Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Δυο ματιές την εβδομάδα

  • Η νίκη του ΠΑΣΟΚ και κάποιοι αφανείς αριθμοί...

    Το ΠΑΣΟΚ νίκησε στις ευρωεκλογές. Είναι αδιαμφισβήτητο. Ουσιαστικά, είναι ο μόνος νικητής.

    Ο άλλος, το ΛΑΟΣ, νίκησε μεν, αλλά μένει να δούμε αν θα επιβιώσει στις εθνικές εκλογές ή αν θα έχει την τύχη παρόμοιων κομμάτων που ξεπήδησαν από τα σπλάχνα της Δεξιάς τα τελευταία 20 χρόνια. Ας μη βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα, ούτε γι' αυτό ούτε για το φαινόμενο της μεγάλης αποχής.

    Ο μόνος, λοιπόν, αδιαμφισβήτητος νικητής είναι το ΠΑΣΟΚ. Νίκησε, αλλά έπεισε κιόλας; Φαίνεται, όντως, περίεργο το ερώτημα, όταν τίθεται την επομένη μιας νίκης με τέσσερις μονάδες διαφορά και όταν είναι η πρώτη νίκη αυτού του κόμματος μετά το 2000. Φαίνεται περίεργο, αλλά δεν είναι και θα προσπαθήσουμε να το τεκμηριώσουμε.

    Η νίκη του ΠΑΣΟΚ ήρθε επειδή κατέρρευσε το ποσοστό της Ν.Δ. «Μα, κάπως έτσι δεν γίνεται πάντα; Καταρρέει ο ένας, ανεβαίνει ο άλλος», θα ήταν η ένσταση του καλόπιστου αναγνώστη. Σωστά, αλλά ορισμένα στοιχεία του εκλογικού αποτελέσματος (χρειάζεται λίγο παραπάνω ψάξιμο για να τα βρεις και να τα συγκρίνεις) πρέπει να τα προσέξουν ιδιαίτερα στο επιτελείο του ΠΑΣΟΚ, γιατί δεν είναι πολύ ενθαρρυντικά.

    Ιδού ορισμένα παραδείγματα: Εχει διαπιστωθεί ότι η Β' Αθηνών, η μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας, είναι αυτή που «βγάζει την κυβέρνηση». Ομως, σ' αυτές τις ευρωεκλογές -με πολύ ευνοϊκές συνθήκες για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης- η αύξηση του ποσοστού του ήταν αμελητέα. Σχεδόν μία μονάδα. Από 32,39% στις ευρωεκλογές του 2004, πήγε στο 33,48 σήμερα. Την ίδια στιγμή η Ν.Δ. έπεσε στο βάραθρο: 37,35% το 2004 και μόλις 25,40% σήμερα.

    Κοιτάζοντας τα αποτελέσματα στους 28 μεγαλύτερους δήμους της Β' Αθηνών (σύνολο 47), η διαπίστωση επιβεβαιώνεται. Σε 11 από αυτούς τους δήμους το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ παρέμεινε στάσιμο (μεταξύ αυτών: Αλιμος, Βύρωνας, Ζωγράφου, Νέα Σμύρνη, Υμηττός, Χαϊδάρι). Σε εννιά δήμους είχε αύξηση έως 1% και μόνο σε έναν 2% (Αγιοι Ανάργυροι). Αντίθετα, σε εφτά είχε πτώση (Μαρούσι, Αργυρούπολη, Γλυφάδα, Ηλιούπολη, Καισαριανή, Χαλάνδρι, Χολαργός). Και αυτό σημειώθηκε τη στιγμή που η Ν.Δ. πάθαινε πανωλεθρία: το ποσοστό της μειώθηκε από 10% ώς 16% (ενδεικτικά: μείον 16 στη Νέα Σμύρνη, μείον 15 στο Παλαιό Φάληρο, μείον 13 στην Καλλιθέα, το ίδιο στο Χαλάνδρι κ.ο.κ.).

