Έντυπη Έκδοση

«Αστεγοι και πεινασμένοι να ξαναβρούν τη συντροφικότητα»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Με τον ΔΗΜΗΤΡΗ Α. ΣΕΒΑΣΤΑΚΗ

«Το πρόβλημα της Αθήνας είναι ακριβές και δραματικό αντίγραφο του ελληνικού πολιτικού προβλήματος. Στην Αθήνα εκφράζονται οι αντιφάσεις με τις οποίες αναπτύχθηκε και καταστράφηκε η χώρα μας. Η πόλη «απομακρύνεται» από τις ανάγκες του κατοίκου.

«Η Αθήνα μπορεί να ξανασχεδιαστείφτηνά και λαμπρά, αν πάρεις την απόφαση με γνώση και φαντασία να αξιοποιήσεις αυτό που είναι κρυμμένο ή κατα-κερματισμένο» Δ.Α.Σ. «Η Αθήνα μπορεί να ξανασχεδιαστείφτηνά και λαμπρά, αν πάρεις την απόφαση με γνώση και φαντασία να αξιοποιήσεις αυτό που είναι κρυμμένο ή κατα-κερματισμένο» Δ.Α.Σ. Π.χ. το τεράστιο, ανενεργό κτηριακό απόθεμα συνδυάζεται με αστέγους που "κατοικούν" στις εισόδους των πολυκατοικιών, στα παγκάκια, στα πεζοδρόμια. Ενώ έχουμε μεγάλο πρόβλημα δημόσιας έκφρασης, επαφής με τον άλλο, συλλογικότητας, συγχρόνως έχουμε διαμορφωμένο έναν εχθρικό δημόσιο χώρο που αποτρέπει. Το αυξανόμενο κόστος ζωής συνδυάζεται με κατάρρευση της βιοποριστικής δυνατότητας. Τα σκουπίδια (τα περισσεύματα της κοινωνίας) με την ένδεια. Αντινομίες, άλλα αντί άλλων. Αυτή η αποσυναρμολόγηση είναι η κρίση της πόλης, που είναι κρίση της οικονομίας, κρίση του πολιτισμού, κρίση των προτύπων του μοντερνισμού». Μιλά ο Δημήτρης Α. Σεβαστάκης, πανεπιστημιακός στο ΕΜΠ και ζωγράφος, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με την «Ανοιχτή Πόλη» του Γαβριήλ Σακελλαρίδη.

- Ακούει ο πολίτης;

«Η πολιτική ρητορική συναντά έναν πολίτη συντετριμμένο, μόνο, αναχωρητή. Αναπολεί τις προηγούμενες φάσεις της ζωής του, κάνει απολογισμούς, θέλει να αυτοτιμωρηθεί που δεν πρόβλεψε ή να τιμωρήσει επειδή πίστεψε. Σε αυτόν τον πολίτη δύσκολα απευθύνεται κανείς. Δύσκολα ακούει, ακόμα δυσκολότερα πείθεται. Κι όμως, σε ένα μεγάλο βαθμό αυτό το είδος πολίτη δημιουργεί το ηγεμονικό ρεύμα στην κοινωνία και αυτόν τον πολίτη αφορούν οι μεγάλες πολιτικές επιλογές. Νομίζω ότι οι δυνατότητες της Ανοιχτής Πόλης και του κ. Σακελλαρίδη έχουν ποιότητα και οργάνωση. Προσωπικά απευθύνομαι με ό,τι πιστεύω, διδάσκω και δημοσιεύω αρκετά χρόνια τώρα, ανεξαρτήτως εκλογών. Φυσικά, χωρίς δημόσιες σχέσεις και αυτοδιαφήμιση».

- Τι μπορεί να γίνει;

«Αμεσα: Κανένας στο παγκάκι, στο σκουπιδοτενεκέ, κανένας ανυποστήρικτος ιατρικά. Αυτή την τερατωδία δεν πρέπει να τη συνεχίσουμε. Κοινωνικά ιατρεία σε κάθε διαμέρισμα, που θα αναπληρώσουν κάπως την κατάρρευση της περίθαλψης. Ενταση και διασπορά των συσσιτίων, αλλά και οργάνωση και καλύτερος σχεδιασμός προμηθειών και εθελοντισμού. Επίσης, αξιοποίηση του κτηριακού αποθέματος, που είναι σε μεγάλο βαθμό καταγεγραμμένο. Το "σπίτι του άστεγου" με σχέδιο αυτοδιαχείρισης, πειθαρχίας, αυτοεξυπηρέτησης και δημοκρατίας. Ο άστεγος, ο πεινασμένος πρέπει να ξαναβρούν τη συντροφικότητα, όχι απλά μια στέγη ή μια μερίδα. Η αυτοδιαχειριστική ευθύνη είναι εργαλείο αυτοεκτίμησης και πολιτικής ανάταξης για τον αφανισμένο. Εκτός από το ανθρωπιστικό επίπεδο, πρέπει να αποκαταστήσεις τις αστικές λειτουργίες. Και τέλος, ο σχεδιασμός, οι αναπλάσεις και παρεμβάσεις να εντάσσονται σε μια δομημένη στρατηγική και να μην εξαντλούνται σε αυτοσχεδιασμούς και ρουσφέτια».

