Έντυπη Έκδοση

Η εκδίκηση της Τζέσικα

Υπάρχουν μερικά πράγματα που η Τζέσικα Τσαστέιν μάλλον ντρέπεται να παραδεχτεί για τον εαυτό της. Κατ' αρχάς είναι υπερβολικά προληπτική. Αποφεύγει, για παράδειγμα, να ταξιδέψει με αεροπλάνο αν δεν έχει προηγουμένως αγγίξει με τα χέρια της την επιφάνειά του!

Κάθε φορά που ολοκληρώνει τα γυρίσματα μιας ταινίας, ρίχνει κρυφά ένα γερό κλάμα, γιατί δυσκολεύεται να αποχωριστεί τον ρόλο της. Είναι ορκισμένη χορτοφάγος, γεγονός που της δημιουργεί κάποιες ιδιοτροπίες σχετικά με το φαγητό. Και, όπως έμελλε να διαπιστώσει από τη μέχρι τώρα καριέρα της, είναι οπλισμένη με εξαιρετική υπομονή, μια αρετή οπωσδήποτε υποτιμημένη στο Χόλιγουντ, την οποία η Τζέσικα έχει αναγάγει σε τρόπο ζωής.

Δεν θα μπορούσε να κάνει διαφορετικά. Η 30χρονη ηθοποιός έπαιξε τα τελευταία πέντε χρόνια σε δέκα ταινίες, οι οχτώ από τις οποίες χρειάστηκε να περιμένουν μέχρι φέτος για να κυκλοφορήσουν, για λόγους που σχετίζονταν είτε με ζητήματα διανομής είτε αποτελούσαν επιλογή του δημιουργού τους. «Οχι τίποτε άλλο», λέει χαριτολογώντας η Τσαστέιν στη συνέντευξη που μου παραχώρησε στο πρόσφατο Φεστιβάλ Κανών, «αλλά στην καημένη τη μητέρα μου έλεγα κάθε λίγο και λιγάκι ότι γυρίζω μια ταινία με τον Μπραντ Πιτ ή με τον Αλ Πατσίνο και εκείνη μάταια περίμενε να τις δει...».

Ολα αυτά έχουν στο μεταξύ αλλάξει. Η Τσαστέιν έχει τόσες ταινίες της να προβάλλονται ξαφνικά στις αίθουσες, ώστε ανησυχεί πλέον για υπερβολική έκθεση. «Ο κόσμος δεν ξέρει καλά-καλά το όνομά μου και όπου να 'ναι θα σιχαθεί να με βλέπει» μου απαντά αστειευόμενη. Οχι μόνο αυτό, αλλά είναι και υποχρεωμένη να βρίσκεται διαρκώς με μια βαλίτσα στο χέρι αφού «μέσα στην ίδια χρονιά έχω μία ταινία στο φεστιβάλ του Σάντανς, μια στο Βερολίνο, δύο στις Κάνες και δύο στη Βενετία».

Ενα από τα πέντε παιδιά μιας σεφ και ενός πυροσβέστη, η Τζέσικα Τσαστέιν αποφάσισε να ανταλλάξει ευχαρίστως μια καριέρα χορεύτριας για να αφιερωθεί στην υποκριτική και να ολοκληρώσει σπουδές στην ακριβοθώρητη δραματική σχολή του Τζούλιαρντ, κερδίζοντας μάλιστα από εκεί μια υποτροφία. Συμμετείχε σε πάμπολλες θεατρικές παραστάσεις, μέχρι τη στιγμή που ο Αλ Πατσίνο της έδωσε το 2006 τον ρόλο της Σαλώμης, στο ανέβασμα του ομότιτλου έργου του Οσκαρ Ουάιλντ. Εντυπωσιασμένος από την παρουσία της, ο Πατσίνο μίλησε γι' αυτήν στον Τέρενς Μάλικ, ο οποίος αναζητούσε εκείνο τον καιρό τους πρωταγωνιστές για το «Δέντρο της Ζωής».

