Έντυπη Έκδοση

Το ημερολόγιο ενός ανέργου

Η «Ε» δίνει βήμα στους ανέργους. Για να εκφραστούν, να περιγράψουν τα βιώματά τους, να παρέμβουν και να επιβάλουν λύσεις στα προβλήματά τους. Σε αυτή τη σελίδα πρωταγωνιστούν οι πολίτες και οι ιστορίες τους, πέρα και πάνω από οικονομικούς «δείκτες» και στατιστικά.

Βασικό εισόδημα για όλους!

Εργασία για όλους. Υπάρχει; Ακόμα και να επανέλθει η πολυπόθητη ανάπτυξη, η κρίση έχει αφήσει πίσω της συντρίμμια που δεν διορθώνονται εύκολα.

Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ν' αλλάξουμε τον τρόπο που διανέμεται το χρήμα. Δεν είναι δυνατόν να έχουμε ανθρώπους με μηδενικό εισόδημα και να το δεχόμαστε. Δεν είναι δυνατόν να δεχόμαστε τον εξευτελισμό των λίγων ευρώ από ένα επίδομα «απορίας».

Ο κοινωνικός στιγματισμός πρέπει να τελειώσει.

Γι' αυτό σας καλώ όλους να υπογράψετε την ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών, που ζητάει να μελετηθεί και να εφαρμοστεί στην Ευρώπη ένα Βασικό Εισόδημα. Τα χρήματα αυτά είναι δικά μας. Ολοι έχουμε μερίδιο στα κοινά, αλλά δεν το χαιρόμαστε όλοι. Πρέπει να σταματήσει αυτό.

Μαζί μπορούμε ν' αλλάξουμε την Ευρώπη. Υπογράφουμε εδώ: http://sign.basicincome.gr.

Βασίλης

Αυξανόμαστε και πληθυνόμαστε

Εχω καιρό να γράψω στο ημερολόγιο, αλλά κάθε μέρα διαβάζω τις ιστορίες των «συναδέλφων». Απ' ότι βλέπω, αυξανόμαστε και πληθυνόμαστε. Προσωπικά πλέον το έχω πάρει απόφαση ότι δεν θα βρω δουλειά ποτέ ξανά, τουλάχιστον μια φυσιολογική δουλειά, και προσπαθώ να αντιμετωπίζω την όλη φάση με γέλιο. Γελάω όσο περισσότερο μπορώ και παίρνω τα πάντα στην πλάκα πλέον. Κυρίως τις όποιες συνεντεύξεις μού τυχαίνουν.

Τις προάλλες πήγα για 5η φορά σε δικηγορικό γραφείο απ' αυτά τα κοράκια που τρομοκρατούν τον κόσμο για εισπράξεις. Στην αρχή μου είπαν για άλλη θέση, μετά για τηλέφωνα, μετά αντί για 8ωρο -όπως μου είπαν στην αρχή- για 10ωρο καθημερινό, συν όλα τα Σάββατα και όλ' αυτά με το βασικό μισθό. Να πω εδώ ότι έχω προϋπηρεσία έξι χρόνια ως executive assistant με πτυχίο, 2 ξένες γλώσσες, υπολογιστές, και προσπαθώ να τελειώσω ένα μεταπτυχιακό.

Μιλάμε για τελείως ανοργάνωτη εταιρεία. Ούτε ξέρανε ποιος κάνει τι ούτε τίποτα. Εγώ το μόνο που δεν πρόκειται να κάνω είναι να δουλέψω στα τηλέφωνα, και ειδικά σε εισπρακτική, γι' αυτό και δεν ασχολήθηκα περαιτέρω.

Εχουν όμως πολύ πλάκα οι εργοδότες. Κοράκια και εκμεταλλευτές οι περισσότεροι. Ευχαριστώ το Θεό που δεν έχω υποχρεώσεις οικογενειακές και μπορώ και τα βγάζω πέρα ακόμα. Οσο αντέξω, βέβαια. Ακόμα 30 είμαι. Ελπίζω μέχρι τα 40 να έχω βρει κάτι. Πλέον η λύση του εξωτερικού φαντάζει πιο κοντά από ποτέ. Ή η επιστροφή στον τόπο καταγωγής μου. Οχι ότι έχω κάτι να κάνω εκεί, αφού ούτε χωράφια έχω ούτε μαγαζί ούτε τίποτα. Αλλά θα έχω την ησυχία μου και την ηρεμία μου.

Την ελπίδα μου πάντως δεν τη χάνω, όχι μόνο για μένα αλλά και για την Ελλάδα γενικά και για όλους τους «συναδέλφους» μου. Οποιος «συνάδελφος» χρειάζεται κάποιον να μιλήσει, να ξεσπάσει, να πει δυο κουβέντες τέλος πάντων, δίνω το mail μου για περαιτέρω επικοινωνία panostsiavik@gmail.com.