    Αλλά και μια ματιά στα αποτελέσματα στις 15 μεγαλύτερες πόλεις της χώρας δίνουν παρόμοια εικόνα. Το ΠΑΣΟΚ είχε άνοδο ώς 1% σε πέντε πόλεις: Αθήνα (Δήμο), Πάτρα, Λάρισα, Σέρρες και Χανιά. Ανοδο μεταξύ 2% και 3% σε τρεις πόλεις (Ηράκλειο, Αγρίνιο και Πύργο). Στασιμότητα στον Πειραιά (Δήμο). Και πτώση σε έξι πόλεις (Θεσσαλονίκη, Γιάννενα, Καβάλα, Βόλος, Καλαμάτα, Λαμία). Ολα αυτά τη στιγμή που τα ποσοστά της Ν.Δ. κατρακύλησαν. Ενδεικτικά: πτώση 14% στον Πειραιά, 13% στην Καβάλα, 13% στον Πύργο, 10% στη Λάρισα κ.ο.κ.).

    Συμπεράσματα μπορούν να βγουν πολλά και μεταξύ τους αντιφατικά:

    * Το ΠΑΣΟΚ έχει μεν έναν «αέρα» τεσσάρων μονάδων, αλλά δεν δημιούργησε «ρεύμα νίκης». Δεν κατάφερε να πιάσει καν το ποσοστό του των εθνικών εκλογών (2007), δηλαδή το 38%.

    * Η Ν.Δ. υπέστη πανωλεθρία, έχει ήδη ψυχολογία δεύτερου κόμματος, την οποία πολύ δύσκολα θα μπορέσει να αποβάλει. Εχει όμως και μεγάλη δεξαμενή δυσαρεστημένων (αποχή) και μεταναστευσάντων (ΛΑΟΣ) ψηφοφόρων. Είναι πολύ δύσκολο να τους «μαζέψει» ξανά όλους, ώστε να ελπίζει σε νίκη, αλλά μπορεί να αποτρέψει την αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ.

    * Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει συμμάχους στ' αριστερά του, καθώς η θέση των Οικολόγων, αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ, θα γίνει επισφαλής στις επόμενες εκλογές. Αρα, η αυτοδυναμία του είναι εκ των ων ουκ άνευ.

    * Αντίθετα η Ν.Δ., στην περίπτωση (δύσκολη) που έρθει πρώτο κόμμα αλλά χωρίς αυτοδυναμία, έχει σύμμαχο στα δεξιά της (ΛΑΟΣ) και μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση.

    Το τελικό συμπέρασμα είναι προφανές. Το ΠΑΣΟΚ έχει μόλις εννιά μήνες (την άνοιξη του 2010 μάλλον θα γίνουν εκλογές) να πείσει πολλά στρώματα ψηφοφόρων ότι είναι ικανό να κυβερνήσει. Σ' αυτές τις ευρωεκλογές άρκεσαν οι γενικολογίες, η αποφυγή των συγκεκριμένων δεσμεύσεων και τα ανέξοδα συνθήματα. Επιπλέον είχε αντίπαλο μια ανεκδιήγητη προπαγάνδα. Στις επόμενες εκλογές θα είναι έτσι;

    Τι πλήρωσε ο ΣΥΝ

    Δικαιούται ένα μικρό κόμμα να εκπέμπει αλαζονεία; Το κάνει μέτα την εκλογική επιτυχία ο Καρατζαφέρης, χωρίς να έχει, προφανώς, συνυπολογίσει ότι οι μικρομεγαλισμοί πληρώνονται. Ο Συνασπισμός, όμως; Μεθυσμένα τα ηγετικά στελέχη του από τη δημοσκοπική προ μηνών εκτίναξή του, χρησιμοποιούσαν λοιδορίες (Αλαβάνος: «Καλώς τα παιδιά»), που προκαλούσαν αρνητικά. Αρνούνταν κάθε συζήτηση για συνεργασία (Τσίπρας: «Η ακυβερνησία είναι ευλογία»), όταν ήταν ολοφάνερο ότι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ φούσκωναν το ποσοστό τους. Τοποθετούσαν δεύτερη στο ψηφοδέλτιο υποψήφια συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ που έχει ταχθεί υπέρ της διάλυσης της Ευρωπαϊκής Ενωσης (το λέει καλύτερα το ΚΚΕ). Κάπως έτσι χάθηκαν τα πολλά θετικά που κουβαλάει αυτό το μικρό κόμμα.

