Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Αρθρο

  • Ανάμεσα σε «δύο πυρά»;

    ''Μόνο που κάποιες φορές φοβάμαι την αυτοανάφλεξη''
    Τάσος Κουράκης

    Η πολιτική δεν είναι ιδιωτική υπόθεση κλειστού club ισχυρών, που με πρόσχημα την οικονομική κρίση θέτουν σε δοκιμασία το Κράτος Πρόνοιας, το Κράτος Δικαίου και εν τέλει την ισοελευθερία των πολιτών.

    Ο σιδηρούς νόμος των ελίτ, που διατηρούν την επί-κυριαρχία τους αλλά θέτουν υπό οικονομικό και κοινωνικό έλεγχο τις άλλες τάξεις, ο πλουτισμός των ελαχίστων, που οδηγεί σε ολιγαρχική δημοκρατία, διασπούν την κοινωνική συναίνεση και καταλήγουν μοιραία σε αυταρχισμό.

    Το μικτό σύστημα: ολίγη δημοκρατία, αρκετή ολιγαρχία, δεν είναι αποδεκτό. Η τυραννία της όποιας πλειοψηφίας που απολιτικοποιεί την πολιτική μετατρέπεται εύκολα σε μπούμερανγκ.

    Η μετα-δημοκρατία δεν μπορεί να είναι δέσμια διαπλοκών, ιδιωτικοποιήσεων, απελευθέρωσης αγορών, λιτότητας, ανασφάλειας και ανεργίας.

    Η πολιτική διανομή προνομίων στο όνομα της σωτηρίας του κράτους δεν οδηγεί σε κοινωνική ευημερία, αφού συνήθως θυσιάζεται η τάξη της εργασίας για την προστασία της τάξης του κεφαλαίου.

    Η μετακίνηση των δημοσίων πόρων από το Κοινωνικό Κράτος στις Αγορές του Ανταγωνισμού προκαλούν ρωγμές και στα δικαιώματα.

    Πρέπει όλοι οι πολίτες να συμβάλουν στην προστασία της Δημοκρατίας, του Κράτους Δικαίου, του Κοινωνικού Κράτους από αυθεντίες, καταχραστές της εξουσίας, αλλά και από αλάθητους και αποκλειστικούς εκφραστές του «άλλου δρόμου» (ιδίως μέσω της βίας).

    Κυβέρνηση, Βουλή, Διοίκηση, Δικαιοσύνη δεν πρέπει να ξεχνούν ότι υπηρετούν τη Res Publica και λογοδοτούν στη Res Populi. Το ίδιο ισχύει και για τον κάθε πολίτη και το κάθε μόρφωμα. Αυτοαναφορικότητα, απόλυτες αλήθειες αυτοδικαίωσης, αυθαίρετη εκπροσώπηση του λαού κάνουν την ίδια ζημιά με το αυταρχικό κράτος.

    Εκτός αν κάποιοι πιστεύουν, και έχουν τις σχετικές αποδείξεις, ότι οι Ελληνες αποφάσισαν να ζήσουν εκτός θεσμών, νόμων και ορίων δημοκρατίας και να εξαρτούν τις ελευθερίες τους από αυτόκλητους σωτήρες (ένθεν/κακείθεν). Αν το πιστεύουν, τουλάχιστον ας το πουν δυνατά...

  • Ξανά στα δίχτυα της Ατης

    Πιαστήκαμε στα αμφίβληστρα δίχτυα που απλώθηκαν ολούθε στον τόπο μας και σπαρταράμε μέσα σ' αυτά όπως τα ψάρια... Ολοι εμείς οι απρόσεκτοι, οι ανόητοι, οι επιπόλαιοι... Πληρώνουμε τα λάθη μας... Να δανειζόμαστε τεράστια ποσά, πάνω από τις αντοχές μας. Να ζούμε με τα δανεικά. Να μην καλλιεργούμε τη γη και να εισάγουμε αγροτικά προϊόντα... Να καταναλώνουμε με δανεικά.

    Πληρώνουμε την αμοιβαία εξαχρείωσή μας με το πελατειακό σύστημα της «Κληρονομικής Δημοκρατίας» που επιλέξαμε για να κάνουμε τις δουλειές μας. Να διορίζουμε σε αργομισθία το γιο και τη θυγατέρα μας... Ποια ιδιοτέλεια και ποια μικροψυχία μάς ανάγκασε να ικανοποιούμε τα περισσότερα χρόνια της Μεταπολίτευσης σχεδόν αποκλειστικά τα ματαιόδοξα πάθη, τις ναρκισσιστικές εκτονώσεις, τους φόβους, τις υπεροψίες και όλα τα παιδικά «θέλω»; Μήπως η μωρία μας αυτή μας οδήγησε σε κάποια «τύφλωση» ώστε να πέσουμε στα αμφίβληστρα δίχτυα της θεάς Ατης -και ποιος θα μπορέσει να μας βγάλει από αυτά;

    Να θυμηθείτε αυτά που σας προλέγω -λέει ο Ερμής στον επίλογο του Προμηθέα Δεσμώτη-. Οταν στα βρόχια της Ατης πιαστείς ως θήραμα, μην καταριέσαι την τύχη σου... Ούτε να πεις ότι ο Ζευς σού έστειλε ξαφνικά μια απρόσμενη τύφλωση για να μπλεχτείς στο απέραντο δίχτυ που έχει απλωμένο η Ατη ολούθε.