Το μόνο που χρειάστηκε για να πάρει την απόφασή του ο σκηνοθέτης ήταν μια μοναχά συνάντηση με την ηθοποιό. «Να φανταστείτε, πάντως», εξομολογείται η Τζέσικα, «ότι ολοκλήρωσα τις υποχρεώσεις μου στην ταινία το 2008 και μέχρι το 2011 ο Μάλικ μου ζητούσε να εκφωνώ καινούριους μονολόγους που σκαρφιζόταν για το χαρακτήρα μου. Βρισκόμουν στα γυρίσματα ενός φιλμ, στο Λονδίνο ή στη Βουδαπέστη, κι εκείνος μου έστελνε εκεί με αλληλογραφία σελίδες φρεσκογραμμένου σεναρίου τις οποίες ηχογραφούσα σε κάποιο διαθέσιμο στούντιο, με την ψιθυριστή φωνή που προτιμούσε».

Την επομένη της πρεμιέρας του φιλμ, τον περασμένο Μάιο στις Κάνες, η μικροκαμωμένη Τζέσικα με το κατάλευκο δέρμα μιλά με αναψοκοκκινισμένα μάγουλα. «Νιώθω την όλη εμπειρία να με ξεπερνάει», παραδέχεται. «Δεν είμαι συνηθισμένη στην τόση δημοσιότητα. Χαίρομαι, ωστόσο, που μου συμβαίνει μέσα από ταινίες για τις οποίες είμαι πολύ περήφανη». Θα έπρεπε. Στο «Δέντρο της Ζωής», η αλαφροΐσκιωτη παρουσία της σε στοιχειώνει. Στο «Χρέος» του Τζον Μάντεν η Τσαστέιν παραδίδει μια ηλεκτρισμένη ερμηνεία στον ρόλο μιας ατρόμητης μυστικής πράκτορος. Στο εξαιρετικό «Take Shelter» του νεοφερμένου Τζεφ Νίκολς (που θα δούμε σε λίγες εβδομάδες) προσφέρει ιδανικό αντιστάθμισμα στον ψυχολογικό παροξυσμό του συμπρωταγωνιστή της. Στο θρίλερ «Texas Killing Fields», που γύρισε η κόρη του Μάικλ Μαν, μεταμορφώνεται σε δυναμική αστυνομικό. Στον «Κοριολανό» του Ρέιφ Φάινς επωμίζεται περήφανα τον σεξπηρικό χαρακτήρα της Βιργιλίας. Στις «Υπηρέτριες» του Τέιτ Τέιλορ (που βλέπουμε την επόμενη εβδομάδα) είναι απολαυστική ως έκπτωτη σεξοβόμβα του αμερικανικού Νότου των ημερών του 1960. Οσο για το «Wilde Salome» του Αλ Πατσίνο, είναι μαγνητική και φαρμακερά αισθησιακή, ενσαρκώνοντας τη βιβλική femme fatale.

Πίσω από τις χαμαιλεόντειες αυτές ερμηνευτικές επιδόσεις, ωστόσο, η Τζέσικα Τσαστέιν παραμένει σεμνή και προσγειωμένη, έστω κι αν συνειδητοποιεί πόσο αιφνίδια αναμένεται να αλλάξει η ζωή της. «Το ξέρω ότι δεν πρόκειται να γίνω ποτέ αστέρας μεγάλου βεληνεκούς και δεν με πειράζει καθόλου», δηλώνει χαμογελαστή. «Δεν θέλω τίποτα να με αποσπάσει από το λόγο για τον οποίο ξεκίνησα να κάνω σινεμά, επιδιώκοντας να συμμετέχω σε μικρών διαστάσεων και κυρίως ανεξάρτητες ταινίες, οι οποίες να σημαίνουν κάτι για μένα».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κινηματογράφος
Σχετικά θέματα: Κινηματογράφος
Δώστε χαβιάρι στο λαό
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Κινηματογράφος
Δώστε χαβιάρι στο λαό
Η εκδίκηση της Τζέσικα
Μουσική
Μαγική βραδιά με δυο κιθάρες
Συνέντευξη:Ντέϊβιντ Κρόνενμπεργκ
«Στο δράμα καταλαβαίνεις τους ανθρώπους»
Θέατρο
Μας τέλειωσαν τα δραματικά έργα;
Οταν το όνειρο σβήνει
Λογοτεχνία
Στροφή στα Βαλκάνια
Εικαστικά
Η Αλίκη στη χώρα των χρωμάτων