Έντυπη Έκδοση

Διεθνή

Πλανήτης Γη

  • Οι αναμνήσεις συνεχίζουν να ακολουθούν

    Ο Νταν Σάδερλαντ κοιτάζει τον απέναντί του σαν να μην πιστεύει ότι ξαναβρίσκονται μαζί μετά από τόσον καιρό και τόσα ενδιάμεσα συμβάντα. Μπορεί τα χαρακτηριστικά του να έχουν αλλάξει με τα χρόνια, αλλά το αγορίστικο χαμόγελο και το ζωηρό βλέμμα έχουν μείνει ίδια. Ο 73 ετών Αμερικανός και ο 69 ετών Καμποτζιανός Κέο Σιθάν συναντήθηκαν μετά από 35 χρόνια στο «Λε Ρουαγιάλ» και μέσα σε ζωηρή συγκίνηση προσπάθησαν να ξαναβρούν λόγια επικοινωνίας.

    Το πολυτελέστερο σήμερα ξενοδοχείο της Πνομ Πενχ υπήρξε το κατάλυμα των ρεπόρτερ που κάλυπταν τον δεύτερο πόλεμο της Ινδοκίνας, ο οποίος ξεκίνησε το 1964 με τον βομβαρδισμό του Βόρειου Βιετνάμ από τους Αμερικανούς και συνεχίστηκε στην Καμπότζη και το Λάος. Οι περισσότεροι δημοσιογράφοι πέρασαν πρώτα από τη Σαϊγκόν και το 1970 ακολούθησαν τα αμερικανικά βομβαρδιστικά στην Πνομ Πενχ. Το καραβάνι του Τύπου κατέλυσε στο μοναδικό μέρος της πολιτείας που διέθετε συνδέσεις τηλεφωνικές και τηλέτυπο, αλλά και τρεχούμενο νερό. Και ο Ντ. Σάδερλαντ ήταν το 1966 ανταποκριτής της «Christian Science Monitor».*

    Ο Κ. Σιθάν υπήρξε μέχρι την έκρηξη του πολέμου υπάλληλος στο υπ. Τουρισμού της Καμπότζης, με ιδιαίτερο προσόν τη γνώση τόσο της γλώσσας του παλαιού κόσμου - γαλλικά- όσο και του νέου -αγγλικά. Γρήγορα οι εργασίες και η οργάνωση ξεναγήσεων εξέλιπαν στη χώρα, στην Πνομ Πενχ κυριάρχησαν τα στρατεύματα τού στρατηγού Λον Νολ (που είχε ανατρέψει τον πρόεδρο Σιχανούκ) και στα δάση οργανώνονταν για την πολιορκία της πρωτεύουσας οι Κόκκινοι Χμερ. Ο Κ. Σιθάν ανέλαβε χρέη διερμηνέα στους κύκλους των ξένων ανταποκριτών. Ετσι γνωρίστηκε με τον Σάδερλαντ, το '70 ή το '71, κανείς τους δεν θυμάται πια ακριβώς.

    «Μου έσωσε αρκετές φορές τη ζωή» παραδέχεται ο Αμερικανός και θυμάται τις εξορμήσεις από την πόλη, σχεδόν πάντα στην «κολασμένη» λεωφόρο Νο 1, μέσα από δάση - λημέρια των κομμουνιστών. Ή πώς ο Κέο μαζί με τον συνάδελφό του, Κονγκ Φορν, τον τράβηξαν κάποια φορά το τελευταίο δευτερόλεπτο από την τροχιά μιας ριπής. Και πώς έσκαζαν γύρω τους οι οβίδες. Οι αναμνήσεις του Κέο από την Καμπότζη είναι συναισθηματικά περισσότερο φορτισμένες με θλίψη απ' ό,τι του Αμερικανού συντρόφου του και άλλων που κάποια στιγμή θα μπορούσαν να εγκαταλείψουν εκείνο το καζάνι που έβραζε. Ο Κέο δεν πήγε στον πόλεμο, ο πόλεμος ήρθε και τον βρήκε.

