Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Δυο ματιές την εβδομάδα

  • Ο Παπανδρέου, ο Παπουτσής και ο Χαρούν αλ Ρασίντ

    Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 το κέντρο της Αθήνας άρχισε σταδιακά να αλλάζει όψη.

    Αρχισε να γίνεται καταφύγιο χιλιάδων μεταναστών, που έφταναν ανενόχλητοι από τον Εβρο ή τα νησιά. Στην αρχή κανείς δεν έδωσε σημασία. Ωσπου το πρόβλημα άρχισε να δείχνει τα δόντια του.

    Χιλιάδες άνθρωποι, που δεν έχουν καταγραφεί πουθενά, που δεν έχουν όνομα, πεινασμένοι, περιφέρονται μέρα-νύχτα στο εμπορικό και το άλλο κέντρο της πόλης. Ολες οι αρχές (υπουργεία, δήμος, αστυνομία) έκαναν ότι δεν έβλεπαν το πρόβλημα. Η αστυνομία περιοριζόταν σε περιοδικές επιχειρήσεις-«σκούπα», όταν συνέβαινε κάποιο ιδιαίτερο γεγονός. Και την επομένη επανερχόμασταν στα ίδια.

    Τα τελευταία δυο-τρία χρόνια η κατάσταση αρχίζει να γίνεται εκρηκτική, καθώς η μικροεγκληματικότητα είναι καθημερινό φαινόμενο και ο φόβος αρχίζει να κυριεύει τους ανθρώπους. Ανθρωποι που επί δεκαετίες έμεναν στο κέντρο αναγκάζονται να φύγουν (όσοι μπορούν, φυσικά), άλλοι κλείνουν τα μαγαζιά τους. Μετά τη δύση του ήλιου η κυκλοφορία σε πολλούς δρόμους είναι αδύνατη για τους ηλικιωμένους και δύσκολη για όλους. Ακόμη και όσοι δεν φοβούνται, κοιτάζουν γύρω τους από ένστικτο και από όσα ακούνε.

    Και μετά ήρθε η πολιτική εκμετάλλευση και η σύγκρουση. Επίκεντρο ο Αγιος Παντελεήμονας. Η «Χρυσή Αυγή» εκμεταλλεύεται το φόβο των κατοίκων, αλλά και πραγματικά περιστατικά απειλής της ζωής και της περιουσίας τους και αναλαμβάνει την «προστασία» τους. Φυσικά, όλοι οι κάτοικοι, που ζουν αυτήν την κατάσταση, δεν είναι ακροδεξιοί και ρατσιστές και είναι λογικό να οργίζονται όταν ακούν τέτοια από ορισμένους αμβλύωπες της Αριστεράς, οι οποίοι, φυσικά, δεν μένουν στην περιοχή και όταν την επισκέπτονται έχουν προστασία και τους συνοδεύουν τηλεοπτικές κάμερες.

    Πρόκειται για μια αλληλοτροφοδοτούμενη βεντέτα, η οποία είχε, για τη μία πλευρά, ευτυχή κατάληξη. Ο αρχηγός της «Χρυσής Αυγής» είναι πλέον μέλος του δημοτικού συμβουλίου και όποτε γουστάρει, σηκώνει το χέρι του να χαιρετήσει σε στιλ φίρερ!

    Αυτά είναι τα παρεπόμενα του πολιτικού παιχνιδιού. Διότι, κατά τα άλλα, τα προβλήματα στο κέντρο επιδεινώνονται, χωρίς καμία συγκροτημένη αρχή να ασχολείται όλα αυτά τα χρόνια συστηματικά με την επίλυσή τους. Και η προχθεσινή άγρια δολοφονία ενός ανθρώπου, για ασήμαντη αφορμή, ανέδειξε κατά δραματικό τρόπο μια κατάσταση χωρίς(;) επιστροφή.

