Έντυπη Έκδοση

Νύχτα και μέρα δουλεύουν οι μνήμες

***Oliver Sacks

Βλέποντας φωνές

μτφρ.: Κώστας Πόταγας, Αννυ Σπυράκου

εκδόσεις Αγρα, σ. 280, ευρώ 18

Αναπτύσσουμε τα εργαλεία επικοινωνίας που αντέχουν σ' αυτό που είμαστε, στον τόπο που μεγαλώνουμε, στην εποχή μας. Γλώσσες που περνούν από γενιά σε γενιά, που μαθαίνονται ξαφνικά ή που αργοπεθαίνουν. Η γλώσσα των κωφών δεν έχει κάτι διαφορετικό από τις άλλες, ούτε οι κωφοί είναι κάτι άλλο από φυσιολογικοί άνθρωποι. Ανάλογα με τις ικανότητες και τις επιθυμίες τους, η γλώσσα τους. Μια πλουσιότατη γλώσσα μάς μαθαίνει ο Σακς, όμορφη και καθαρή. Πρέπει να πάψουμε να βλέπουμε ρατσιστικά τους κωφούς, γιατί από τον θρόνο της ομιλίας εμείς κεκεδίζουμε, ενώ εκείνοι από τη «χώρα» τους τραγουδούν. Καθένας που νοιάζεται για τον άνθρωπο, πρέπει να φροντίζει με τις δυνάμεις του να στοχεύει σε ολοένα και υψηλότερα επίπεδα πνεύματος και φαντασίας, σε υψηλότερα επίπεδα γλώσσας. Γνωριμία απαραίτητη μ' έναν κόσμο που σνομπάρουμε.

***Berry Τ. Brazelton

Η πρώτη πρώτη σχέση: Γονείς, βρέφη και το δράμα του πρώιμου δεσμού

μτφρ.: Χριστίνα Χατζηδημητρίου

επιμέλεια: Γρηγόρης Αμπατζόγλου, Ζαΐρα Παπαληγούρα - Ράλλη

εκδόσεις Παπαζήση, σ. 377, ευρώ 19,09

Πρόκειται για ένα κλασικό κείμενο που κρατά την αξία του από το 1991, οπότε και εκδόθηκε για πρώτη φορά. Αυστηρά συνδεδεμένο με τα δικά μας νεότερα χρόνια, ασχολείται με τον θεσμό της οικογένειας, μακριά από το παραδοσιακό, και μάλλον δυσλειτουργικό, μοντέλο της. Ενας παιδίατρος και ειδικός στην ανάπτυξη των βρεφών κι ένας πρωτοπόρος στην ψυχοθεραπεία μητέρων ενώνουν τις δυνάμεις τους για να φτιάξουν το δίκτυο αλληλεπιδράσεων μεταξύ γονέων και βρεφών. Με στόχο την απρόσκοπτη ανάπτυξη του παιδιού και τον σεβασμό στη διαφορά που το τελευταίο έρχεται να κάνει.

***Luigi Bonanate

Διεθνής τρομοκρατία

μτφρ.: Ντίνα Σιδέρη

επιμέλεια: Θανάσης Βασιλείου

εκδόσεις Κέδρος, σ. 227, ευρώ 16

Είναι λάθος να νομίζουμε ότι η τρομοκρατία είναι το όπλο των αδυνάτων. «Η τρομοκρατία είναι πρωτίστως όπλο των ισχυρών» και το τέλος της «τόσο ψευδεπίγραφο όσο είναι το τέλος της Ιστορίας». Από τον καθηγητή Διεθνών Σχέσεων Bonanate, ο καταστατικός χάρτης της διεθνούς τρομοκρατίας. Ενα εγχειρίδιο κατανόησης της λέξης που κοστίζει μίσος και δηλώνει ανεπάρκεια.

