένοι από τον κόσμο και τον χρόνο. Μέχρι που εμφανίζεται στο κατώφλι τους, ένας άντρας χωρίς μνήμη. Κουβαλάει μαζί του μυστικά, αλλά δεν είναι ο μόνος. Σ' αυτή την οικογένεια, τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται. Οπως σε κάθε καλή οικογένεια...

    «Το έργο θα μπορούσε να είναι ένα παραμύθι για την οικογένεια. Ομως, υπάρχουν παραμύθια όμορφα σαν όνειρο και άλλα τρομακτικά σαν εφιάλτης. Τις περισσότερες φορές είναι και τα δύο. Κι αυτό ακριβώς είναι το παραμύθι της οικογένειας Γκλουπ: λίγο από όνειρο με μεγάλα διαλείμματα εφιάλτη» σημειώνει η σκηνοθέτρια Ντέμη Σταυράκη.

    Παίζουν οι Κωνσταντίνα Βιδάλη, Μάνθος Ελληνικάκης, Μάριος Πλιάτσικας, Δημήτρης Πετρόπουλος, Πάμπος Γιάννου.

    Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΝΟΣ ΝΑΥΑΓΙΟΥ

    «ΜΕΔΟΥΣΑ: Σχέδια και αυτοσχεδιασμοί για σχεδίες και ναυάγια» από αύριο μέχρι και την Παρασκευή στην Πειραιώς 260. Ο σκηνοθέτης Θωμάς Μοσχόπουλος προσεγγίζει με ιδιαίτερη ματιά ένα ιστορικό γεγονός, για να δημιουργήσει ένα θέαμα που διαπραγματεύεται τη σχέση μεταξύ ιστορίας, χρόνου και τέχνης.

    Η παράσταση βασίζεται σε ένα αυτοσχέδιο συλλογικό έργο που προκύπτει από τη θεατρική διαδρομή που ακολουθούν οι συντελεστές του εγχειρήματος. Το καλοκαίρι του 1816 η γαλλική φρεγάτα «Μέδουσα» πέφτει σε έναν ύφαλο μακριά από την ακτή. Καθώς οι σχεδίες επαρκούν για να σώσουν μόνο τους ταξοκά ανώτερους επιβάτες, περίπου 150 άτομα εγκαταλείπονται στην τύχη τους. Δύο εβδομάδες μετά, το πλοίο που πάει να τους περισυλλέξει βρίσκει μόνο 15 επιζώντες. Το συμβάν προκαλεί μεγάλο σκάνδαλο, με πολιτικές προεκτάσεις, που ξεπερνάει τα όρια της Γαλλίας και εμπνέει τον ζωγράφο Τεοντόρ Ζερικό να δημιουργήσει έναν πίνακα με θέμα το ναυάγιο.

    Μια σύνθεση των Θωμά Μοσχόπουλου, Κορνήλιου Σελαμσή, Αμάλια Μπένετ, Κωνσταντίνου Κυπριωτάκη, Ελλης Παπαγεωργακοπούλου, Λευτέρη Παυλόπουλου, Ηλία Γιαννακάκη, Τάσου Αγγελόπουλου, Αννας Μιχελή, Άννας Καλαϊτζίδου, Αννας Μάσχα, Κώστα Μπερικόπουλου, Δημήτρη Νασιούλα, Αργύρη Ξάφη, Μαρίας Σκουλά, Θάνου Τοκάκη.

    ΣΤΗ ΜΑΝΤΡΑ ΤΟΥ ΑΤΤΙΚ

    ΑΠΟΨΕ τελευταία παράσταση στο θέατρο «Δημήτρης Ποταμίτης» του μουσικοθεατρικού «Φώτα, κλακέτα, χειροκροτήματα», σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Λιακόπουλου, σκηνικά και κοστούμια Γιώργη Κοντοπόδη, χορογραφία Τίνας Λεωνορά.

