Έντυπη Έκδοση

Επιμένουν κλασικά

Μπολσόι στα ρωσικά σημαίνει μεγάλο. Και πράγματι. Από την πρώτη κιόλας μέρα δημιουργίας τους, τόσο το Μπαλέτο Μπολσόι όσο και η ομώνυμη Ακαδημία Χορού -που σύντομα έρχονται στην Αθήνα- αγωνίστηκαν για να χτίσουν μια μεγάλη παράδοση, μια ακόμα μεγαλύτερη φήμη εκτός συνόρων και μια στρατιά αξιοζήλευτων χορευτών.

Χορεύτριες του Θεάτρου Μπολσόι προετοιμάζονται πριν από την έναρξη μιας από της περσινής τους παράστασης «Εσμεράλδα». Χορεύτριες του Θεάτρου Μπολσόι προετοιμάζονται πριν από την έναρξη μιας από της περσινής τους παράστασης «Εσμεράλδα». Κάποιοι θεωρούν τα Μπολσόι εθνικό θησαυρό των Ρώσων κι έναν από τους καλύτερους πρέσβεις τους. Είναι, όμως, πάντοτε καλό να ταυτίζεται ένας ολόκληρος καλλιτεχνικός οργανισμός με την κοινωνικοπολιτική πορεία και εξέλιξη μιας χώρας; Τα τελευταία χρόνια, Ρωσία και Μπολσόι διανύουν βίους παράλληλους. Οι επικριτές τους υποστηρίζουν πως, στην εμμονή τους να κρατήσουν αναμμένη τη φλόγα του κλασικού χορού, έχασαν μια ολόκληρη χορευτική επανάσταση που πραγματοποιήθηκε στον υπόλοιπο κόσμο. Οι υποστηρικτές τους λένε πως η αψεγάδιαστη τεχνική, ο λυρισμός και η εξειδίκευση είναι εκείνα που τους κράτησαν στην πρώτη γραμμή επί δεκαετίες.

Ανατρέχοντας στην ιστορία τους θα διαβάσει κανείς πολλές λαμπερές ιστορίες με σημαντικές πρεμιέρες έργων που πραγματοποιήθηκαν εκεί. Αλλά θα σταθεί και σε δεκάδες αποκαλύψεις που αφορούσαν τον αυστηρό τρόπο λειτουργίας τους, τη σύνδεσή τους με την εξουσία, την αφοσίωσή τους σε έργα που περιείχαν μόνο επαναστατικά θέματα, τις φωτιές που δύο φορές έκαναν στάχτη μέρος της ιστορίας τους, αλλά και τα σημερινά οικονομικά σκάνδαλα που προέκυψαν από τις εργασίες αναπαλαίωσης του κτιρίου τους. Οπως είχε γράψει κάποτε ένας κριτικός, «η ιστορία αυτού του μπαλέτου είναι μια ιστορία ανεκτικότητας».

Το Θέατρο Μπολσόι (στο οποίο περιλαμβάνονται τα μπαλέτα και η όπερα) ιδρύθηκε το 1776 από τον πρίγκιπα Πιοτρ Ουρούσοφ και τον Μιχαήλ Μάντοξ, ενώ το 1780 στεγάστηκε μόνιμα στο δικό του θέατρο, το Πετρόφκα. Το σημερινό κτίριο χτίστηκε στην Πλατεία Θεάτρου το 1824 για ν' αντικαταστήσει το θέατρο Πετρόφκα το οποίο καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1805. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Αντρέι Μιχαΐλοφ. Το αρχικό του όνομα ήταν Αυτοκρατορικό Θέατρο Μπολσόι της Μόσχας και τα εγκαίνιά του έγιναν στις 18 Ιανουαρίου 1825 με την παράσταση «Σταχτοπούτα». Το 1853 μια ακόμα πυρκαγιά προκάλεσε εκτεταμένες ζημιές, με αποτέλεσμα το κτίριο να παραμείνει κλειστό μέχρι το 1856. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου βομβαρδίστηκε, αλλά επισκευάστηκε και ξαναλειτούργησε.

Από το 2005, η πρώτη σκηνή του ανακαινίζεται. Δυστυχώς, όμως, αυτή η «φανταχτερή» αποκατάσταση στάθηκε αφορμή να αμαυρωθεί ξανά η φήμη του μπαλέτου. Το κτίριο επρόκειτο να δοθεί στο κοινό το 2008, αλλά μια σειρά από σκάνδαλα και κατηγορίες για κατασπατάληση χρημάτων μετέθεσαν τα εγκαίνια στο 2013. «Εδώ και οκτώ χρόνια ανακαινίζεται το κτίριό μας. Το ακριβές κόστος δεν μπορώ να το ξέρω, αφού εκκρεμούν πολλές ακόμα εργασίες. Στην εξωτερική πλευρά δεν θα αλλάξει τίποτα, αφού πρόκειται για αιώνιο σύμβολο της χώρας. Το εσωτερικό, όμως, θα γίνει αγνώριστο, αφού έχουν προβλεφθεί τα πιο σύγχρονα τεχνολογικά μέσα», λέει η Μαρίνα Λεόνοβα, πρόεδρος της Ακαδημίας από το 2002. Η ίδια υπήρξε πρίμα μπαλαρίνα των Μπολσόι.