- Λειτουργία της πόλης;

«Η πόλη μας δεν επιτρέπει ούτε στον πεζό να περπατήσει (αφού τα πεζοδρόμια είναι βρόμικα και καταπατημένα) ούτε στον εποχούμενο να κινηθεί (αφού υπάρχει οδική τρέλα και ανορθολογισμός). Ούτε στον έμπορο να δουλέψει ούτε στον κάτοικο να ησυχάσει. Βία, φορολογία, ανομία. Υποπτεύομαι ότι απαιτούνται συγκρούσεις με συνήθειες ή ομάδες συμφερόντων, για να υπάρξουν ελεύθερα πεζοδρόμια, φωτισμός, συντήρηση, καθαριότητα».

- Ο δημόσιος χώρος;

«Οταν όλοι συγκρούονται με όλους, δημόσιος χώρος δεν υφίσταται. Η διασύνδεση των έργων ανθρωπιστικής στήριξης που σας ανέφερα και αστικού σχεδιασμού είναι το κλειδί για την ανασυγκρότηση του δημόσιου χώρου. Το κεντρικό ερώτημα είναι τι είδους ανάπτυξη θέλουμε, ποιο οικονομικό μοντέλο. Η στρατηγική σύλληψη στο πού θα πάει η πόλη, θα καθορίσει και τις αναπλάσεις. Εργο που δεν συνδέεται με τον τύπο ανάπτυξης της πόλης είναι σπατάλη. Ο σχεδιασμός έχει να λύσει το θεμελιώδες πρόβλημα ότι η πόλη είναι "υπόλειμμα" μιας προγενέστερης παραγωγικής φάσης και δεν μπορεί να παρακολουθήσει τη σημερινή μεταλλαγή. Κάτι σχετικά εύγλωττο και άμεσο μου φαίνεται η σύνδεση αρχαιολογικών και περιπατητικών ζωνών (π.χ. από το άλσος Ιλισίων μέχρι το Ζάππειο, από το Λόφο του Αρδηττού έως την Ακρόπολη κ.λπ.) ώστε να υπάρξει ένας μεγάλος ενιαίος κορμός στο ευρύ κέντρο. Επίσης οι ομάδες πολιτιστικού και περιβαλλοντικού ακτιβισμού (όπως έχουν δείξει τα παραδείγματα στο Πάρκο Ναβαρίνου, στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης, στο θέατρο Εμπρός) μπορούν να δώσουν σφρίγος και ένταση τοπικής χρήσης, δηλαδή κοινωνικούς πόρους. Είναι σχετικά χαμηλού κόστους δράσεις και έργα, αλλά υψηλού ανθρωπιστικού αποταμιεύματος».

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Ανθρώπινα
Συνεντεύξεις
Δημοτικές και περιφερειακές εκλογές
Σχετικά θέματα: Ανθρώπινα
«Thalassa»
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Κύπρος
Εμφανίστηκαν ως θύματα των δύο ανηλίκων!
Κοινωνικά θέματα
«Μας τιμώρησε η πατρίδα μας»
Περιφέρειες
Στράτα Σ-Τατούλη
Υγεία
Διάρρεε και βασίλευε η τακτική του Αδώνιδος
Γαλάζια παιχνίδια μεταξύ Ιωαννίνων και Ηρακλείου
Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματο
Φόβος και τρόμος από βίντεο-ιό
Εκπαίδευση
Απολύσεις δι' αξιολογήσεως!
29 Μαΐου αρχίζουν οι εξετάσεις στα σχολεία
Πανελλαδικές
Η εγκύκλιος για τις Πανελλαδικές
Ταινίες
«Πίσω από τους λόφους»
Νησιωτική Ελλάδα
Ανασύρθηκε νεκρός από το πηγάδι
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
«Ποδηλάτες», 9 στους 10 ευρωβουλευτές
Ατυχήματα
Εξιτήριο για την Αμερικανίδα «θύμα» της Ανάστασης
Ανθρώπινα
«Αστεγοι και πεινασμένοι να ξαναβρούν τη συντροφικότητα»
«Thalassa»
Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος
Πανεπιστημιακά σκονάκια μέσω Facebook