    Η Ατη παράγεται από το αάω, που σημαίνει τυφλώνω τας φρένας κάποιου. Ο μέσος αορ. αασάμην σημαίνει έπραξα αφρόνως, ανοήτως, αποβλακώθηκα από... ουσίες και οινοπνεύματα... ή εκ θείας καταδρομής από τον Δαίμονα, τη Μοίρα, την Ερινύα που... «εν φρεσίν έβαλον άγριον Ατην».

    Σύμφωνα με τη Θεογονία, μητέρα της θεάς Ατης ήταν η στυγερή Εριδα, μια από τις θυγατέρες της θεάς Νύχτας και όλων των σκοτεινών δυνάμεων του κακού. Η Ατη ζούσε στον Ολυμπο. Κάποτε όμως θύμα της Ατης έπεσε και ο ίδιος ο Ζευς... Τότε οι θεοί τη φοβήθηκαν και ο Ζευς την καταδίκασε σε αιώνια εξορία από τα ουράνια. Την άρπαξε από τα μαλλιά και την γκρέμισε από τον Ολυμπο... «Να ζει -είπε- παντοτινά στη γη, ανάμεσα στους θνητούς, αυτή η στυγερή θεά του ολέθρου».

    Εκτοτε οι θνητοί άρχισαν να τη θεωρούν μαζί με τη θεά Λήθη -τη λησμονιά του ατομικού και συλλογικού παρελθόντος, που και αυτή για άλλους λόγους θρονιάστηκε ανάμεσά μας- ως μίασμα, τιμωρία και αργό θάνατο για την Πόλη, τον Πολίτη και τον Πολιτισμό...

    Αλλά θα σιάξουν τα πράγματα εάν έχουμε τη βούληση με κριτική σκέψη, απόφαση, σχέδιο και ευθύνη να επιβιώσουμε ως κοινωνία.

    Το επιχείρημα πάντως ότι αυτός ο πολιτικά υπερ-ώριμος λαός, για 190 χρόνια, πέφτει διαρκώς θύμα εξαπάτησης από εγχώριους και ξένους δυνάστες, τοκογλύφους, μαυραγορίτες και κερδοσκόπους ή ότι εξαναγκάζεται και εκβιάζεται, εις το διηνεκές, πιασμένος στα βρόχια της θεάς με το δίχτυ που τιμωρεί την έλλειψη... μνήμης, κρίσης, αντίληψης, νόησης, βούλησης, μέτρου και αιδούς, δεν ευσταθεί!

    Καλοτάξιδοι και ας υπάρχουν τα δίχτυα ολούθε... Εσείς θα βρείτε τον τρόπο να τα διαρρήξετε με τη σωστή και υπεύθυνη ενημέρωση.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Άλλες ειδήσεις
Μπαμπούλας φυλακής για τους φοροφυγάδες
Τριγμοί από «εκπλήξεις» και «ίσες αποστάσεις»
Ασκήσεις ισορροπίας στη ΔΗΜΑΡ
Στο Μισθοδικείο τώρα οι δικαστές
Προσφυγή ΑΔΕΔΥ στο ΣτΕ για τη διαθεσιμότητα
Νέο φορολογικό με το TAXISNET μεγάλο αδελφό
Καταλήψεις για τις συγχωνεύσεις ΔΟΥ
Οι δανειστές δεν θέλουν άλλες «Πράξεις»
Ανησυχεί για τις καθυστερήσεις και τις κρίσιμες ημερομηνίες
Εδάφιο 11: στο σφυρί η εθνική κυριαρχία
Σαν τη Γερμανία του '53
Κόντρα και για το ταξίδι
Οδηγός για το στικάκι η κατάθεση Διώτη
Παιχνίδι με τρεις ή τέσσερις κάλπες
Το ΠΑΣΟΚ για την κρίσιμη ημερομηνία
Ο νέος «Γιουνκέρ» από τη σκληρή Ολλανδία
Φαβορί ο Αναστασιάδης στην Κύπρο
Ν.Δ. κατά ΣΥΡΙΖΑ, «διά πάσαν νόσον...»
Πρόεδροι Ν.Δ. - ΔΗΜΑΡ σε εταιρείες των ΕΛ.ΤΑ.
Ομάδα 10 ατόμων αναζητεί η ΕΛ.ΑΣ.
Εμπρησμός σε αυτοκίνητο του ΥΠ.ΕΞ. στην Ξάνθη