Έντυπη Έκδοση

Κατεστημένο οι ΚΟΕΝ

ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ να γίνουν πενηντάρηδες οι αδερφοί Τζόελ και Ιθαν Κοέν για να πουν πως «τώρα πια είμαστε κατεστημένο». Κάτι που οι οπαδοί τους δύσκολα θα το πιστέψουν, αφού και στις 19 ταινίες που γύρισαν στην 29χρονη σκηνοθετική καριέρα τους έδειξαν πως κάθε άλλο παρά είναι «κατεστημένο».

Κι αυτό χάρη στις ανατροπές και τις πρωτοτυπίες που κατάφεραν να προσθέσουν σε ιστορίες που αρχικά φαίνονταν να ακολουθούν συγκεκριμένα κινηματογραφικά είδη: φιλμ νουάρ («Μόνο αίμα», «Το πέρασμα του Μίλερ», «Fargo»), τρελή κωμωδία στο στιλ «σκρούμπολ» («Ο κύριος Χούλα-Χουπ», «Ο μεγάλος Λεμπόφσκι», «Αβάσταχτη γοητεία»), αστυνομικό θρίλερ («Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους»), γουέστερν («Αληθινό θράσος»).

Από το ξεκίνημά τους όμως οι Κοέν είχαν αυτή την τάση για ανατροπές και πρωτοτυπία. Στα εφηβικά τους χρόνια γύριζαν ταινίες ερασιτεχνικά, σε φιλμ Super 8, μαζί και ριμέικ χολιγουντιανών ταινιών που έβλεπαν στην τηλεόραση. Σήμερα, όπως και οι περισσότεροι συνάδελφοί τους, έχουν στραφεί στην ψηφιακή τεχνολογία για το γύρισμα των ταινιών τους. «Αυτό είναι το μόνο πράγμα που άλλαξε στις ταινίες μας», λένε οι δυο τους. «Εκτός από αυτό, είναι ακριβώς το ίδιο όπως τότε που γυρίζαμε ταινίες σε Super 8. Αν και τη νέα μας ταινία, "Inside Llewyn Davis", τη γυρίσαμε σε φιλμ».

Στη νέα τους αυτή ταινία, που πρωτοείδαμε στις Κάνες και που σύντομα θα προβληθεί και στην Αθήνα, οι Κοέν στρέφονται σ' ένα είδος μουσικής βιογραφίας, γύρω από έναν τραγουδιστή της folk της δεκαετίας του '60 (που τον ερμηνεύει ο Οσκαρ Αϊζακ), που αγωνίζεται ενάντια στις διάφορες αντιξοότητες (και όχι μόνο του μουσικού κόσμου) για να επιβιώσει. Βιογραφία που έχει την αναμφισβήτητη σφραγίδα των Κοέν.

«Σκεφτήκαμε πως το 1961 θα ήταν ενδιαφέρουσα χρονιά», εξηγεί ο 58χρονος Τζόελ, «γιατί είναι η εποχή που εμφανίστηκε ο Ντίλαν, όχι εκείνη που αυτός δημιούργησε ή που άλλαξε, γιατί οι άνθρωποι γνωρίζουν περισσότερα για τη συγκεκριμένη εκείνη περίοδο. Ο Ντίλαν είχε πει κάποτε -και τον παραφράζω: Αυτό που ήθελα στην πραγματικότητα να κάνω είναι να γίνω όσο μεγάλος είναι ο Ντέιβ Βαν Ρονκ.

»Τόσο περιορισμένη ήταν τότε η εποχή, σε σχέση με τους ανθρώπους μιας πλατύτερης κουλτούρας... Εγώ είμαι λίγο μεγαλύτερος από τον Ιθαν, αλλά οι αναμνήσεις μου σχετικά με τη μουσική folk είναι κάπως θολές, την έπαιζε νομίζω η μητέρα μου όταν ήμουν πολύ μικρός».