    Πρωταγωνιστής της παράστασης είναι ο Αττίκ (Κλέων Τριανταφύλλου), από τους σημαντικότερους προπολεμικούς συνθέτες ελαφρού τραγουδιού στην Ελλάδα, αυτός που απέδωσε με μοναδικό τρόπο το στίγμα της εποχής του μεσοπολέμου, στην περίφημη «Μάντρα» του. Μαζί με τον Αττίκ, ζωντανεύουν σημαντικοί καλλιτέχνες που αναδείχθηκαν πλάι του, αλλά και οι τρεις γυναίκες που χάραξαν τη ζωή του. Η παράσταση, με την ευωδιά μιας άλλης εποχής από γιασεμιά, παπαρούνες και γιούλια, φιλοδοξεί να θυμίσει ασπρόμαυρες αναμνήσεις. «Ο Αττίκ, μια προσωπικότητα πολλά χρόνια μπροστά από την εποχή της, ερωτεύθηκε, ρίσκαρε, δημιούργησε και τραγούδησε τα συναισθήματά του, τις χαρές του και τους έρωτές του, καλώντας όλη την Αθήνα της εποχής του σ' ένα ατέλειωτο μεθύσι κεφιού, ευγένειας και φινέτσας» λέει ο σκηνοθέτης.

    Παίζουν και τραγουδούν οι Νίκος Μπράβος, Τίνα Λεωνορά, Χριστίνα Δαλαμάγκα, Γιώργης Κοντοπόδης. Στο πιάνο, ο Αγγελος Ανδρεόπουλος.

    ΝΕΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΣΤΟ «OFF-OFF ATHENS»

    ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ στο θέατρο «Επί Κολωνώ» το φεστιβάλ θεατρικής performance νέων ομάδων «Off-off Athens».

    * Αύριο παρουσιάζονται οι «White Pages» (υπότιτλος «Αίθουσες Αναμονής») σε κείμενα-σκηνοθεσία Ηλία Φλωράκη, μουσική Ντάνιελ Γκεοργκίεφ, κοστούμια Δανάης Σταθάτου.

    Οι «Λευκές Σελίδες» συμβολίζουν ανθρώπους «αίθουσας αναμονής». Οι ήρωες «ανοίγονται» μέσα από δεκαπέντε σπονδυλωτές ιστορίες που τις παρακολουθείς όπως διαβάζεις μια λευκή σελίδα: με κλειστά μάτια. «Ολοι μοιάζουν με μια ιστορία που περιμένει από κάποιον να την πει ή να τη γράψει» σημειώνει ο Ηλίας Φλωράκης.

    Παίζουν οι Γιώργος Αντωνίου, Σοφία Γεωργιάδου, Ερασμία Κρητικού, Αγγελική-Ειρήνη Μήτση.

    * Μεθαύριο «Εσένα σε ξέρω, εμένα;» σε σκηνοθεσία Γιώργου Πολυχρονόπουλου, ένα έργο με κεντρικό άξονα τη δύναμη του μυαλού και πώς αυτό μας κυριαρχεί, μας δοκιμάζει και μας πλάθει εικόνες που τα μάτια μας δεν βλέπουν, δεν μπορούν ή δεν θέλουν να δουν. Ενα παιχνίδι μεταξύ πραγματικότητας και ψευδαίσθησης. Παίζουν οι Αθως Αντωνίου, Ρωμανός Μαρούδης

    * Την Τετάρτη «Μακριά μου» σε κείμενο Εβίτας Παπατσώρη, σκηνοθεσία Θοδωρή Βουρνά, κοστούμια Σοφίας Λεγάτου, μουσική Θάνου Μαγουλά. Παίζουν οι Λύδια Αληφραγκή, Αλέξανδρος Νταβρής.

