Έντυπη Έκδοση

Η καλή σου μεριά

Η φύση δεν γυρεύει να πρωτοτυπήσει, μέσα στην επανάληψη γεννά ομορφιά, πικρή η ομορφιά της και γι' αυτό αληθινή, ποτέ δεν μπορεί να είναι ψεύτικη μια ομορφιά που διαγράφει τον πλήρη κύκλο της, οι όψεις της και οι διαστάσεις της είναι άπειρες και συνάμα μοναδικές, όπως κόσμος ολόκληρος στο πεσμένο φύλλο, όπου μια διαφαινόμενη οπή, απ' όπου θα αρχίσει το ξήλωμα της πλέξης του, λάμπει σαν αστέρι.

Εδώ και καιρό βασικό ζητούμενο της καλλιτεχνικής δημιουργίας έγινε η πρωτοτυπία, ζητούμενο έχει γίνει η τεχνική, όταν μόνον αυτά είναι ζητούμενα η ύπαρξη υποβιβάζεται σε ιδεολόγημα, η χειρονομία μένει κενή, όταν ζητούμενο είναι η ομορφιά και η τέρψη, ο τρόπος που την κατακτούμε, παλιός και νέος, είναι καθαγιασμένος. Ας μην είμαστε μικρόψυχοι με το μεγαλείο μας, ας μην είμαστε αγνώμονες με τις παλιές μας κατακτήσεις. «Οσο για τη ζωγραφιά μου», γράφει στο ημερολόγιό του ο Ντελακρουά, «πρέπει να αφήσω τα μέρη που είναι ζωγραφισμένα καλά, ακόμη κι αν είναι σ' ένα στυλ το οποίο έχω εγκαταλείψει. Η επόμενη εικόνα θα 'ναι τουλάχιστον διαφορετική, ακόμη κι αν δεν δείχνει καμιά πρόοδο». Αυτή η φράση μού θυμίζει έναν στίχο του Καρούζου, όπου διαβάζουμε σαν σε όνειρο πως η δημιουργία είναι μια συνεχής αναπαράσταση της πτώσης, μιας αποτυχίας που σημαδεύει το επόμενο ανέβασμα, μα για να ανεβείς πρέπει να γυρίζεις στην καλή σου πλευρά, λέει ο ποιητής. Και θα πρέπει να ήταν η καλή του πλευρά του πρωτόπλαστου, γι' αυτό και ο δημιουργός του τη διάλεξε. Δεν πρέπει να ξεχνούμε πως είμαστε κι εμείς δημιουργήματα. Στη φύση υπάρχει ποικιλομορφία μέσα από μια συνέχεια, επαναλήψεις που διασφαλίζουν τη μοναδικότητα. Δεν αγωνίζεται μόνον ο καλλιτέχνης να κατακτήσει ένα ύφος, αγωνίζεται γενικότερα ο κάθε άνθρωπος. Εικάζω ότι η καλή πλευρά είναι αυτή που αφαιρέθηκε για να πλαστεί ο άλλος, ο σύντροφος ίσως να πλάθεται κόβοντας το καλύτερό μας κομμάτι και δίνοντάς του ύπαρξη, όλα ξεκινούν από μια έλλειψη που καθώς αναγνωρίζεται σαν τέτοια, φαντάζει ως πλήρωση. Η πρόοδος, έννοια που ανατρίχιαζε και συνεχίζει να ανατριχιάζει τους καλλιτέχνες καθώς ξέρουμε τι επιφέρει, μια περίσσεια που οδηγεί στην ατίμωση και την ψυχική ανέχεια. Κρατώντας και προσφέροντας τα καλά σου στοιχεία διαφέρεις, αν τα απαρνηθείς δεν υπάρχει ύφος, κάθε χειρονομία μένει δίχως νόημα, κενή, η ομορφιά εκτιμάται μέσα στον θρήνο: σκέψου ενώ κοιτάς ένα χαλί από κιτρινισμένα φύλλα τον χορό της πτώσης τους. Είναι το ίδιο φύλλο που βλέπουμε μέσα στην κάθε εποχή, δεν είναι διαφορετικό, διατηρεί τη δομή του, παραλλάσσει το σχήμα του, μα μπαίνει μ' όλο του το είναι τόσο στην ακμή όσο και στη φθορά κι έπειτα σβήνει για να εμπλουτίσει τον άνεμο που αλέθει μες στα καζάνια της φύσης. Αυτό μου θύμισε τους Ρέμπραντ στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου, θαύμασα την τεχνική, την εκτέλεση, το διάφανο φόρεμα της γυναίκας, το χάδι του νερού στη γυμνή σάρκα της κνήμης της καθώς ανασηκώνει το ρούχο για να μπει στα νερά, για να μπει στην ομορφιά, έπειτα στάθηκα μπροστά στις ξακουστές αυτοπροσωπογραφίες του, και είδα την τραγικότητα της ύπαρξης, το γενναίο βλέμμα που αντικρίζει την αλήθεια, το γενναίο βλέμμα που αντικρίζει τη μαγεία της φθοράς και συνειδητοποίησα ότι δεν ήθελα να βγω από την αίθουσα, ένιωσα άσχημα σκεφτόμενος το αναπότρεπτο της φυγής, πέρασε καιρός για να καταλάβω την αιτία εκείνης της δυσκολίας, εκείνης της ντροπής, γιατί πικρότερο απ' το αίσθημα της φθοράς ήταν το βιωμένο και ζωγραφισμένο αίσθημα της μοναξιάς, και ξέρουμε ότι η ομορφιά της τέχνης και η αλήθεια της γεννιέται μέσα στην πιο μεγάλη μοναξιά. Ηταν άραγε ψευδαίσθηση πως είχα μπρος μου τον άνθρωπο με ψυχή και καρδιά και πως μόνο και πάλι θα τον άφηνα; Η καλή μας μεριά είναι η ομορφιά σ' έναν καμβά, όμως, φτιαγμένο από αγάπη.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη
Επειδή το βιβλίο χρειάζεται αυξημένη φροντίδα
Κριτική βιβλίου
Μαύρο τριαντάφυλλο στο στήθος
Η τέχνη της Ρομιγύ
Μεταξύ ντοκουμέντου και μυθοπλασίας
Από το μέτωπο των κοινωνικών επιστημών
Κάποιος με φώναξε Σεμπάστιαν
Οι παρενέργειες μιας στράτευσης στην τέχνη του Πάουντ
Επιρροές, σχεδιασμοί και συγκρούσεις στη Μεσόγειο
Η συμμετοχή του ελαφρού μουσικού θεάτρου
Ρεμπέτες, αγαπητικοί και πόρνες
Αφανής αναγνώστης
Ωραία είναι τα βιβλία που σε κάνουν να σκέφτεσαι διαφορετικά
Η τρίτη ανάγνωση
Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία
Προδημοσίευση
ΚΑΝΕΙΣ
Από τις 4:00 στις 6:00
Με τις πέτρες κτίζονται τραγούδια
Ο Che Guevara της φολκ
Άλλες ειδήσεις
Μια εποχή αρόδο
Η καλή σου μεριά
Η Μαρίνα Καραγάτση και η υπόσχεση του Παραδείσου
Αυτό που δεν υπάρχει εδώ· πουθενά δεν υπάρχει
Ανθισμένες ρεματιές, αρχοντικά και μουράγια