Να 'στε όλοι καλά, αδέρφια, και κουράγιο!.

Πάνος

Η σιωπή της αναμονής

Η σιωπή της αναμονής κάνει κρότο.

Μίρο

Πολιτισμένος κανιβαλισμός

Κάνοντας αιτήσεις με τα πακέτα του ΟΑΕΔ που προκηρύσσονται δεν μπορεί να περιμένει κανείς και πολλά. 1ο πακέτο, 2ο, 3ο και πάει λέγοντας! Δυστυχώς, ούτε παιδιά έχω ούτε αρχηγός μονογονεϊκής οικογένειας είμαι, αλλά αντίθετα στην οικογένειά μου υπάρχει άλλο ένα μέλος που εργάζεται (πάνω από ένας εργαζόμενος λοιπόν), οπότε οι πιθανότητες για δουλειά 5-6 μηνών γίνονται απειροελάχιστες. Κι έτσι, ζητείται ελπίς!

Αφήνω ασχολίαστο ότι και αν προσληφθείς (πράγμα απίθανο), θα πάρεις 425 το μήνα. Που αναρωτιέσαι, αξίζει τελικά αν βάλεις και τα έξοδα μετακίνησης στην εργασία; Για σύνταξη έχει καταντήσει ανέκδοτο, ούτε λόγος βέβαια...

Anyway, είπα να κάνω εθελοντισμό, οπότε σκέφτηκα: ας πάω στις καινούργιες δομές που έχουν δημιουργηθεί με την κρίση και απαρτίζονται αποκλειστικά από εθελοντές, όπως τα κοινωνικά ιατρεία, μιας και το πτυχίο μου είναι σχετικό, να βοηθήσω άπορους ανθρώπους... Και η απάντηση ήταν κι από κει «είστε κάτω των 30 ετών, χωρίς μεταπτυχιακό και περαιτέρω εκπαιδεύσεις, δυστυχώς δεν μπορούμε να σας εγκρίνουμε ως εθελοντή στη δομή μας...».

Κοινωνικός-πολιτισμένος κανιβαλισμός τελικά ή όχι;

Κι έτσι διαπίστωσα ότι θα παραμείνω για καιρό ακόμα στο παιδικό μου δωμάτιο...

Μάνος

Μόνο η μάνα δουλεύει

ΔΕΝΕΧΩ δουλειά εδώ και 18 μήνες.Ζούμε μια τετραμελής οικογένεια ενηλίκων στην πραγματικότητα δουλεύοντας μόνο ένας από εμάς, η μητέρα μας. Ζούμε όχι απλώς κάτω από το όριο της φτώχειας αλλά πολύ κάτω, μια και υπάρχουν και χρέη που δεν μπορούμε να τα εξυπηρετήσουμε.

Αλλά δεν ωφελεί να γράφω για τα προσωπικά μου, μια και σχεδόν όλοι εδώ μέσα βράζουμε στο ίδιο καζάνι και τι ακριβώς περιμένουμε ούτε που ξέρω.

Κάθε φορά αναρωτιέμαι αν είναι πιο δύσκολο για τα παιδιά να βλέπουν τους γονείς χωρίς δουλειά και με χιλιάδες αγωνίες, ή για τους γονείς να βλέπουν τα παιδιά τους χωρίς μέλλον και να μην μπορούν να τα βοηθήσουν.

Ζούμε σε ένα σπίτι σαν να είμαστε νεκροί.

Κανένας δεν υψώνει τη φωνή του, κανένας μας δεν έχει όρεξη για πολλές πολλές κουβέντες, ούτε μια ακτίδα ελπίδας και αισιοδοξίας δεν χωράει εδώ μέσα. Κρυβόμαστε ο ένας από τον άλλον στην ουσία και την ίδια στιγμή στηριζόμαστε ο ένας στον άλλον νιώθοντας πως βιώνουμε την ίδια τύχη.

Αρρωσταίνουμε μέρα με τη μέρα σαν να πάσχουμε από μια κολλητική νόσο για την οποία ακόμα δεν έχει βρεθεί η θεραπεία.

Και πορευόμαστε έτσι, περιμένοντας ν' αλλάξει κάτι και να θεραπευτούμε κάποια στιγμή.

Ισως και να αντέξουμε!.

Κ.Λ.

Οσο υπάρχει φαΐ

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ άνεργη αλλά έως πότε; Οσο υπάρχουν στο σπίτι ένα πιάτο ζεστό φαΐ και κάποια μετρητά για τους λογαριασμούς όλα είναι καλά. Κι εμένα μου είχε λείψει η απόλαυση του ελεύθερου χρόνου. Η βόλτα στη γειτονιά μου, η χαλαρή κουβέντα με τις γειτόνισσες, το να μαγειρεύω και ν' ακούω τον αγαπημένο μου ραδιοφωνικό σταθμό.