    Ετσι όπως είναι σήμερα τα πράγματα, το αδιέξοδο είναι σίγουρο. Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη και οι φορείς της τοπικής εξουσίας (περιφέρεια και δήμος) ανταλλάσσουν αιχμές για το ποιος έχει τον πρώτο λόγο στην αντιμετώπιση των προβλημάτων, δηλαδή και τις ευθύνες. Γνωρίζοντας πόσο δύσκολο είναι το πρόβλημα, ο υπουργός θέλει να «ενθαρρύνει» τον δήμαρχο και τις υπηρεσίες του. Ομως, στη φάση που βρισκόμαστε, αυτό αποτελεί υπεκφυγή και μετάθεση του προβλήματος. Χωρίς την ισχυρή παρουσία της αστυνομίας είναι αδύνατο να αποκατασταθεί στοιχειώδες αίσθημα ασφάλειας στην πόλη. Η Δημοτική Αστυνομία δεν έχει ούτε τη δύναμη ούτε και τις εξουσίες να αναλάβει τέτοιο έργο.

    Ηπρόταση του περιφερειάρχη να αναλάβει επικεφαλής όλης της προσπάθειας ο ίδιος ο πρωθυπουργός, είναι ενδιαφέρουσα. Αλλά πρέπει να προηγηθεί κάτι άλλο. Ο πρωθυπουργός, ο υπουργός, ο περιφερειάρχης και ο δήμαρχος πρέπει να αποκτήσουν την αληθινή εικόνα του κέντρου και όχι αυτήν που τους μεταφέρουν.

    Προς τούτο, δεν έχουν παρά να μιμηθούν τον περίφημο χαλίφη της Βαγδάτης Χαρούν αλ Ρασίντ (έζησε και έδρασε τον 8ο αιώνα), ο οποίος -σύμφωνα με το θρύλο που τον συνοδεύει- επειδή ήθελε να έχει γνώση από πρώτο χέρι των προβλημάτων των υπηκόων του, τα βράδια μεταμφιεζόταν και, συνοδευόμενος από έναν αφοσιωμένο σωματοφύλακα, περιφερόταν στις γειτονιές της Βαγδάτης και συζητούσε μαζί τους.

    Μια-δυο φορές αν το κάνουν ο Παπανδρέου και ο Παπουτσής, ο Σγουρός και ο Καμίνης (ειδικά οι δύο πρώτοι, που είναι βέβαιο ότι δεν έχουν καμία προσωπική εικόνα από το κέντρο τα βράδια), υπάρχει ελπίδα κάτι σοβαρό να γίνει. Αλλιώς θα περιμένουν -και όλοι μας- το επόμενο άγριο περιστατικό, τις αυτοδικίες που θα πληθύνουν και ό,τι άλλο χειρότερο μπορεί να βάλει ο νους μας.

    Επανεκκίνηση, όπως επανίδρυση

    Ο Καραμανλής την είχε πει «επανίδρυση». Και τότε κάποιοι είχαν ενθουσιαστεί. Πάνω-κάτω οι ίδιοι που ενθουσιάζονται και τώρα με την «επανεκκίνηση» του Σαμαρά. Ο οποίος είναι έτοιμος να πει τα πάντα για να περάσει μπροστά στις δημοσκοπήσεις, έστω με μισή μονάδα. Ετσι, κλείνει το μάτι σε όλους μαζί: επιχειρηματίες, μικρομεσαίους, χαμηλοσυνταξιούχους, φοροφυγάδες, αυθαιρετούχους. Οποιοι τσιμπήσουν, τσίμπησαν. Στην «επανίδρυση» του Καραμανλή τσίμπησαν πολλοί. Υστερα από πεντέμισι χρόνια, τα παράτησε πριν τον βαρέσει κατακέφαλα η χρεοκοπία. Οι αριστεροδεξιοί υποστηρικτές του λούφαξαν. Κάποιοι απ' αυτούς αναθάρρησαν τώρα με την «επανεκκίνηση» του Σαμαρά. Ελπίζοντας ότι κάποιοι ψηφοφόροι είναι αμνήμονες και κάποιοι άλλοι ανόητοι.

  • Αφού συμφωνούν γιατί δεν συζητούν;

    «Η αποτελεσματική απόφαση δεν είναι προϊόν συναίνεσης. Αντίθετα, είναι προϊόν αντιπαραθέσεων, διαφωνιών και εξαντλητικής εξέτασης εναλλακτικών λύσεων».

