Έντυπη Έκδοση

Ατζέντα

  • ΣΙΝΕΜΑ - ΘΕΑΤΡΟ - ΒΙΒΛΙΟ - ΜΟΥΣΙΚΗ - ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ - ΧΟΡΟΣ

    Τρισδιάστατοι πειρατές

    ΟΙ ΠΕΙΡΑΤΕΣ της Καραϊβικής, νούμερο τέσσερα! Και μάλιστα τρισδιάστατοι, με την υπογραφή του Ρομπ Μάρσαλ.

    Ο τίτλος του νέου σίκουελ είναι «Πειρατές της Καραϊβικής - Σε άγνωστα νερά», όμως στην πραγματικότητα ο παραγωγός Τζέρι Μπρουκχάιμερ αρμενίζει σε απόλυτα γνώριμα νερά -έστω και χωρίς τον Ορλάντο Μπλουμ και την Κίρα Νάιτλι. Αυτή τη φορά το κερασάκι στην τούρτα είναι η Πενέλοπε Κρουζ, που ενσαρκώνει την πρώην αγαπημένη του χαριτωμένα πανούργου πειρατή Τζακ Σπάροου (Τζόνι Ντεπ). Σαστισμένος από την αναπάντεχη επανεμφάνισή της, κι ενώ προσπαθεί να καταλάβει αν εκείνο που την τράβηξε κοντά του είναι η ...ακαταμάχητη γοητεία του ή η σφοδρή της επιθυμία να ανακαλύψει τη θρυλική «Πηγή της Αιώνιας Νεότητας», ο Τζακ καταλήγει αιχμάλωτος του πατέρα της: του φοβερού και τρομερού Μαυρογένη (Ιαν Μακ Σέιν).

    Η επιτυχημένη συνταγή περιλαμβάνει επικίνδυνες θάλασσες, επίγειους παραδείσους (βλ. Χαβάη και Καραϊβική), πανέμορφες πλην κακόβουλες γοργόνες (τις οποίες ενσαρκώνουν ηθοποιοί, μοντέλα και αθλήτριες συγχρονισμένης κολύμβησης), εντυπωσιακά σκαριά, χορογραφημένες σκηνές μάχης, ζόμπι (το πλήρωμα του Μαυρογένη) αλλά και τον πρώτο ανήλικο πειρατή της σειράς. Μαζί τους και πάλι ο Κιθ Ρίτσαρντς, στο ρόλο του πατέρα του Τζακ, και βέβαια, ο Τζέφρι Ρας-κάπτεν Μπαρμπόσα.

    Πρώτη φορά, ο παμπόνηρος Τζακ βρίσκει τον δάσκαλό του: μια πληθωρική πειρατίνα, η οποία τον κοντράρει επάξια σε θέματα εγωκεντρισμού και πανουργίας. «Οι δυο τους υπήρξαν εραστές στο παρελθόν, αλλά εκείνος την πρόδωσε», λέει η Π. Κρουζ, η οποία παρακολούθησε εντατικά μαθήματα ξιφασκίας. «Και παρ' ότι η Αντζέλικα εξακολουθεί να τον αγαπά, θέλει να τον εκδικηθεί, οπότε αποφασίζει να τον παραπλανήσει, ώστε να τη βοηθήσει να βρει την "Πηγή της Αιώνιας Νεότητας"».

    Η Π. Κρουζ πρώτη φορά συμμετέχει, όπως λέει, «σε μια τόσο μεγάλη, χολιγουντιανή ταινία. Και ήταν ενδιαφέρον να δω πώς δουλεύει όλο αυτό το σύστημα...».

    Μουσική

    ΑΠΟ ΤΣΙΤΣΑΝΗ ΜΕΧΡΙ MC ΥΙΝΚΑ

    ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ το βράδυ η Μαριαστέλλα Τζανουδάκη μαζί με τους Swiss Wiss Army Knife Band παρουσιάζουν στο «Black Duck» (Χρήστου Λαδά 9α, 210 3234760) αγαπημένα τραγούδια από το ελληνικό και ξένο ρεπερτόριο. Μια μουσική παράσταση από τον Βασίλη Τσιτσάνη στα μπλουζ και από τον Μανώλη Χιώτη στην τζαζ με ανάλαφρη διάθεση.

    * Την Πέμπτη και την Παρασκευή η Δανάη Παναγιωτοπούλου παρουσιάζει στον πολυχώρο «@Ρουφ» μια μουσική παράσταση βασισμένη στους δίσκους «Οίκος Αντοχής» και «Homo logotypus» αλλά και σε νέο ανέκδοτο υλικό με πειραματική ενορχήστρωση. Στον ίδιο χώρο την Τετάρτη (22:30) οι «Ανακόρντα» παρουσιάζουν παραδοσιακά, ρεμπέτικα, λαϊκά ακούσματα και δικά τους καινούρια τραγούδια.

    * Ο MC Yinka και οι Urbanix συναντιούνται στη σκηνή του «Bios» την Παρασκευή έχοντας ετοιμάσει ένα πρόγραμμα γεμάτο φανκ, σόουλ, r'n'b ρυθμούς. Τα τραγούδια του Yinka από τον δίσκο του «Αλάνα» συνυπάρχουν με διασκευές από τη χρυσή εποχή της μαύρης μουσικής και με παραδοσιακά afro-beats τραγούδια. Μαζί τους οι ISVO, Dash, Word of mouth, Jerome. (22.30, είσοδος: 6 ευρώ).

    * Ο Μανώλης Αγγελάκης παρουσιάζει τη νέα δισκογραφική του δουλειά με τίτλο «Τι κάνουν οι σκιές τη νύχτα;» απόψε στο «ΤΩΡΑ Κ44» (Κωνσταντινουπόλεως 44, Γκάζι, τηλ.: 210 3423560).

    AZYMUTH ΜΕ ΦΑΝΚ

    ΒΡΑΖΙΛΙΑΝΙΚΟΙ ρυθμοί με γερές δόσεις τζαζ και φανκ από τους μετρ του είδους περιμένει το κοινό του PassPort (Καραΐσκου 119, πλατεία Κοραή - Πειραιάς) το Σάββατο. Οι Azymuth από τη Βραζιλία καταφθάνουν με ανεξάντλητη ενέργεια, νέο άλμπουμ και κλασικές επιτυχίες. Μετρούν πάνω από 35 χρόνια παρουσίας στον ευρύτερο χώρο της τζαζ κι όμως, ακόμα προκαλούν αναταράξεις. Το πρωτοποριακό τρίο που επινόησε τον ήχο Samba Doido («Τρελή» Samba), συνδυάζοντας το φανκ, τη σόουλ, την τζαζ και τη σάμπα ξέρει πώς να ανεβάσει κατακόρυφα τους ρυθμούς και να γεμίζει ένα κλαμπ με άρωμα από το Ρίο.

    Ο Jose Roberto Bertrami στο πιάνο και τα keyboards, ο Ivan Conti στα ντραμς και ο Alex Malheiros στο μπάσο, είναι οι τρεις μουσικοί που δημιούργησαν τους Azymuth και κυκλοφόρησαν πάνω από 20 άλμπουμ. Το τελευταίο με τίτλο «Aurora» μόλις κυκλοφόρησε και ήδη αποθεώνεται από το διεθνή τύπο.

    ΜΟΥΣΙΚΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

    ΜΕΧΡΙ τις 25 του μηνός το Γαλλικό Ινστιτούτο πραγματοποιεί προβολές μουσικών ντοκιμαντέρ. Στο πλαίσιο, λοιπόν, του «CineDoc» προβάλλεται την Τετάρτη η ταινία «Metallica: Some Kind of Monster» των Τζο Μπέρλινγκερ και Μπρους Σινόφκσι. Το ντοκιμαντέρ πολύ έξυπνα αφηγείται την ιστορία των Metallica μέσα από ψυχιατρικές αναλύσεις και προσεγγίσεις. Ετσι εκτός από τη διαδικασία δημιουργίας των τραγουδίων παρακολουθεί κανείς την πολυπλοκότητα των σχέσεών τους τα τελευταία 20 χρόνια, τις εντάσεις, το δέσιμο αλλά και μεταξύ τους συγκρούσεις.

    ΤΖΑΖ ΚΑΙ ΡΟΚ

    ΟΙ ΤΗΕ BLACK HEART PROCESSION γράφουν σπαρακτικά τραγούδια βουτηγμένα σε λυρικά σκοτάδια, με πρωταγωνιστές εύθραυστες ψυχές και στίχους που μιλούν για τη θλίψη, την απομόνωση και την απόγνωση. Στον κόσμο τους θα παρασύρουν όσους βρεθούν το Σάββατο στο «Gagarin 205» (Λιοσίων 203, τηλ.: 210-8547600-1).

    * Με όχημα τον αυτοσχεδιασμό και προορισμό την παράδοση της τζαζ, το κουαρτέτο του Γιάννη Παπαναστασίου μπλέκει στις παραστάσεις του στοιχεία από το hardbop του '50 και του '60. Αύριο το βράδυ παίζουν στο «Dizzy Miles». Στον ίδιο χώρο την Τετάρτη το Tec Trio παίζει μουσικές επηρεασμένες από τους Χέρμπι Χάνκοκ, Ντίζι Γκιλέσπι, Γκιλ Εβανς, Κιθ Τζάρετ. Την Πέμπτη ακολουθούν οι Royal Blue, που έχουν επιρροές από την μπόσα νόβα και το σουίνγκ. Την Παρασκευή εμφανίζονται ο Χάρης Λαμπράκης και το κουαρτέτο του.

