Έντυπη Έκδοση

Ιστορίες εκτός ορίων

Μια σπονδυλωτή παράσταση από την ομάδα Sforaris αφηγείται τέσσερις ελληνικές δημοτικές παραλογές, στην καθεμιά από τις οποίες κυριαρχεί ένας εντυπωσιακός φόνος

Με την πρώτη του παράσταση που έφερε τον ανίερο τίτλο «Εγώ είμαι το θείο βρέφος» δημιούργησε διαδήλωση θρησκόληπτων έξω από το θέατρο του Νέου Κόσμου...

Ακολούθησαν τολμηρές «Πρακτόρισσες» έτοιμες για όλα και τώρα η κατάσταση χειροτερεύει: ένα σερί από φόνους παρουσιάζει η ομάδα Sforaris του Γιάννη Καλαβριανού στην παράσταση με τίτλο «Παραλογές ή μικρές καθημερινές τραγωδίες (εκδοχή ΙΙ)» στις 21 και 22 Ιουνίου στην Πειραιώς 260 στο Γκαράζ Η.

Πρόκειται για σπονδυλωτή παράσταση με κοινό θεματικό άξονα που βασίζεται στις ιστορίες τεσσάρων ελληνικών δημοτικών παραλογών, όπου σε κάθε μία κυριαρχεί κι από ένας εντυπωσιακός φόνος: στη «Μάνα η φόνισσα» μια μητέρα σκοτώνει το γιο της, στο «Της σκοτωμένης» τα αδέλφια σκοτώνουν την αδελφή, στο «Αγαπημένα αδέλφια και η κακή γυναίκα» ο ένας αδελφός σκοτώνει τη νύφη του και στο «Γυναίκα βοσκός» ένας γιος σκοτώνει τη μάνα...

Η δύναμη του τυχαίου

«Μπορεί ν' ακούγονται ακραίες αυτές οι πράξεις αλλά συνέβαιναν και εξακολουθούν να συμβαίνουν γύρω μας» λέει ο σκηνοθέτης. «Τον ίδιο καιρό που παίζαμε πέρυσι στην Ελευσίνα, μια μητέρα είχε πνίξει τα δύο μωρά της στην μπανιέρα. Μια απλή επίσκεψη στις φυλακές αρκεί για να γνωρίσεις ανθρώπους που η όψη και η συμπεριφορά τους καθόλου δεν παραπέμπουν σε εγκληματίες. Κι όμως, έχουν σκοτώσει άνθρωπο. Μια τυχαία στιγμή επιτρέπει σ' έναν απλό καθημερινό άνθρωπο να υπερβεί το όριο και να μεταβληθεί σε φονιά».

Η πρώτη εκδοχή της παράστασης παρουσιάστηκε πριν από δύο χρόνια στην επαρχία, ενταγμένη σε κάποιο πρόγραμμα του ΕΚΕΘΕΧ, με την υποχρέωση να παιχτεί σε μη θεατρικούς χώρους. Η ομάδα ανέβασε τις «Παραλογές» σε διάφορα ιστορικά μνημεία και όχι μόνον: στο Ελαιουργείο της Ελευσίνας, στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, σ' ένα ρωσικό ναύσταθμο στον Πόρο, σε υδραγωγείο στα Κύθηρα αλλά και σ' ένα εγκαταλειμμένο σπίτι στον Ν. Ηλείας, μισοκατεστραμμένο απ' την παλίρροια, όπου προσήλθε όλο το χωριό οργανώνοντας κι ένα μικρό πανηγύρι με φαγητά και γλυκά.

