Έντυπη Έκδοση

«Προεδρική» κατάθεση μνήμης

«Το λαϊκό τραγούδι είναι πια μέσα στο DNA του Ελληνα. Μ' αυτό γλεντάει, μ' αυτό παρηγοριέται, μ' αυτό συγκινείται και ταξιδεύει».

 

«Προεδρική» κατάθεση μνήμης, το νέο βιβλίο του Λευτέρη Παπαδόπουλου «Μάγκες πιάστε τα γιοφύρια» (εκδόσεις Καστανιώτη), που αναφέρεται σε δεκαπέντε πρόσωπα που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο ελληνικό τραγούδι.

Με την περιεκτική, απλή και γλαφυρή γραφή του, αλλά και με την πενηντάχρονη πείρα του ως καταξιωμένου στιχουργού χιλίων και πλέον τραγουδιών, ο Παπαδόπουλος σκιτσάρει με το μεράκι που τον διακρίνει, με χιούμορ, με κριτικό αλλά κι αυτοκριτικό πνεύμα «πορτρέτα» συνθετών, στιχουργών κι ερμηνευτών που σημάδεψαν το ελληνικό και ιδιαίτερα το λαϊκό τραγούδι (θύμησες, περιστατικά, συνεντεύξεις, τίτλοι τραγουδιών κ.λπ.).

Ο Στέλιος Καζαντζίδης («η απόλυτη φωνή... από τη φωτιά της ψυχής του ξεχύνεται ολόκληρο το αχ της αγανάκτησης και του παράπονου του φτωχού, ανυπεράσπιστου, κυνηγημένου ανθρώπου»), η Ρόζα Εσκενάζυ, κυρίαρχη γυναικεία φωνή στο σμυρναίικο, δημοτικό και λαϊκό τραγούδι τη δεκαετία του '30.

Συνθέτες-τραγουδοποιοί άλλοτε παραγνωρισμένοι, ξεχασμένοι κι ενίοτε βασανισμένοι (Παναγιώτης Τούντας, Ανέστης Δελιάς) κι άλλοτε αναγνωρισμένοι και δοξασμένοι, για τους οποίους θυμίζει διάφορα στιγμιότυπα (Βασίλης Τσιτσάνης, Γιάννης Παπαϊωάννου, Απόστολος Καλδάρας, Μανώλης Χιώτης, Γιώργος Ζαμπέτας).

Αρκετό ενδιαφέρον έχουν οι προσεγγίσεις του σε πέντε σπουδαίους ομότεχνούς του στιχουργούς (Κώστας Βίρβος, Πυθαγόρας, Χρήστος Κολοκοτρώνης, Δημήτρης Χριστοδούλου, Αλέκος Σακελλάριος), δίνοντας το στίγμα της προσωπικότητας, του χαρακτήρα, της αφοσίωσης του καθενός στο ερωτικό και κοινωνικό τραγούδι αλλά και τις συνεργασίες τους με κορυφαίους συνθέτες (Τσιτσάνης, Καλδάρας, Χιώτης, Θεοδωράκης, Χατζιδάκις, Ξαρχάκος, Μαρκόπουλος, Ζαμπέτας, Λοΐζος, Σουγιούλ, Μουζάκης κ.ά.) Επίσης το «πορτρέτο» του αφανούς κι αφοσιωμένου ερευνητή Τάσου Σχορέλη, συγγραφέα της τρίτομης «Ρεμπέτικης Ανθολογίας».

Αξιοπρόσεκτη στο βιβλίο η συμβουλή του Χρήστου Κολοκοτρώνη σ' επίδοξους στιχουργούς: «Να γράφουν όσο γίνεται πιο απλά. Λίγες λέξεις, όχι ολόκληρα κατεβατά. Να βρίσκουν την καρδιά του κόσμου. Οσο πιο απλό είναι το τραγούδι τόσο πιο ωραίο είναι».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Προσωπική ματιά
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Μουσική
Νότες γεμάτες πρόσωπα, χαμόγελα και βλέμματα
Συνέντευξη: Κων. Φλώρος
Θα μπορούσε να γράψει το σάουντρακ της εποχής μας
Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Γουλανδρή
Διατηρητέο κέλυφος, υπερσύγχρονη προσθήκη
Ντίνο Ντε Λαουρέντις
Μεταξύ νεορεαλισμού και μεγάλου θεάματος
Συνέντευξη: Ντένις Κέλι
Οταν απειλούνται οι άποροι, οι καλλιτέχνες δεν πρέπει να απαιτούν
Τηλεόραση
Οι εκλογές, ο χάρτης και ο «Λευτεράκης»
Οικονομική κρίση και σύγκλιση μέσων
«Εμπειρίες» κοινωνικής δικτύωσης
Φωτογραφία
Απαγορευμένες και σοκαριστικές