    Τελευταία φορά οι δυο τους βρέθηκαν το 1975: οι Κόκκινοι Χμερ είχαν εισβάλει στην Πνομ Πενχ, στην πρόσοψη του ξενοδοχείου κυμάτιζε τώρα η σημαία του Ερυθρού Σταυρού. Οχι ότι οι κατακτητές έδιναν ιδιαίτερη σημασία. Εστελναν τους Καμποτζιανούς σε στρατόπεδα εργασίας στην επαρχία και τους δημοσιογράφους στη γαλλική πρεσβεία απ' όπου αναλάμβαναν να τους μεταφέρουν στην πατρίδα τους οι υπόλοιποι πρεσβευτές. Οσοι ντόπιοι είχαν συνεργαστεί με αλλοδαπούς εκτελούνταν -και την επόμενη 4ετία περίπου 1,5 εκατομμύριο άτομα έχασαν τη ζωή τους υπό το καθεστώς του Πολ Ποτ.

    Ο Κ. Σιθάν επέζησε καταφεύγοντας σε ένα χωριό, όπου έζησε μερικά χρόνια ως αγρότης θάβοντας την πρωτευουσιάνικη προφορά και τις γνώσεις του στις ξένες γλώσσες. Εχοντας χάσει την οικογένειά του από πείνα, όταν πέρασε ο εφιάλτης μετανάστευσε στην Αυστραλία, αρχίζοντας τη ζωή του από την αρχή. Κι όμως, οι αναμνήσεις συνέχισαν να τον ακολουθούν.

    Σχεδόν 40 χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου ο Σάδερλαντ και ο Σιθάν βρήκαν στο ταχυδρομικό τους κουτί μια παρόμοια επιστολή, που τους καλούσε να ξανασυναντηθούν με συντρόφους τους «εκείνης της εποχής» στο «Λε Ρουαγιάλ» μεταξύ άλλων για να τιμήσουν τη μνήμη συναδέλφων δημοσιογράφων πεσόντων στο καθήκον. Στο ραντεβού πήγαν περισσότερα από 20 άτομα.

    Η συζήτηση δεν περιορίστηκε στο πλαίσιο του «τότε», αλλά στο επίκεντρο παρέμεινε το θέμα του πολέμου. «Οι Αμερικανοί θα χάσουν στο Αφγανιστάν, όπως συνέβη στο Βιετνάμ» διατείνεται η Σιλβάνα Φόρα, τότε πολεμική ρεπόρτερ του «Newsweek» και μετέπειτα εκπρόσωπος του γ.γ. του ΟΗΕ, Μπούτρος Γκάλι. «Σήμερα τα ΜΜΕ βρίσκονται πολύ κοντά στον στρατό και δεν ακούν αρκετή κριτική», συμπληρώνει. Ο Σάδερλαντ συμφωνεί, τονίζοντας ότι «ο Ομπάμα άκουσε τη συμβουλή λάθος ανθρώπων όταν έστειλε επιπλέον 30.000 στρατιώτες στο Αφγανιστάν». «Οι Αμερικανοί είμαστε κακοί μαθητές, στο Βιετνάμ δεν μάθαμε τίποτε από τους Γάλλους και στο Αφγανιστάν δεν διδαχτήκαμε από τις καταστροφικές επιχειρήσεις Βρετανών και Σοβιετικών».

    Ο Κέο Σιθάν παρακολουθεί τη συζήτηση, αλλά σωπαίνει. Γι' αυτόν ένας πόλεμος ήταν αρκετός.

    * Αρχικά αμερικανική, σήμερα διεθνής εφημερίδα με ημερήσια αλλά και εβδομαδιαία έκδοση και έδρα τη Μασαχουσέτη (ΗΠΑ). *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Πετρελαιαγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη
Ενας «μετέωρος» αγωγός...
Βρετανία
Με το «καλημέρα» περικοπές
Γερμανία
Μέρκελ: Αν αποτύχει το ευρώ, θα αποτύχει και η Ε.Ε.
Ταϊλάνδη
Αίμα στα «κόκκινα πουκάμισα»
Άλλες ειδήσεις
Ιταλία: ο υπουργός, ο εργολάβος, ο αρχιτέκτονας και τα «δωράκια»!
Κιργισία: «οργανώνονται» οι οπαδοί του Μπακίεφ
Η Σιβηρία θρηνεί τους ανθρακωρύχους
Τουρκία: Στις 12 Σεπτεμβρίου δημοψήφισμα για το Σύνταγμα
Ισλανδία: Συλλάβετε τον τραπεζίτη!
Λιβύη - αεροπορική τραγωδία: στο «μικροσκόπιο» τα δύο μαύρα κουτιά
Αφγανιστάν: «Δολιοφθορά» από μύκητα στην οπιούχο παπαρούνα