Έντυπη Έκδοση

Τι κάνει «ουάου ουάου» στα κεραμίδια;

Δεν υπάρχει μόνο η γνωστή σκατίλα που μας βουλώνει τα ρουθούνια.

Υπάρχουν και καλά πράγματα όσο «Μνημόνιο» κι αν κυκλοφορεί στις σαθρές φλέβες της μητέρας Ελλάδας. Στα «καλά» λοιπόν αντιβιοτικά, που δεν χρειάζονται ύποπτες συνταγές γιατρών και παρεμφερών συγγενών, θεωρώ πως είναι, πέρα από το «ρεντιστό» κυδώνι ως γλυκό κουταλιού κι από το κυδωνόπαστο, επίσης έδεσμα της εποχής, βιβλία, θέατρα, μουσικές, ζωγραφικής εκθέσεις και ιδιαίτερα ελκυστικές προτάσεις μουσείων. Φυσικά ΚΑΙ κινηματογράφος. Από κει και πέρα αν αρέσουν τα ξανθά κουνάβια και οι μεταλλαγμένες κατσίκες της αθάνατης τηλεόρασης, ΚΑΚΟ του κεφαλιού ενός εκάστου που μπαίνει σ' αυτή την περιπέτεια - σαφάρι της κακογουστιάς και της χυδαιότητας.

Εννοείται πως το «πουτσοχάμπερο» ποτέ δεν πεθαίνει, αλλά δεν προκύπτει λόγος να διαιωνίζεται ως αξία. Νομίζω πως εμπεδώσαμε ΠΟΣΟ καραπουτανέισον είναι αυτά τα αξιολάτρευτα πλάσματα του «ουάου» και του τίποτα. «ΤΙΠΟΥΤΑΣ, λέω, ΤΙΠΟΥΤΑΣ» που έλεγε το πάλαι κι ο αείμνηστος Χατζηχρήστος. Περί ορέξεως πάντως κολοκυθόπιτα και κοπριά στα λάχανα...

Πολιτικοί, «καλλιτέχνες» και λοιποί celebrities ίσως ήρθε ο καιρός να βράσουν μέχρι εξατμίσεως στο ζουμί τους. Κι όσο για τους βομβιστές «πολιτικούς κρατούμενους» ας ψάξουν να βρουν πόσα εμβόλια τους λείπουν ώστε να δείχνουν λιγότερο αξιολύπητοι κι επικίνδυνα αφελείς. Ετσι προτίμησα να καταθέσω σήμερα τίτλους βιβλίων που ήδη κυκλοφορούν στα πολύπαθα βιβλιοπωλεία, χώρος παντελώς άγνωστος σε μια μεγάλη μερίδα βαθύπλουτων Νεοελλήνων όπως και σε πολλούς ιεραπόστολους της τηλεφλυαρίας και της εκλογίκευσης του ανεξήγητου.

Επίσης ας πούμε πως τα βιβλία δεν χρησιμεύουν μόνο για κάλυψη «βομβών», όπως μάθαμε πρόσφατα.

* «Τρώγοντας ζώα» του Τζόναθαν Σάφραν Φόερ (μετ. Στέλλα Κάσδαγλη, εκδ. ΜΕΛΑΝΙ). Το βιβλίο εξερευνά με λογοτεχνική τεχνική τις πολυάριθμες ιστορίες που χρησιμοποιούμε για να δικαιώσουμε τις διατροφικές μας συνήθειες...

* «Ο παλαιστής και ο δερβίσης» του Θεόδωρου Γρηγοριάδη (εκδ. ΠΑΤΑΚΗ). Σχέσεις ανθρώπινες με ερωτικό άξονα και φόντο τα έθιμα, όπως πανηγύρια, παλαίστρες και μεταλλαγμένα θρησκευτικά στερεότυπα στη βόρεια Ελλάδα μέχρι την Αδριανούπολη και την Ιστανμπούλ.