    Πίτερ Ντράκερ (1909-2005), Αυστριακός γκουρού του management

    ΟΑντώνης Σαμαράς παρουσίασε το σχέδιό του για την «επανεκκίνηση της οικονομίας». Εκανε συγκεκριμένες προτάσεις. Αναμφισβήτητα υπάρχουν και ελλείμματα. Για παράδειγμα, δεν απάντησε από πού θα βρει το κράτος, που αφήνει περιπολικά χωρίς καύσιμα, να ξεπληρώσει τα χρέη του και να διοχετευτούν έτσι 5 δισ. ευρώ στην αγορά. Δεν εξήγησε ούτε πώς θα προσπεράσει τις ενστάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας για τη νομιμοποίηση με κανονικούς τίτλους των αυθαιρέτων. Σε καμιά περίπτωση όμως το σχέδιο Σαμαρά δεν είναι για τον κάλαθο των αχρήστων ή το συρτάρι των αοριστιών.

    «Θέλουμε να μείνουμε μέσα στον σχεδιασμό εξυγίανσης, αλλά και να αλλάξουμε τον σημερινό δρόμο του Μνημονίου που δεν οδηγεί πουθενά», τόνισε. Δεν θέλει την κατάργηση του Μνημονίου. Προτείνει μια άλλη συνταγή η οποία εστιάζει στην ανάπτυξη και εκτιμά ότι θα βγάλει τη χώρα από τη βαθιά ύφεση στην οποία βυθίζεται καθημερινά με το υπάρχον Μνημόνιο. Δήλωσε μάλιστα ότι σε αρκετά σημεία τα μέτρα που προτείνει «συμπίπτουν με εκείνα του προγράμματος της κυβέρνησης».

    Ενα χρόνο μετά την υπογραφή του Μνημονίου, η Ελλάδα βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση. Η «μυστική» σύσκεψη του Λουξεμβούργου αποκάλυψε την τραγική αλήθεια: όλες οι πλευρές προεξοφλούν ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να βγει στις αγορές το 2012 και το 2013 όταν θα έχουν εκταμιευτεί στο σύνολό τους τα 110 δισ. ευρώ της τρόικας και θα χρειαστούν επιπλέον 50-60 δισ. για να πληρωθούν συντάξεις, μισθοί, τόκοι κ.λπ. Οποιες κι αν είναι οι «λύσεις» που θα αποφασιστούν «στις επόμενες εβδομάδες για τη διαχείριση του ελληνικού χρέους», όπως είπε ο Ολι Ρεν, με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσουν σε μια νέα βοήθεια και σ' ένα νέο και ακόμη πιο επαχθές Μνημόνιο.

    Η κυβερνητική μετρολαγνεία απέτυχε. Εφερε μόνο αρνητικά αποτελέσματα. Στο δίλημμα «σωτηρία ή χρεοκοπία» έδειξε τον δρόμο της χρεοκοπίας. Ανάλογη ήταν η απάντηση και στο άλλο δίλημμα που ο ίδιος ο Παπανδρέου έθεσε, «αλλάζουμε ή βουλιάζουμε». Βουλιάζουμε χωρίς να αλλάζουμε. Ολες οι μεγαλόστομες εξαγγελίες για συγχωνεύσεις των οργανισμών, πάταξη της φοροδιαφυγής, περιστολή της κρατικής σπατάλης κ.λπ. έμειναν γράμμα κενό. Ενα κόψε-ράψε από μισθούς και συντάξεις ακολούθησε ο Γ. Παπακωνσταντίνου. Αύξησε όλους τους φορολογικούς συντελεστές και τους ειδικούς φόρους. Το ένα μαγαζί και η μία επιχείρηση κλείνει μετά την άλλη. Η ανεργία απειλεί την κοινωνική συνοχή, οι εκρήξεις οδηγούν στην τυφλή βία.

    Σε μια οικονομία που μπορεί να κλονιστεί ακόμη και από το e-mail ενός φανοποιού από την Κρήτη ή από ένα ανακριβές και ενδεχομένως ύποπτο δημοσίευμα του «Spiegel», δύσκολα θα εμφανιστεί επενδυτής που θα δεχθεί μια συμφωνία στη λογική του «win win». Θα θέλει μόνο εκείνος να κερδίσει, η Ελλάδα να ξεπουλήσει.

