Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Προσωπική ματιά

  • Αρωμα ελαφρού τραγουδιού

    «Ας ερχόσουν για λίγο», «Ο άνθρωπός μου», «Θέλω μαμά μου έναν αντρούλη», «Οπου κι αν πας να θυμάσαι», «Να με παίρνανε τα σύννεφα», «Δυο πράσινα μάτια», «Στης νύχτας τη σιγαλιά», «Ακόμα ένα ποτηράκι».

    Το ελαφρό τραγούδι, το αστικό για την ακρίβεια, φαίνεται να διατηρεί ακέραιο το «άρωμά» του από τα χρόνια τα προπολεμικά έως τη δεκαετία του '50. Συγκινεί και ψυχαγωγεί με τους μελωδικούς και τσαχπίνικους ρυθμούς του, με τη ρομαντική διάθεση, την ερωτική τρυφερότητα και τη σατιρική χροιά των στίχων του.

    Το διαπιστώσαμε ιδίοις όμμασι στο θέατρο «Ανεσις» στους Αμπελοκήπους (Κηφισίας 14, τηλ. 210-7707227) όπου κάθε Τρίτη στις 4 μ.μ. και 7 μ.μ. παρουσιάζεται το δίωρο πρόγραμμα «Από τον Αττίκ στον Γούναρη», με μουσική, τραγούδια, αλλά και μια θεατρικότητα.

    Αρκετοί θεατές μιας κάποιας ηλικίας ήταν παρόντες εκείνη τη βραδιά. Από Αθήνα, αλλά και από Θεσσαλονίκη, Μυτιλήνη. Από Γερμανία έως... Σανγκάη, όπως απάντησαν στο τέλος όταν ρωτήθηκαν από σκηνής από τον ευγενικό μαέστρο κι ενορχηστρωτή Δαυίδ Ναχμία από πού έχουν έρθει. Αλλά και μαθητές και μαθήτριες του λυκείου από τον Ασπρόπυργο!

    Δύο γυναίκες κι ένας άντρας (άλλοτε σόλο κι άλλοτε σε ντουέτα) αποδίδουν τραγούδια εκείνων των χρόνων, συνθέσεις των Αττίκ, Σουγιούλ, Γιαννίδη, Χαιρόπουλου, Κορίνθιου, Γούναρη κ.ά. Η Χρυσούλα Στεφανάκη φινετσάτη κι αισθαντική, η Μαρία Κανελλοπούλου μπριόζα κι εκφραστική. Ο Θάνος Πολύδωρας ξαφνιάζει ευχάριστα κινούμενος σε δύο «ταμπλό»: από τη μια ερωτικός και ρομαντικός στα ανάλογα τραγούδια, από την άλλη αστείος και κωμικός σε παιχνιδιάρικα τραγούδια-παρλάτες, υποδυόμενος τον μεθύστακα ή τον... πεθερόπληκτο.

    Με τον βιρτουόζο Ναχμία στο πιάνο, επταμελής ορχήστρα (ακορντεόν, βιολί, κλαρινέτο, τρομπέτα, τρομπόνι, μπάσο) συνοδεύει ταιριαστά τους ερμηνευτές. Ωραίες χορευτικές «πινελιές» αισθησιακού τάνγκο δίνουν επί σκηνής ο ευλύγιστος Στέφανος και η χυμώδης Βαλεντίνα («Σκληρή καρδιά», «Τάνγκο νοκτούρνο») αλλά και βαλς όπως στο «Λες και ήταν χτες».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Κινηματογράφος
Η απώλεια είναι κομμάτι της ζωής μας
Κουστουρίτσα - Τζόνι Ντεπ: μαζί για «Πάντσο Βίλα»
Μουσική
Οι πολυεθνικές είναι σουπερμάρκετ, εμείς ντελικατέσεν
Χορός
«Βρήκα στη σιωπή άγνωστες πτυχές του εαυτού μου»
Εικαστικά
Το φυλάκιο της Λήδρας έγινε προπύλαια ιδιότυπου μουσείου
Αρχαιολογικοί χώροι
Το Σούνιο που δεν ξέρουμε
Συνέντευξη: Γιάννης Μπέζος
«Κι εγώ θα 'θελα να είμαι Δον Ζουάν, αλλά δεν μπορώ»
Τηλεόραση
Μείωση κόστους και τέλος στις στρατιές συμβούλων
Τα σπίτια του μέλλοντος