Έντυπη Έκδοση

Αποσαφήνιση των ρόλων και διαχωρισμός των εξουσιών

Αναμφισβήτητα η κρίση της οικονομίας είναι το θέμα που θα παραμείνει τα επόμενα χρόνια στο επίκεντρο. Αλλά μπορεί να λειτουργήσει και ως πρόκληση. Και δεν είναι μόνο η οικονομία που πρέπει να πάρει μπρος. Υπάρχουν πολλά ζητήματα που θέλουν λύση και η εμμονή στην κρίση μπορεί να οδηγήσει σε ομαδική κατάθλιψη.

Ενα από τα πολλά θέματα που καλείται να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση είναι οι προβληματικές σχέσεις Κράτους - Εκκλησίας. Πρόβλημα, που δεν αντιμετωπίζεται εδώ και δεκαετίες γιατί υπάρχει ο φόβος του πολιτικού κόστους. Ο διαχωρισμός ή καλύτερα η αποσαφήνιση του ρόλου της Εκκλησίας εκκρεμεί εδώ και δεκαετίες. Δεν αναφερόμαστε στο θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας, αλλά στο πρόβλημα της σύγχυσης των ρόλων που παραπλανητικά επιδιώκει πολλές φορές η διοικούσα εκκλησία. Τη στιγμή που η Ελλάδα μετατρέπεται σταδιακά σε πολυεθνική χώρα, κάτι που σημαίνει διαφορετικούς πολιτισμούς και διαφορετικές θρησκείες η ελληνική πολιτεία δεν λύνει το θέμα της ταύτισης που επιδιώκουν κάποιοι ρασοφόροι μεταξύ ορθοδοξίας, έθνους και κράτους.

Το ζήτημα είναι γνωστό. Στην Ελλάδα υπάρχει μια κρατική εκκλησία που μέσω κάποιων εκπροσώπων της εμφανίζεται τροφός του έθνους και γι' αυτό θεωρούν ότι έχουν το δικαίωμα να παρεμβαίνουν σε κυβερνητικές αποφάσεις και να διεκδικούν έμμεσα ή άμεσα ρόλο σε θέματα που δεν την αφορούν. Από την αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες έως το περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων.

Το πιο πρόσφατο παράδειγμα της σύγχυσης που επικρατεί, είναι η διαμάχη που προκάλεσε η ελλαδική Εκκλησία με το Φανάρι. Αφορμή αυτή τη φορά ήταν η υπόθεση του πρώην μητροπολίτη Παντελεήμονα Μπεζενίτη. Δεν υπάρχει λόγος να μπει κάποιος στην ουσία της υπόθεσης. Το μόνο που είναι ανάγκη να σημειωθεί είναι ότι στην ελλαδική Εκκλησία δεν έχουν αποφασίσει εάν για τη λύση των εσωτερικών τους προβλημάτων υπερισχύουν οι νόμοι του κράτους ή οι ιεροί κανόνες που αλληλοσυγκρούονται προκαλώντας διλήμματα. Είναι αυτό που περιγράφαμε πριν για την «κρατική» υπόσταση της ορθόδοξης εκκλησίας. Τη μια μέρα οι εκπρόσωποί της συμπεριφέρονται ως εκπρόσωποι του θεού στη Γη και την άλλη ως διοικητές ενός δημόσιου οργανισμού. Εδώ και έξι χρόνια κάνουν τα πάντα για να μην ασχοληθούν με το πρόβλημα του πρώην μητροπολίτη. Και το αφήνουν να το λύσει πότε η ελληνική δικαιοσύνη, πότε το υπουργείο Παιδείας και πότε το Φανάρι. Οχι όμως οι ίδιοι που είναι υπεύθυνοι.