  • Η νέα εποχή της νέας αβεβαιότητας

    Μια παρέα είναι, και φυσικά τα πήγαν περίφημα στην πανευρωπαϊκή αναμέτρηση της 7ης Ιουνίου. Γι' αυτό και τα συχαρίκια μεταξύ τους, οι ευχές, «να ζήσουμε», «να τα χιλιάσουμε» και τα τέτοια.

    Ελλείψει αντιπάλου, βεβαίως, οι πανηγυρικοί των νεοφιλελεύθερων. Και ελλείψει ψηφοφόρων, καθώς περίπου τα 2/3 των Ευρωπαίων πολιτών το θεώρησαν άσκοπο να προσέλθουν στην κάλπη. Και είναι φυσικό. Η Σοσιαλδημοκρατία περνά μία από τις χειρότερες περιόδους της ιστορίας της και η Αριστερά εξακολουθεί να ζει χαμένη στον εφιάλτη της. Γαλλία και Ιταλία, πρωτοπόρες κάποτε σε ό,τι προοδευτικό για την Ευρώπη, πρωτομάστορες τώρα της παρακμής και της απελπισίας. Ο μικρός Σαρκοζί δείχνει τεράστιος μπροστά στο θλιβερό Σοσιαλιστικό Κόμμα και την κατακερματισμένη Αριστερά. Ο ανεκδιήγητος Μπερλουσκόνι σαρκάζει το φτωχό Δημοκρατικό Κόμμα και τις ταλαίπωρες ομάδες της Αριστεράς. Ο,τι θέλει κάνει η Μέρκελ τους σοσιαλδημοκράτες συμμάχους της, ενώ αδυνατεί ακόμα να κάνει το μεγάλο άλμα το κόμμα «Αριστερά».

    Βρίσκει και τα κάνει, λοιπόν, και ο Κώστας Καραμανλής. Κι ας είναι έτσι όπως είναι. Αιχμάλωτος στις εσωκομματικές ισορροπίες. Αδύναμος μπροστά στην απειλή της οικογένειας Μητσοτάκη. Πονηρός, επίσης, βρίσκει διέξοδο σ' έναν πόλεμο πολιτικής και σκοπιμότητας με τον Γιώργο Καρατζαφέρη. Και παίζει με τα μέτρα τάξης για τους λαθρομετανάστες και τον κίνδυνο της αμετροέπειας μιας ανεκπαίδευτης αστυνομίας. Μ' αυτά και με 'κείνα, προσποιείται τον λέοντα απέναντι στην αντιπολίτευση, μείζονα και ελάσσονα.

    Πιστεύει ότι δεν έχει να χάσει τίποτα απέναντί τους. Ο Γιώργος Παπανδρέου πήρε μια καθαρή νίκη, αλλά με τίποτα αυτή δεν προκαθορίζει την έκβαση του πολέμου. Κι όχι μόνο αυτό. Εχασε και δύο μονάδες σε σχέση με τις τελευταίες εθνικές εκλογές. Οταν ένας ηγέτης έχει απέναντί του μια κυβέρνηση η οποία είναι πνιγμένη στα σκάνδαλα και απλώς κερδίζει, χωρίς, όμως, να πάρει τον αέρα του απόλυτου κυρίαρχου του παιχνιδιού, τότε όλα για το μέλλον είναι ανοιχτά. Ανοιχτά, επειδή, ούτως ή άλλως, έχει εδραιωθεί η πεποίθηση ότι:

    * Είναι και το κόμμα του χωμένο σε σκάνδαλα τύπου Siemens.

    * Οι προτάσεις που αντιπαραβάλλει απέναντι στη Ν.Δ. δεν είναι ρηξικέλευθες, αλλά διορθωτικές.

    * Σημαντικές κοινωνικές αλλαγές και μεταβολές επί της ουσίας στο πολιτικό σύστημα δεν μπορεί ή δεν θέλει να φέρει.

    Διαφορετικά, δεν θα έπαιρνε μόνο τέσσερις πόντους διαφορά, αλλά θα είχε με το μέρος του και τις δέκα ποσοστιαίες μονάδες τις οποίες απώλεσε η Ν.Δ., σε σχέση με την αναμέτρηση για το εθνικό Κοινοβούλιο το 2007.

