Έντυπη Έκδοση

Μηνύματα στο κινητό από τη Σιγκαπούρη

Ανθισμένες ρεματιές, αρχοντικά και μουράγια

Ο ένας πόλος, ο τόσο ευδιάκριτος, η ανακύκλωση των ιδεών του βουδισμού και όχι μόνον.

Και ο άλλος πόλος, επίσης ευδιάκριτος, ό,τι δηλαδή συνιστά την ουσία της φιλελεύθερης οικονομίας της αγοράς. Αποτέλεσμα: ένα κλίμα διαρκούς έντασης. Σαν να μην κοιμάται τίποτε εδώ. Κάτι από το Μανχάταν στον αέρα, στις κινήσεις, στους τρόπους έκφρασης. Αυτή η ευφροσύνη. Την ξέρω πολύ καλά, είναι αυτή που ευαγγελίζεται με πείσμα μιαν άνευ ορίων ανατροπή της φτώχειας στο όνομα της πιο ριζικής αναγέννησης. Η υποψία του στοιχείου της φθοράς, η σκιά της ματαιότητας των ματαιοτήτων, η οποία παραμονεύει κι αυτή στη γωνία της εξέλιξης, όπως θα περίμενε ο φιλόσοφος νους, έτοιμη να διαβρώσει με την πρώτη ευκαιρία τα πάντα, ίσως να ηττηθεί τελικά κατά κράτος από την αντοχή των οικοδομικών υλικών. Η αύρα της υπεροχής του ανθρώπινου σχεδιασμού πάνω στα τερτίπια του πεπρωμένου. Πρόκληση και γενναιότητα μαζί. Ο Προμηθέας θα είχε κάθε λόγο να είναι υπερήφανος γι' αυτούς ειδικά τους δωρεοδόχους του τρομερού πυρός του. Η αντίσταση στη μιζέρια, η εργασία ως άθλος και ως ελιξίριο επιτυχίας, αλλά και η συστηματική περιφρούρηση των αυστηρότατων διοικητικών μέτρων που θυμίζουν τους νόμους του Λυκούργου: το κράτος είναι έτοιμο να μεταβληθεί στον μέγα θύτη για να προστατέψει εγκαίρως τον εαυτό του από ό,τι τολμήσει να το απειλήσει. Μια ιδιότυπη Σπάρτη. Ή ένα καινοφανές Διευθυντήριο. Η τροπική εκδοχή των δρακόντειων συμπεριφορών. Δηλαδή η Σιγκαπούρη. Περιφέρομαι στο παλιό φρούριο Φορτ Σιλόζο. Το έκτισαν το 1880. Φάνηκε ιδιαίτερα χρήσιμο ως προπύργιο των βρετανικών δυνάμεων στη διάρκεια της ιαπωνικής εισβολής. Μουράγια και κανόνια. Η διεκδίκηση του νησιού από τις Αυτοκρατορίες του Λέοντος και του Ανατέλλοντος Ηλίου. Ομοβροντίες και κήποι ποτισμένοι με αίμα. Από τα σαπισμένα πτώματα γεννήθηκε το σιγκαπουριανό ευ και άγαν μαζί. Τη συμμετρία την παράγει εν τέλει ένα σοφό πλέον, ένα ρυθμικό πολύ. Στον βαθμό που η ρήση του Μάο Τσε Τουνγκ «και η ποιότητα υπάρχει μέσα στην ποσότητα» δεν καταργεί, αλλά συναιρεί φαινομενικές αντιθέσεις, θα μπορεί πάντα ν' αντιλαμβάνεται κανείς το σιγκαπουριανό γίγνεσθαι ως κατ' εξοχήν αγώνα εξομάλυνσης των όγκων. Θυμήθηκα μια προσευχή του Οδυσσέα Ελύτη, το υπόμνημα για το Αξιον Εστί εννοώ, όπως καταχωρίζεται στο πέμπτο τεύχος του περιοδικού «Ποίηση» από τον Γιώργο Κεχαγιόγλου. Την έχω φέρει μαζί μου σε φωτοτυπία. Ετσι πρόχειρα απαγγέλλω μαζί του: «Στην Ευρώπη, όταν πρωτοπήγα, και ενώ οι άλλοι ξεσπούσαν σε θαυμασμούς για τα πάντα, ήταν τόση η μη-προσαρμοστικότητά μου στο Υπέρμετρο (στις τερατώδεις μεγαλουπόλεις, στους φορτωμένους και δαιμονοστολισμένους καθεδρικούς ναούς, στα παμφάγα μαύρα κτήρια) ώστε κάθε τόσο αναγκαζόμουνα να φέρνω στο νου μου ένα νησί φανταστικό -κάτι ανάμεσα Υδρα και Ανδρο- με ρεματιές ανθισμένες, αρχοντικά και μουράγια με κανόνια και σημαίες, για να ξαναβρώ την ισορροπία μου».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη
Επειδή το βιβλίο χρειάζεται αυξημένη φροντίδα
Κριτική βιβλίου
Μαύρο τριαντάφυλλο στο στήθος
Η τέχνη της Ρομιγύ
Μεταξύ ντοκουμέντου και μυθοπλασίας
Από το μέτωπο των κοινωνικών επιστημών
Κάποιος με φώναξε Σεμπάστιαν
Οι παρενέργειες μιας στράτευσης στην τέχνη του Πάουντ
Επιρροές, σχεδιασμοί και συγκρούσεις στη Μεσόγειο
Η συμμετοχή του ελαφρού μουσικού θεάτρου
Ρεμπέτες, αγαπητικοί και πόρνες
Αφανής αναγνώστης
Ωραία είναι τα βιβλία που σε κάνουν να σκέφτεσαι διαφορετικά
Η τρίτη ανάγνωση
Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία
Προδημοσίευση
ΚΑΝΕΙΣ
Από τις 4:00 στις 6:00
Με τις πέτρες κτίζονται τραγούδια
Ο Che Guevara της φολκ
Άλλες ειδήσεις
Μια εποχή αρόδο
Η καλή σου μεριά
Η Μαρίνα Καραγάτση και η υπόσχεση του Παραδείσου
Αυτό που δεν υπάρχει εδώ· πουθενά δεν υπάρχει
Ανθισμένες ρεματιές, αρχοντικά και μουράγια