Έντυπη Έκδοση

Εννέα βιβλία των εκδόσεων Ψυχογιός και Ουρανός

Ενώπιον του θρόνου με κραυγές και τριαντάφυλλα για τις εποχές

Διατρέχοντας τους καταλόγους εκδοτικών οίκων που συμμετείχαν στην πρόσφατη Εκθεση Βιβλίου στο Ζάππειο, είχα την ευχέρεια (και την ευκαιρία) να καταπιαστώ με μερικούς από τους σημαίνοντες τόμους των εκδόσεων Ψυχογιός (και Ουρανός)

Ουμπέρτο Εκο

Το όνομα του ρόδου

μτφρ: Εφη Καλλιφατίδη

εκδόσεις Ψυχογιός, σ. 736, ευρώ 19,90

Οποιος (νέος ή παλαιός) δεν το έχει διαβάσει, καιρός είναι να διαπιστώσει ότι αυτό το πόνημα του πασίγνωστου πανεπιστημιακού (και σημειολόγου) αντέχει στον χρόνο, τρεις δεκαετίες μετά τη φαντασμαγορική καθέλκυσή του στα διεθνή αναγνωστικά νερά. Η κινηματογραφική μεταφορά του ήταν σαφώς κατώτερη των προσδοκιών, όμως έστρεψε την προσοχή εκατομμυρίων αναγνωστών στο βιβλίο και αυτό είναι το κέρδος. Κάτι ανάλογο έγινε με το «Τσάι στη Σαχάρα» του Μπερτολούτσι, που παραποίησε σημαντικά το αριστουργηματικό «The Sheltering Sky» (Penguin Books) του συγχωρεμένου Πολ Μπόουλς, ξέθαψε όμως και το βιβλίο και τον συγγραφέα του από τη διακριτική κι επιλεκτική «σκόνη» του Χρόνου. Για να ξαναγυρίσουμε στον ιταλό διανοητή, θα σημειώσουμε [για όσους δεν έχουν διαβάσει το βιβλίο (πρόσφατα)] ότι η δράση ακολουθώντας ή παρωδώντας παλαιότερες λογοτεχνικές συμβάσεις εκτυλίσσεται σε επτά ημέρες, παραπέμποντας ευθέως στις βιβλικές επτά ημέρες της Δημιουργίας του Κόσμου. Φυσικά, ο εμβριθής καθηγητής δεν θα μπορούσε παρά να προσθέσει στα επτά κεφάλαια κι ένα «Τελευταίο φύλλο». Είναι ενδιαφέρων ο συνδυασμός επιστημονικότητας, περιπέτειας, μυστηρίου, αγωνίας και δυσεξιχνίαστων θρύλων που βυθίζουν τις ρίζες τους στην ανάγκη της Ανθρωπότητας να μυθολογεί, καλύπτοντας έτσι τη ζοφερή Αγνοια και τον Υπνο που τυλίγει την ανθρώπινη κατάσταση, για να θυμηθούμε τον δηκτικό «Πρόσπερο» από το κύκνειο άσμα του Γουίλιαμ Σαίξπηρ, την πυκνή στα φιλοσοφικά νοήματα «Τρικυμία». Οι σημαντικοί λογοτέχνες ήταν αρχαιόθεν παν-επιστήμονες. Αναγκαστικά.