***Jonathan Nossiter

Κρασί και εξουσία

μτφρ.: Μαρία Ακριβάκη, Κατερίνα Σαρατσιώτη

εκδόσεις Vinetum, σ. 467, ευρώ 25,12

Δεν θέλουμε κριτικούς. Θέλουμε να πάρουμε τον χρόνο μας για να δοκιμάσουμε το καλό φαγητό και το καλό κρασί, για να ανακαλύψουμε τι μας αρέσει και τι όχι. Θέλουμε να μην ανεχόμαστε άλλο το μέτριο, θέλουμε να έχουμε εύκολη πρόσβαση στην ποιότητα, θέλουμε να γελάμε με την ηλίθια υπεραξία ορισμένων προϊόντων, θέλουμε να καταδικάσουμε την εξουσία της ελιτίστικης απόλαυσης. Θέλουμε ένα μυθιστόρημα Bordeaux, σωματώδες, ευανάγνωστο και λογικό, θέλουμε ένα ποίημα Bourgogne, εκστατικό και απρόβλεπτο, μέσα από τον κόσμο του Μαλαρμέ και των Ελλήνων λυρικών. Θέλουμε να λέμε, όταν δοκιμάζουμε κάτι άγευστο ή άχρηστο, ότι βαριόμαστε. Θέλουμε να απελευθερωθεί η γεύση.

***Paul Knox

Κοινωνική γεωγραφία των πόλεων

μτφρ.: Γεωργία Αλεξανδρή, Βασίλης Αράπογλου, Κάρολος Ιωσήφ Καβουλάκος, Γιώργος Κανδύλης, Νικόλαος Καρανικόλας, Ιωάννης Σαγιάς, Νικόλαος Σουλιώτης, Γιάννης Φραγκόπουλος, Ιωάννης Χωριανόπουλος

επιμέλεια: Θωμάς Μαλούτας

εκδόσεις Σαββάλας, σ. 637, ευρώ 34,70

Οι πόλεις αναδεικνύονται ως κεντρική σκηνή της ανθρώπινης δραστηριότητας. Μεγαλώνουν, δυναμώνουν, αλλά και ασθενούν. Διαμορφώνουν ένα συγκεκριμένο είδος ανθρώπου, βαθύτατα σύγχρονου και βαθύτατα ασθενικού. «Η κοινωνική γεωγραφία έρχεται για να σκιαγραφήσει, να συζητήσει και να προτείνει ερμηνείες για τις εξελίξεις των αστικών τελευταίων δεκαετιών».

***Marco Martos

Στις αμμουδιές του Ομήρου

μτφρ.: Ρήγας Καππάτος

εκδόσεις Εκάτη, σ. 80, ευρώ 8,40

«Αυτά τα λίγα ποιήματα είναι μέρος ενός βιβλίου που ακόμα γράφεται για τον μαγικό κόσμο της αρχαίας Ελλάδας». Είναι μια μόλις μικρή αναφορά σε ό,τι οι αρχαίοι Ελληνες φαντάστηκαν και δημιούργησαν. Ο Ομηρος, ο Οδυσσέας, η Τροία, οι θεοί και οι ημίθεοι, οι προσωκρατικοί φιλόσοφοι. Αφορμές που πολεμούν τον χρόνο ή τον διατηρούν και φτάνουν να εμπνεύσουν ποιητές του κόσμου, σαν τον ελληνολάτρη Marco Martos. Δίγλωσση έκδοση, στα ελληνικά και στα ισπανικά. Με τη στήριξη τού κεφαλληνιακού συλλόγου Αμερικής «Κέφαλος».

***Χρίστος Ξένος

Οι μέρες ενός αχρείου

εκδόσεις Γαβριηλίδης, σ. 142, ευρώ 12,60

Γράφει τραγούδια. Γράφει εύκολα. Λες και τα γράμματα ήταν πάντα εκεί. Δεν κάθισε ποτέ κανένας να τα γράψει. Εικόνες με γεύση. «Απίθανα ριχτός», ευρύχωρος. Χωρίς φτιασίδια στη δύσκολη ζυγαριά της ελαφράδας.

***Απόστολος Κιλεσσόπουλος

Οι αβάσταχτες Κυριακές της ζωγραφικής: Δοκιμιακή μυθιστορία περί τέχνης

εκδόσεις Νησίδες, σ. 216, ευρώ 12,54

Φιλοσοφικό, μυθιστορηματικό, μουσικό, με λίγα μεστά λόγια, καλλιτεχνικό ανθρώπινο (διαβάζουμε το «καλλιτεχνικό» σαν ουσιαστικό). Αν «ουδείς δύναται να συλλάβει για δεύτερη φορά την ιδέα της τέχνης», τότε μια φορά άνθρωπος και, την ίδια φορά, καλλιτέχνης. «Το αντιλαμβάνομαι είναι πολύ βαρύ ρήμα για το μεθυσμένο», αλλά λίγες φορές προλαβαίνουν να το χρησιμοποιήσουν οι νηφάλιοι. Ψάχνεις το νόημα που έχει η ζωή σου, ψάχνεις το νόημα να χωρέσεις κάπου τη ζωή σου και τέλος, ψάχνεις αν έχει νόημα που τα κατάφερες. Η λεπτή ισορροπία τού «Εν-τίποτα». Εν-τάξει.