    ΚΛΑΣΙΚΑ ΜΕ ΝΕΟΥΣ

    ΜΕ ΕΝΑ Στραντιβάριους του 1704 θα ερμηνεύσει έργα Μότσαρτ, Μπραμς και Μπετόβεν ο δεξιοτέχνης του βιολιού Τζούλιαν Ράχλιν που έρχεται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών την Παρασκευή. Ο χαρισματικός μουσικός γεννήθηκε στη Λιθουανία το 1974 και σε ηλικία τεσσάρων ετών μετανάστευσε με τους γονείς του (μουσικοί και οι ίδιοι) στην Αυστρία. Ηταν ο νεότερος σολίστ που συνέπραξε με τη Φιλαρμονική της Βιέννης, κάνοντας το ντεμπούτο του υπό τη διεύθυνση του Ρικάρντο Μούτι. Στο πιάνο την Παρασκευή θα τον συνοδεύει ο Itamar Golan.

    * Τέσσερις νέοι, διακεκριμένοι σολίστες, οι Αντώνης Σουσάμογλου (βιολί και συντονισμός παράστασης), Σπύρος Μουρίκης (κλαρινέτο), Αγγελος Λιακάκης (βιολοντσέλο) και Τίτος Γουβέλης (πιάνο), παρουσιάζουν το Σάββατο (20.30) στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση σημαντικά έργα μουσικής δωματίου του 20ού αιώνα. Και τα δύο περιέχουν εκτεταμένα σολιστικά μέρη, καθιστώντας την εκτέλεσή τους ιδιαίτερα απαιτητική. Πρόκειται για τις «Αντιθέσεις» του Μπέλα Μπάρτοκ και το «Κουαρτέτο για το τέλος του χρόνου» του Ολιβιέ Μεσιάν. Και τα δύο γράφτηκαν περίπου την ίδια περίοδο, το 1938 και το 1940 αντίστοιχα.

    * «Ιταλικά τραγούδια και άριες κοντσέρτου στη βιεννέζικη μουσική παράδοση» έχει τίτλο το ρεσιτάλ που πρόκειται να δώσει η σοπράνο Ιουλία Τρούσσα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών την Τετάρτη ερμηνεύοντας έργα των Χάιδν, Μότσαρτ, Μπετόβεν, Σούμπερτ. Στο πιάνο ο Θάνος Μαργέτης.

    * Συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών πραγματοποιείται την Πέμπτη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Θα παρουσιαστούν τα έργα «Δοκίμιο για ορχήστρα» του Εμίλ Ταμπάκοφ, «Κοντσέρτο αρ. 2 για βιολοντσέλο και ορχήστρα, έργο 126» του Ντμίτρι Σοστακόβιτς και «Ρωμαίος και Ιουλιέττα, σουίτα για ορχήστρα αρ. 2, έργο 64b» του Σεργκέι Προκόφιεφ. Σολίστ στο βιολοντσέλο ο Ξαβιέ Φίλιπς. Μουσική διεύθυνση: Εμίλ Ταμπάκοφ.

    ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΝΕΠΝΕΥΣΑΝ

    ΣΕ ΤΡΕΙΣ διαφορετικές γωνιές της Αθήνας έλληνες και ξένοι μουσικοί τιμούν με συναυλίες τους δημιουργούς που τους ενέπνευσαν. Ας τις δούμε:

    * Μετά την περσινή σολντ άουτ επιτυχία, το 2ο Athens Gypsy Jazz Festival-Djangofest επιστρέφει για δύο ανοιξιάτικες βραδιές γεμάτες Gypsy τζαζ ήχους την Παρασκευή και το Σάββατο στο «Κύτταρο live». Στη διοργάνωση συγκεντρώνεται όλη η αφρόκρεμα του swing ήχου από όλη την Ελλάδα. Μεγάλος καλεσμένος για τη φετινή χρονιά ο Ολλανδός Lollo Meier με το σχήμα του, ο οποίος θα εμφανιστεί και τις δύο βραδιές. Κατά τα άλλα, την Παρασκευή θα εμφανιστούν οι: Α. Priftis Quartet, SwingAzoo, Swingtime Quintet, G. Loukatos Quintet, Diminuita. Ενώ το Σάββατο θα ακολουθήσουν οι: Α swingin' joke, Los tre swing, Lerotika, Gadjo Dilo, The Swing shoes. Τις βραδιές θα ζωντανέψουν με το χορό και το κέφι τους οι χορευτικές ομάδες Athens Lindy Hop (την πρώτη μέρα) και Athens Swing Cats (το Σάββατο).

    * Δυο χρόνια μετά τη σολντ άουτ συναυλία τους, οι Groundation επιστρέφουν στο Gagarin 205 την Τετάρτη για να παρουσιάσουν πρώτη φορά στο αθηναϊκό κοινό το θρυλικό αφιέρωμά τους στον Μπομπ Μάρλεϊ. Σπουδαία τραγούδια αλλά κι ένα πρόγραμμα γεμάτο κοινωνικά μηνύματα, επαναστατικότητα, αισιοδοξία αλλά και μουσικό ενδιαφέρον, καθώς οι Groundation έχουν ένα μοναδικό τρόπο να ακροβατούν με μαεστρία μεταξύ της ρέγκε μουσικής παράδοσης και των ελεύθερων αυτοσχεδιασμών της τζαζ.

    * Μεγάλο αφιέρωμα στο Ronnie James DIO ένα χρόνο μετά το θάνατό του πραγματοποιείται απόψε το βράδυ στο «Κύτταρο» (8.30 μ.μ., εισιτήρια, προπώληση, 12 ευρώ /ταμείο 15). Τα έσοδα θα διατεθούν στο νέο παιδιατρικό - ογκολογικό νοσοκομείο «ΕΛΠΙΔΑ - Μαριάννα Βαρδινογιάννη».

    ΠΑΛΑΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΟ ATHENAEUM

    ΣΥΝΑΥΛΙΑ παλαιάς μουσικής πραγματοποιείται απόψε (20.30) στο Πολιτιστικό Κέντρο Athenaeum (Αδριανού 3, Θησείο, τηλ.: 210 3211955). Στο πρώτο μέρος της συναυλίας ο τσεμπαλίστας Γεράσιμος Χοϊδάς ερμηνεύει πρελούδια και φούγκες των συνθετών της βορειογερμανικής μπαρόκ (Shseidemann, Buxtehude, Boehm και Μπαχ). Στο δεύτερο μέρος η σοπράνο Θεοδώρα Μπάκα και ο λαουτίστας Θεόδωρος Κίτσος ερμηνεύουν τραγουδια και οργανικές συνθέσεις του Τζον Ντόουλαντ.

    ΜΙΣΟΣ ΑΙΩΝΑΣ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑΣ

    Ο ΤΖΑΖ ΝΤΕ ΤΖΟΝΕΤ είναι ένας από τους κύριους εκφραστές του τζαζ ντραμ-σετ, μέλος της άτυπης «σχολής» των Ρόι Χέινς, Ελβιν Τζόουνς, Τόνι Ουίλιαμς και όλων εκείνων που έχτισαν την post- bop εξέλιξη. Μεθαύριο Τρίτη τον περιμένουμε στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση (8.30, Κεντρική Σκηνή). Ο Ντε Τζονέτ έγινε γνωστός με το «σχεδόν ψυχεδελικό» κουαρτέτο του Τσαρλς Λόιντ, όπου και γνωρίστηκε με τον Κιθ Τζάρετ. Οι δυο τους και μαζί ο Γκάρι Πίκοκ αποτελούν το Standards Trio, που εδώ και τρεις δεκαετίες «ποτίζει» την τζαζ με στοιχεία ρυθμ-εν-μπλουζ, ροκ, φανκ, αφροϊσπανικούς ήχους. Δραστήριος και πολυπράγμων, ο Τζακ Ντε Τζονέτ θα παρουσιάσει σε αυτή τη συναυλία κομμάτια από το σπουδαίο ρεπερτόριο των 45 ετών του στη δισκογραφία.

    ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ

    ΠΕΜΠΤΗ συνεχόμενη χρονιά το «Half Note» δείχνει έμπρακτα την υποστήριξή του στους έλληνες καλλιτέχνες της ευρύτερης τζαζ σκηνής και πραγματοποιεί το δεκαήμερο ελλήνων μουσικών. Καλεσμένοι και φέτος καταξιωμένοι δημιουργοί σε σόλο παραγωγές αλλά και πρωτότυπες συμπράξεις. Απόψε το βράδυ ο Δώρος Δημοσθένους παρουσιάζει τη μουσική παράσταση «One for the road», που είναι βασισμένη στο ομώνυμο άλμπουμ του. Χιούμορ, φρεσκάδα και καλές μουσικές σε συνδυασμό με ατμόσφαιρα μπίτνικ και βερολινέζικου μπαρ που του αρέσει να δημιουργεί. Αύριο και μεθαύριο σειρά παίρνουν η Sugahspank και το γκρουπ «The Swing Shoes», μια πολυσυλλεκτική και κεφάτη μπάντα που ξεκίνησε το 2006 παίζοντας στον δρόμο και αγαπά πολύ το κλασικό gypsy swing. Μαζί τους, η ταλαντούχα τραγουδίστρια Ειρήνη Δημοπούλου και ο DJ Oxocube.

    Την Τετάρτη και την Πέμπτη παίρνουν σειρά πιο κλασικές τζαζ αξίες, αφού στο «Half Note» παίζουν οι Mode Plagal. Το συγκρότημα θα παρουσιάσει τον καινούριο του δίσκο με τίτλο «Στην κοιλιά του κήτους». Τέλος, εξαιρετικό ενδιαφέρον έχει η συνάντηση με την οποία ολοκληρώνεται το δεκαήμερο. Από την Παρασκευή έως και την ερχόμενη Κυριακή (22/05) οι Cabaret Balkan συμπράττουν με τη Γιώτα Νέγκα. Από τη μια η υπέροχη, λαϊκή κι αισθαντική φωνή της Νέγκα κι από την άλλη μία παρέα έξι μουσικών, που ξεσηκώνουν το κοινό καθώς προσθέτουν κέφι και «Βαλκανικές» ενορχηστρώσεις σε επιτυχίες της ροκ, ποπ, ακόμα και παραδοσιακής μουσικής. Ολες οι συναυλίες ξεκινούν στις 10.30 μ.μ.