Ζιλμπέρ Σινουέ

Ερεβάν. Μια κραυγή για την Αρμενία

μτφρ.: Βασιλική Κοκκίνου

εκδόσεις Ψυχογιός, σ. 432, ευρώ 16,60

Ενας άλλος πολύπαθος λαός, κυνηγημένος από τα πάτρια εδάφη, κακοπαθημένος και αδικημένος είναι ο ηρωικός, ο πλούσιος σε πολιτισμό αρμενικός λαός. Ας θυμηθούμε το αριστουργηματικό «Χρώμα του ροδιού» του Παρατζάνοφ, όπου στη μεγάλη οθόνη ξετυλίγεται βουβά η μακραίωνη ιστορία ενός λαού που δόξασε την έννοια Ανθρωπος. Ο Ζιλμπέρ Σινουέ τοποθετεί τη δράση στην Αρμενία του 1914, σε ένα άγριο και αφιλόξενο τοπίο, εκεί όπου βρέθηκε να ζει η οικογένεια Τομασιάν. Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος δημιουργεί την απαραίτητη εκείνη πολιτική ρευστότητα που επιτρέπει στους Νεότουρκους να απαλλαγούν από τους πολιτισμένους γειτόνους τους. Ο φθόνος των λαών για τον καλύτερό τους συναγωνίζεται ίσως τον φθόνο των ατόμων που βιάζονται να κόψουν (συμβολικά ή κυριολεκτικά) το κεφάλι του διπλανού που προεξέχει και να κάψουν το περιβόλι του, αν βγάζει καλύτερους καρπούς από το δικό τους. Ενα μικρό απόσπασμα, ενδεικτικό της ψυχοσύνθεσης ενός ηρωικού λαού: Κομμάτια σάρκας σκορπίστηκαν παντού. Η Σουσάνα ζαλίστηκε. Αν δεν την κρατούσαν οι άντρες, θα είχε σίγουρα σωριαστεί κάτω.

«Τι προσπαθείς να μου πεις, μπαμπά;»

«Αυτό: την ημέρα που θα νιώσεις τον φόβο να σε κυριεύει, όταν θα βρεθείς απέναντι στην αράχνη με τα δόντια του τσακαλιού, θυμήσου ότι τη δύναμη για ν' αντιμετωπίσεις τους εχθρούς σου πρέπει να την αντλήσεις από το αίμα το δικό μου και από το αίμα του παππού σου. Μην το ξεχάσεις, Σουσάνα τζαν. Θα είσαι ανίκητη...» (σ. 318).

Ερόλ Ουσέρ

Ηθική και Οικονομία. Μια νέα ιδέα μάρκετινγκ.

μτφρ.: Βάσω Κρις

εκδόσεις Ψυχογιός, σ. 160, ευρώ 11

Στην επιστολή που έστειλε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στον διακεκριμένο τούρκο οικονομολόγο γράφει: Αγαπητέ Ερόλ Ουσέρ, Σας ευχαριστούμε που είχατε την καλοσύνη να μας στείλετε την τουρκική και αγγλική έκδοση του έργου σας «Ηθική Οικονομία». Η έννοια της Ηθικής περικλείει όλους τους τομείς της ζωής μας και οι επιχειρηματικές δραστηριότητες δεν μπορούν να αποτελούν εξαίρεση. Πιστοί στον λόγο του Θεού, θεωρούμε ότι μια προσέγγιση η οποία φέρνει στο επίκεντρο της οικονομίας του τον άνθρωπο και τη Δημιουργία συντελεί στη σταθεροποίηση της ίδιας της οικονομίας και γεννά τις προϋποθέσεις για μεγαλύτερη ευημερία. Σας συγχαίρουμε για το έργο σας και για την επικείμενη έκδοσή του στην Ελλάδα και ευχόμαστε ό,τι καλύτερο στις εν γένει δραστηριότητές σας.

Φωτισμένα λόγια από έναν ιδιαίτερα εναργή στις προκλήσεις των μεταιχμιακών μας καιρών θρησκευτικό ηγέτη.