    * Την Πέμπτη «Αυτό το υπέροχο πορνείο» του Ευγένιου Ιονέσκο, από τη θεατρική ομάδα Χρονομετρήσιμοι σε μετάφραση Κώστα Σταματίου, σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη. Παίζουν οι Γιάννης Δουράτσος, Αλεξία Πηγαδιώτη, Σωτηρία Χρυσικοπούλου, Μικαέλα Ζάννου, Χριστίνα Κωστάκου, Κωνσταντίνα Νικολαΐδη.

    * Την Παρασκευή το «Αστραξίδι», ένα ταξίδι σωματικού θεάτρου εμπνευσμένο από αρμένικο παραμύθι, σε χορογραφία Μαργαρίτας Τρίκκα, μουσική Θεοδωρή Μαραϊδόνη-Γουίλιαμ Αντωνίου, σκηνικά-κοστούμια Πετρούλας Κρίγκου.

    Παίζουν οι Μαριάννα Βαρβιάνη, Θεοδόσης Κώνστας, Μάρω Μάνθου.

    * Σάββατο «Ρωμαίος εγώ η Ιουλιέτα» βασισμένο στο έργο του Σέξπιρ, σε μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ, χορογραφία Χρυσής Λιατζιβίρη. Παίζουν οι Γ. Τσακίρης, Ελ. Δούναβη, Δ. Λημνιού.

  • Βιβλίο

    ΣΤΟΝ ΑΦΡΟ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ 

    ΑΡΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ

    «Ου μπλέξεις»

    εκδ. Κέδρος

    ΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ ότι τα αναγνώσματα φυγής είναι αποκλειστικά γυναικεία υπόθεση; Και τι δεν επιστρατεύει ο Αρης Σφακιανάκης για να εμπλουτίσει το νέο του μυθιστόρημα «Ου μπλέξεις» (εκδ. Κέδρος). Από ρομαντικά, αστραπιαία ταξίδια σε Παρίσι και Βενετία μέχρι διακοπές σε πολυτελή ξενοδοχειακά συγκροτήματα της Κρήτης και από γεύματα υψηλών απαιτήσεων σε εξίσου απαιτητικά για το πορτοφόλι ρεστοράν μέχρι γκαρνταρόμπες με ισχυρή εκπροσώπηση των Αρμάνι, Αλεξάντερ Μακουίν και Γκούτσι... Κι όμως, η ιστορία που αφηγείται εκτυλίσσεται στις μέρες του μνημονίου. Και ο κεντρικός της πρωταγωνιστής, την ώρα που με αφέλεια νεοφώτιστου ανακαλύπτει στο facebook έναν καινούριο δρόμο για να πολλαπλασιάζει τις ερωτικές του κατακτήσεις, και για τις δραστικές περικοπές των μισθών έχει ακουστά, και για τις νοικοκυρές που ψωνίζουν ... «ένα τεταρτημόριο της ντομάτας», και για τα συνοικιακά μαγαζιά που κατεβάζουν ρολά το ένα πίσω απ' τ' άλλο.

    Δεκατρία χρόνια μετά το «Δεν ήξερες, δεν ρώταγες», τη μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία της συγγραφικής του πορείας, ο Σφακιανάκης υιοθετεί άλλη μια φορά το κυνικό προσωπείο του πενηντάχρονου πλέον Παρθένιου Σατανάκη, «επώνυμου» συγγραφέα που βιοπορίζεται ως ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας, όπως κι ο ίδιος. Κι ενώ οι συνάδελφοι του Σατανάκη στο αεροδρόμιο έχουν πανικοβληθεί κι αναρωτιούνται έντρομοι αν «θα πληρωθούν τα νυχτερινά και τις αργίες», εκείνος, έπειτα από μια σειρά άδοξων ή τραγελαφικών διαδικτυακών γνωριμιών, ζει υπό την επήρεια του έρωτά του για τη Φανή, πρώην φοιτήτρια θεατρολογίας στη Γαλλία κι επίδοξη ηθοποιό άμα τη επιστροφή της στην Αθήνα: μια δίμετρη καλλονή με τα μισά του χρόνια, με την οποία είχε ανταλλάξει αισθαντικά μηνύματα στο facebook πασπαλισμένα με ολίγη φιλολογία και που στο πρόσωπό της αντικρίζει τη μοναδική ίσως γυναίκα με την οποία θα δεχόταν να ...προσπαθήσει να συγκατοικήσει.

