Έντυπη Έκδοση

Το χιπ χοπ κάνει πόλεμο

Η συντριπτική πλειονότητα του κοινού που είχε γεμίσει την «Τεχνόπολη» το περασμένο Σάββατο (4/9) για το 3ο Athens Hip Hop Festival δεν είχε καν γεννηθεί όταν το ραπ γνώριζε την πρώτη του έκρηξη.

Χιπ χοπ, μουσική, ραπ djs και διαγωνισμός μπρέικντανς. Τα σχολεία ανοίγουν αύριο, οπότε οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να χορέψουν και να τραγουδήσουν στο χιπ χοπ φεστιβάλ. Χιπ χοπ, μουσική, ραπ djs και διαγωνισμός μπρέικντανς. Τα σχολεία ανοίγουν αύριο, οπότε οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να χορέψουν και να τραγουδήσουν στο χιπ χοπ φεστιβάλ. Το ίδιο και οι νεαροί χορευτές του μπρέικντανς που συνήθως κυκλοφορούν... ανάποδα, με τα χέρια στη γη και τα πόδια ψηλά. Πιτσιρικάδες όλοι τους, με καπελάκια βαλμένα στραβά, μακριές αθλητικές μπλούζες και φαρδιά παντελόνια, τόσο φαρδιά που έμοιαζαν σαν να στέκονται στον αέρα. Τώρα θα του πέσει, έλεγες, δεν μπορεί, δεν κρατιέται πουθενά. Και με περισσή μαγκιά εννοείται, την καλώς εννοούμενη μαγκιά...

Από τις 5 το απόγευμα βρίσκονταν μαζεμένοι εκεί. Κι ας έπαιζε εκείνη την ημέρα η Εθνική μας το κρίσιμο ματς με την Ισπανία. Ποσώς ενδιαφέρονταν. Στη σκηνή εκείνη την ώρα ο Μηδενιστής εκτόξευε ρίμες σε ρυθμό πολυβόλου: «Με στιλ που μοιάζει hard bap, γαμώ το clown-bap, είναι το ΖΝ club και κάνει μόνο rap, bam bam. Είμαι ο Μήδε, τον διάολο είδε, όποιος με είδε, πουτάνα μπήκες; Μοιράζω σόλος, τρομάζει ο κόσμος όλος κι όμως δεν είμαι μόνος, είναι οι Ζήτα και ο κόσμος στην τσίτα όταν ακούνε τον Μήδε να χώνει ρίμα».

Κι αν προβληματίζεστε με τους αινιγματικούς, επιθετικούς του στίχους, είναι γιατί δεν καταγγέλλει μόνο όσα στραβά συμβαίνουν γύρω μας αλλά και... κάποιες άλλες ομάδες ελληνικού ραπ με τις οποίες βρίσκεται σε πόλεμο χειρότερο από κείνον που υπάρχει μεταξύ ΚΚΕ και Συνασπισμού! Βλέπετε, οι καλλιτέχνες που έπαιζαν στην «Τεχνόπολη» εκείνο το βράδυ θεωρούν πως αποτελούν το αληθινό χιπ χοπ: Ο Μηδενιστής, οι Giants, ο Εισβολέας, ο Phyrosun, οι Ορθολογιστές, οι Απέχεις, ο Neon, ο Τ. Λάθος, ο Μάντης Johnson κ.ά. Στον αντίποδα του αληθινού, σύμφωνα με τα παραπάνω συγκροτήματα, χιπ χοπ, βρίσκονται το Low Bap του Μιχάλη Β.D. Foxmoor, των Active Member, της Sadahzinia και των άλλων παιδιών από το Πέραμα και το Family the Label του Νίκου Βουρλιώτη, που το καλοκαίρι άνοιγε τις συναυλίες της Δέσποινας Βανδή. «Γαμιέται το Family» έγραφαν πολεμικά διάφορα μπλουζάκια 15χρονων παιδιών στην Τεχνόπολη.

«Εχει αρχίσει να κατασταλάζει το πράγμα, ο κάθε ράπερ ξέρει πια πού ανήκει» λέει ο Αρης Βασιλειάδης, από τους διοργανωτές του φεστιβάλ. «Είναι δύο κατηγοριών το ελληνικό χιπ χοπ. Κατ' αρχάς το ανεξάρτητο, που δεν μιμείται το αμερικάνικο. Με στίχο κοινωνικοποιημένο, διαρκώς εξελίσσεται, παίρνει διάφορες κατευθύνσεις. Το άλλο είναι αυτό που συνεργάζεται με τις εταιρείες και τα μουσικά κανάλια, κάνει διαφημίσεις και είναι κατά κάποιον τρόπο κατευθυνόμενο. Ακόμα και οι συναυλίες τους είναι πιο δήθεν. Εμείς θέλουμε το χιπ χοπ μας να είναι περισσότερο του δρόμου, χωρίς να διαθέτει πάτρονες και οικογένειες».

«Ζούμε σε παράλληλο κόσμο»

Ο Xplicit, ένα από τα ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος των Giants, ακούγεται πιο καυστικός. «Το πραγματικό χιπ χοπ δεν παίζεται στο ραδιόφωνο γιατί απλά δεν χωράει στις λίστες που δίνουν οι δισκογραφικές. Και δεν το βλέπεις στην τηλεόραση γιατί δεν διαθέτει φωτογένεια και γυμνά κορίτσια να χορεύουν. Οι χιπ χόπερς δεν ασχολούνται με κόμματα, γιατί απλώς δεν πιστεύουν ότι η ζωή τους θα αλλάξει με την πολιτική. Ζούμε σ' έναν παράλληλο δικό μας μικρόκοσμο και μέσω της δημιουργίας προσπαθούμε να επικοινωνήσουμε με τους απέξω».