***Κώστας Παπαϊωάννου

Μαρξ και μαρξισμός Ι

Οντολογία και αλλοτρίωση

Εναλλακτικές Εκδόσεις, σ. 258, ευρώ 21

Το βιβλίο που οργάνωσε και προλόγισε ο Ρεϊμόν Αρόν για λογαριασμό των εκδόσεων Gallimard. Σήμερα εκδίδεται ο πρώτος τόμος του στα ελληνικά. Αποτελεί μια πνευματική παρακαταθήκη του Κώστα Παπαϊωάννου, αφού ο Μαρξ και ο μαρξισμός ήταν αντικείμενο προβληματισμού και διαλόγου, καθ' όλη τη διάρκεια της σχετικά σύντομης ζωής του.

***Παντελής Χρ.Στεφάνου

Μνήμης αναβαθμοί

εκδόσεις Εν Τύποις, σ. 132

Με βαθιά, βαριά φωνή. Περήφανος και γενναίος. Μας δίνει κάτι ταπεινό και αληθινό: αγώνα για αρετή και ανδρεία. Μελωδική εντιμότητα. Δεν χάσκει πουθενά ο στίχος. Πυκνή γλώσσα, πυκνά σύμφωνα. Είναι μια απαγγελία από άλλους χρόνους. Ο συγγραφέας δεν ζητά αναγνώστη, ζητά συνάδελφο - τη γλώσσα του την έμαθε σε μεσαιωνικά παλάτια.

***Πέτρος Φαραντάκης

Μετά την Ηθική - Ο επιστημολογικός παρεμβατισμός του περιοδικού «Νεύσις»

Αυτοέκδοση, σ. 180

Το επιστημολογικό περιοδικό «Νεύσις». Η ηθική διάσταση των μελετών που φιλοξενήθηκαν στο περιοδικό κατά τα πρώτα δέκα τεύχη του. Από την επιστήμη στην επιστημολογία και από την ηθική στη μετα-ηθική. Ο Πέτρος Φαραντάκης, καταξιωμένος ερευνητής στον τομέα της νεοελληνικής και ευρωπαϊκής σκέψης, μας μιλά για μια φύση που δεν αλλάζει και μια γλώσσα που δεν παύει να την προκαλεί. Είναι δύσκολο να μαθαίνεις κάθε φορά από πού έρχεται ο άνεμος της τάσης, αλλά είναι εύκολο να γνωρίζεις ότι δεν γίνεται να τα βλέπουμε όλα μεμιάς. Η τροφή τής μετα-ηθικής είναι μια ηθική λανθάνουσα.

Δημήτρης Δαλδάκης

***********

***Ρουθ Ρέντελ

Πορτομπέλο

μτφρ.: Γιώργος Μπαρουξής

εκδόσεις Μεταίχμιο, σ. 412, ευρώ 19,09

ΗΡουθ Ρέντελ, μία από τις μεγάλες κυρίες του ψυχολογικού θρίλερ, αφήνει την αγγλική εξοχή και τον επιθεωρητή Γουέξφορντ και τοποθετεί τους χαρακτήρες της και την πλοκή στο κέντρο του Λονδίνου, προκειμένου να αποδώσει το χρονικό των ηρώων της, το οικογενειακό τους ιστορικό, τις σημαντικές ταξικές διαφορές, αλλά και κάποιες από τις σύγχρονες εμμονές. Εμμονές που ενίοτε αποτελούν και λόγο σοβαρό για να εγκληματήσουν κάποιοι, αλλά και για να εκφράσουν την ανθρωπιά και την αδυναμία τους κάποιοι άλλοι.