    ΕΝΑΣ, ΑΛΛΑ LEON

    ΑΥΤΟΣ ο χειμώνας ήταν εξαιρετικά σημαντικός για τον νεαρό Leon: κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο «Futrue», άκουσε τα κομμάτια του στα ραδιόφωνα, περιόδευσε. Την Πέμπτη στο Σταυρό του Νότου (Φραντζή & Θαρύπου 37, Νέος Κόσμος, 10 μ.μ. -12 ευρώ με ποτό) αποχαιρετά μια επιτυχημένη σεζόν έχοντας ετοιμάσει ένα πρόγραμμα όπου τα τραγούδια που διακρίθηκαν από το «Futrue» θα εναλλάσσονται με καινούρια κομμάτια που θα δοκιμαστούν πρώτη φορά ζωντανά.

    ΡΟΚ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

    ΜΙΑ ΝΕΑ μεγάλη συνάντηση θα γίνει τον Μάιο σε τρεις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Οι θρυλικοί Deep Purple, ένα από τα κορυφαία χαρντ ροκ συγκροτήματα όλων των εποχών, επισκέπτονται και πάλι τη χώρα μας. Μόνο που αυτή τη φορά μαζί τους θα τραγουδήσει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου. Το αγγλικό ροκ συγκρότημα δημιουργήθηκε στο Χέρτφορντσαϊρ το 1968 και στο πλούσιο βιογραφικό του περιλαμβάνονται μερικά από τα πιο ιστορικά κομμάτια της ροκ (Child in time, Smoke on The Water, Soldier Of Fortune, κ.ά.). Η κοινή τους περιοδεία θα ξεκινήσει την Παρασκευή από την Αθήνα και το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Την επομένη (21 Μαΐου) θα παίξουν στην Πάτρα. Ακολουθούν συναυλίες στη Θεσσαλονίκη (23/5), ενώ στις 25 Μαΐου οι Deep Purple -χωρίς τον Παπακωνσταντίνου- αλλά μαζί με τους George Gakis and the Troublemakers θα εμφανιστούν στα Ιωάννινα.

    ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΟ ΩΔΕΙΟ

    «ΑΝΟΙΧΤΗ μέρα μουσικής» διοργανώνει πρώτη φορά το Ωδείο Φίλιππος Νάκας. Ετσι σήμερα, τα ωδεία Φίλιππος Νάκας της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και της Πάτρας (το αντίστοιχο των Ιωαννίνων θα γιορτάσει στις 22 του μηνός) ανοίγουν τις πόρτες τους από τις 11 το πρωί για να υποδεχθούν όσους ενδιαφέρονται να ενημερωθούν για τη μουσική εκπαίδευση και τα μουσικά όργανα. Ψυχαγωγία, ευκαιρία για ενημέρωση, επιμόρφωση, πολλές και διαφορετικές δραστηριότητες. Μεταξύ άλλων έχουν προγραμματιστεί δοκιμαστικά μαθήματα, σεμινάρια, ενημέρωση για όλα τα μουσικά όργανα, συναντήσεις με τους καθηγητές του Ωδείου, συναυλίες.

    Σινεμά

    ΤΑΙΝΙΕΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ

    Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ «Αστυ» και η ΑΜΑ Films (που φέτος γιορτάζει τα είκοσι χρόνια της) διοργανώνουν και φέτος ένα χορταστικό «Ταινιόραμα», με δεκάδες ταινίες του παλιού και του σύγχρονου σινεμά. Από την ερχόμενη Πέμπτη έως και τις 13 Ιουλίου, δηλαδή επί δύο περίπου μήνες, θα προβληθούν ταινίες των Γουέλς, Κιαροστάμι, Παζολίνι, Οσίμα, Παρκ Τσαν-Γουκ, Μπουνιουέλ, Αντονιόνι, Λι, Εγκογιάν, Οζου και Κουροσάβα και πολλά ξεχασμένα αριστουργήματα.

    Οι σινεφίλ θα μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα σε 168 συνολικά ταινίες, ενώ κάθε μέρα στο «Αστυ» θα προβάλλονται τρία φιλμ, με ένα εισιτήριο, ενταγμένα σε μια διαφορετική κάθε φορά θεματική ενότητα (λ.χ. «Ερωτισμός στα άκρα», «Οικογενειακοί προβληματισμοί», «Πολιτικός κινηματογράφος» κ.ο.κ.). Διατίθενται και κάρτες διαρκείας των 40 ευρώ για ολόκληρο το «Ταινιόραμα». Στο φουαγέ του «Αστυ» οι θεατές θα έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν διάφορα δρώμενα και να κερδίσουν δωρεάν dvd και αφίσες αγαπημένων ταινιών. Το φετινό «Ταινιόραμα» αφιερώνεται στον κριτικό κινηματογράφου Γιάννη Μπακογιαννόπουλο.

    ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ

    ΠΡΙΝ από μερικά χρόνια ο Τζούλιαν Σνάμπελ γύρισε την ταινία «Το σκάφανδρο και η πεταλούδα», εμπνευσμένος από την πραγματική ιστορία του Ζαν-Ντομινίκ Μπομπί, αρχισυντάκτη του περιοδικού «Elle», που λίγο μετά τα 40 υπέστη εγκεφαλικό, έμεινε παράλυτος, αλλά κατάφερε να αποτυπώσει την προσωπική του εμπειρία σε ένα βιβλίο, με τον μόνο τρόπο που μπορούσε: ανοιγοκλείνοντας τα βλέφαρά του. Τώρα ο Σνάμπελ επιστρέφει με άλλη μια αληθινή ιστορία, το «Miral» (ήδη στα σινεμά), στην οποία πρωταγωνιστούν οι Ουίλεμ Νταφόε και Φρίντα Πίντο («Slumdog millionaire»).

    Εν έτει 1948, στην Ιερουσαλήμ, η Χιντ Χουσέινι, καθώς πάει στη δουλειά της, βρίσκει 55 ορφανά στον δρόμο και αποφασίζει να τα πάρει στο σπίτι για να τους δώσει τροφή και στέγη. Ομως μέσα σε έξι μήνες τα 55 ορφανά έγιναν 2.000 (!), με αποτέλεσμα την ίδρυση του ινστιτούτου «Dar Al-Tifel». Η ταινία διηγείται την ιστορία της Μιράλ, μιας κοπέλας που βρέθηκε στο ινστιτούτο σε ηλικία επτά ετών, μετά τον θάνατο της μητέρας της, και εστιάζει στο πώς, καθώς αυτή μεγαλώνει, συγκρούονται μέσα της οι συμβουλές της Χιντ με την ανάγκη της να δώσει μάχη για το μέλλον του λαού της. Την ιστορία αυτή διηγείται σε βιβλίο της η παλαιστίνια δημοσιογράφος Ρούλα Τζερμπίλ.

    Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΟ ΠΑΝΙ

    ΑΛΛΟ ένα ντοκιμαντέρ με θέμα τη μουσική θα προβληθεί την Τετάρτη στο Γαλλικό Ινστιτούτο (8 μ.μ). Αυτή τη φορά σειρά έχει το «Metallica: Some Kind of Monster», των Τζ. Μπέρλινγκερ και Μπρους Σινόφσκι. Πρόκειται για την ιστορία των Metallica, του πασίγνωστου χέβι μέταλ γκρουπ, που εδώ υποβάλλεται σε μια εντατική «ψυχοθεραπεία» και αναλύει τις σχέσεις των μελών του τα τελευταία είκοσι χρόνια.

    DVD

    ΣΤΗΜΕΝΗ ΔΟΥΛΕΙΑ:ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Τσαρλς Φέργκιουσον

    Η ΑΚΡΩΣ επίκαιρη ταινία που απέσπασε το φετινό Οσκαρ ντοκιμαντέρ διηγείται το πώς δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τις καταθέσεις, τις δουλειές και τα σπίτια τους εξαιτίας της διεθνούς οικονομικής κρίσης του 2008, αποκαλύπτοντας όλο το παρασκήνιο μιας παγκόσμιας οικονομικής κατάρρευσης. Μέσα από εξονυχιστική έρευνα και προσωπικές συνεντεύξεις με ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες, πολιτικούς και δημοσιογράφους, η ταινία καταγράφει την άνθηση ενός ολόκληρου μηχανισμού εξαπάτησης και αισχροκέρδειας, την απληστία της Γουόλ Στριτ και των περίφημων «golden boys», ενώ ταυτόχρονα ξεσκεπάζει τη διαφθορά εκπροσώπων του πολιτικού κόσμου, της δημόσιας αρχής και της πανεπιστημιακής κοινότητας. Επιπλέον μας εξηγεί διάφορους ακαταλαβίστικους χρηματοοικονομικούς όρους... Σε ρόλο αφηγητή, ο Ματ Ντέιμον. Στο DVD θα βρείτε κομμένες σκηνές, making of και σχολιασμό.

    Εικαστικά

    ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

    ΟΙ 18 ΗΜΕΡΕΣ που συντάραξαν την Αίγυπτο, οι πρωτοφανείς για την ιστορία της διαδηλώσεις -οι Αιγύπτιοι τις αποκαλούν επανάσταση- που οδήγησαν στην πτώση του τριακονταετούς καθεστώτος, δεν άφησαν αδιάφορους τους νέους καλλιτέχνες της χώρας. Πολλοί ήταν παρόντες στην πλατεία Ταχρίρ στο κέντρο του Καΐρου και σε άλλες πόλεις και αποτύπωσαν με τον φακό τους την ισχυρή θέληση, την αποφασιστικότητα, την ελπίδα για αλλαγή.