Η διαδικασία για τον διαχωρισμό των ρόλων Εκκλησίας Πολιτείας πρέπει να ξεκινήσει το συντομότερο. Πριν από μια δεκαετία ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, από τη θέση του μητροπολίτη Θηβών απευθυνόμενος στον οικουμενικό πατριάρχη Βαρθολομαίο σε μια συνάντησή τους στη Μονή Οσίου Λουκά έλεγε: «Η παρουσία σας, παναγιώτατε, και η συχνότερη επικοινωνία μαζί σας είναι αναγκαίες περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Ιδιαίτερα στις ημέρες μας που βλέπουμε να εδραιώνεται μια εκκοσμικευμένη αντίληψη περί Εκκλησίας, που συρρικνώνει και εγκλωβίζει τον ρόλο της Εκκλησίας σε στενά κρατικά, φυλετικά και ατομικά όρια. Μια τέτοια θεώρηση του εκκλησιαστικού γεγονότος αποστερεί την Εκκλησία από την οικουμενικότητά της, μετατρέποντάς την, στην καλύτερη περίπτωση, σ' έναν σεβαστό κοινωνικό εταίρο ή σ' έναν πολιτικό οργανισμό, με προορισμό να συμβάλει στη λύση κάποιων κοινωνικών, ατομικών ή ψυχολογικών προβλημάτων, αντί να δίδει λύσεις προσωπικές και γι' αυτό δημιουργικές, λιτανεύοντας την οντολογική βεβαιότητα πως τον τελευταίο λόγο δεν τον έχει ο θάνατος, αλλά η ζωή και ότι η Εκκλησία δεν λύνει τα προβλήματα του κόσμου «με ό,τι λέει ή κάνει ή νιώθει, αλλά με αυτό που "είναι", και "είναι" ο Χριστός». Ο Ιερώνυμος μπορεί να έχει ξεχάσει τι είχε πει, αλλά κάποιος πρέπει να του τα θυμίσει. Ας το κάνει η κυβέρνηση που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει κάτι για το οποίο είχε δεσμευτεί προεκλογικά: «Αποσαφήνιση των ρόλων».

Υφυπουργός χωρίς αρμοδιότητες

Εχουν συμπληρωθεί πέντε μήνες και εννέα ημέρες από τις εκλογές στις 4 Οκτωβρίου.

Κι όμως υπάρχει τουλάχιστον ένας υφυπουργός που έχει γραφείο, συνεργάτες και ένα ευρύ πεδίο απασχόλησης αλλά δεν έχει αρμοδιότητες. Πρόκειται για τον υφυπουργό Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας Μάρκο Μπόλαρη. Το υφυπουργείο έχει έδρα τη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται πιθανόν για παγκόσμιο ρεκόρ. Εάν είναι έτσι ας ενημερωθεί τουλάχιστον το «Γκίνες» για να καταχωριστεί η ελληνική κυβέρνηση στο βιβλίο με τα πιο παράξενα παγκόσμια ρεκόρ.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Δυο ματιές την εβδομάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Πρόεδρος της Δημοκρατίας
Ορκωμοσία υπό το κλίμα της κρίσης
Συνέδριο ΣΥΝ
Συνέδριο νέων ισορροπιών
Κρατικοί οργανισμοί & επιχειρήσεις
Ελεγχος-σκούπα σε ΔΕΚΟ-ΕΡΤ
Υπόθεση Siemens
Μακρύ σεντόνι ευθυνών για το C4i
Υπουργείο Εθν. Αμηνας
Αγοράζουμε το υποβρύχιο που «γέρνει» για να το ξαναπουλήσουμε!
Βουλή
Συνέχεια στην κόντρα για την επιλογή διευθυντών στο Δημόσιο
Κατάργηση βίζας
Τσιπ και «Esta» αντί βίζας
Εκθεση Στεϊτ Ντιπάρτμεντ
Η πολιτική της Αγκυρας απειλεί Πατριαρχείο και Ελληνες της Πόλης
ΟΝΝΕΔ
Καρέ «σαμαρικών» για την προεδρία της ΟΝΝΕΔ
Άλλες ειδήσεις
«Συγγνώμη» ζήτησε από τον Γλέζο ο 22χρονος
Εφετείο δικαιώνει Αράπογλου κατά Παπαγεωργόπουλου
Τηλεφωνική συνομιλία Μέρκελ - Σαμαρά