* «Μια νέα εξωτερική πολιτική για την Ελλάδα». Στο πλαίσιο της βαθμιαίας ανεξαρτητοποίησης της Ευρώπης από τις Ηνωμένες Πολιτείες, του Βασίλειου Μαρκεζίνη (εκδ. ΛΙΒΑΝΗ). Μια πολύπλευρη ανάλυση της εξωτερικής πολιτικής αλλά και της ελληνικής παθογένειας σ' αυτόν τον ευαίσθητο τομέα. Από έναν αληθινό «σερ».

* «Το δίκιο είναι ζόρικο πολύ». Το τελευταίο μυθιστόρημα της Μάρως Δούκα με γεγονότα που ακουμπούν σε επικίνδυνες ιστορικές αλήθειες στους πρώτους μήνες της απελευθέρωσης της Κρήτης από τους ναζί. (εκδ. ΠΑΤΑΚΗ).

* «Αρχαία ελληνική μουσική» του Μ.L. West, μετ. Στάθης Κομνηνός (εκδ. ΠΑΠΑΔΗΜΑ). Κλασικό βιβλίο στο είδος του που ερευνά την ιστορία της μουσικής και κυρίως τη μουσική στη ζωή των Ελλήνων (αρχαίων).

* «Πουλάμε τη ζωή, χρεώνουμε τον θάνατο» της Αγαθής Δημητρούκα. Μυθιστορηματική αυτοβιογραφία (εκδ. ΠΑΤΑΚΗ). Η συγγραφέας αυτοαναλύεται με χιούμορ και γλαφυρότητα περιγράφοντας μια ζωή υποδειγματικής ταλαιπωρίας αλλά και απόδρασης από τον κλοιό της επαρχίας των δεκαετιών '60-'70 για να βρει μια νέα ζωή πλάι στον ποιητή Νίκο Γκάτσο και τον λαμπρό περίγυρό του.

* «Συγκοπή πλατάνου», αφήγημα του Ηλία Χ. Παπαδημητρακόπουλου (εκδ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ). Ηρωας-αντιήρωας στο αφήγημα ο ίδιος ο αγαπητός μου συγγραφέας, περιγράφει μια «οδοντιατρική» περιπέτεια με ερωτική αντίστιξη.

* «Οι μάνες της άδειας αγκαλιάς» του Θοδωρή Παπαθεοδώρου (εκδ. ΨΥΧΟΓΙΟΣ). Τρεις γυναίκες μέσα στην τρέλα του εμφύλιου σπαραγμού. Μέλπω, Αγγέλα και Αριάδνη. Θύματα συγκυριών, «ψυχές που καρτεράνε τρεμοσβήνοντας».

* «Οδυσσέας και Μπλουζ» της Ευγενίας Φακίνου (εκδ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ). Μαστόρισσα να μπλέκει το μυστήριο με τον ψυχισμό των ηρωίδων της, η συγγραφέας γράφει για μια παράξενη σχέση μέσα στην προκατάληψη και τη σκληράδα της επαρχίας. Εκείνος συγγραφέας κάτι παραπάνω από μονήρης. Εκείνη στην αναζήτηση του ειδώλου που έχει φτιάξει γι' αυτόν... Κι απέναντί τους οι... άλλοι.

* «Θα πολεμάς με τους θεούς» του Δημ. Στεφανάκη (εκδ. ΠΑΤΑΚΗ). Ο Λεωνίδας της Σπάρτης με άλλη γραφίδα. Μυθιστόρημα για τον άνθρωπο που έσωσε τον δυτικό πολιτισμό (άσχετα αν έχει αλωθεί ξανά), για τον ρομαντικό και ξεχωριστό βασιλιά της Σπάρτης, μέχρι τη μοιραία κορύφωση στις Θερμοπύλες.