Στο «Πορτομπέλο» η Ρέντελ καθιστά πρωταγωνιστή τον ομώνυμο ιστορικό και εκκεντρικό δρόμο του Λονδίνου με τη χαρακτηριστική αγορά. Πρώην υποβαθμισμένη συνοικία, η οποία συγκέντρωνε και εξακολουθεί να συγκεντρώνει απόβλητους, μικροαπατεώνες, μετανάστες και καλλιτέχνες -μια περιοχή που ανέκαθεν υπήρξε πολυσυλλεκτική και πολυπολιτισμική, με το δικό της ιδιαίτερο χρώμα-, τις τελευταίες δεκαετίες παρουσιάζει μεγάλη άνοδο. Οι τιμές των σπιτιών έχουν φτάσει στα ύψη και η φυσιογνωμία της περιοχής έχει αλλάξει δραστικά, μετά την εισβολή ενός αριθμού νεόπλουτων.

Η Ρέντελ επιλέγει τρεις αντιπροσωπευτικούς χαρακτήρες και μέσα από έναν αριθμό συμπτώσεων, καθώς κι ένα ιδιαίτερα ευφυές εύρημα, τους φέρνει σε επαφή. Πρόκειται για έναν έμπορο έργων τέχνης, τον Γιουτζίν, έναν φτωχό και άνεργο, τον Λανς και έναν, διαταραγμένο ψυχικά, κληρονόμο, τον Τζοέλ.

Μια μέρα ο Γιουτζίν βρίσκει σ' έναν φάκελο κάποια χαρτονομίσματα και αντί να πάει στην αστυνομία γράφει ένα σημείωμα και το κολλάει σε μια κολόνα. Δύο τύποι απαντούν και έρχονται για να πάρουν τον φάκελο, αλλά ο Γιουτζίν προνοεί και ρωτάει το ακριβές ποσόν προκειμένου να εντοπίσει τον δικαιούχο. Οι τύποι που απαντούν είναι ο Λανς και ο Τζοέλ, αλλά, όπως αποδεικνύεται, τα χρήματα ανήκαν στον Τζοέλ, ο οποίος αποκτά μια εμμονή και ψυχολογική εξάρτηση από την αρραβωνιαστικιά τού Γιουτζίν, την Ελλα -γιατρό-, και θεωρεί πως μόνον εκείνη μπορεί να τον βοηθήσει να αποτινάξει τα φαντάσματα που τον στοιχειώνουν και να τον οδηγήσει στο φως. Αλλά και ο Γιουτζίν πάσχει από άλλου τύπου εμμονή: Θύμα μιας νέας εξάρτησης, νιώθει ιδιαίτερα ενοχικά. Εχοντας κατορθώσει να κόψει το τσιγάρο και να ελέγξει επιτυχώς το αλκοόλ, στην προσπάθειά του να μην πάρει βάρος, καταναλώνει έναν μεγάλο αριθμό από καραμέλες για διαβητικούς. Και σταδιακά ολόκληρη η ζωή του περιστρέφεται γύρω από την καινούρια του συνήθεια. Σκέφτεται συνεχώς το πώς θα τις αποκτήσει, πού θα τις κρύψει, πότε θα τις απολαύσει αλλά και πώς θα παραμείνει η εξάρτησή του μυστική. Ανεξάρτητα από το είδος της εξάρτησης, τα συμπτώματα είναι παρόμοια, είτε πρόκειται για ηρωίνη, τσιγάρο ή κάποια αθώα καραμέλα.

Η Ρέντελ, με μεγάλη μαεστρία, στο «Πορτομπέλο» αποδίδει τον ψυχισμό ενός εξαρτημένου, του οποίου η αγωνία, η ανάγκη και η υποταγή του στο «κακό», αγγίζει τα όρια μιας υπερβατικής εμπειρίας. Σε όλα τα μυθιστορήματά της, η Ρέντελ δεν περιορίζεται στη δράση, στο ισχυρό σασπένς και στο μυστήριο, αλλά σχολιάζει τη σύγχρονη πραγματικότητα, τις συνέπειες του ύστερου καπιταλισμού, την πολυεπίπεδη κρίση στη χώρα της. «...εδώ είναι η Βρετανία του εικοστού πρώτου αιώνα, όλοι έχουν πολυτέλεια και κανείς δεν έχει λεφτά. Μόλις τα πάρουν τα ξοδεύουν για τα σπίτια τους και τις διακοπές τους και αφού τους τελειώσουν, συνεχίζουν να ξοδεύουν».

Ταυτόχρονα είναι ιδιαίτερα γενναιόδωρη με όλους τους χαρακτήρες της: Ανθρωποι πάσχοντες και ιδιότυποι διαθέτουν μια βαθιά κατανόηση για τις ξένες αδυναμίες, αναγνωρίζοντας στον άλλον αυτό που θα μπορούσε, υπό διαφορετικές συνθήκες, να τους αφορά εξίσου και να είχε συμβεί σ' αυτούς.