    Οι φωτογραφίες τους θα παρουσιάζονται από αύριο στην Ελληνοαμερικανική Ενωση (Μασσαλίας 22, Κολωνάκι), στην έκθεση με τίτλο «Ημερολόγια Επανάστασης», που οργανώνεται σε συνεργασία με το Κέντρο Τεχνών της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας. Σαράντα πέντε νέοι αιγύπτιοι καλλιτέχνες που βίωσαν τα συγκλονιστικά γεγονότα συμμετέχουν στην έκθεση, που περιλαμβάνει επίσης οπτικοακουστικό υλικό της ομάδας Agora Arts & Culture από τις εξεγέρσεις. Μέχρι τις 15 Ιουνίου.

    ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ

    ΕΝΑ πολυεπίπεδο πρότζεκτ, την «Κουζίνα της Φραγκφούρτης», παρουσιάζει ο Νίκος Χαραλαμπίδης στην γκαλερί Λόλα Νικολάου στη Θεσσαλονίκη (Τσιμισκή 52), κλείνοντας σαρκαστικά το μάτι στα πολιτικοοικονομικά μαγειρέματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης και σχολιάζοντας τις μοίρες των κρατών της, έτσι όπως καθορίζονται από το χρηματιστήριο της Φραγκφούρτης.

    Με αυτό το έργο, στο οποίο συνεργάζονται και άλλοι δημιουργοί (Γ. Χαρβαλιάς, Π. Χαραλάμπους, Α. Παπαδημητρίου, κ.ά.) ο καλλιτέχνης συνεχίζει την έρευνά του με αντικείμενο το εγκαταλελειμμένο διεθνές αεροδρόμιο της Κύπρου στην Πράσινη Γραμμή, προσδίδοντάς του τη μορφή ενός ιδιότυπου «Αδειου Μουσείου» (Hollow Airport Museion).

    ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

    ΑΠΟ το μυθιστόρημα της Βιρτζίνια Γουλφ «Ορλάντο» εμπνέεται η ζωγράφος Ράνια Εμμανουηλίδου, η οποία εκθέτει στο «Project Space» του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης έργα που αναφέροντσι στην έννοια της εξέλιξης και της μεταμόρφωσης.

    «Η Ράνια Εμμανουηλίδου χρησιμοποιεί τη σύγχρονη ζωγραφική για να αφηγηθεί ιστορίες που θυμίζουν στιγμιότυπα από ένα ανολοκλήρωτο θεατρικό έργο», παρατηρεί η ιστορικός τέχνης-επιμελήτρια Αρετή Λεοπούλου. «Τα στιγμιότυπα αυτά παίζουν με την ένταση ανάμεσα σε μια ευχάριστη, σχεδόν παραμυθένια εικόνα, και σε μια ανοίκεια απειλητική ατμόσφαιρα... Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι φρικιαστικό, ακόμη και γκροτέσκο».

    Εκτός από ζωγραφικά έργα, η έκθεση, που θα διαρκέσει ώς τις 26 Ιουνίου, περιλαμβάνει γλυπτά και βίντεο, περφόρμανς, animation, δράσεις και ομιλίες σε συνεργασία με άλλους δημιουργούς.

    «ΤΕΡΑΤΑ» ΣΤΟ ΜΠΕΝΑΚΗ

    ΜΙΑ ΕΚΘΕΣΗ παρουσιάζει για πρώτη φορά διεθνώς την επέκταση του ποπ φαινομένου των παράδοξων, φαντασιακών και τερατόμορφων χαρακτήρων στο ένδυμα: «ARRRGH! Τέρατα και Σημεία στη Μόδα», στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς 138, από τον Πολιτιστικό Οργανισμό Atopos. Ανερχόμενοι αλλά και καταξιωμένοι σχεδιαστές και καλλιτέχνες επαναπροσδιορίζουν τη σχέση του σώματος και του ενδύματος, καθώς και τα όρια της αντίληψής μας για το τι είναι όμορφο και τι τερατόμορφο.

    Στην έκθεση παρουσιάζονται δημιουργίες με ζωομορφικά, μυθικά ή υπερφυσικά χαρακτηριστικά των Ισέι Μιγιάκι, Βάλτερ Βαν Μπάιρεντονκ, Τσαρλί Λε Μιντού, Μπας Κόστερς, Ζαν-Σαρλ Ντε Καστελμπαγιάκ, Κλόσα, Γκάρεθ Πιού, κ.ά. Η έκθεση υποστηρίζεται από το Φεστιβάλ Αθηνών και θα διαρκέσει μέχρι τις 31 Ιουλίου.

    ΔΕΙΤΕ

    * Πολύπλευρος δημιουργός, συγγραφέας, μεταφραστής, φωτογράφος ο Αλέξανδρος Ισαρης παρουσιάζει μικρά έργα και σχέδια με τίτλο «Καλπασμοί ονείρων» στο βιβλιοπωλείο «Λεμόνι» (Ηρακλειδών 22, Θησείο), ώς τις 30 Ιουνίου. Η ανθρώπινη μορφή κυριαρχεί στη ζωγραφική του: πορτρέτα, ονειρικές συνθέσεις, συμπλέγματα σωμάτων και παραλλαγές από μοτίβα παλαιότερων έργων του.

    * Μια εγκατάσταση από χαρτί, μελάνι και κεραμικές φόρμες δίνει τον τίτλο «Το δάσος μέσα μας» της έκθεσης της Τίνας Καραγεώργη, στην γκαλερί Εκφραση-Γιάννα Γραμματοπούλου (Βαλαωρίτου 9Α). Ενα δάσος σκιών σπαρμένο με μαύρα και λευκά υπερμεγέθη άνθη και φύλλα ξεριζωμένα, σαν σύμβολα συναισθημάτων και επιθυμιών έρχονται σε αντίθεση με τον «Κήπο του ποιητή», που δίνει μια αίσθηση γαλήνης. Τον κατάλογο της έκθεσης, που θα διαρκέσει ώς τις 28 του μήνα, προλογίζει ο φιλόσοφος Αλέξανδρος Νεχαμάς.

    * Η εξαφάνιση και η επαναφορά, ο αναδιπλασιασμός που επιβάλλει η φωτογραφική εικόνα και κυρίως η επιθυμία ως προβολή, βρίσκονται στο κέντρο της εγκατάστασης του Θανάση Αποστόλου, που εκτίθεται στη Batagianni gallery (Ηρακλείτου 3). Το έργο αρθρώνεται σε τρία μέρη και περιλαμβάνει εκμαγεία, προβολή, θραύσματα, κ.ά.

    * «Στον Κάμπο... μια φορά κι έναν καιρό...», προσκαλεί η ζωγράφος και χαράκτρια Ιρις Ξυλά Ξαναλάτου με τη νέα της δουλειά, έργα μεικτής τεχνικής, με τα οποία προσεγγίζει θέματα από τη φύση με διάθεση αφαιρετική, μεταδίδοντας αισθητική ευφορία. Η έκθεση εγκαινιάζεται αύριο, στην γκαλερί «Αργώ» (Νεοφ. Δούκα 5).

    * «Luxury? Oh! Let them eat cake...». Η μπαρόκ και βικτοριανή αισθητική συνδυάζεται με ευτελή υλικά όπως χαρτί, ξύλο ή ύφασμα στα κοσμήματα που η Ιρίνα Καλιντζάκη παρουσιάζει στην Chili Art Gallery (Δημοφώντος 13, Θησείο) ώς τις 4 Ιουνίου.

    Θέατρο

    ΠΟΡΝΕΣ ΚΑΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ

    ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΑ και Τρίτη μέχρι τέλος Μαΐου θα παίζεται στο θέατρο «Αγγέλων Βήμα» η παράσταση «Ιερή πόρνη» σε κείμενο-σκηνοθεσία Γιάννη Σολδάτου. Η ηρωίδα σπούδασε ηθοποιός αλλά αισθάνεται ότι εκπορνεύεται σε παραγωγούς και σκηνοθέτες, χωρίς να παίρνει τους ρόλους που της έταξαν, ούτε καν το πενηντάρι για την υπηρεσία που τους πρόσφερε. Ετσι αποφασίζει να γίνει επισήμως πόρνη με ωράριο και ταρίφα. Τώρα αφηγείται τη ζωή της, σαν τρία διαφορετικά πρόσωπα (Εφη Βενιανάκη, Βίκυ Κάβουρα, Κατερίνα Τσιρτσώνη) στον παρτενέρ της, πελάτη-σκηνοθέτη (Εμμανουήλ Τσούτης).

    «Οι πόρνες που εμφανίζονται στο έργο δεν σχετίζονται με τις πραγματικές που συναντάμε στο κέντρο της Αθήνας.» λέει ο σκηνοθέτης.

    «Αυτές οι πόρνες αντιστέκονται στην καθημερινή μιζέρια, την ηθογραφία, το ρεαλισμό. Είναι στοιχεία υπερρεαλιστικά, θυμίζουν τον Θωμά τον απατεώνα στον Κοκτό: προσποιούνται πως είναι πόρνες, για να μην καταλάβουν οι άλλοι πως είναι πόρνες στ' αλήθεια... Ζήτησα από τους ηθοποιούς να φορέσουν το κοστούμι που νομίζουν πως τους ταιριάζει. Δεν υπέκυψα στις προτροπές των ηθοποιών μου, αλλά και των φίλων μου που παρακολούθησαν πρόβες να ξεκαθαρίσω το πότε η κάθε ηρωίδα είναι πόρνη και πότε ηθοποιός. Δεν το έκανα γιατί κι εγώ δεν κατάφερα να το ξεκαθαρίσω και, όποτε το επιχειρούσα, αντιδρούσε έντονα ο συγγραφέας επαναφέροντάς με στο διφορούμενο...»

    ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΟΝΤΑΣ

    Η ΠΟΛΥΔΡΑΣΤΙΚΗ ομάδα τέχνης fAbricArt παρουσιάζει στο θέατρο «Βαφείο» την πρώτη της θεατρική παραγωγή με τίτλο «shopping & f***ing» σε μετάφραση Μπάμπη Λουκόπουλου. Στο τολμηρό έργο του Βρετανού Μαρκ Ρέιβενχιλ οι παρορμητικοί ήρωες αναζητούν την ευτυχία μέσα από εφήμερες απολαύσεις. Εθίζονται, καταναλώνουν και καταναλώνονται. Θύματα της μολυσμένης άγνοιάς τους και αιχμάλωτοι του «γρήγορου» και του «φτηνού», πετούν τον έρωτα, τα όνειρα και τις ελπίδες μέσα σε πλαστικές σακούλες. Πειραματίζονται με την ομοφυλοφιλία και με καθετί που μπορεί να τους ωθήσει στα άκρα, οδηγώντας τους εαυτούς τους στο απόλυτο αδιέξοδο.

    Παίζουν οι Φάνης Κατέχος, Μαριλένα Ράδου, Παύλος Μελικίδης, Νεκτάριος Δημητρακόπουλος, Γιάννης Γιαννακόπουλος. Ως τις 28 Μαΐου.

    ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΣΕ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΗ

    ΤΟ ΕΡΓΟ του Καταλανού Τζόρντι Γκαλθεράν «Η μέθοδος Γκρόνχολμ» παίζεται μέχρι τις 22 Μαΐου στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης. Ενα πανέξυπνο έργο και μια σημαντική παράσταση σε μετάφραση Γιώργου Καραμίχου-Μαρίας Τσατσαρώνη, σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου, σκηνικά-κοστούμια Γιώργου Γαβαλά, μουσική Σταύρου Γασπαράτου.

    Ο συγγραφέας αναφέρεται στη σκληρότητα των εργασιακών σχέσεων, στον σκληρό, απάνθρωπο τρόπο που εφαρμόζουν οι πολυεθνικές εταιρείες για την πρόσληψη των στελεχών τους. Παρακολουθούμε τους τελευταίους τέσσερις υποψηφίους για μία θέση ανώτατου στελέχους σε μια σημαντική πολυεθνική εταιρεία να υποβάλλονται στις ύστατες δοκιμασίες της διαδικασίας επιλογής. Δοκιμασίες που ακροβατούν στο παράλογο, που δεν φαίνεται να έχουν καμία σχέση με καθαυτή τη θέση εργασίας. Κι όμως είναι εμπνευσμένες από πραγματικές τεχνικές επιλογής προσωπικού, καταγεγραμμένες σε σοβαρά έργα που έχουν εκπονήσει ειδικοί επί του θέματος.

    Αλλωστε η ιδέα για το έργο αυτό γεννήθηκε από μια πραγματική ιστορία. Σε δοχείο απορριμμάτων στη Βαρκελώνη βρέθηκε μια σειρά εγγράφων, στα οποία ένας υπάλληλος του τμήματος προσωπικού από αλυσίδα σουπερμάρκετ είχε σημειώσει τις εντυπώσεις του για τους υποψηφίους που απευθύνονταν στη θέση του ταμία. Τα σχόλια έβριθαν φράσεων σεξιστικών, ξενοφοβικών, του τύπου «χοντρή», «βλαμμένη, ούτε χειραψία δεν ξέρει να κάνει», «τσιριχτή φωνή, μοιάζει ηλίθιος» κ.λπ.

    «Εκείνος ο υπάλληλος», σχολιάζει ο Γκαλθεράν, «οχυρωμένος πίσω από την αποστολή που του είχε ανατεθεί, θεωρούσε ότι είχε το δικαίωμα να γράφει όλες αυτές τις ανοησίες για άτομα που δεν γνώριζε καθόλου. Νόμιζε ότι είχε την εξουσία να δώσει ή να αρνηθεί μια θέση εργασίας. Φανταζόταν ότι μπορούσε να είναι σκληρός και αδυσώπητος μ' αυτές τις άμοιρες κοπέλες που προσπαθούσαν να δώσουν μια εικόνα "επαγγελματικώς ορθή", που ήταν έτοιμες ακόμα και να υποστούν κάποιες μικρές ταπεινώσεις προκειμένου να προσληφθούν σ' αυτή τη δουλειά που την είχαν ανάγκη... Αυτό κάνουν, σε ακραίο βέβαια βαθμό, οι πρωταγωνιστές της "Μεθόδου". Δεν έχει σημασία ούτε ποιοι είμαστε, ούτε πώς είμαστε, αλλά ποιοι φαινόμαστε ότι είμαστε. Η πραγματική μας ταυτότητα δεν ενδιαφέρει κανέναν, ούτε καν εμάς τους ίδιους. Γι' αυτές τις μικρές, παράπλευρες επιπτώσεις του καπιταλισμού μιλάει αυτή η κωμωδία».

    Παίζουν οι Γιώργος Καραμίχος, Πέτρος Λαγούτης, Χρήστος Σαπουντζής, Βίκυ Παπαδοπούλου.

    ΒΙΒΛΙΚΟ ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ

    Ο «ΓΑΛΑΞΙΑΣ», μια 4ωρη περφόρμανς που δημιουργήθηκε για το Low Budget Festival του Ιδρύματος Κακογιάννη τον περασμένο Δεκέμβρη, σε σκηνοθεσία-δραματουργία της ομάδας blitz, σκηνικά-κοστούμια Εύας Μανιδάκη, επαναλαμβάνεται στον ίδιο χώρο μέχρι τις 29 Μαΐου.

    Πρόκειται για ένα εμμονικό προσκλητήριο ανθρώπων, πραγμάτων, ιδεών, αντικειμένων, κινημάτων, εκφράσεων και λέξεων που έχουν χαθεί, έναν κατάλογο όλων όσοι έφυγαν ανεπιστρεπτί πρόσφατα, παλαιότερα ή πριν από αιώνες: Κινηματογραφιστές, τενόροι, βασιλείς, θεοί, φιλόσοφοι, ιδέες, αντικείμενα, δεκαετίες, λέξεις, σκηνοθέτες, ποιητές, εφευρέτες, αγρότες από τη Θεσσαλία, μπαρ, συγκροτήματα, διαφημίσεις, τραγουδιστές, οδοί, χωριά που εγκαταλείφθηκαν, κινήματα τέχνης, εραστές, ερωμένες, τραγούδια, μοντέλα αυτοκινήτων, δικηγόροι, γιατροί από τα Πατήσια ή την Καλαμαριά, συγγραφείς, ζωγράφοι, στρατιώτες, αρχιτέκτονες, μαραγκοί, άγιοι, βιβλία, ήρωες βιβλίων, ήρωες από ταινίες, αυτοκράτορες, μάχες, μύθοι, ζώα, παλαιστές, συμμαθητές από την Πάτρα ή τη Θεσσαλονίκη, σταυροφόροι, συνθέτες, βιολιστές, ψυχολόγοι, βιολονίστες, τσελίστες, αναρχικοί, κομμουνιστές, φασίστες, ναζιστές, σοσιαλιστές, δήμαρχοι, ιεροψάλτες, ηθοποιοί, κλόουν, serial killers, συνήθειες κ.ά.

    Στη σκηνή 8 ηθοποιοί (Γιώργος Βαλαής, Αρης Αρμαγανίδης, Θάλεια Ιωαννίδου, Ελένη Καραγιώργη, Ελίνα Λούκου, Μιχάλης Μαθιουδάκης, Αγγελική Παπούλια, Νίκος Φλέσσας) πίνουν μαζί με τους θεατές και θυμούνται ανθρώπους που πέθαναν, ιδέες που ξεχάστηκαν, αντικείμενα που έπεσαν σε αχρηστία ή που ξεπεράστηκαν από την εποχή, λέξεις και εκφράσεις που πλέον δεν χρησιμοποιεί κανείς. Μια αφήγηση που διασχίζει ολόκληρη την ιστορία του ανθρώπινου είδους και του ανθρώπινου πνεύματος και μετακινείται ταχύτατα από τη συγκίνηση στη γελοιότητα, από το φτηνό στο σημαντικό, από το χυδαίο στο ποιητικό.

    Η ώρα προσέλευσης και αποχώρησης για το κοινό είναι ελεύθερη. Καθώς δεν υπάρχει διάλειμμα, η είσοδος και έξοδος των θεατών γίνεται κατά βούληση και σύμφωνα με τις ανάγκες του καθενός. Οσο η αφήγηση συνεχίζεται, οι θεατές πηγαινοέρχονται, βγαίνουν να καπνίσουν ή να συζητήσουν. Οταν επιστρέφουν η παράσταση συνεχίζεται, σαν μια παράξενη γιορτή που πρέπει οπωσδήποτε να μην διακοπεί, μια κοινότητα ηθοποιών και θεατών που οφείλει να ολοκληρώσει το μαζικό«μνημόσυνο» προκειμένου να κατανοήσει τις μυστηριώδεις συνθήκες κάτω από τις οποίες διαμορφώθηκε αυτό που ζούμε σήμερα.

    Η ΑΔΕΛΦΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ

    ΑΥΡΙΟ και μεθαύριο οι τελευταίες παραστάσεις της «Ισμήνης» του Γιάννη Ρίτσου στο studio Κινητήρας, σε σκηνοθεσία Ασπας Τομπούλη και με ερμηνεύτρια την Κάτια Γέρου.

    Πρόκειται για έναν από τους μονολόγους της συλλογής με τίτλο «Τέταρτη Διάσταση» που ο ποιητής ολοκλήρωσε στα χρόνια της χούντας (1971), το διάστημα του εκτοπισμού του στη Σάμο. Κι αν η Αντιγόνη πηγαίνοντας κόντρα στους νόμους της πόλης και γνωρίζοντας ότι την περιμένει ο θάνατος έθαψε τον αδελφό της και έμεινε για την πράξη της στην ιστορία, η αδελφή της Ισμήνη παρέμεινε στη σκιά. Τώρα ο Γ. Ρίτσος δίνει φωνή στη φοβισμένη ηρωίδα της τραγωδίας. Μπροστά σ' έναν αμίλητο ακροατή (Ηλιος Σαγίς) μιλάει για τα πρόσωπα του μύθου, για γεγονότα της Ιστορίας περασμένα και πρόσφατα. Μιλάει για το πρόσωπο και το προσωπείο, τη συλλογική και ατομική εμπειρία, τη φθορά και τον αισθησιασμό.