* «Στο τέρμα της πλάνης». Χριστόφορος Λιοντάκης. Ποιήματα (εκδ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ). Η ποίηση δεν ερμηνεύεται. Αρκούν η μουσική των λέξεων και οι ήχοι τους. Κι όπως γράφει ο ποιητής, «ο ήχος των κερμάτων στο φθαρμένο μαρμαράκι του ταμείου εκχέει μεγάλες ελπίδες στην αίθουσα. Ισως ο άγγελος που θα ταράξει τα ύδατα».

* «Το βιβλίο των δικών σου Χριστουγέννων» του Κυριάκου Χαρίτου. Για παιδιά (εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ). Να λοιπόν ένα βιβλίο για Χριστούγεννα κόντρα στη βαρύτιμη άποψή μας για τη γιορτή. Μόνο επί της ουσίας... Εικόνες από την Ντανιέλα Σταματιάδη.

* «Καζαντζίδης» του Βασίλη Βασιλικού (εκδ. ΚΨΜ). Η ζωή του Στέλιου Καζαντζίδη πέρα από τυπικές αναφορές και εξιστορήσεις προσωπικών αποθεμάτων, αφού επεμβαίνει η ματιά του Βασ. Βασιλικού.

* «Κωμωδία» του Αχιλλέα Κυριακίδη. Νουβέλα (εκδ. ΠΟΛΙΣ). Ο Αχιλλέας αυτός δεν έχει μόνο υπερευαίσθητη φτέρνα. Η νουβέλα του «Κωμωδία», όπως σημειώνει, δεν είναι θεία, ελπίζει τουλάχιστον να είναι ανθρώπινη. Κι έτσι παραθέτει αινίγματα με στενό συνεργάτη στη λύση τους τον ίδιο τον αναγνώστη.

* «Καθρέφτης» του Γιάννη Ευσταθιάδη (εκδ. ΥΨΙΛΟΝ/ΒΙΒΛΙΑ). Αποκρυπτογράφος εξαιρετικών στιγμών ο συγγραφέας, με διηγήσεις που μοιάζουν να καθρεφτίζονται η μια στην άλλη.

* «Μετά έρχεται το φως, σιγά σιγά» της Μαρίας Βλαντή (εκδ. ΜΑΓΙΚΟ ΚΟΥΤΙ). Ενα ανορθόδοξο καλλιγραφικό αφήγημα με ηρωίδα τη Μέλια, μια γυναίκα που υπερασπίζεται τη φανταστική της πραγματικότητα.

Κι άλλα... βιβλία θα προκύψουν τις επόμενες μέρες. Παράθυρα για απόδραση. Καθένα με τον δικό του ουρανό. Ωστόσο αν σας αρέσει το χασμουρητό, τρέξτε να δείτε Σοφία Κόπολα «Somewhere», που της έδωσαν και «Χρυσό λιοντάρι» στη Βενετία! «Φοβού τα παιδιά των σκηνοθετών και λέοντες φέροντα...», που έλεγε κι ένας θείος μου. *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Τα Σαββατιάτικα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Θέατρο
Πυγμαλίων μου δεν είναι ο Χουβαρδάς, αλλά ο Καραζήσης
Ιδέες και γραφές
Μετάφραση: ευγενική ουτοπία ή ρεαλιστικός στόχος;
Κριτική θεάτρου
Τα πατριωτάκια μας, οι κομματάρχες
Αρχιτεκτονική
Ας καλλιεργήσουμε μαρούλια στο πάρκο του Ελληνικού
Εικαστικά
Ενιωθε αουτσάιντερ, αλλά δεν ήταν μόνος
Νέα τάση
Swing και lindy-hop: ξέφρενο αντίδοτο στην κρίση
Μουσείο Κανελλοπούλου
Ενα μουσείο μαραζώνει στις αγκάλες του κράτους
Συνέντευξη: Δημήτρης Εϊπίδης
Η Θεσσαλονίκη δεν είναι για κόκκινα χαλιά
Κομικςοδρόμιο
Ο Μοέμπιους εκθέτει τις μεταμορφώσεις του