    Διαζευγμένος προ πολλού και πατέρας μιας κόρης στην εφηβεία, ο Σατανάκης εθίζει την τελευταία στη χλιδή, «ώστε οι απαιτήσεις της από τη ζωή να μην πέφτουν ποτέ κάτω από τα πέντε αστέρια». Ενα «παιδαγωγικό λάθος σε μια εποχή οικονομικής κρίσης» όπως αναγνωρίζει, που ωστόσο «μπορεί να τη σώσει αργότερα αν κάνει τον σωστό γάμο μ' έναν κροίσο». Η μικρή, πάντα ετοιμόλογη, δεν χάνει ευκαιρία να τον προσγειώνει στην πραγματικότητα, πληγώνοντας έστω και με τρυφερότητα τη ματαιδοξία και τον ναρκισσισμό του. Κι ως προς το σχέδιο της συγκατοίκησης με τη νέα του κατάκτηση κανένα πρόβλημα από τη μεριά της - αντιθέτως.

    Εξιστορώντας σε πρώτο πρόσωπο τις περιπέτειες του alter ego του, αρχικά με φόντο ειδυλλιακά σκηνικά και στη συνέχεια μέσα σε πενήντα τετραγωνικά σε πολυκατοικία της Πανόρμου, ο Σφακιανάκης γλιστράει με άνεση πάνω στην επιφάνεια καταστάσεων και συναισθημάτων. Διογκώνοντας μάλιστα την έκπληξη του ήρωα μπροστά στο ξεχαρβάλωμα του ιστορικού κέντρου της πρωτεύουσας ή στην αθάνατη ελληνική γραφειοκρατία, και απομυθοποιώντας όψεις της αθηναϊκής θεατρικής ρουτίνας (βλ. παραστάσεις μέσα σ' εγκαταλελειμμένα υπόγεια γεμάτα κατσαρίδες) καταφέρνει να προκαλέσει αβίαστα γέλια. Υπάρχουν κάμποσες στιγμές στο βιβλίο που ο κυνισμός του Σατανάκη, συνδυαζόμενος με την αυτοπαρωδία και τον αυτοσαρκασμό, γίνεται λιγότερο ενοχλητικός. Η αίσθηση ωστόσο μιας -συνειδητής ενδεχομένως- ρηχότητας δεν απαλύνεται, όσο γενναιόδωρες κι αν είναι οι προσφερόμενες δόσεις χιούμορ.

    ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΜΙΣΟΣ ΜΑΖΙ

    ΓΙΟΥΚΙΟ ΜΙΣΙΜΑ

    «Η Μαρκησία

    ντε Σαντ»

    Μετάφραση Παναγιώτης Ευαγγελίδης,

    Εκδόσεις Αγρα

    Ο ΓΙΟΥΚΙΟ ΜΙΣΙΜΑ είναι ιδιαίτερα γνωστός για το συγγραφικό του έργο, ωστόσο «Η Μαρκησία ντε Σαντ» θεωρείται από τα σημαντικότερα θεατρικά του, ενώ ανέβηκε πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1988 σε σκηνοθεσία και μετάφραση Μάγιας Λυμπεροπούλου, στο Δημοτικό Θέατρο Πάτρας.

    Το έργο περιγράφεται ως «ο Σαντ ιδωμένος μέσα από τα μάτια γυναικών», όπως έχει επισημάνει ο ιάπωνας συγγραφέας, καθώς γύρω από την πρωταγωνίστρια, που ενσαρκώνει τη συζυγική πίστη, περιστρέφονται κι άλλες γυναίκες που αντιπροσωπεύουν τον νόμο, την ηθική, την πονηριά ή τις σαρκικές επιθυμίες. Μέσα από τους πνευματώδεις φιλοσοφικούς διαλόγους τους αναδύεται ο δυϊσμός του ανθρώπου που μπορεί να αγαπάει και να μισεί ταυτόχρονα.