Ας δώσουμε όμως τον λόγο στον ίδιο διάσημο (στη χώρα του - και όχι μόνον) οικονομολόγο. Στο κεφάλαιο με τίτλο «Δεν μετράει μόνον η δημιουργικότητα» γράφει: Υπάρχουν ισχυρισμοί ότι οι διαφημίσεις οδηγούν τον κόσμο σε μόνιμη κατανάλωση. Αν ισχύει αυτό, δεν θα έπρεπε να τις επαινούμε αντί να είμαστε καταδικαστικοί; Ο τρόπος που καθοδηγούμαστε στην κατανάλωση έχει ανοίξει τις πόρτες του «παραδείσου» της ευημερίας. Εάν δεν επιθυμούμε να χάσουμε τον παράδεισο, αυτός πρέπει να κερδίσει ηθική αξία. Η οικονομία μας χρειάζεται τη μηχανή του μάρκετινγκ για ν' αλλάξει τον συσχετισμό. Χωρίς αυτή τη μηχανή, η ευημερία παίρνει τον κατήφορο. Σήμερα, η μηχανή της επικοινωνίας έχει παραλύσει. Δε γνωρίζουμε για πόσο διάστημα μπορούμε να κρατήσουμε ζωντανή την κατανάλωση μέσω της διαφήμισης (σ. 99).

Αννα Α. Λυδάκη & Γιάννης Ν. Μπασκόζος (επιμέλεια έκδοσης)

Περί ζώων ΜΕ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ,

53 κείμενα για τη φιλοζωία

εκδόσεις Ψυχογιός, σ. 376, ευρώ 15,50

Ενας ιδιαίτερα σημαντικός και πρωτότυπος συλλογικός τόμος. Καθηγητές Πανεπιστημίου (από την Ελλάδα και το εξωτερικό), λογοτέχνες και δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες και διανοούμενοι συνδυάζουν τις πένες τους για καλό σκοπό. Υπερασπίζονται το δικαίωμα των ζώων στη ζωή και στην αξιοπρεπή διαβίωση (που διαφέρει σημαντικά -και για τους ανθρώπους, επίσης- από την άνευ όρων επιβίωση). Από το ενδιαφέρον κείμενο του Σταύρου Καραγεωργάκη με τίτλο «Πειραματόζωα. Εκεί που σταματά η επιστημονική έρευνα κι αρχίζει η ηθική» πληροφορούμαστε ότι: Ο Καρτέσιος πίστευε ότι τα ζώα δεν πονούν στην πραγματικότητα, πίστευε ότι τα ζώα είναι μηχανές. Γι' αυτό και έκανε ανατομίες σε σκύλους, χωρίς να τους χορηγεί αναισθητικό. Είναι πολύ περίεργο βέβαια τι την ήθελε μια τέτοια μηχανή στο σπίτι του, αφού γνωρίζουμε ότι ο ίδιος είχε έναν σκύλο. Η συζήτηση του κατά πόσον τ' άλλα ζώα μπορούν να πονούν όπως κι εμείς είναι πολύ ενδιαφέρουσα και διεξάγεται συνήθως μεταξύ αυτών των επιστημόνων που προσπαθούν ν' απενοχοποιηθούν για όσα κάνουν στα πειραματόζωα. Αν μάλιστα κάποιος υποστηρίξει ότι τα ζώα πονούν, όπως και το ζώο-άνθρωπος, τότε θα δεχτεί την τρομερή κατηγορία του «ανθρωπομορφισμού», που για τους βιολόγους είναι κάτι σαν το προπατορικό αμάρτημα [αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι το 2009 το Εθνικό Συμβούλιο Ερευνών των ΗΠΑ απεφάνθη ότι όλα τα σπονδυλωτά έχουν την ικανότητα του πόνου] (σσ. 174-175). Οι φιλοζωικές προθέσεις του εκδότη δεν μένουν μόνο στη θεωρία, αφού τα έσοδα από την πώληση αυτού του έξοχου βιβλίου θα διατεθούν για φιλοζωικούς σκοπούς.

Σ. Σ. Δεσπότης

Η Ιεραποστολική περιοδεία του Παύλου στον Ελλαδικό Χώρο. Μακεδονία-Αχαΐα-Ασία

εκδόσεις Ουρανός, σ. 384, ευρώ 22

Οι Εκδόσεις Ουρανός είναι κατοχυρωμένη επωνυμία των εκδόσεων ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

Ενα σημαντικό βιβλίο που συγκαταλέγεται στις εκδόσεις αυτές είναι το εξαιρετικό μελέτημα του αναπληρωτή καθηγητή Πανεπιστημίου Αθηνών Σ. Σ. Δεσπότη με τίτλο Η Ιεραποστολική περιοδεία του Παύλου στον Ελλαδικό Χώρο.