Η Ακαδημία Μπαλέτου Μπολσόι ιδρύθηκε το 1773 και είναι από τις μακροβιότερες σχολές χορού. Ξεκίνησε με εντολή της Μεγάλης Αικατερίνης ως ίδρυμα όπου θα μπορούσαν να διδάσκονται χορό παιδιά φτωχών οικογενειών. Το 1784 περνά στην κυριότητα του Θεάτρου Μπολσόι και τότε ξεκινά η πρώτη επαγγελματική σχολή χορευτών. «Βασική αρχή της Ακαδημίας είναι η διατήρηση της παράδοσης, του στιλ, των μεθόδων και των υψηλών στόχων» λέει η ίδια. «Ως μαθήτρια αντιμετώπισα κι εγώ τις δυσκολίες της εκπαίδευσης, της προπόνησης, της συνεχούς προσπάθειας και της σκληρής δουλειάς. Ετσι ήταν, έτσι είναι σήμερα και έτσι θα είναι πάντα, αν θέλεις να γίνεις σπουδαίος».

Η ιστορία της μεγάλης αυτής σχολής είναι γεμάτη από θρυλικούς παιδαγωγούς και χορευτές (Μ. Πλισέτσκαγια, Ε. Μαξίμοβα, Β. Βασίλιεφ, Β. Μαλαχοφ, Α. Ουβάροφ, Ν. Γκράτσεβα). Πώς νιώθουν άραγε οι επικεφαλής, όταν οι χορευτές εγκαταλείπουν τη Ρωσία και εξαργυρώνουν στο εξωτερικό τη φήμη που απέκτησαν στα Μπολσόι; «Δεν αληθεύει ότι οι σολίστ μας προτιμούν το εξωτερικό. Μόνο ο Γκοντούνοφ έφυγε για διεθνή καριέρα, αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερε. Ολοι οι υπόλοιποι απλώς εμφανίζονται ως guest σε διάφορους οργανισμούς» συνεχίζει η Μ. Λεόνοβα.

Φέτος η Ακαδημία γιορτάζει τα 237 χρόνια από την ίδρυσή της και, παρ' όλο που η μέθοδος διδασκαλίας της επικεντρώνεται -σχεδόν αποκλειστικά- στον κλασικό χορό, συγκαταλέγεται στις κορυφαίες σχολές μπαλέτου. Στην πραγματικότητα, πάντως, η Ακαδημία είναι το φυτώριο στο οποίο δοκιμάζονται οι μελλοντικοί χορευτές των Μπαλέτων Μπολσόι. Κάποιοι, μάλιστα, θεωρούν ότι το αλισβερίσι αυτό είναι προκλητικό, αφού οι απόφοιτοι άλλων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων συχνά παραγκωνίζονται. «Πράγματι, η σύνδεση μεταξύ του Θεάτρου και της Ακαδημίας είναι στενή. Το να συμμετέχουν οι σπουδαστές μας στις παραστάσεις είναι μέρος της εκπαίδευσής τους. Επίσης, μετά την αποφοίτησή τους, εξετάζονται πριν από τους μαθητές των άλλων ρωσικών και ξένων σχολών» λέει η Λεόνοβα. *

Στο Μέγαρο με δύο παραμύθια

Με δύο πολύ δημοφιλή παραμύθια έρχονται αυτή τη φορά οι σολίστ και χορευτές του Θεάτρου και της Ακαδημίας Μπαλέτου Μπολσόι.

Από την Τετάρτη μέχρι την επόμενη Κυριακή παρουσιάζουν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών την «Κακοφυλαγμένη κόρη», σε χορογραφία του Γιούρι Γκριγκορόβιτς, μια ιστορία αγάπης με αίσιο τέλος, όπου πρωταγωνιστούν «πραγματικοί» άνθρωποι και όχι πρίγκιπες, πριγκίπισσες, μάγισσες κ.ά.

Συγχρόνως, προσφέρουν άρωμα Χριστουγέννων με μια από τις πιο αγαπημένες συνθέσεις του Τσαϊκόφσκι, τον «Καρυοθραύστη», τον οποίο και παρουσιάζουν επίσης στο Μέγαρο Μουσικής από 22 έως 29 του μηνός. Στο παραμύθι αυτό του γερμανού ρομαντικού συγγραφέα Χόφμαν, ο μάγος Ντροσελμάγερ διηγείται μια ιστορία για έναν πρίγκιπα, έναν καρυοθραύστη και έναν μοχθηρό ποντικοβασιλιά. Και όλα αυτά ενώ ξημερώνουν Χριστούγεννα...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Χορός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Θέατρο Μπολσόι
Επιμένουν κλασικά
Συνέντευξη: Τσάρλι Χέιντεν
Τζαζ του έρωτα και της διαμαρτυρίας
Θέατρο
Η σιωπή που μιλάει
Στη φυλακή του φύλου
Συνέντευξη: Τζορτζ Ρομέρο
«Ζόμπι είναι τα ανθρώπινα λάθη»
Αφιέρωμα
Ημουν κι εγώ εκεί
Τροφή για τη συνείδηση
Κατανοώντας την ύφεση
Η σαγήνη του νουάρ
Τη γλώσσα τους έδωσαν ελληνική
Οι ξένες δυνάμεις
Ο λόγος της εικόνας
Προδημοσίευση
Καπνίζοντας στη Νέα Υόρκη