    «Διαβάζοντας τη "Ζωή του Μαρκήσιου ντε Σαντ" του Τατσούχικο Σιμπουσάουα, ως συγγραφέας κεντρίστηκα από το αίνιγμα της συμπεριφοράς της Μαρκησίας ντε Σαντ, η οποία, αφού κατά τη διάρκεια της πολύχρονης φυλάκισης του συζύγου της επέδειξε μια απόλυτη πίστη στον άντρα της, τον εγκαταλείπει τελικά τη στιγμή που εκείνος είναι επιτέλους ελεύθερος. Αυτό το αίνιγμα χρησίμευσε σαν αφετηρία του έργου μου», αναφέρει ο Μισίμα στο επίμετρο.

    Τι έχει όμως συμβεί; «Δεν θέλει αυτόν τον χοντρό και πλαδαρό άντρα η Κυρία ντε Σαντ που στο πρόσωπό του είχε αγαπήσει το ιδανικό του ενσαρκωμένου Κακού, το οποίο διέβλεπε μέσα στο σκοτάδι της φυλακής;», διερωτάται η Μαργκερίτ Γιουρσενάρ.

    Σύμφωνα με τον μεταφραστή ο συγγραφέας ταυτίζεται με τον Μαρκήσιο ντε Σαντ, ο οποίος θεωρείται ένας από τους έμμεσους πατέρες της Γαλλικής Επανάστασης: «(...)έτσι και ο Μισίμα επιθυμούσε να αλλάξει τη ροή της ιαπωνικής ιστορίας γιατί θεωρούσε ότι η χώρα του έχανε την ψυχή της και τις παραδόσεις της προς όφελος ενός νέου ματεριαλισμού».

    Δεν τα κατάφερε όμως και το 1970 αυτοκτόνησε με χαρακίρι, ύστερα από μια αποτυχημένη απόπειρα να ξεσηκώσει τους στρατιώτες σε επανάσταση και να επαναφέρει τη θέση του αυτοκράτορα.

    ΕΞΙΣΤΟΡΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ

    ΝΑΤΑΣΑ ΚΑΜΠΟΥΣ

    «3.096 μέρες.

    Η δύναμη της ανθρώπινης ψυχής»

    Μετάφρ. Ανδριάννα Σακκά,

    Εκδόσεις Παπαδόπουλος

    ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ η Νατάσα Κάμπους έχει πέσει δύο φορές θύμα. Τη μία από τον απαγωγέα της Βόλφγκανγκ Πρίκλοπιλ, ο οποίος την κρατούσε επί οκτώ χρόνια φυλακισμένη σε ένα υπόγειο σε προάστιο της Βιέννης. Την άλλη από τα μίντια που για καιρό δεν την άφηναν να ξεμυτίσει από το σπίτι της, πιέζοντάς την να αποκαλύψει όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες...

    Φαίνεται όμως πως η κοπέλα που συγκλόνισε με την ιστορία της όλο τον κόσμο διαθέτει αποθέματα ψυχικής δύναμης. Κατόρθωσε να αποδράσει έχοντας περάσει 3.096 μέρες εγκλεισμού, υπό την απόλυτη εξουσία του παράφρονα απαγωγέα της, ο οποίος τελικά αυτοκτόνησε. Επιβίωσε και διατήρησε συγκροτημένη συνείδηση σε απάνθρωπες συνθήκες. Και πλέον, νιώθει «αρκετά δυνατή» για να διηγηθεί την ιστορία της, μάλιστα χωρίς περιττούς συναισθηματισμούς και «μελό» εξάρσεις.