    Η εθνική κατάθλιψη είναι επίσης μια μορφή χρεοκοπίας. Οι Ελληνες ξόδεψαν τα αποθέματά τους, δεν ελπίζουν σε τίποτα και ζουν μέσα στη σύγχυση και την αβεβαιότητα για το τι τους ξημερώνει.

    ΟΒραζιλιάνος συγγραφέας Πάουλο Κοέλιο είπε ότι «ο άνθρωπος βελτιώνεται καθώς ακολουθεί τον δρόμο του. Αν περιμένει να βελτιωθεί προτού πάρει μια απόφαση, δεν θα προχωρήσει ποτέ». Ο Αντώνης Σαμαράς πήρε τις δικές του αποφάσεις και τα δικά του ρίσκα. Τώρα πρέπει να τις πάρει και ο πρωθυπουργός. Δεν μπορεί να στρουθοκαμηλίζει. Ούτε να ζητεί συναίνεση χωρίς να την εννοεί. Η συνταγή του έχει αποτύχει. Αφού υπάρχουν σημεία όπου συμφωνούν με τον Σαμαρά ας τον καλέσει να καταλήξουν σε μια εθνική στρατηγική που θα υπερβαίνει τον κάθε Παπακωνσταντίνου και Ραγκούση και θα υπερβαίνει και τα κόμματα. Σε μια εθνική στρατηγική που θα απορρίπτει το δίλημμα «χρεοκοπία ή σωτηρία» και θα στέλνει ένα μήνυμα μόνο, ότι χώρα μπορεί να σωθεί και θα σωθεί.

    Θέσεις μάχης

    Ο Α. Λοβέρδος, η Αννα Διαμαντοπούλου και ο Ευάγγ. Βενιζέλος εμφανίστηκαν με διαφορά λίγων ωρών με δηλώσεις που έμοιαζαν με προσωπικό πολιτικό μανιφέστο. Εξέφρασαν ενστάσεις για την πολιτική διαχείριση της κρίσης· σημαντικό μέρος της ευθύνης φέρει βεβαίως ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου. Είναι τυχαίο ότι οι συγκεκριμένες κινήσεις έγιναν μετά τη «μυστική» σύσκεψη του Λουξεμβούργου, που αποκάλυψε το νέο αδιέξοδο του χρέους και προοιωνίζεται νέο Μνημόνιο και νέες ενδοκυβερνητικές αναταράξεις; Δεν νομίζω. Μέσα στην περιδίνιση της κρίσης, οι πολιτικές εξελίξεις συχνά παίρνουν δραματικούς ρυθμούς και οι κορυφαίοι παίρνουν θέσεις μάχης για την επόμενη μέρα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Βουλή
Με έγγραφα, εναντίον του Σημίτη
Δημοκρατική Αριστερά
Κουβέλης: Ανάσες μόνο με σχέδιο ανάπτυξης
Ελληνοτουρκικές σχέσεις
Νέα πρόκληση για τα νησιά μας
Κυβέρνηση
Νέο «όχι» Γιώργου μέσω Νορβηγίας σε αναδιάρθρωση-«δραχμή»
Νέα Δημοκρατία
Μετέωρη η συναίνεση
Πρόεδρος της Δημοκρατίας
Παπούλιας: Συνεχής μάχη ενάντια στο τέλμα
ΣΥΡΙΖΑ
«Δικομματική η οδός για τις εκποιήσεις»
Υπουργείο Εξωτερικών
Υπό όρους τα ταξίδια υπουργών
Υπόθεση υποβρυχίων
Υποβρύχιες μίζες μέχρι τις πηγές του Αμαζονίου!
Ολοκληρώθηκε ο πρώτος κύκλος
Χανιά
«Οχι» Χανιωτών στους Γάλλους
Άλλες ειδήσεις
Γερμανοί βουλευτές στη Θράκη
Μήνυσε μπλόγκερ ο Ταγματάρχης