    Ο λόγος, ανατρεπτικός και βαθιά πολιτικός, αφορά τον σημερινό θεατή. Η Ισμήνη του Ρίτσου θυμάται και υποφέρει, υποσκάπτει τον μύθο της ένδοξης αδελφής της, κρίνει ιστορικές συγκυρίες και ανθρώπινες αδυναμίες μέσα από το βλέμμα του μέσου, εμπειρικού ανθρώπου που η ζωή του σημαδεύτηκε ανεξίτηλα από τη δίνη γεγονότων που τον υπερβαίνουν.

    Η σκηνοθέτις Ασπα Τομπούλη τοποθετεί το έργο στο σήμερα και η Ισμήνη κατοικεί στην ταραγμένη Αθήνα του 2011.

    ΠΡΙΓΚΙΠΙΚΟΙ ΓΑΜΟΙ

    ΕΝΑ από τα τρία θεατρικά έργα του πρόωρα χαμένου μεγάλου γερμανού δραματουργού Γκέοργκ Μπίχνερ σκηνοθετεί η Χλόη Μάντζαρη στο θέατρο «Ροές», σε μετάφραση Γιώργου Δεπάστα και χορογραφία Σοφίας Σπυράτου.

    Το «Λεόντιος και Λένα» είναι φαινομενικά μια ιστορία έρωτα ανάμεσα σε έναν πρίγκιπα και μια πριγκίπισσα. Κάτω όμως από τη ρομαντική επιφάνεια, ο συγγραφέας σχολιάζει καυστικά την εξουσία, την επανάσταση και το σύστημα. Ο τόπος εξέλιξης του έργου είναι ένα βασίλειο τρελών, όπου οι χαρακτήρες δρουν σαν μαριονέτες σ' ένα παράλογο παιδικό παιχνίδι.

    Παίζουν οι Δημήτρης Κουτρουβιδέας, Σοφία Γεωργοβασίλη, Ζαφείρης Κουτελιέρης, Γιώργος Νούσης, Κωνσταντίνος Ραφαηλίδης, Μιχάλης Σαράντης και Βένια Σταματιάδη.

    Μέχρι τις 29 Μαΐου κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή.

    ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

    ΜΙΑ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ με τίτλο «Η Γυναίκα και ο Πόλεμος» μόλις ξεκίνησε στο Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού «ΒΕΤΟΝ 7». Κάθε Πέμπτη μέχρι και τις 26 Μαΐου τρεις γυναίκες ερμηνεύουν αποσπάσματα από λογοτεχνικά κείμενα που αναφέρονται στον πόλεμο:

    «Η ομορφάσχημη» του Νίκου Καχτίτση (θεατρική διασκευή) με ερμηνεύτρια τη Ναταλία Καποδίστρια, «Εικοστός Αιώνας» της Μέλπως Αξιώτη με ερμηνεύτρια την Ιωάννα Μπιλίρη και «Η οδύνη» της Μαργκερίτ Ντυράς με ερμηνεύτρια την Νικολίτσα Αγγελακοπούλου.

    Η παραγωγή είναι του θεάτρου «Μηχανή», η σκηνοθετική επιμέλεια του Πέρη Μιχαηλίδη και τα κοστούμια της Ασης Δημητρολοπούλου.

    ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΑΙΚΟΣ ΕΡΩΣ

    ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ το ποίημα του πορτογάλου λογοτέχνη Φερνάντο Πεσόα «Αντίνοος» μεταφέρεται στη σκηνή. Η παράσταση ανεβαίνει στο Studio Κυψέλης, σε μετάφραση Κώστα Λάνταβου, σκηνοθεσία Γιώργου Λιβανού, σκηνικά- κουστούμια Δέσποινας Βολίδη, κινησιολογία Μαρίας Κωνσταντινίδου, μουσική Φώτη Σιριβιγιάν. Τον ρόλο του Αδριανού ερμηνεύει ο Στέφανος Κακαβούλης.

    Το ποίημα βασίζεται στην ερωτική σχέση ανάμεσα στον ρωμαίο αυτοκράτορα Αδριανό και τον έλληνα έφηβο Αντίνοο. Οταν ο δεύτερος έπεσε να πνιγεί στα νερά του Νείλου,για να σώσει τη ζωή του αγαπημένου ευεργέτη, ο Αδριανός βυθίστηκε σε βαριά θλίψη. Εβαλε σκοπό της ζωής του να επιβάλει τον Αντίνοο ως θεό, στήνοντας παντού αγάλματά του και δημιουργώντας θρησκεία με το όνομά του. Ο Πεσόα εμπνέεται απ' αυτήν την αγάπη και γράφει ένα ποίημα-ύμνο στη δύναμη του ιδανικού έρωτα!

    Κάθε Δευτέρα και Τρίτη μέχρι τις 31 Μαΐου.

    Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΔΕΛΦΕΣ ΤΟΥ

    «...ΤΟΝ ΒΑΛΑΜΕ δίπλα και σε πέντε λεπτά εξέπνευσε. Εκλεισε μόνος τα μάτια, χωρίς να τα πιάσει άλλος. Τη Δευτέρα τον θάψαμε και χάσαμε την τελευταίαν ελπίδα μας. Εν Σκιάθω, 3 Ιανουαρίου 1911...»

    Οι τέσσερις αδελφές του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη θυμούνται, αναμοχλεύουν και αναπαριστούν κομμάτια απ' τη ζωή του αδελφού τους στην παράσταση «Ο Αλέξανδρος ηγάπησεν ματαίως» στο Cabaret Voltaire στο Μεταξουργείο. Η παραγωγή είναι της ομάδας «Θεώρηση», η σύνθεση κειμένων και η σκηνοθεσία της Μαίης Σεβαστοπούλου.

    Ο σκιαθίτης συγγραφέας μιλάει για τη σχέση με τον πατέρα και την μητέρα του αλλά κυρίως για τη σχέση του με τις φτωχές, αδικημένες γυναίκες που ονειρεύτηκε, γνώρισε και περιέγραψε στα διηγήματά του. Παίζουν οι Νίκη Βουγιού, Φίλια Δενδρινό, Νερίνα Ζάρπα, Μαρία Μοναστηριώτη, Κώστας Παίδαρος.

    Κάθε Δευτέρα και Τρίτη μέχρι τέλος Μαΐου. Η είσοδος συνοδεύεται με κρασί, μπίρα ή ρακί...

    ΑΝΕΥ ΦΟΒΟΥ

    Η ΟΜΑΔΑ «Μετά φόβου» επιχειρεί μια διαφορετική, πρωτότυπη ανάγνωση της «Μήδειας» του Ευριπίδη άνευ φόβου στον πολυχώρο «Συνεργείο»... Στην παράσταση «Μήδεια Μικρού Μήκους» η δράση συμπυκνώνεται, ο ρυθμός επιταχύνεται, τα πρόσωπα και τα προσωπεία συγκρούονται και ενώνονται. Η Μήδεια και ο Ιάσονας επανατροφοδοτούν τον μύθο σαν συμπαντικά πλάσματα που προσπαθούν να οριοθετήσουν τις διαστάσεις τους. Ο χρόνος διαστέλλεται στο «τώρα», ο χώρος γίνεται «εδώ» και η σκηνή σαν μια παλιά φωτογραφία.

    Πέντε καλλιτέχνες ενώνουν τις δυνάμεις τους σ' ένα πείραμα εικαστικής και ρεαλιστικής προσέγγισης: οι ηθοποιοί Τζίνη Παπαδοπούλου και Γιάννης Μπουραζάνας, οι μουσικοί Ελένη Γκουζίνη και Γιάννης Σαπάκος, η χορογράφος Ελενα Γεροδήμου, οι Αλεξάνδρα Σιάφκου-Αριστοτέλης Καρανάνος (σκηνικά-κοστούμια) ανεβάζουν την τραγωδία μέσα σ' ένα δωμάτιο, χρησιμοποιώντας αποσπάσματα από τη μετάφραση του Γιώργου Χειμωνά και ήχους από την Ανατολή.

    Κάθε Δευτέρα και Τρίτη μέχρι τέλος Μαΐου.

    Βιβλίο

    Ο ΜΟΝΤΑΛΜΠΑΝΟ ΕΡΩΤΕΥΕΤΑΙ

    ΑΝΤΡΕΑ ΚΑΜΙΛΕΡΙ

    «Ηλικία της αβεβαιότητας»

    (μετάφραση Φωτεινή Ζερβού, εκδόσεις Πατάκη)

    ΣΤΑ ΟΓΔΟΝΤΑ έξι του χρόνια πια ο Αντρέα Καμιλέρι εξακολουθεί να γράφει με τη διάθεση ενός εφήβου και με τη σοφία που του χαρίζει η ηλικία του. Ο πατριάρχης του νέου αστυνομικού μυθιστορήματος γερνάει καλά, όπως άλλωστε και ο κυρίαρχος ήρωάς του, ο αστυνόμος Μονταλμπάνο που αισίως έγινε πενήντα οκτώ χρόνων, νιώθει ακμαίος παρά το βάρος της ηλικίας αλλά φευ είναι οι άλλοι που του τη θυμίζουν, θέλοντας σώνει και καλά να τον βγάλουν στη σύνταξη.