    Το βιβλίο αρχίζει με τις «ευτυχισμένες» αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας πριν ο 35χρονος Πρίκλοπιλ την αρπάξει με το λευκό φορτηγό του και την κλείσει σε ένα υπόγειο που ξεκλείδωνε μόνο από έξω. Η Νατάσα ήταν μόλις 10 ετών, ένα παχουλό, άχαρο κοριτσάκι και ο απαγωγέας της πάτησε πάνω στις ανασφάλειές της. «Οι γονείς σου δεν σε αγαπούν, είναι χαρούμενοι που σε ξεφορτώθηκαν» της επαναλάμβανε, ενώ της στερούσε το φαγητό (στα 15 της ζύγιζε μόνο 42 κιλά), την έδερνε άγρια, την εξευτέλιζε υποχρεώνοντάς την να κυκλοφορεί μισόγυμνη, την απειλούσε ότι εάν προσπαθήσει να δραπετεύσει θα ανατίναζε το σπίτι ή θα τη σκότωνε. Η ίδια, πάντως, διευκρινίζει ότι δεν κακοποιήθηκε σεξουαλικά.

    Επιλεγμένα βιβλία, ένα ραδιόφωνο, ένα βίντεο ήταν αρχικά η μόνη επαφή της Κάμπους με τον έξω κόσμο, ενώ σταδιακά κέρδισε την εμπιστοσύνη του βασανιστή της και μπορούσε να βγαίνει στον κήπο -πάντα υπό το άγρυπνο βλέμμα του- ή να πηγαίνουν οι δυο τους μικρές βόλτες με το αυτοκίνητο.

    Πώς τον κρίνει; «Σήμερα πιστεύω ότι ο Βόλφγκανγκ Πρίκλοπιλ, μέσω ενός τρομερού εγκλήματος, το μόνο που ήθελε ήταν να δημιουργήσει για τον εαυτό του τον μικρό, ασφαλή του κόσμο, με έναν άνθρωπο που θα ήταν εκεί μόνο γι' αυτόν. Προφανώς δεν είχε καταφέρει ποτέ κάτι τέτοιο με φυσιολογικό τρόπο» γράφει η Νατάσα, που δίνει μαθήματα αντοχής και ανθρωπιάς: «Ξέρω ότι μπορώ να τα βγάλω πέρα με τη ζωή στην ελευθερία».

    ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ

    * Ο Κωστής Γκιμοσούλης, μαζί με την Γιασεμή Κηλαηδόνη, διαβάζει την Τρίτη στις 8.30 μ.μ., στην ταράτσα του «Μεταίχμιου» (Ιπποκράτους 118), ιστορίες μαγικού ρεαλισμού από την καινούρια του συλλογή «Για να μάθεις να πετάς».

    * Οι εκδόσεις Γκοβόστη παρουσιάζουν την Τρίτη στις 7.00 μ.μ. στη Λέσχη Αξιωματικών (Ρηγίλλης 1) το βιβλίο του Α. Παπαγεωργίου «Ιερά Συμμαχία - Η ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία και οι Σταυροφόροι στη Μικρά Ασία», με ομιλητές τους ιστορικούς Σ. Καργάκο και Η. Ηλιόπουλο.

    * Μουσική βραδιά οργανώνει την Πέμπτη στις 9.00 μ.μ. το «Floral» (Θεμιστοκλέους 80, Εξάρχεια), με αφορμή το νέο μυθιστόρημα του Αλέξη Σταμάτη «Κυριακή» (εκδ. «Καστανιώτη»). Για το βιβλίο θα μιλήσει ο συγγραφέας μαζί με φίλους του που θα παίξουν στη συνέχεια αγαπημένα τους κομμάτια.

    * Το «3ο Bazaar βιβλίων» πραγματοποιείται δίπλα στις εκδόσεις «Αγρα» (Ζωοδόχου Πηγής 101) την ερχόμενη Παρασκευή (15.00-20.00) και το Σάββατοκύριακο (11.00-20.00), με βιβλία στη μισή τιμή και προσφορές σε πεζογραφία, δοκίμια, φωτογραφικά και καλλιτεχνικά λευκώματα, παιδικά, αρχαία ελληνική και βυζαντινή γραμματολογία κ.ά.

