Έντυπη Έκδοση

Ταπεράκι εξπρές για Αμπερντίν

«Food for love», μια ταινία της Μαριάννας Οικονόμου για τα παιδιά που ζουν μακριά από την οικογενειακή εστία, αλλά όχι και από τα φαγητά της!

Σε λίγες μέρες ανοίγουν τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Οι Ελληνες φοιτητές θα πραγματοποιήσουν μαζική έξοδο. Αν έκανε κανείς έφοδο στις βαλίτσες τους στο αεροδρόμιο, θα ανακάλυπτε πολλά και ενδιαφέροντα: από κεφτεδάκια μέχρι... καλαμαράκια!

Δεν ξέρω τι σημαίνει (ή αν σημαίνει κάτι) για τους ξένους η λέξη «ταπεράκι», αλλά για εμάς τους Ελληνες είναι φετίχ, και μάλιστα απόλυτα συνυφασμένο με την Ελληνίδα μαμά. Πολλοί το αντιμετωπίζουν με υψωμένο φρύδι ως κατ' εξοχήν δείγμα του ελληνικού μικροαστισμού, ωστόσο το αθάνατο ελληνικό ταπεράκι, με τα ντολμαδάκια του, τις μαμαδίστικες πίτες και τις άλλες νοστιμιές του, παραμένει φαγητό επιβίωσης για χιλιάδες παιδιά που ζουν μακριά από την οικογενειακή εστία: στην επαρχία, στο εξωτερικό - όπου κι αν σπουδάζουν ή δουλεύουν τα Ελληνόπουλα (πόσω μάλλον σήμερα που μας εξωθούν στα ξένα)...

Και στο ARTE

Μια ταινία της Μαριάννας Οικονόμου, το «Food for love», εστιάζει ακριβώς σ' αυτήν την ιδιαίτερη σχέση της Ελληνίδας μαμάς με τα παιδιά της, η οποία πάντοτε «ενισχύεται» μέσα από ένα ζεστό και καλομαγειρεμένο σπιτικό φαγητό.

Το ντοκιμαντέρ της το πρόσεξε μέχρι και το διάσημο γαλλογερμανικό κανάλι ARTE! που θα προβάλει την ταινία μεθαύριο, ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο (11.30 π.μ.). Το «Food for love», μια παραγωγή της Inkas Film Productions, θα παιχτεί στο πλαίσιο του αφιερώματος «Journee Grece, levent du changement», που πραγματοποιείται από το μεγάλο ευρωπαϊκό κανάλι για την Ελλάδα.

Στο επίκεντρο της Οικονόμου, τρεις Ελληνίδες μητέρες (δύο από την Αθήνα και μία από το Αγρίνιο), οι οποίες στέλνουν τάπερ με σπιτικό φαγητό στα παιδιά τους που σπουδάζουν μακριά από το σπίτι (Σκοτία, Γιάννενα, Ρουμανία). Με χιούμορ και ευαισθησία, υπογραμμίζει την απέραντη αγάπη της Ελληνίδας μάνας προς τα παιδιά της η οποία μπορεί να φτάσει μέχρι την άκρη της Γης!

«Θυμάμαι όταν σπούδαζα που έβλεπα τα ταπεράκια με τα ντολμαδάκια και τις σπανακόπιτες να πηγαίνουν και να έρχονται αεροπορικώς κάθε εβδομάδα», θυμάται η Μ. Οικονόμου. «Σήμερα συνειδητοποίησα πως όλο αυτό δεν συνεχίζεται απλώς, αλλά έχει ενδυναμωθεί! Κι όχι μόνο από τις παραδοσιακού τύπου μαμάδες...» Αυτό που την ιντρίγκαρε «είναι η συμβολική διάσταση του φαγητού στην Ελλάδα. Στην πραγματικότητα όλη η ελληνική οικογένεια συνδέεται μέσω του φαγητού».

Στο τρέιλερ της ταινίας βλέπουμε μια τυπική μαμά να προσπαθεί να... κρύψει ένα τάπερ, τυλιγμένο σε πλαστική σακούλα σουπερμάρκετ, καμουφλάροντάς το με ρούχα στη βαλίτσα του γιου της «ώστε να μην το βρουν» (προφανώς στο αεροπλάνο). Με περηφάνια διαλαλεί το περιεχόμενό του που περιλαμβάνει ακόμα και καλαμαράκια! Πάντα κρύβει τα ταπεράκια της από το γιο της, που σπουδάζει στη Σκοτία. Ο μικρός τσινάει, όταν όμως έρχεται η ώρα τιμάει δεόντως το περιεχόμενό τους.