Ο Ντέιβ Βαν Ρονκ κατέληξε τελικά να είναι η έμπνευση για το μουσικό πρωταγωνιστή της ταινίας. «Οταν αποφασίσαμε πως αυτός θα είναι ο ήρωας της επόμενης ταινίας μας, διαβάσαμε τα απομνημονεύματά του, "The Mayor of Macdougal Street", που είναι φανταστικά», συμπληρώνει ο 55χρονος Ιθαν Κοέν. «Η ταινία όμως δεν είναι για τον Ντέιβ Βαν Ρονκ, παρ' όλο που ο Οσκαρ, ο χαρακτήρας της ταινίας, έχει ένα παρόμοιο μ' εκείνον ρεπερτόριο. Είναι η μουσική του. Είναι ένας μυθιστορηματικός χαρακτήρας στον οποίο δώσαμε τη μουσική του Βαν Ρονκ».

Το σενάριο της ταινίας, που υπογράφουν και σκηνοθετούν όπως πάντα και οι δυο τους, γράφτηκε με τον ίδιο τρόπο που οι Κοέν γράφουν όλα τους τα σενάρια. «Δεν χωρίζουμε τις σκηνές, για να πούμε εσύ θα γράψεις αυτήν κι εγώ εκείνη», λέει ο Τζόελ. «Καθόμαστε για πολλές ώρες συζητώντας τις διάφορες ιδέες πριν αρχίσουμε να γράφουμε. Υπάρχει πρώτα μια τέτοια μεγάλη περίοδος και ύστερα αρχίζουμε συνήθως από την αρχή και δουλεύουμε σταδιακά τις διάφορες σκηνές. Δεν προετοιμάζουμε το σκελετό της πλοκής, αν και υπάρχουν φορές που έχουμε μια αρκετά καλή ιδέα του πώς θα εξελιχθεί. Ή γνωρίζουμε από την αρχή και πώς θα τελειώσει, αλλά υπάρχουν και φορές που δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα, και πάνε όπου μας πάνε... Αυτός είναι ο κανόνας. Αν και σ' αυτή την ταινία ξέραμε από την αρχή, ή πολύ κοντά στην αρχή, πως θα επιστρέφαμε εκεί απ' όπου ξεκινήσαμε».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Hollywood
Κινηματογράφος
Ταινίες/Σήριαλ/Παραγωγές
Σχετικά θέματα: Κινηματογράφος
Νταβατζής ο Γούντι Αλεν
Ξελογιάστρα η Λόπεζ
Ο μύθος του Στιβ Τζομπς
Στις πίστες της formoula 1
Κάποτε στην Ιαπωνία
Γυναίκες της ιστορίας
Πήγα cinema
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Θέατρο
Θεατρική επέλαση
Θεατρικός χάρτης της Αθήνας
Ρεπερτόριο για όλους
Η κωμωδία ποτέ δεν πεθαίνει
Από την οθόνη στο σανίδι
Ο επιμένων... κλασικά
Λες και ήταν πέρυσι...
Μιούζικαλ-μάνια
Σύχρονο ξένο ρεπερτόριο
Κινηματογράφος
Κατεστημένο οι ΚΟΕΝ
Νταβατζής ο Γούντι Αλεν
Ξελογιάστρα η Λόπεζ
Ο μύθος του Στιβ Τζομπς
Στις πίστες της formoula 1
Κάποτε στην Ιαπωνία
Γυναίκες της ιστορίας
Πήγα cinema
Μουσική
Η Μαρία της μελωδίας
Το αστέρι και η ευχή
Φεστιβάλ Βενετίας
Η οικογένεια βλάπτει
Βιβλίο
Αστοί στο στόχαστρο
Ντοκιμαντέρ
Ντοκιμαντέρ
Εικαστικά
Κήπος με αγάλματα
Πιάτα των θαυμάτων
Ζωγραφική αμφισβήτηση
Ρεπορτάζ
Τα τρένα που μείναν'...