Έντυπη Έκδοση

Χωρίς Κυνόδοντα

Τελευταία, στο άκουσμα της λέξης «βαμπίρ», ο νους μας πάει κυρίως στις τράπεζες, την εφορία και το ΔΝΤ που αφαιμάζουν τον έλληνα πολίτη.

Ομως η σόου μπιζ μας θυμίζει σε κάθε ευκαιρία και τα παραδοσιακά βαμπίρ ή μάλλον τα βαμπίρ νέας εσοδείας που είναι νεαρά, όμορφα, συμπαθή και ρομαντικά -ενίοτε μάλιστα χωρίς κυνόδοντες. Τόσο ώστε οι νεαροί θιασώτες τους να κραυγάζουν «Δάγκωσέ με!». Η μόδα που ξεκίνησε το «Λυκόφως» καλά κρατεί.

Οπως μας είπε η εκδότρια των εκδόσεων «Πλατύπους» Ελένα Γεωργιάδου, που πήρε τα δικαιώματα για τη «χρυσή» σειρά της Μέγερ («Λυκόφως», «Νέα Σελήνη», «Εκλειψη», «Χαραυγή», «Η σύντομη δεύτερη ζωή της Μπρι Τάνερ»), «τελευταία δεχόμαστε πολλά χειρόγραφα από πολύ νεαρά παιδιά που γράφουν για βαμπίρ, λυκανθρώπους και δαίμονες». Το είδος αυτό ποτέ δεν ήταν πολύ διαδεδομένο στην Ελλάδα, αλλά φαίνεται πως τελευταία γεμίσαμε επίδοξους Μέγερ!

Η κινηματογραφική μεταφορά του πρώτου μέρους της «Χαραυγής» θα προβληθεί το Νοέμβριο, ενώ έπεται και συνέχεια μέσα στο 2012. Σε λίγο καιρό θα δούμε το «Priest», με τον Πολ Μπέτανι σε ρόλο ιερέα που προσπαθεί να σώσει την ανιψιά του από τους βρικόλακες, ενώ αργότερα βγαίνει σε 3D και το «Abraham Lincoln: Κυνηγός βρικολάκων». Οι δε εκδότες συναγωνίζονται ο ένας τον άλλο σε βαμπιρικά έπη: «Το έπος του Λυκόφωτος-επίσημος οδηγός» της Μέγερ («Πλατύπους»), «Ερωτας βαμπίρ» (Πατάκης), οι σειρές «Ο οίκος της νύχτας» (Μεταίχμιο), «Γαλαζοαίματοι» και «Vampire Diaries» (Ψυχογιός). Ο Κέδρος μάλιστα μόλις εξέδωσε το δεύτερο μέρος της σειράς «Αμάρανθος, ο θρύλος των βρικολάκων», που υπογράφει μια Θεσσαλονικιά: η Ελίζα Πολιτσοπούλου. Και όλ' αυτά είναι μόνο τα καινούρια!

Ενα ακόμα νέο χιουμοριστικό βιβλίο «Μήπως είσαι βαμπίρ; Οδηγός επιβίωσης για επίδοξους άρχοντες του σκότους» (Καστανιώτης), δίνει συμβουλές του τύπου «πώς να καταρτίσετε ένα οικονομικό πλάνο 400 ετών» και πού να βρείτε υποψήφια θύματα προς αποπλάνηση.

Τηλεοπτικά σίριαλ («True blood», «Moonlight», «Vampire diaries») δίνουν και παίρνουν, και μαζί γκάτζετ, αξεσουάρ για κινητά και παιχνίδια. Στην Αμερική πασαρέλες και εξώφυλλα πασίγνωστων περιοδικών γέμισαν αιμοδιψή μοντέλα. Μέχρι κι ένας ιός (!) Twilight εμφανίστηκε τινάζοντας στον αέρα λογισμικά και σκληρούς δίσκους. Το «σκοτεινό» και το ανεξήγητο ανέκαθεν γοήτευαν τους πιτσιρικάδες. Γιατί όμως τόση εμμονή ειδικά με τα αιμοδιψή βαμπίρ;

Η παιδοψυχίατρος Σοφία Βγενοπούλου, σκηνοθέτρια των νεανικών θεατρικών έργων «Chatroom» και «DNA», θεωρεί πως «τα παιδιά σήμερα έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από ποτέ να ρουφήξουν ζωτική ενέργεια. Ισως γιατί τελευταία έχει μπει τόσο μεγάλο φρένο στα όνειρα, τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους. Είναι στερημένα, έτσι είναι λογικό να ταυτίζονται τόσο με το βαμπίρ που ρουφα την ενεργεια του άλλου, όσο και με το θύμα του που αποστραγγίζεται από την ενέργεια αυτή».