Καθώς όμως οι οικονομίες σιγά σιγά εξανεμίζονται και το μέλλον προμηνύεται δυσοίωνο, και επιπλέον έχεις την ευθύνη δύο παιδιών, η ανεργία γίνεται εφιάλτης και ανασφάλεια.

Και καταλαβαίνεις ότι όλα είναι φοβερά κοντά σου κι ότι η ζωή σου μπορεί να καταρρεύσει σε ελάχιστο χρόνο. Να μείνεις άστεγος λόγω χρεών ή να τύχει μια αρρώστια και να μην μπορέσεις να ανταποκριθείς.

Τελικά, δεν μου αρκεί να έχουν τα δικά μου παιδιά φαΐ. Αυτό που γίνεται είναι φοβερά άδικο και πρέπει να το σταματήσουμε.

Πρέπει να σηκωθούμε από τον καναπέ να διεκδικήσουμε ξανά τη ζωή μας, την αξιοπρέπειά μας και την πατρίδα μας.

Ντίνα, 46 χρ., Αττική

Τώρα ποιος μας πιάνει

ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ άνεργοι, καλημέρα. Εδώ ελεύθερος επαγγελματίας με χαμηλό έως μηδενικό εισόδημα, και φυσικά οφειλέτης του ΟΑΕΕ. Σας γράφω για να μοιραστώ μαζί σας τα καλά νέα. Ελαβα το παρακάτω μέιλ από τον ΟΑΕΕ:

«Σας ενημερώνουμε ότι επήλθε μείωση στο επιτόκιο αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ληξιπρόθεσμες ασφαλιστικές εισφορές ρυθμίζονται με ετήσιο επιτόκιο 8,25% (έναντι 8,50%), λόγω μείωσης του επιτοκίου αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Καλούνται οι ασφαλισμένοι του Οργανισμού να ρυθμίσουν τις οφειλές τους εκμεταλλευόμενοι τους νέους ευνοϊκότερους όρους».

Τρέχωωωωωωω να ρυθμιστώ! Τέλος η ανασφάλεια! Τώρα με 8,25% επιτόκιο ποιος μας πιάνει!

Μπάμπης, 45 χρ.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Ανεργοι
Το ημερολόγιο ενός ανέργου
Σχετικά θέματα: Το ημερολόγιο ενός ανέργου
Βασικό εισόδημα για όλους!
Αυξανόμαστε και πληθυνόμαστε
Η σιωπή της αναμονής
Πολιτισμένος κανιβαλισμός
Μόνο η μάνα δουλεύει
Οσο υπάρχει φαΐ
Τώρα ποιος μας πιάνει
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Εκπαίδευση
Εκκληση για διάλογο
Επιμένουν οι διοικητικοί στην απεργία
ΑΠΘ
Η διαθεσιμότητα έφερε εργολάβους
Νεοναζισμός
Ανεπιθύμητη η Χρυσή Αυγή στα Χανιά
ΕΟΠΥΥ
Στα χέρια του Σαμαρά η λύση για τον ΕΟΠΥΥ
Ιατρικές έρευνες
Μικρά κόλπα για το χειμώνα
ΤΑΙΠΕΔ
«Το ΤΑΙΠΕΔ πουλάει και τις παραλίες»
Χωροταξία
Τουρισμός μόνο για συμφέροντα πολλών... Αστέρων
Δικαιοσύνη
Κινδυνεύουν η λειτουργία και η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης
Γιατροί του Κόσμου
Στο «Καθαρτήριο» οι ανασφάλιστοι και οι ασθενείς
Αγροτική πολιτική
Παράνομο και το μαρούλι που θα φυτέψεις σε γλάστρα
Ελλήνων γεύσεων
Ελλήνων γεύσεις
Το ημερολόγιο ενός ανέργου
Το ημερολόγιο ενός ανέργου
Βασικό εισόδημα για όλους!
Αυξανόμαστε και πληθυνόμαστε
Η σιωπή της αναμονής
Πολιτισμένος κανιβαλισμός
Μόνο η μάνα δουλεύει
Οσο υπάρχει φαΐ
Τώρα ποιος μας πιάνει
Ανθρώπινα
Υποβοηθούμενη ψυχοθεραπεία με μουσικές νότες
Το δέντρο-κάρτα του Σωτήρη
Στο Χατζηκυριάκειο
Υγεία
Η κρίση σκοτώνει το χαμόγελο
Ενας κόσμος δυσλεκτικών
Οταν και οι άνδρες έχουν ανασφάλειες
Οι κακές συνήθειες βλάπτουν σοβαρά το στεφάνι...
Οταν το σπέρμα προδίδει τελικά τη... γυναικεία απιστία
«Ελάτε στην Τουρκία να βρείτε την Υγεία...»
Περικοπές μέχρι θανάτου