    * «Η μανία με τον Καραβάτζιο και το αστυνομικό μυθιστόρημα» είναι το θέμα της ομιλίας που θα δώσει ο Πέτρος Μάρκαρης το Σάββατο (12 το βράδυ) στο αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη της οδού Κουμπάρη. Την εκδήλωση οργανώνει η Εταιρεία Ελλήνων Ιστορικών Τέχνης.

    ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

    ΦΡΑΝΚ ΚΕΡΜΟΝΤ

    «Ολος ο κόσμος μια σκηνή»

    (μετ. Λ. Φιλιπποπούλου, εκδ. ΜΙΕΤ)

    Μέσα σε τι συνθήκες έγραψε τα έργα του ο Σέξπιρ; Σε τι περιβάλλον έζησε και πώς επηρεαζόταν απ' αυτό; Από τους κορυφαίους λογοτεχνικούς κριτικούς της γενιάς του, ο Βρετανός Φ. Κέρμοντ (1919-2010) εξηγεί πώς η ιστορία και η παράδοση της ελισαβετιανής περιόδου οδήγησαν στην άνθιση των τεχνών και στην ανάδειξη κι άλλων, πλάι στον Σέξπιρ, αξιόλογων δημιουργών, δίνοντας μέσα από ένα πλούσιο πραγματολογικό υλικό μια ζωντανή εικόνα της Αγγλίας στην εποχή της ακμής της. Μια φροντισμένη έκδοση για τον γοητευτικό κόσμο του θεάτρου τότε, όπου αναλύονται φιλολογικά κι όλα τα σεξπιρικά ποιήματα και θεατρικά έργα.

    ΝΤΑΒΙΝΤ ΓΚΡΟΣΜΑΝ

    «Γράφοντας μες στο σκοτάδι»

    (μετ. Μ. Κοέν, εκδ. Scripta)

    Συλλογή από δοκιμιακά κείμενα και δημόσιες παρεμβάσεις του ισραηλινού συγγραφέα, μεταξύ 2002 και 2007, γύρω από τα βιβλία που τον σημάδεψαν και για την εσωτερική ανάγκη που ωθεί κάποιον ν' αφηγηθεί μια ιστορία, για την επιθυμία του να γνωρίσει τον Αλλον εκ των ένδον και την πιθανότητα ειρήνης στη Μέση Ανατολή, για το πώς οι πραγματικές περιστάσεις επηρεάζουν βαθύτατα ένα λογοτεχνικό έργο. Τιμημένος πέρσι στη Φραγκφούρτη με το Βραβείο Ειρήνης, ο Γκρόσμαν χαρτογραφεί με ψυχραιμία την εμπόλεμη κατάσταση στην οποία ζει η χώρα του, επισημαίνοντας τις διαβρωτικές επιπτώσεις της στην ιδιωτική γλώσσα των πολιτών αλλά και στο δημόσιο λόγο.

    ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ

    «Εξεγερμένες

    ψυχές»

    (μετ. Μ. Φανιουδάκη,

    εκδ. Printa)

    Τέσσερις νουβέλες με την υπογραφή ενός από τα πιο φωτισμένα πνεύματα Δύσης και Ανατολής (Λίβανος 1883-Νέα Υόρκη 1931), πρωτοδημοσιευμένες σχεδόν πριν από έναν αιώνα. Ολες τους εκτυλίσσονται στη γενέτειρα του συγγραφέα, εκφράζοντας την αγανάκτησή του εναντίον των αρχόντων, του κλήρου και των νομοθετών και καταγγέλλοντας την υποδούλωση των λαών της Ανατολής σε απαρχαιωμένα ήθη και έθιμα. Οπως είχε γράψει κάποτε ο Γκιμπράν, "τίποτε δεν μπορούμε να χτίσουμε εάν προηγουμένως δεν γκρεμίσουμε. Η ευγενική προσέγγιση δεν αφυπνίζει τους ανθρώπους". Καρπός αυτής της διαπίστωσης είναι και η συγκεκριμένη συλλογή, που αντιμετωπίστηκε ως έργο βίαιου νεανικού ρομαντισμού, κι είχε ενοχλήσει σφόδρα τις πολιτικές και θρησκευτικές αρχές της εποχής του.