Ο πανεπιστημιακός συγγραφέας, με γνωστικό αντικείμενο την Ερμηνεία της Καινής Διαθήκης, μας μεταφέρει στη μακρινή εκείνη δεκαετία τού 50 π.Χ. όπου ο μεταστραφείς Παύλος έρχεται στην Ευρώπη για να διαδώσει το χριστιανικό μήνυμα και να εδραιώσει μία από τις πλέον λαοφιλείς και πολυάνθρωπες μονοθεϊστικές θρησκείες.

Fort-Da

Περιοδικό Λακανικής Κλινικής

σ. 176, ευρώ 10,10

Μεσούσης της κρίσεως, άλλα περιοδικά κλείνουν ή αναστέλλουν τη λειτουργία τους (ελλείψει αναγνωστών) κι άλλα ανατέλλουν λαμπρά στον ουρανό των επιστημών. Fort-Da-Περιοδικό Λακανικής Κλινικής λέγεται το ειδικό περιοδικό που εξέδωσαν με ιδιαίτερη επιμέλεια και καλαισθησία οι εκδόσεις Ψυχογιός. Το πρώτο τεύχος που κυκλοφόρησε πρόσφατα είναι αφιερωμένο στην ψυχανάλυση στα παιδιά και στους εφήβους, και συμπεριλαμβάνει σημαντικά κείμενα με σπουδαίες υπογραφές, όπως: Ζίγκμουντ Φρόιντ «Η παιδική γενετήσια οργάνωση», Ζακ Λακάν «Η φοβία της μικρής Αγγλίδας», Ζακ-Αλέν Μιλέρ «Το παιδί και το αντικείμενο» (σε ιδιαίτερα προσεγμένες μεταφράσεις, και αυτό οφείλουμε να το επισημάνουμε).