    Είναι και αυτό ένα από τα θέματα της «Ηλικίας της αβεβαιότητας» (μετάφραση Φωτεινή Ζερβού, κυκλοφορεί άμεσα από τις εκδόσεις Πατάκη), όχι το μόνο όμως. Παίζει, ας πούμε, ως φόντο της νέας έρευνας του Μονταλμπάνο, που αυτή τη φορά συντονίζεται με έναν ανολοκλήρωτο έρωτα του αστυνόμου. Πώς θα μπορούσε να ολοκληρωθεί άλλωστε; Η κοπέλα είναι πάρα πολύ νέα και ο ήρωάς μας παραμένει αιωνίως αρραβωνιασμένος με τη Λίβια. Μελό; Οχι! Παρωδία μελοδράματος, που μπορεί και να θυμίζει απόμακρα τη σχολή του «Χθες, σήμερα, αύριο» του Ντε Σίκα, που καταλήγει όμως σε δράμα.

    Τα πάντα ξεκινούν με ένα γιοτ που μπαίνει στο λιμάνι της Βιγκάτα έχοντας ψαρέψει έξω από αυτό μια πλαστική βάρκα με ένα... πτώμα. Η ιδιοκτήτρια του γιοτ, γυναίκα που ναι μεν έχει περάσει τα πενήντα αλλά παραμένει ωραία, θέλει να ξεμπερδέψει μια ώρα αρχύτερα με τις διατυπώσεις για να αποπλεύσει. Προφανώς, κάτι δεν πάει καλά. Αν στην πρώτη περίπτωση, ο δολοφονημένος (το προαναφερθέν πτώμα) είχε συναντήσει τον πλάστη λόγω του ότι στο γεύμα του είχε συμπεριληφθεί ποντικοφάρμακο, η επόμενη δολοφονία, που πολύ θέλει να περάσει ως ατύχημα, έχει ως θύμα ένα μέλος του πληρώματος του γιοτ. Ο Μονταλμπάνο πια είναι σίγουρος ότι κάποιο λάκκο έχει η φάβα κι έτσι στέλνει τον ωραίο του τμήματος, τον Μιμί Αουτζέλο, προκειμένου να αποπλανήσει την ιδιοκτήτρια του γιοτ για να συλλέξει πληροφορίες. Ο στόχος επιτυγχάνεται, ο Μιμί κρατιέται στο ύψος των περιστάσεων, ασχέτως αν αναγκάζεται σε... υπερπροσπάθεια.

    Μια στο καρφί και μια στο πέταλο, ο Αντρέα Καμιλέρι παίζει ανάμεσα στην κωμωδία και στο δράμα. Ομως ποτέ δεν ξεχνά τον κύριο στόχο του ως το πολιτικό ζώον που είναι κι έτσι καταγγέλλει.

    Οταν ο Μονταλμπάνο, για παράδειγμα, βλέπει τους εργάτες ν' αλλάζουν τα κεραμίδια της στέγης του αστυνομικού τμήματος της Βιγκάτα, ρωτά αμέσως για τα μέτρα ασφαλείας που έχουν παρθεί προκειμένου να μην αυξηθούν τα ποσοστά των θυμάτων κατά την ώρα της εργασίας, αφού κρίνει ότι για το 90% των θανατηφόρων ατυχημάτων υπεύθυνοι είναι οι εργοδότες.

    Κι ακόμα θα περιγράψει με συγκλονιστικό τρόπο την άφιξη μιας ομάδας λαθρομεταναστών αναφερόμενος στα «αδύναμα κορμιά που δεν μπορούσαν να σταθούν όρθια, τα τρεμάμενα χέρια, τα βουβά δάκρυα, τα πρόσωπα των μικρών παιδιών που αποκτούν μέσα σε μια στιγμή την εμφάνιση γέρου ανθρώπου». Και δεν θα παραλείψει να γράψει για τη μυρωδιά τους «που δεν προερχόταν από την έλλειψη καθαριότητας αλλά από κάτι άλλο. Από τους πόρους του δέρματος εκείνων των δυστυχισμένων ανθρώπων έβγαινε μια μυρωδιά απελπισίας, καρτερικότητας, δυστυχία, της βίας και της αλαζονείας που είχαν υποστεί με σκυμμένο κεφάλι».

    Βαραίνει το κλίμα, αλλά ο συγγραφέας είναι ικανός να το ξαλαφρώσει πάντα όταν κυρίαρχος γίνεται πάλι ο έρωτας του Μπονταλμπάνο με την ωραία αξιωματικό του Λιμενικού. Ενας έρωτας που αποδεικνύεται αδύνατος αλλά που μεταβάλλει τον αστυνόμο σε έφηβο, ο οποίος πέφτει τη μια στιγμή σε αβύσσους δυστυχίας και την άλλη πλέει σε πελάγη ευτυχίας, ακούγοντας χαρμόσυνες καμπανίτσες και σταυροφυλώντας τους υφισταμένους του.

    Ακόμα ο δημοφιλής Μονταλμπάνο, όπως πάντα, τρώει με απόλαυση θαλασσινά: πιατέλες ολόκληρες με μπαρμπούνια, τηγανητά μικρά καλαμαράκια, μακαρόνια με μελάνι σουπιάς και πάει λέγοντας...

    Δεν υπάρχει λόγος να προδώσουμε το φινάλε του μυθιστορήματος και αυτό όμως έχει να κάνει με την (διεθνή) πολιτική σκηνή και τις μεθόδους χρηματοδότησης της αγοράς όπλων που σπέρνουν το θάνατο στην σπαρασσόμενη Αφρική και αλλού.

    Ο Καμιλέρι κάνει μία ακόμα φορά το μικρό του θαύμα, υποχρεώνοντας τον νέο ή τον παλαιό επισκέπτη των βιβλίων του να σκύψει επάνω στην «Ηλικία της αβεβαιότητας» και να μην σηκώσει κεφάλι παρά μόνο όταν έχει φτάσει στην τελευταία σελίδα. Σύμμαχός του σ' αυτό και η ζωντανή απόδοση του κειμένου από τη Φωτεινή Ζερβού.

    ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΙΑΦΚΟΣ

    ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΕΣΦΙΛΝΤ

    ΣΤΙΒΕΝ ΠΡΕΣΦΙΛΝΤ

    «Ο πόλεμος της τέχνης»

    (εκδ. ΠΑΤΑΚΗ)

    «Ο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ πρέπει να είναι σαν τον πεζοναύτη. Πρέπει να ξέρει πώς να είναι δυστυχισμένος. Πρέπει ν' αγαπήσει το να είναι δυστυχισμένος. Πρέπει να υπηρηφανεύεται που είναι πιο δυστυχισμένος από κάθε άλλον πεζικάριο ή ναύτη ή ιπτάμενο. Γιατί εδώ, φίλε, μιλάμε για πόλεμο. Και ο πόλεμος είναι σκέτη κόλαση»...

    Οι συμβουλές προέρχονται από το νέο βιβλίο του Στίβεν Πρέσφιλντ -του 70χρονου συγγραφέα από την Καλιφόρνια, που ανακάλυψε στην αρχαία Ελλάδα ένα λογοτεχνικό ελντοράντο. Ομως ο «Πόλεμος της τέχνης» (μετ. Α. Καλοκύρης, εκδ. Πατάκη) δεν είναι ένα μυθιστόρημα σαν τις «Πύλες της φωτιάς», τις εμπνευσμένες από τη μάχη των Θερμοπυλών ή τις «Αρετές του πολέμου», αυτήν την επινοημένη εξομολόγηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Είναι ένα εγχειρίδιο αυτοβοήθειας που στηρίζεται εν πολλοίς στις προσωπικές εμπειρίες του συγγραφέα από την εποχή που ως σεναριογράφος στο Χόλιγουντ μετρούσε το ένα ναυάγιο μετά το άλλο, ένας οδηγός που απευθύνεται σ' όλους όσοι φιλοδοξούν να διακριθούν κάποια στιγμή ως επαγγελματίες καλλιτέχνες, όπως κι ο ίδιος.

    «Υπάρχει ένα μυστικό που οι πραγματικοί συγγραφείς το γνωρίζουν, ενώ οι επίδοξοι όχι, και το μυστικό είναι το εξής: το δύσκολο δεν είναι το γράψιμο. Το δύσκολο είναι να κάτσεις να γράψεις», ισχυρίζεται ο Πρέσφιλντ. Και το μεγαλύτερο εμπόδιο σ' αυτό, λέει με τον τρόπο του, είναι η καταστροφική δύναμη μέσα στην ανθρώπινη φύση που αφυπνίζεται όποτε σκεφτόμαστε ν' ακολουθήσουμε ένα δύσκολο και μακροπρόθεσμο έργο. Βαφτίζοντας λοιπόν «αντίσταση» ό,τι ο Φρόιντ χαρακτήρισε «ενόρμηση θανάτου», ο αμερικανός μυθιστοριογράφος αποφαίνεται πως μπορούμε ανά πάσα στιγμή να αλλάξουμε το πεπρωμένο μας, αρκεί να υπερβούμε τον φόβο και τους εσωτερικούς φραγμούς που αναχαιτίζουν τη δημιουργικότητά μας.

    Μαθητεία, ταπεινότητα, στοχοπροσήλωση, ατσάλινη πειθαρχία. Ιδού μερικές από τις αρετές ενός επαγγελματία συγγραφέα, όπως τις ορίζει. «Μην ξεχνάτε», γράφει, «πως η Μούσα προτιμά τους σκληρά εργαζόμενους. Για τους θεούς, η υπέρτατη αμαρτία δεν είναι ο βιασμός ή ο φόνος, αλλά ο εγωισμός. Αν σκεφτείτε τον εαυτό σας σαν μισθοφόρο, σαν πληρωμένο φονιά, θα εξαγνιστείτε από τον εγωισμό και την επιτήδευση». Φροντίζει ωστόσο να το διευκρινίσει: «Ο επαγγελματίας, αν και δέχεται χρήματα, κάνει τη δουλειά του από αγάπη. Αλλιώς δεν θα της αφιέρωνε τη ζωή του οικειοθελώς». Κι αν για τον Λεωνίδα η υπέρτατη πολεμική αρετή ήταν η περιφρόνηση του θανάτου, η αντίστοιχη συγγραφική για τον Πρέσφιλντ δεν είναι άλλη από «την περιφρόνηση της αποτυχίας».

    ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ

    * Ξεκίνησε στο Ζάππειο η 34η Γιορτή Βιβλίου που διοργανώνουν ο ΣΕΒΑ, η Ενωση Ελλήνων Φυσικών και ο Πολιτισμικός Οργανισμός του Δήμου Αθηναίων. Ως τις 29 του μήνα, θα φιλοξενούνται καθημερινά συνομιλίες συγγραφέων, αναλόγια, θεατρικές παραστάσεις, προβολές αφιερωμένες στους Αλ. Παπαδιαμάντη και Οδ. Ελύτη και παιδικές εκδηλώσεις, ενώ στο μουσικό πρόγραμμα συμμετέχουν ο Γ. Μαρκόπουλος και ο Λάκης με τα ψηλά ρεβέρ.

    * Οι εκδόσεις Γκοβόστη ξεπροβοδίζουν αύριο στις 7.00 μ.μ. απ' το βιβλιοπωλείο τους (Ζωοδόχου Πηγής 73) το καινούριο τους περιοδικό «Τα ποιητικά», παρουσία των Γ. Βαρβέρη, Τ. Δημητρούλια, Κ. Παπαγεωργίου και Β. Χατζηβασιλείου, που συμμετέχουν στη συντακτική του επιτροπή.

    * Με δεκάδες ποιήματα και διηγήματα από τη δεξαμενή της λατινοαμερικανικής λογοτεχνίας, το νέο τεύχος του περιοδικού «(δέ)κατά» παρουσιάζεται αύριο στις 8.00 μ.μ. στο Ινστιτούτο Θερβάντες (Μητροπόλεως 23) από τους Κλαίτη Σωτηριάδου, Ρήγα Καππάτο και Γιώργο Ρούβαλη.

    * Στο «104» της Θεμιστοκλέους, την Τετάρτη στις 7.30, ο Μιχάλης Μοδινός συστήνει το μυθιστόρημά του «Η σχεδία» (εκδ. Καστανιώτη), πλαισιωμένος από την πανεπιστημιακό Κίρκη Κεφαλέα, τον δοκιμιογράφο Γιώργο Αριστηνό και τον ιστορικό τέχνης Μάνο Στεφανίδη.

    * Με αφορμή το βιβλίο του «Το Σύνταγμα και οι εχθροί του στη νεοελληνική ιστορία 1800-2010» (εκδ. «Πόλις»), ο καθηγητής Νίκος Κ. Αλιβάτος συζητεί την Τετάρτη στις 7.00, στο αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου Αθηνών (Πανεπιστημίου 30), με τους συναδέλφους του Γ. Δρόσο, Κ. Κωστή, Κ. Σακελλαροπούλου και Ε. Χατζιβασιλείου. Συντονίζει ο συνταγματολόγος Αντώνης Μανιτάκης.

    ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

    ΜΑΡΙΑ ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗ

    «Γιατί κάνει τόσο κρύο στο δωμάτιό σου;»

    (εκδ. Καστανιώτη)

    Γεννημένη στη Θεσσαλονίκη το '45, όπου και ζει ακόμη, η Μαρία Κουγιουμτζή άργησε να δημοσιεύσει τις ιστορίες της σε βιβλίο αλλά με την πρώτη της κιόλας συλλογή «Αγριο βελούδο», όπου η υπαρξιακή αγωνία συνδυαζόταν με τον κοινωνικό προβληματισμό, απέσπασε το βραβείο διηγήματος του «Διαβάζω» (2009) και του Ιδρύματος Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (2010). Με μια νέα φουρνιά διηγημάτων επανέρχεται και τώρα, επιχειρώντας να δώσει μορφή στην ηδονή του πόνου, να μιλήσει για τη φθορά του σώματος και για την αναλγησία της ψυχής, και πάνω απ' όλα να διεισδύσει στον «λαβύρινθο του ενστίκτου, που άλλοτε ζωώδες και άλλοτε ανυπεράσπιστο και αθώο κυριεύει τον άνθρωπο και τις κινήσεις του, στιγματίζοντας τις σχέσεις του και τη ζωή του».

    ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ «Αγιοι έρωτες-

    Τα μεγάλα χρόνια» (Εκδόσεις του Αυγούστου)

    Επτά σχεδόν χρόνια μετά την ολοκλήρωση της μυθιστορηματικής του τριλογίας «Της επανάστασης, της μοναξιάς και της λαγνείας» (βλ. «Μύηση», «Λαβύρινθος», «Εξοδος») που έφτασε αισίως τις σαράντα ανατυπώσεις από τον «Καστανιώτη», ο γνωστός σκηνοθέτης και δημιουργός του Λαϊκού Θεάτρου επιστρέφει μ' ένα νέο ογκώδες ιστορικό μυθιστόρημα, ωθούμενος και πάλι από τη φιλοδοξία να κρατήσει τη μνήμη του τόπου μας ζωντανή. Αυτή τη φορά εστιάζει στην περίοδο μεταξύ 1890 και 1915, παρακολουθώντας την πορεία τριών οικογενειών που, ενώ προέρχονται από διαφορετικά μέρη κι από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, μέσα από το καμίνι των βαλκανικών πολέμων βλέπουν τις μοίρες τους να διασταυρώνονται.

    «Ο ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ»

    Το Μορφωτικό ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ τιμά τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη με αφορμή τη συμπλήρωση εκατόν εξήντα χρόνων από τη γέννηση και εκατό από τον θάνατό του, δημοσιεύοντας μια ανθολογία επιμελημένη από τον Ηλία Γκρη, όπου παρατίθενται δεκάδες σχετικά ποιήματα και αποσπάσματα από ευρύτερα αφηγηματικά κείμενα ή δοκίμια μεταγενέστερων του σκιαθίτη συγγραφέων, τα οποία, βέβαια, έχουν γραφτεί σε ανύποπτο χρόνο κι όχι εν όψει της διπλής επετείου, όπως εκ παραδρομής αφήνεται να εννοηθεί στο οπισθόφυλλο. Ανάμεσα στους ανθολογούμενους οι Σεφέρης, Ελύτης, Λορεντζάτος, Καραγάτσης, Θεοτοκάς, Βάρναλης, Λουντέμης, Σικελιανός, Καρούζος, Ελευθερίου, Ζουμπουλάκης, Βασιλικός, Νόλλας, Μουρσελάς.

    ΛΙΑ ΜΕΓΑΛΟΥ- ΣΕΦΕΡΙΑΔΗ

    «Κι όμως ανθίζει...»

    (εκδ. Μεταίχμιο)

    Κάτοχος του βραβείου Ιπεκτσί για το μυθιστόρημά της «Σαν το μετάξι» και με δεκαπέντε βιβλία πίσω της -ανάμεσα στα οποία και το πολυδιαβασμένο «Ο δρόμος είναι η χαρά», εκδ. Κέδρος- η συγγραφέας δίνει εδώ φωνή σε μια ενενηντάχρονη γυναίκα, την Ηλέκτρα, μεγαλωμένη σαν πριγκιπέσσα στην κοσμοπολίτικη Καβάλα των αρχών του 20ού αιώνα, που ξεδιπλώνει όλα τα γεγονότα που σημάδεψαν έκτοτε την Ελλάδα και την ίδια, χωρίς να παραλείπει να σχολιάζει και τη σημερινή, δύσβατη πραγματικότητα. Μια γυναίκα που σε πείσμα των δυσκολιών και των αλλεπάλληλων ανατροπών που βίωσε στο πετσί της, κατόρθωσε να μη χάσει το χαμόγελό της και να βαδίζει με το κεφάλι ψηλά.

    ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

    «Εν νεότητός μου»

    (εκδ. Εστία)

    Με διηγήματα κάνει το λογοτεχνικό του ντεμπούτο κι ο 42χρονος βουλευτής της Ν.Δ., που έχει ήδη στο ενεργητικό του πολιτικά δοκίμια και μελέτες, όπως οι «Ρωμιοί της Καππαδοκίας» και το «Ελληνοτουρκικό σύμφωνο φιλίας του 1930». Οι σύντομες ιστορίες της συλλογής μιλούν για έρωτες κι απογοητεύσεις, για την προσφυγιά, για τις υλικές στερήσεις και το ασφυκτικά συντηρητικό περιβάλλον της ελληνικής επαρχίας αλλά και για την πίστη και την ελπίδα που μας κρατάνε όρθιους στα πόδια μας. Κι όλες τους καλύπτουν το διάστημα από τον μεσοπόλεμο ώς τη δεκαετία του '90, «μια εποχή που οι άνθρωποι ήταν ολιγαρκείς και οι αρχές που κανοναρχούσαν τη ζωή τους δύσκολα επιδέχονταν αμφισβήτηση».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Φεστιβάλ Αθηνών
Αυλαία στο φεστιβάλ
Σε πλοία και αεροδρόμια
Περιμένοντας τους σταρ
Συρρικνωμένη η Επίδαυρος λόγω κρίσης
Τόπος στα νιάτα
Ηχοι του κόσμου
Κινηματογράφος
Ξεφλουδίζοντας το «Κουρδιστό Πορτοκάλι»
Χωρίς Κυνόδοντα
Επιστροφή στην Αλγερία
Μουσεία και Αρχαιολογικοί χώροι
Ζητούνται φύλακες, καθαρίστριες, επισκέπτες
Μουσεία στο φεγγαρόφωτο
Από παιδιά στα μουσεία
Μουσική
Καλοκαίρι γεμάτο γυναικείες φωνές
Χορός
Χορευτικό ταξίδι με τον Ομηρο
Βιβλίο
Οταν το όραμα παίρνει σχήμα
Φαντάσματα του παρελθόντος
Απ' τη ζωή στο χαρτί
Athens Video Art
Το ψηφιακό μέλλον είναι εδώ
Εκθεση
Ο αναρχικός ποιητής της μουσικής
Σαν ταινία του Νικολαϊδη