Αργυρώ Μαντόγλου

***Copi

Η νύχτα της κυρίας Λουσιέν

μτφρ.: Νεκτάριος - Γιώργος Κωνσταντινίδης

σειρά Παγκόσμιο Θέατρο

εκδόσεις Δωδώνη, σ. 62, ευρώ 10,05

Οαργεντινός ηθοποιός / συγγραφέας / κομίστας Ραούλ Νταμόντε Μποτάνα (1939-1987) έρχεται νέος στο Παρίσι και διαλέγει για τον εαυτό του το ψευδώνυμο «copo de nieve», δηλαδή «νιφάδα χιονιού», συντομευμένο σε Copi. Γίνεται γνωστός ως κομίστας («Η καθιστή γυναίκα») και καταπιάνεται στη συνέχεια με το θέατρο, πρώτα ως ηθοποιός και μετά ως θεατρικός συγγραφέας.

Η νύχτα της κυρίας Λουσιέν, γραμμένο το 1985 για το Φεστιβάλ της Αβινιόν, θα μπορούσε να διαβαστεί ως μια παράσταση αποτελούμενη από δραματοποιημένα κόμικς. Κατά τη διάρκεια μιας ατελείωτης πρόβας, οι ηθοποιοί ανακαλύπτουν πως κάποιος τους έχει κλειδώσει μέσα στο θέατρο: Η πρωταγωνίστρια της παράστασης, που δεν ξέρει πώς να υπάρχει έξω από τους ρόλους της· ο σκηνοθέτης - συγγραφέας, που προσπαθεί να εκτονώσει την αγωνία του με αμφίβολα ευρήματα· ο «μηχανικός-σκηνής», παθητικός μάρτυρας, χωρίς τη δύναμη να φωτίσει πραγματικά τα σουρεαλιστικά δρώμενα... Μια αλληλουχία μυθοποίησης και απομυθοποίησης προσωπικών παθών (η φιλοδοξία, ο δύσοσμος εγωισμός, η διπλοπροσωπία) μέσα σ' ένα σύμπαν που έχει συρρικνωθεί επάνω στη θεατρική σκηνή. Εδώ, τα πάντα είναι αλήθεια και τα πάντα είναι ψέμα. Το μεγαλύτερο ψέμα απ' όλα είναι το ίδιο το «θέατρο», ως ιδέα και ως δράση, και, σαν τέτοιο, κατακρημνίζεται από το βάρος της αυταρέσκειας και της αυθαιρεσίας του. Ηρωες που παρασιτούν συναισθηματικά, απόγονοι ενός ανεύθυνου θεού, έρμαια της εντροπίας, μέχρι την αναπόφευκτη αλληλοεξόντωσή τους. Κανένα διέξοδο, ουδεμία παρηγορία. Η θεατρική τέχνη ως χαστούκι, χλεύη ή, γιατί όχι, και ως έγκλημα.

«Το ερώτημα», όπως εύστοχα αναφέρει στο εισαγωγικό της κείμενο η Μαρία Κυριάκη, «αφορά την εγκληματική φύση της τέχνης και μας οδηγεί κατευθείαν... στο αδιευθέτητο προνόμιο της ύβρεως».

Καλώς ήρθατε στη Νύχτα της κυρίας Λουσιέν!

***Δημοσθένης Βουτυράς

Οταν σκάνε τα λουλούδια...

εκδόσεις Πολύχρωμος Πλανήτης

«Κι αν ήθελε όμως να μιλήσει, να τους απαντήσει, θα έκανε κόπο μεγάλο, γιατί η ομιλία του έβγαινε δύσκολα, κομμένη, μπερδεμένη, και δεν μπορούσε κανείς να ξεχωρίσει τι έλεγε».

Ανοιξη. Ο «λοξός», δύσμορφος και μισάνθρωπος Λούμας πηγαίνει συχνά στο ποτάμι για να κοιτάζει, κρυφά, τις γυναίκες που πλένουν εκεί τα ρούχα. Καθ' οδόν βλέπει μια μέρα, ανάμεσα από φυλλωσιές, δυο κορίτσια να φιλιούνται με περίσσια ηδυπάθεια, ξανά και ξανά. Γυμνώνεται και, με μουγκρητό θηρίου, βρίσκεται ανάμεσά τους. Αυτές τρομάζουν, τρέπονται σε φυγή και χάνονται. Εκείνος, τρελαμένος από τη ματαίωση, ρίχνεται σ' έναν γκρεμό. Ανοιξη.