Γιάννης Λουκάκος

Ψωμί & Αλάτι ΤΗΕ COOKBOOK

εκδόσεις Ψυχογιός, σ. 224, ευρώ 25

Επειδή όμως η κρίση θέλει καλοπέραση (και η φτώχεια επίσης - ειδικά η νεο-πτώχεια) κι επειδή μάλλον θα πούμε το ψωμί ψωμάκι, ας αγοράσουμε εγκαίρως το βιβλίο του Γιάννη Λουκάκου, Ψωμί & Αλάτι ΤΗΕ COOKBOOK (σε υπέροχο Illustration χαρτί, με φωτογραφίες του Παναγιώτη Μπελτζινίτη). Το φαγητό χωρίς φτιασίδια. Ο γνωστός σεφ και συνιδιοκτήτης του εστιατορίου με τον συνυποδηλωτικό τίτλο «Ψωμί & Αλάτι», μας σερβίρει πενήντα απλά πιάτα και μας δίνει εκατόν είκοσι συνταγές για να ξαναγυρίσουμε στη νοστιμιά του καλομαγειρεμένου σπιτικού φαγητού χωρίς πολλές γαρνιτούρες και... φιοριτούρες. Γιατί όπου υπάρχει νοστιμιά τα λόγια είναι περιττά κι όταν τρώμε, δεν μιλάμε. Τα σαγόνια ανοιγοκλείνουν ηδονικά, τα μάτια μισοκλείνουν ρομαντικά και οι ερωτευμένες καρδιές αναστενάζουν. Τι να σας πρωτοπώ; Τι να πρωτοδιαλέξω και τι να πρωτοδοκιμάσω; Κροκέτες με φέτα και κατσικίσιο τυρί, με σάλτσα πορτοκάλι-κύμινο τραβάει η όρεξή σας; Σελίδα 110. Γαύρος μαρινάτος με σόγια και λεμόνι με κολοκύθι και αβοκάντο ορέγεσθε; Σελίδα 88. Τραγανό μπρόκολο και κουνουπίδι, με μπέικον, σταφίδες, τρίμμα καβουρδισμένου φουντουκιού και κρέμα γιαουρτιού ποθήσανε οι ακόρεστες αισθήσεις σας; Σελ. 44. Κι αν σας αρέσουν τα «σκληρά» και αιμοβόρικα, ε, τότε, δεν θα πείτε όχι στο Μοσχάρι Rib eye με σάλτσα κόκκινο κρασί, της σελίδας 140. Και αν πάλι το εξωτικό όνομα είναι περισσότερο σημαντικό από το περιεχόμενο του πιάτου, θα σας συστήσω Σκιουφιχτά χυλωμένα με φρέσκα μανιτάρια σοτέ, λευκό κρασί και θυμάρι. Κι αν με ρωτήσετε γλωσσολάγνοι και γλωσσοκοπάνες μου «τι είναι τα σκιουφιχτά;», θα σας παραπέμψω στη σελίδα 176 αυτού του πρωτότυπου τσελεμεντέ και θα ξεστραβωθώ μαζί σας διαβάζοντας: Είναι ένα κρητικό ζυμαρικό παρόμοιο με τις μουρούνες από την Κάρπαθο ή τα ιταλικά cavateli. [Καλά, τώρα με έστειλε τελείως, δεν καταλαβαίνω γρυ και θα με διαγράψουν από τη λέσχη των κοιλιόδουλων. Συνεχίζω την αντιγραφή ακάθεκτος:] Εγώ θα τα έλεγα «ρουφηχτά», γιατί σε προκαλούν να τα ρουφήξεις [Εδώ χοντραίνει το πράγμα κι ουδεμίαν ευθύνην φέρω, ένας απλός γραφιάς είμαι]. Η σάλτσα με τα μανιτάρια είναι πολύ γευστική και δεν είναι τυχαίο που το πιάτο αυτό είναι από τα πιο υψηλά σε πωλήσεις [λέει ο διακεκριμένος σεφ]. Για πιο προσγειωμένες γαστριμαργικές επιδόσεις υπάρχουν και οι Ταλιατέλες με γαρίδες, σάλτσα τομάτα και βασιλικό (σελ. 178) και το Μπιφτέκι μοσχάρι στη σχάρα με δροσερή σαλάτα λάχανο-γιαούρτι-μουστάρδα (σελ. 146). Και άλλα πολλά... Το ένα πιο προκλητικά νόστιμο από το άλλο. Μαγειρέψτε τα όλα και να μας ...καλέσετε. Το ξένο φαγητό είναι πάντα πιο νόστιμο κι ενίοτε πιο ...οικονομικό... (όπως δίδαξε ο διαχρονικός, αιωνίως στερημένος Καραγκιόζης). *