    Αυτοί είναι οι δύο μεγάλοι αντίπαλοι στο έτσι δομημένο πολιτικό σύστημα. Το οποίο όλο και περισσότερο τρώει από τις σάρκες του. Και ενώ ο ένας κατρακυλάει στους εκλογικούς δείκτες, ο άλλος απλώς ακολουθεί με μικρότερη ταχύτητα. Ετσι και μόνο έτσι αναδεικνύεται ο πρώτος. Καθαρές κουβέντες. Ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ απλώς πήραν περισσότερες ψήφους από τον Κώστα Καραμανλή και τη Ν.Δ. Λιγότερες, όμως, και οι δύο από τις ψήφους που πήραν στις τελευταίες εκλογές. Κι ας είχαν κηρύξει, ο καθένας για λογαριασμό του, τον «υπέρ πάντων» αγώνα.

    Πρώτη φορά απέδρασαν τόσο πολλοί ψηφοφόροι από τις κάλπες. Ηρθε η ώρα οι πολίτες να κάνουν τη δική τους επανάσταση. Την επανάσταση της απεξάρτησης από τους κυρίαρχους του πολιτικού συστήματος. Οι συνέπειες ίδιες και για τις μικρότερες πολιτικές δυνάμεις, όσο δίνουν την εντύπωση ότι δεν μπορούν να ξεφύγουν από το γενικότερο σύστημα.

    Οποιος μπορέσει και δώσει στον πολίτη ένα καινούργιο όραμα, αυτός είναι που θα κάνει και την ανατροπή. Η οποία, χρησιμοποιώντας σημερινούς όρους, δεν μπορεί να είναι ούτε κεντροδεξιά ούτε ακροδεξιά. Θα είναι μια προοπτική ανασυγκρότησης εξ αρχής της Δημοκρατίας σε όλα της τα επίπεδα: πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό.

    Πάλι η... Τασκένδη;

    Μπερδεμένη με τον εαυτό της, πάλι, η Αριστερά.

    Το ΚΚΕ μετράει τα χαμένα, ωστόσο έχει πνίξει κάθε ενδεχόμενο ανανέωσης μέσα στις αναθυμιάσεις της νεκρανάστασης του σταλινισμού. Το καθεστώς απολυταρχίας του ανατολικού μπλοκ είναι αυτό που έχει το μεγαλύτερο μερτικό ευθύνης για τα ρωσικής στελέχωσης strip bar της Δύσης και τις καθαρίστριες τύπου Κούνεβα. Από το χώρο της ανανεωτικής Αριστεράς οι ελπίδες. Αρκεί η νέα ηγεσία να δείξει στοιχεία ωρίμανσης μέσα από την ήττα. Αρκεί οι παλιοί σύντροφοι να πλαισιώσουν το νέο -που εκείνοι ανέδειξαν- και να του μεταφέρουν τη γνώση και τις εμπειρίες τους. Αρκεί οι συνταξιούχοι της «σχολής» της Τασκένδης να κάνουν, επιτέλους, στην άκρη.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Βούλευμα: Δολοφονική η ενέργεια
Για ανθρωποκτονία από πρόθεση ο Κορκονέας
Πρώτες κινήσεις των κομμάτων μετά την κάλπη
ΣΥΡΙΖΑ: Εμμονή στον τρίτο πόλο
Το μήνυμα ελήφθη...
ΚΚΕ: Οι κάλπες δεν επηρεάζουν τις επιλογές του
ΠΑΣΟΚ: Κινήσεις διεύρυνσης της επιρροής
Ν. Δ.: Αλληθωρίζει προς τα δεξιά...
ΛΑ.Ο.Σ: Θέλει να γίνει ρυθμιστής
Σκάνδαλο C4I
Ούτε η Ν.Δ. ζήτησε διαιτησία για το C4Ι
Υπόθεση Siemens
Siemens: 21 νέες απαγορεύσεις
Προαστιακός
Γκρίζο παρασκήνιο στον προαστιακό
Επιστολή Ρουσόπουλου
Η πρώτη έξοδος «Βατοπεδινού»
Άλλες ειδήσεις
Χωρίς «Ε» τη Δευτέρα