Αυτή η επικοινωνία βασίζεται συνήθως σε λέξεις μάλλον... ακατάλληλες. Οχι φυσικά πως ενοχλούνταν στο φεστιβάλ οι νεαρής ηλικίας θεατές. «Οι βρισιές, που είναι το άλφα και το ωμέγα στο χιπ χοπ, σοκάρουν μόνο τους καθωσπρέπει», έλεγε ο Εισβολέας σε μία παλιότερη συνέντευξή του. Στο φεστιβάλ διοργανώθηκε και MC's battle, ένας διαγωνισμός δηλαδή «στιχουρχικής επιβίωσης» όπως τον έλεγαν χαρακτηριστικά. Οι MCs εξαπέλυαν ρίμες κατά ριπάς, μία μάχη λέξη προς λέξη μέχρι να αναδειχθεί ο δυνατότερος στιχοπλόκος, ο πιο ετοιμόλογος αλλά και ο γρηγορότερος.

Είχαμε επίσης και το Battle of Athens, έναν διαγωνισμό μπρέικντανς αυτή τη φορά, με χορευτικές ομάδες απ' όλη την Ελλάδα. Οι Dead Prezz ήρθαν από τον Ασπρόπυργο. «Στην ομάδα έχουν όλοι ίσες ευκαιρίες» έλεγε στο «Επτά» ο Γιάννης Zero, από τους βασικούς χορευτές. «Εχουμε μέλη από Ασπρόπυργο αλλά και από Θεσσαλονίκη. Ξεκινήσαμε οχτώ άτομα πριν από τέσσερα χρόνια». Οι Dead Prezz αριθμούν περισσότερα από 40 μέλη, οπότε αναγκάστηκαν να χωριστούν σε τμήματα. Βάζουν ένα κασετόφωνο στη μέση και αρχίζουν να χορεύουν. «Οι καλύτεροι από τις μικρές ομάδες μας, όταν γίνονται πολύ καλοί, μπαίνουν στη μεγάλη» λένε. «Είμαστε ανοιχτοί σε καινούρια μέλη, ώστε, όταν τα παρατήσουμε εμείς, να συνεχίσουν οι μικρότεροι».

Ο Α. Βασιλειάδης επισημαίνει πως το μπρέικντανς επανήλθε στη μόδα. «Το μπρέικντανς μπαίνει στα σαλόνια, φέτος μόνο έχουν βγει δύο χολιγουντιανές ταινίες με το θέμα. Ο χορός αποκτά μορφή και στίγμα».

Και ο πόλεμος μεταξύ των συγκροτημάτων; «Δεν θέλω να μιλήσω για τους άλλους. Θα ήταν σαν να τους δίνω αξία», απαντά ο Xplicit των Giants. Ανάλογη στάση τηρούν και πολλοί από τους «δικούς» του, αλλά και τους «άλλους». Ο ίδιος προτιμά να εξηγήσει τι είναι το ραπ για κείνον: «Δεν είναι θέμα καταγωγής», υποστηρίζει, «είναι θέμα αντίληψης. Είναι ο τρόπος να επικοινωνείς με την κοινωνία που δεν σου προσφέρει άλλου είδους πρόσβαση». Εμπνευσμένοι και οι στίχοι του: «Για πες πότε ψήφισες εκείνον που θες / Δώσ' μου κάποιον με λύση και όχι κάποιον να σε διορίσει / μοιάζουμε αμάξι που τρέχει με το καπό ανοιχτό / και συ μου λες πως ζούμε το νέο διαφωτισμό. Κάμερες μέσα στην πόλη που ζω από σπόντα / Φοβάμαι ότι στο μπουρδέλο αυτό γυρίζουν τσόντα / βία τρομοκρατία κι έτσι έγινε η μόντα / μοιάζουμε ποντίκια που τρέχουν μέσα στη ρόδα».

Και τονίζει πως ειδικά σε περιόδους κρίσης όπως η σημερινή, το χιπ χοπ κίνημα δυναμώνει. «Σε μια κοινωνία που δεν σέβονται τη σύνταξη ενός ηλικιωμένου, είμαστε σίγουροι ότι κανείς δεν θα σεβαστεί και τα όνειρα των νέων. Γι' αυτό και τα παιδιά σήμερα βρίσκουν διεξόδους που πολλές φορές καταλήγουν σε αδιέξοδα». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Σχετικά θέματα: Μουσική
Το Schoolwave πάει Μέγαρο
Η επέλαση των Prodigy
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Εικαστικά
Τα ζώα; Νεκρή φύση...
Μουσική
Το Schoolwave πάει Μέγαρο
Η επέλαση των Prodigy
Το χιπ χοπ κάνει πόλεμο
Συνέντευξη: Σοφία Κόπολα
«Ευτυχώς, η μητέρα μου δεν ήταν διάσημη»
Φεστιβάλ Βενετίας
Αγαπητέ Ηλία
Φωτογραφία
Μάτια ερμητικά ανοιχτά
Απαγόρευση καπνίσματος
Αυτό το τσιγάρο που φταίει...
Ακτιβισμός
Ακτιβιστές όλων των χωρών φανταστείτε
Εκθεση
Ο άσωτος Γκογκέν
Κινηματογράφος
Αναζητώντας τρυφερότητα
Γραφιστική
Η αρχιτεκτονική του αλφαβήτου
Βιβλίο
Οι βιβλιοθήκες των άλλων
Στη γη των ξένων