Κι όταν έγινε αποδεκτή η αίτηση της ομάδας να ενταχθεί η παραγωγή στο Φεστιβάλ Αθηνών, ο Γιάννης Καλαβριανός δημιούργησε νέα εκδοχή της παράστασης αλλάζοντας τη δραματουργία και τη σκηνοθεσία. Στην πρώτη εκδοχή οι ηθοποιοί (Αννα Ελεφάντη, Κίκα Γεωργίου, Βασιλική Σαραντοπούλου, Αναστασία Μποζοπούλου, Χριστίνα Μαξούρη) ήταν και αφηγητές, δηλαδή ο δραματουργικός και ο αφηγηματικός χρόνος συνέπιπτε. Τώρα αφηγητές και ρόλοι ξεχωρίζουν. Τρεις ηθοποιοί δρουν σε κάθε ιστορία, ενώ παράλληλα δύο αφηγητές, «μπροστά» και μέσω μικροφώνων, την εξιστορούν. Τα δραματικά πρόσωπα παίζουν τις ιστορίες και μιλούν μόνο με στίχους από ποιήματα του Λειβαδίτη.

Μια μικρογραφία σπιτιού το σκηνικό των Αλεξάνδρας Μπουσουλέγκα και Ράνιας Υφαντίδου με στοιχεία υπαινικτικά παρά ρεαλιστικά: κάποια επίπεδα που πηγαινοέρχονται, μια μεταλλική κατασκευή, μικροαντικείμενα.

Ενα δημοτικό τραγούδι, «πειραγμένο» από τους μουσικούς Αντώνη Μαράτο και Γιώργο Τσακνιά, αποδίδεται απ' όλους τους ηθοποιούς κι ένα σύγχρονο ερμηνεύει ο Γιώργος Γλάστρας. Σε δύο βιντεοθόνες προβάλλονται εικαστικές ιστορίες σχετικές με το θέμα της παράστασης από την πρόσφατη έκθεση της Κατερίνας Αποστολίδου στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης.

Βία αλλά και χιούμορ

«Δεκαπέντε άνθρωποι, συντελεστές και ηθοποιοί, δουλέψαμε με πολύ κέφι σ' αυτή τη δουλειά» σχολιάζει ο Γ. Καλαβριανός. «Ολες οι ιστορίες έχουν αφηγηματική δύναμη, οικονομία, γρήγορο ρυθμό και δραματική ένταση κατάλληλη για τη σκηνή. Κάθε ιστορία φτιάχνεται μπροστά στο κοινό. Δεν πρόκειται για μελόδραμα, το χιούμορ ελλοχεύει. Οπως κι η ζωή πουάλλοτε είναι δύσκολη, άλλοτε σαχλή κι άλλοτε, ξαφνικά, βίαιη. Πιστεύω ότι αυτό το σάστισμα μπροστά στο μετέωρο της ζωής, η αγωνία και η ανημπόρια του ανθρώπου να κατανοήσει, να δεχτεί τον θάνατο όσο κι αν έχει προετοιμαστεί, εκφράζεται με τον πιο ωραίο τρόπο στην ποίηση του Λειβαδίτη». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Θέατρο
Σχετικά θέματα: Θέατρο
«Moroloja» της Τροίας
Δίψα για εξουσία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Μουσική
Τζαζ και λαϊκή παράδοση
Οι αγαπημένοι των djs
Βγείτε στο «Προαύλιο»
Η πρώτη των Aerosmith
Ανθρωποι-ορχήστρα
Ντοκουμέντο
Η άγνωστη όπερα του Μάνου
Θερινό σινεμά
Σάμαλι τέλος, τώρα μοχίτο
Προσφορά «Κ.Ε.»
Αγωνία διά χειρός Χίτσκοκ
Ντοκιμαντέρ
Ενας Ελληνας στο Πράσινο Ακρωτήρι
Θέατρο
«Moroloja» της Τροίας
Ιστορίες εκτός ορίων
Δίψα για εξουσία
Μουσείο Περιβάλλοντος
Ενα μουσείο για τη Στυμφαλία
Έκθεση
Φωτογραφίζοντας ερήμην
«Οδός Πανός»
Αφιερωμένα εξαιρετικά
Το ποδόσφαιρο στην τέχνη
Η τέχνη παίζει μπάλα
Βιβλίο
Ταξίδι στην ενηλικίωση
Η σκοτεινή Ευρώπη
Το χάρισμα που έγινε εφιάλτης
Το τάνγκο της βαρβαρότητας