Αυτή η επιθυμία για την αναπλήρωση της χαμένης ενέργειας είναι ορατή και στο «Avatar», όπου ο ανάπηρος ήρωας «μπαίνει» σε ένα άλλο σώμα. Μήπως και τα παιδιά δεν αδημονούν να κερδίζουν «κι άλλη ζωή» όταν παίζουν ηλεκτρονικά παιχνίδια;

Δεν είναι μόνο το φλερτ με το θάνατο, ο ερωτισμός και η ηδονή της βίας, που ελκύει τα παιδιά σε σχέση με τα βαμπίρ. Τα έλκει και η αίσθηση της διαφορετικότητας, της ισχύος, της περιθωριοποίησης. Ομως το νέο μοντέλο του χλωμού, έφηβου, «καλού» βαμπίρ που έχει συναισθήματα, δημιουργεί σχέσεις και προσπαθεί να χαλιναγωγήσει το πάθος του για αίμα, εμπεριέχει και μια νέα ηθική (που πρεσβεύει άλλωστε και η μορμόνα δημιουργός του «Λυκόφωτος»): πρέπει να ελέγχουμε τα πάθη μας, να δαμάζουμε την τερατώδη φύση μας. Ακόμα κι ένα βαμπίρ μπορεί να είναι ρομαντικό. Και μάλιστα με οικολογικές ευαισθησίες, αφού πολλά βαμπίρ νέας κοπής αποφεύγουν να πίνουν ανθρώπινο αίμα. Σε εποχές λιτότητας άλλωστε, η κατάπνιξη των επιθυμιών είναι πολύ επίκαιρο μοτίβο. Πολλοί ωστόσο υποστηρίζουν πως όλο αυτό υποκρύπτει πολλά από τα στοιχεία της νεοπουριτανικής Αμερικής: με το πρόσχημα του κινδύνου, οι δύο ήρωες δεν έχουν σεξουαλικές επαφές παρά μόνο μετά τον γάμο! Καμιά σχέση δηλαδή με τον Δράκουλα του Στόκερ, η το Νοσφεράτου... Οπως έγραψε ένας αμερικανός κριτικός: «Ποιος να το περίμενε; Σήμερα, ο κύριος Ντάρσι είναι βρικόλακας...». Δεν είναι τυχαία η γοητεία που ασκούν οι νέοι σέξι βρικόλακες στις γυναίκες. «Τα βαμπίρ είναι τώρα ό,τι ήταν παλιότερα ο Τζέιμς Ντιν», έχει πει η Τζούλι Πλεκ, σεναριογράφος του σίριαλ «The Vampire Diaries».

Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις, όπως το αριστουργηματικό σουηδικό φιλμ «Ασε το κακό να μπει», αλλά και η «Δίψα» του Κορεάτη Παρκ-Τσαν Γουκ. Αλλά και ο Στίβεν Κινγκ εμπνεύστηκε από τους βρικόλακες, γράφοντας το σενάριο για ένα κόμικ. «Τον τελευταίο καιρό», έχει πει, «έχει γεμίσει ο τόπος με ιστορίες για βαμπίρ, πολύ ερωτικά και πολύ όμορφα, σκέτες λιχουδιές, να τα πάρεις να τα σπιτώσεις. Εγώ πάλι, αντιμετωπίζω τους βρικόλακες ως σούπερ σέξι από τον λαιμό και πάνω και ως πλάσματα νεκρά από τον λαιμό και κάτω». Εδώ, ο μύθος του βαμπίρ συναντά τις ρίζες του αμερικανικού καπιταλισμού.

Σύμφωνα πάντως με κάποιους αμερικανούς πανεπιστημιακούς, μετά την 11η Σεπτεμβρίου η μυθολογία των βαμπίρ εκφράζει και τη σύγχρονη τάση για συνωμοσιολογία. Ποντάρει δηλαδή σε αυτόν τον φόβο πως δίπλα μας συμβαίνει κάτι κρυφό και επικίνδυνο. 7

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κινηματογράφος
Σχετικά θέματα: Κινηματογράφος
Ξεφλουδίζοντας το «Κουρδιστό Πορτοκάλι»
Επιστροφή στην Αλγερία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Φεστιβάλ Αθηνών
Αυλαία στο φεστιβάλ
Σε πλοία και αεροδρόμια
Περιμένοντας τους σταρ
Συρρικνωμένη η Επίδαυρος λόγω κρίσης
Τόπος στα νιάτα
Ηχοι του κόσμου
Κινηματογράφος
Ξεφλουδίζοντας το «Κουρδιστό Πορτοκάλι»
Χωρίς Κυνόδοντα
Επιστροφή στην Αλγερία
Μουσεία και Αρχαιολογικοί χώροι
Ζητούνται φύλακες, καθαρίστριες, επισκέπτες
Μουσεία στο φεγγαρόφωτο
Από παιδιά στα μουσεία
Μουσική
Καλοκαίρι γεμάτο γυναικείες φωνές
Χορός
Χορευτικό ταξίδι με τον Ομηρο
Βιβλίο
Οταν το όραμα παίρνει σχήμα
Φαντάσματα του παρελθόντος
Απ' τη ζωή στο χαρτί
Athens Video Art
Το ψηφιακό μέλλον είναι εδώ
Εκθεση
Ο αναρχικός ποιητής της μουσικής
Σαν ταινία του Νικολαϊδη