    ΒΟΛΦΡΑΜ ΦΛΕΪΣΧΑΟΥΕΡ

    «Η βροχή στα χέρια της»

    (μετ. Ν. Φίλια, εκδ. Κριτική)

    Μυθιστόρημα που συνδυάζει την ιστορική αναπαράσταση, την αστυνομική πλοκή και την περιγραφή μιας παθιασμένης ερωτικής σχέσης, ξετυλίγοντας δύο φαινομενικά ασύνδετες μεταξύ τους ιστορίες οι οποίες, αναπάντεχα, στο τέλος συγκλίνουν. Η μια εκτυλίσσεται το 1867, παραμονές των εγκαινίων της Παγκόσμιας Εκθεσης στο Παρίσι, κι άλλη το 1990 στην ίδια πάντα πόλη. Πίσω δε κι από τις δύο κρύβεται ο ανεξιχνίαστος φόνος ενός βρέφους. Γεννημένος στην Καρλσρούη το 1961 και με θητεία ως διερμηνέας στην Ε.Ε, ο συγγραφέας επιχειρεί εδώ να δείξει πως από τη μοναρχία του Ναπολέοντα ώς τις μέρες μας, η ανθρώπινη ατομικότητα παραμένει έρμαιο του αγώνα των ισχυρών για εξουσία και κέρδος.

    ΤΖΟ ΝΕΣΜΠΟ

    «Νέμεσις»

    (μετ. Γ. Αρβανίτη, εκδ. Μεταίχμιο)

    Αστυνομικό μυθιστόρημα με πυκνοδεμένη δομή και καταιγιστικούς ρυθμούς, υποψήφιο πέρσι για το βραβείο Εντγκαρ Αλαν Πόε, που διαδραματίζεται μεταξύ Οσλο και Βραζιλίας κι έχει για πρωταγωνιστή τον δημοφιλέστερο αντι-ήρωα του σύγχρονου νορβηγικού νουάρ, τον επιθεωρητή Χάρι Χάλε: έναν αλκοολικό κατά περιόδους ντετέκτιβ, αντιδραστικό σε κάθε μορφή εξουσίας, που περιπλανιέται στους δρόμους σαν μοναχικός καβαλάρης απονέμοντας κατά το δοκούν δικαιοσύνη. Διαφημιζόμενος εδώ ως «ο νέος Στινγκ Λάρσον», ο νορβηγός συγγραφέας έχει στο ενεργητικό του οκτώ ακόμα βιβλία με περιπέτειες του Χάλε που κυκλοφορούν σε σαράντα χώρες, και των οποίων οι πωλήσεις αγγίζουν συνολικά τα 8,5 εκατ. αντίτυπα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Στιγμιότυπα
Το κερί που αφήνει μισόν αιώνα
Υπουργείο Πολιτισμού
Χρειάζεται μνημόνιο το ΥΠΠΟΤ;
Τι να κοπεί, που να δοθεί
Θέατρο
Στο μυαλό του Νιζίνσκι
Η τέχνη της αλληλεγγύης
Ελληνικό Φεστιβάλ
Παράσταση εν πλω
Αποψη
Στη ρωγμή του χρόνου
Βιβλίο
Διπλός Γκράχαμ Γκριν
«Η κρίση είναι μια ευκαιρία»
Εικαστικά
Χάπενινγκ ανά τον κόσμο
Κινηματογράφος
Η σημασία του να δρας
Μουσική
Η ορχήστρα των τραυμάτων
Οπερα
Οι σοπράνο κάνουν έρωτα