Μια νέα παράμετρος που έχει εισβάλει στην παραδοσιακή σχέση Ελληνίδας μητέρας και παιδιού είναι το skype: ο νέος τρόπος επικοινωνίας (αλλά και ελέγχου) των κανακάρηδων από τη «μαμά», που πλέον έχει και οπτική επαφή με το γιο της σε πραγματικό χρόνο. «Τι τρως παιδί μου;». «Να σου στείλω φαγητό;». «Μην τολμήσεις!», και άλλα τέτοια, γνωστά σε όλους μας. Ταπεράκι και skype!

Ναι, στην ταινία διακρίνει κανείς αιχμές τόσο απέναντι στις υπερπροστατευτικές και καταπιεστικές μαμάδες όσο και στα παιδιά τους (τα αγόρια κυρίως) που μοιάζουν να μην έχουν απογαλακτισθεί. «Ηταν μια διάσταση που ήθελα να φανεί: το ταπεράκι δημιουργεί σχέσεις εξάρτησης. Είναι σαν να κινητοποιεί έναν ολόκληρο μηχανισμό προσκόλλησης του παιδιού στη μητέρα -και την πατρίδα- που έχει αφήσει πίσω. Και η Ελληνίδα μαμά νιώθει πως έτσι διατηρεί ακόμα τον έλεγχο».

Χωρίς σενάριο

Η ταινία δεν έχει σενάριο, ούτε βασίζεται σε συνεντεύξεις. Απλώς καταγράφει τα τεκταινόμενα.

«Σε μια σκηνή», θυμάται η σκηνοθέτις, «μια από τις μαμάδες ετοιμάζεται να στείλει στην κόρη της φαγητό. Ομως μπαίνει μέσα ο γιος, και εγώ έκπληκτη γίνομαι μάρτυρας μιας απίστευτης σκηνής ζηλοτυπίας. "Στην αδερφή μου που μένει μακριά, όλο μουσακάδες στέλνεις, ενώ εδώ εμένα με ταΐζετε με ρύζια και αβγά!" Και οι δύο είχαν ξεχάσει εντελώς την κάμερα...»

Αναρωτιόμαστε πώς θα εισπράξει αυτήν την ιδιότυπη σχέση αλά ελληνικά το γερμανικό και το γαλλικό κοινό, που ως γνωστόν είναι της σχολής της αποστασιοποίησης των παιδιών (τουλάχιστον από μια ηλικία κι έπειτα)... Αυτόματα μας έρχεται στο μυαλό μια αντίστοιχη σκηνή στο «Γάμος αλά ελληνικά» της Βάρνταλος, όπου οι γονείς του Αμερικανού γαμπρού αντιμετωπίζουν έντρομοι την πληθωρικότητα της ελληνικής ομογένειας που τους μπουκώνει με οτιδήποτε μπορεί κανείς να φανταστεί.

Διεθνής διανομή

Πάντως το «Food for love», που έχει προβληθεί σε σημαντικά κινηματογραφικά φεστιβάλ όπως της Θεσσαλονίκης, του Λος Αντζελες, της Πάτμου κ.α., έχει ήδη αγοραστεί από τα κανάλια YLE της Φινλανδίας και ARTE της Γαλλίας. Τη διεθνή διανομή του έχει αναλάβει η ισραηλινή εταιρεία JMT Films distribution & world sale.

Η Μαριάννα Οικονόμου είναι μητέρα τριών παιδιών. «Το μεγαλύτερο είναι 16 ετών, και βλέποντάς με στο μοντάζ μού λέει: "Α, τι ωραία! Θα μου στέλνεις και εμένα κεφτεδάκια έτσι;"». «Δεν νομίζω», του απάντησε εκείνη. Κάτι μας λέει πως όταν έρθει η ώρα θα αλλάξει γνώμη...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Ταινίες/Σήριαλ/Παραγωγές
Τηλεόραση
Ντοκιμαντέρ
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Αρχιτεκτονική
Οχυρώνεται η Κορώνη
Εκδηλώσεις διαμαρτυρίας
Με πλακάτ στην Επίδαυρο
Ταινίες/Παραγωγές
Ταπεράκι εξπρές για Αμπερντίν
Παρουσίαση βιβλίου
Η τέχνη να αφουγκράζεσαι
Μουσική
Νέες φωνές στη Σύρο
ΚΘΒΕ
Η κρίση έβγαλε το γουρούνι από μέσα μας
Ταινίες Μικρού Μήκους
Με τους ήχους της ψυχής