Έντυπη Έκδοση

Διεθνή

Προς γνώση και... συμμόρφωση

  • ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

    Αφαντοι οι ένοχοι

    Οι περισσότεροι έχουν ξεχάσει ότι, στο τρίμηνο Μαΐου-Ιουλίου 1980, είχαν ξεσπάσει στην Τουρκία βίαιες και με πολλά θύματα συγκρούσεις, μεταξύ οπαδών των τουρκικών εθνικιστικών κινημάτων και ομάδων της άκρας αριστεράς.

    Η ένταση των συγκρούσεων πυροδοτήθηκε και από μία φήμη που διέρρευσε, στις 4 Ιουλίου 1980, ότι είχε τοποθετηθεί μία βόμβα στο Τσορούμ Τζαμί.

    Το βράδυ εκείνης της ημέρας έλαχε, τα αδέλφια Αλί και Βεγιέλ Πακάτσι, να επιστρέφουν στο χωριό τους, επιβαίνοντες σ' ένα τρακτέρ, πάνω στο οποίο βρίσκονταν κι ένας αστυνομικός με την οικογένειά του.

    Μία ομάδα από 20 άτομα τους σταμάτησε, υποχρέωσε τον αστυνομικό και την φαμίλια του να κατέβουν από το τρακτέρ και να απομακρυνθούν και στη συνέχεια, οδήγησε τα δύο αδέλφια στα χωράφια, όπου τους σκότωσε, έκαψε τα πτώματά τους και έβαλε φωτιά και στο τρακτέρ.

    Μετά το τραγικό συμβάν, οι συγγενείς των δύο αδελφών κινήθηκαν δικαστικά, βρήκαν τα ονόματα και τις διευθύνσεις των δολοφόνων των δικών τους ανθρώπων και αναζήτησαν, επί ματαίω, δικαίωση και τιμωρία των ενόχων στα τουρκικά δικαστήρια.

    Μέσα από ένα σωρό δικαστικές και ανακριτικές παλινωδίες, η σχετική έρευνα διακόπηκε για πάνω από... 20 χρόνια και οι συγγενείς των Πακάτσι αναγκάσθηκαν να καταφύγουν στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

    Εκδικάζοντας προχθές την προσφυγή τους το Δικαστήριο έκρινε ομόφωνα ένοχη την Τουρκία για παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή, με την έννοια ότι είχε αποτύχει πλήρως στο να εντοπίσει και να δικάσει τους τρεις δολοφόνους των αδελφών Πακάτσι.

  • Στείρωση με το... ζόρι

    Εγκυος στο τρίτο της παιδί ήταν η εικοσάχρονη, το 2000, Ρομά V.C. όταν αποφάσισε να προχωρήσει σε άμβλωση διότι, σύμφωνα με τους γιατρούς, η εξέλιξη της εγκυμοσύνης της δεν προοιωνιζόταν καλή, ούτε για εκείνη ούτε για το έμβρυο.

    Ναρκωμένη, φοβισμένη, μόνη, σ' ένα κρύο δωμάτιο, στο νοσοκομείο του Πρέζοβ, ανατολικά της Σλοβακίας, η νεαρή Ρομά δεν πολυκατάλαβε γιατί οι γιατροί τη ρωτούσαν αν θα ήθελε να κάνει κι άλλα παιδιά και γιατί επέμεναν να υπογράψει ένα χαρτί που της έδιναν. Υπέγραψε με τρεμάμενο χέρι, έγραψε δύο φορές το πατρώνυμό της από την ταραχή της και όταν ξύπνησε έμαθε ότι είχε υποβληθεί σε στείρωση. Το χαρτί που, υπό το κράτος του φόβου, είχε υπογράψει, ανέφερε ρητώς ότι «η ασθενής επιθυμεί στείρωση».

    Ξεκίνησε έναν μαραθώνιο δικαστικό αγώνα στη Σλοβακία.

    Δεν βρήκε καμία δικαίωση και κατέφυγε στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που προχθές, πρώτη φορά στην ιστορία του, εξέδωσε απόφαση για ένα τέτοιο ευαίσθητο ζήτημα, κρίνοντας ένοχη τη Σλοβακία για παραβίαση μίας σειράς ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην περίπτωση της V.C.

    Με την απόφασή του το Δικαστήριο δημιούργησε ήδη νομολογία με την οποία καταδικάζεται απερίφραστα η στείρωση διά της βίας και υποχρέωσε τη Σλοβακία να καταβάλει στην παθούσα 31.000 ευρώ

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Ιταλία
Πτώχευσε μαζί με την Ιταλία
Ρώμη: Ο εύκολος στόχος των αγορών
Γαλλία
Γάλλοι στο έλεος της φιλανθρωπίας
Διαδίκτυο
Anonymous: Οι Ρομπέν των δασών του κυβερνοχώρου
ΗΠΑ
Μικροκαταθέτες φτιιάχνουν τις δικές τους τράπεζες
Ο Ρεπουμπλικάνος αντι-Ομπάμα
Συνέντευξη: Νίνα Χρούστσεβα
«Στη δεσποτική Ρωσία κανένας δεν αγαπάει τους μεταρρυθμιστές»
Ενέργεια
Το αέριο τους φέρνει πιο κοντά
Le Monde diplomatique
Σοκ για τη στρατιωτική βιομηχανία της Ρωσίας