Το ανά χείρας μικρό διήγημα, με τη σφιχτή αρχιτεκτονική και την προκλητική θεματολογία, πρωτοδημοσιεύτηκε στα «Γράμματα» της Αλεξάνδρειας ήδη το 1913 και συμπεριελήφθη αργότερα στη συλλογή διηγημάτων του Δημοσθένη Βουτυρά Τριάντα δυό διηγήματα (Αθήνα, 1921). Εχοντας επιβάλλει το λογοτεχνικό του στίγμα στην ομογένεια, ο συγγραφέας καθιερώνεται και στην Αθήνα, όπου η οικονομία της πεζογραφίας του λαμβάνει ευμενή κριτική υποδοχή από τον Γ. Ξενόπουλο, τον Πέτρο Αλήτη, τον Γιάννη Μπασκόζο κ.ά.

Ωστόσο, η ουσιαστική καλλιέργεια του Δ.Β. ήταν η μουσική παιδεία. Δομεί τα περισσότερα διηγήματα του επάνω σε μουσικές τονικότητες και μοτίβα. Αυτό το στοιχείο, μαζί με την ιδιόρρυθμη πρωτοτυπία των θεμάτων του, θεωρούνται η κύρια συμβολή του στο αστικό διήγημα.

Εδώ, ο «φάλτσος» Πάνας έξω από την εποχή του, οι ερωτικοί φθόγγοι των κοριτσιών, το κρεσέντο της απελπισίας του κεντρικού ήρωα, είναι όλα μοτίβα τα οποία υπαγορεύει το κεντρικό θέμα της άνοιξης. Μια οργιαστική, πιεστική, καταλυτική, αντισυμβατική εαρινή συμφωνία επτά μόλις σελίδων.

Την προσεγμένη έκδοση του Πολύχρωμου Πλανήτη πλαισιώνουν η εισαγωγή της Χριστίνας Ντουνιά και ο επίλογος του Βάσια Τσοκόπουλου, κύριου επιμελητή του συγγραφικού έργου του Δ.Β. Τα κείμενά τους διασαφηνίζουν το λογοτεχνικό πεδίο του Βουτυρά σε σχέση, μεταξύ άλλων, με τον ομοερωτισμό, με ιδιαίτερες αναφορές στο αναγνωστικό κοινό των διανοούμενων ομοφυλόφιλων γυναικών του Μεσοπολέμου.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Κριτική βιβλίου
Σχετικά θέματα: Κριτική βιβλίου
Το τελώνι του Φουζέλυ
Το παιχνίδι των έμφυλων ταυτοτήτων
Τις επιγραφές των προγόνων μπορούμε να τις διαβάσουμε;
Ιδεώδης περιήγηση
Μουσικών πάθη
Η περικύκλωση του κενού
Γεννημένοι με θλίψη για τον δρόμο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Το τελώνι του Φουζέλυ
Το παιχνίδι των έμφυλων ταυτοτήτων
Τις επιγραφές των προγόνων μπορούμε να τις διαβάσουμε;
Ιδεώδης περιήγηση
Μουσικών πάθη
Η περικύκλωση του κενού
Γεννημένοι με θλίψη για τον δρόμο
Νύχτα και μέρα δουλεύουν οι μνήμες
Ποίηση και περιοδικά του '60
Περιοδικά και ποιητές τη δεκαετία του '60 σε Αμερική, Αγγλία
Τέσσερις ποιητές: Σίλβια Πλαθ, Αν Σέξτον, Ράνταλ Τζάρελ και Τζον Μπέριμαν
Οψεις της ανάγνωσης
Η αχνή γραμμή του μολυβιού κάτω από τις λέξεις, να γίνει εικόνα
Από τις 4:00 στις 6:00
Θρησκεία και μουσική
Ο άνδρας με τα μαύρα...
Σαλβατόρε ντι Τζάκομο: Η ζωή του και το πρώτο του διήγημα
Η ζωή και το έργο του
Οι πότριες του αίματος
Περί τυπογραφίας
Παραδοσιακή τυπογραφία και νέα τεχνολογία
Άλλες ειδήσεις
Γράμμα από την Κω