Έντυπη Έκδοση

Βιβλίο

Ο συγγραφέας του μήνα

  • Αννα Μαγκνταλένα Μπαχ

    Ο άντρας μου ήταν άνθρωπος που δύσκολα τον καταλάβαινε κανείς. Αν δεν τον είχα αγαπήσει από την πρώτη στιγμή που τον αντίκρισα, είναι βέβαιο ότι δεν θα τον είχα καταλάβει ποτέ.

    Ηταν πολύ συγκρατημένος και δεν φανέρωνε τις σκέψεις του με τα λόγια, αλλά μόνο με τη στάση του και, φυσικά, με τη μουσική. Ποτέ στη ζωή μου δεν έχω συναντήσει πιο θρήσκο άνθρωπο από κείνον. Αν υπολογίσουμε όλους τους θεοσεβούμενους λουθηρανούς ιερείς που έχω κατά καιρούς συναντήσει, οι οποίοι είχαν μοναδικό σκοπό της ζωής τους να κάνουν κηρύγματα και να δίνουν το καλό παράδειγμα, αυτό που είπα πιο πάνω ίσως σας φανεί παράξενο. Ο Σεμπάστιαν, όμως, δεν ήταν σαν κι εκείνους. Μπορεί να μην εκδήλωνε φανερά τη θρησκευτικότητά του, η πίστη του, όμως, ήταν βαθιά κι ακλόνητη. Παλιότερα, ιδιαίτερα τον πρώτο καιρό του γάμου μας, με τρόμαζε η άκαμπτη αυστηρότητά του, που στην πραγματικότητα έκρυβε μιαν απέραντη καλοσύνη και, ακόμη περισσότερο, η παράξενη νοσταλγία του θανάτου, η οποία τον συνόδευε σ' ολόκληρη την επίπονη ζωή του.

    ********

    Τα χέρια του ήταν εντυπωσιακά, μεγάλα, απίστευτα δυνατά και το άνοιγμά τους στο κλαβιέ πραγματικά ασυνήθιστο. Μπορούσε να κρατά μια νότα με τον αντίχειρα και το μικρό δαχτυλάκι και με τα υπόλοιπα να παίζει κάτι διαφορετικό, λες και το κάθε δάχτυλο ήταν τελείως ανεξάρτητο από τ' άλλα. Αλλοτε πάλι, δίχως καμιά προσπάθεια, μπορούσε να κάνει τρίλιες με κάθε δάχτυλο και των δύο χεριών ενώ συγχρόνως να εκτελεί τα πιο πολύπλοκα αντιστικτικά σχήματα. Τίποτα δεν του ήταν ακατόρθωτο στο όργανο και το τσέμπαλο. Ο ίδιος πίστευε ότι η δεξιοτεχνία αυτή δεν ήταν παρά το αποτέλεσμα της επίμονης μελέτης του κι ότι ο καθένας μπορούσε να γίνει ισάξιός του αρκεί να δούλευε σοβαρά και αδιάκοπα. Αλλά κι οι καλύτεροι ακόμη μαθητές του ήξεραν ότι δεν είχε δίκιο γιατί όσο πιο καλοί μουσικοί γίνονταν τόσο περισσότερο καταλάβαιναν ότι ο Σεμπάστιαν είχε ένα χάρισμα που κανείς δεν μπορεί ν' αποκτήσει όσο σκληρά κι αν δουλέψει. Κι όμως, η μεγαλοφυΐα του ποτέ δεν τον έκανε ματαιόδοξο, γιατί την έβλεπε σαν ένα δώρο που δεν του ανήκε. Πίστευε ότι μόνο μια ζωή αφιερωμένη στη μουσική άξιζε πραγματικά, αλλά ότι ο μουσικός, που δεν είναι παρά ένας μεσολαβητής, πρέπει να είναι ταπεινός και να μην περηφανεύεται για τα χαρίσματά του.

    Αννα Μαγκνταλένα Μπαχ

    «Το μικρό χρονικό της Αννας Μαγκνταλένα Μπαχ», μτφρ. Τατιάννα Κωνσταντινίδη © Εκδόσεις Νεφέλη

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Άμος Οζ
Ιστορία αγάπης και ερέβους
Από τις 4:00 στις 6:00
Shakespeare και μουσική
Ανεξάρτητος ήχος με παγκόσμια απήχηση
Κριτική βιβλίου
Ενα μικρό άλογο
Αθέμιτα ερωτικά πάθη
Το βλήμα της εικόνας
Εξουσία δεν είναι μόνο το κράτος και η πολιτική
Η ζωή, μια opera buffa
Η θεατρική γραφή
Πρωτεργάτες καταστάσεων
Τοπιογράφοι και αμαξάδες πριν από τα ταξί
Λογοτεχνικοί χαρακτήρες του Βυζαντίου
Ποίηση
Ενα γράμμα
Η σειρά βιβλίων ποίησης «ΤΤΤ» στις εκδόσεις Νεφέλη
Ο εναγκαλισμός με τον Ταρκόφσκι
Προδημοσίευση
Για τα δικαιώματα του ανθρώπου
Άλλες ειδήσεις
Μια επιστολή