Ναγκίμπ Μαχφούζ

Ενώπιον του θρόνου

μτφρ. από τα αραβικά: Πέρσα Κουμούτση

εκδόσεις Ψυχογιός, σ. 256, ευρώ 14,40

Το χιούμορ και η καυστική σάτιρα, η ειρωνεία σε αγαστή συνεργασία με τον λυρισμό, ρεαλισμός και ποίηση «απογειώνουν» τα γραπτά του αιγύπτιου συγγραφέα, που γεννήθηκε το 1911 στο Κάιρο, δούλεψε μέχρι το 1972 στο Δημόσιο, από το οποίο συνταξιοδοτήθηκε, τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ το 1988 και πέθανε το 2006 πλήρης ημερών και βέβαιος ότι είχε αποδώσει το μέγιστο λογοτεχνικό του δυναμικό. Τριάντα μυθιστορήματα και εκατό διηγήματα δεν είναι αμελητέος απολογισμός. Και όσες ντόπιες Κασσάνδρες ξημεροβραδιάζονται στις καφετέριες του Κολωνακίου, εκπονώντας διδακτορικό στις Δημόσιες Σχέσεις, πρεσβεύοντας -εκ του πονηρού, λόγω ανατολίτικης ραθυμίας και ωχαδερφισμού- ως ύψιστη αρετή την ολιγογραφία, καλόν είναι να επιστρέψουν στο ποτήρι τους που μονίμως αδειάζει και να... αμπελοφιλοσοφήσουν μετ' ευτελείας. Και για να επανέλθουμε στο αριστουργηματικό κείμενο του άξιου πατριάρχη της αραβικής λογοτεχνίας, θα πρέπει να τονίσουμε την ποιητική (μεταφυσική) χροιά του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Νεκρών, όπου η τριάδα Οσιρις-Ισιδα-Ωρος κρίνουν τους ηγέτες της Αιγύπτου από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα για το χάλι της μεγάλης χώρας που βρέχεται από τον Νείλο. Ποιητές, φελάχοι και διαμαρτυρόμενοι ανεβαίνουν στο φοβερό βήμα για να καταθέσουν εναντίον των ηγετών αυτής της πλούσιας σε πολιτισμό και πολύπαθης χώρας. Γιατί άραγε δεν έχει γράψει κανείς έλληνας συγγραφέας κάτι ανάλογο; Και μη μου πείτε ότι φοβάται μη τον κατηγορήσουν για αντιγραφέα και μιμητή ξένων προτύπων, γιατί θα ...ανθυπομειδιάσω. Φανταστείτε ένα ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο Ζώντων και Τεθνεώτων, όπου η δική μας αρχαία τριάδα Μίνως-Ραδάμανθυς-Αιακός θα έκριναν τον Περικλή, τον Αλκιβιάδη, τον Καποδίστρια, τον Οθωνα, τους Γλύξμπρουγκ, για να περάσουν αμέσως μετά στους σύγχρονους σωτήρες. Εμπρός λοιπόν! Τι περιμένουμε; Ιδού η Ρόδος... Ο Ναγκίμπ Μαχφούζ όμως πρωτοτύπησε και διεκπεραίωσε το υψηλό λογοτεχνικό του έργο με χιούμορ κι ευσυνειδησία. Ας χαρούμε μια πρόγευση αυτής της αναγνωστικής πανδαισίας: Επίλογος. Ο Οσιρις τότε έριξε το βλέμμα του στους Αθανάτους και είπε: «Ετσι, όλη η ζωή της Αιγύπτου πέρασε από μπροστά σας με κάθε της χαρά και κάθε της λύπη, από τη στιγμή που ο Μήνης την ενοποίησε, μέχρι που ξανακέρδισε την αυτονομία της στα χέρια του Μοχάμαντ Ανουάρ αλ Σαντάτ. Ισως κάποιοι από εσάς έχουν ορισμένες σκέψεις που θα ήθελαν να καταθέσουν ή ίσως θα ήθελαν να μας μιλήσουν για το όραμά τους». Ο βασιλιάς Ακενατόν ζήτησε την άδεια να λάβει τον λόγο και είπε: «Κάνω έκκληση σε όλους σας, η λατρεία του Ενός και Μοναδικού Θεού να κρατηθεί για χάρη της αλήθειας, της αθανασίας και της απελευθέρωσης από οποιαδήποτε μορφή επίγειας σκλαβιάς - από την ειδωλολατρεία των επίγειων πραγμάτων» (σελ. 234).

Tuna Kiremitci

Τρεις άνθρωποι στο δρόμο

μτφρ.: Θάνος Ζαράγκαλης

εκδόσεις Ψυχογιός, σ. 272, ευρώ 15,50

Ο Τούνα Κιρεμίτσι γεννήθηκε το 1973 στο Εσκί Σεχίρ. Κινηματογραφικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Μιμάρ Σινάν της Κωνσταντινούπολης. Βραβευμένος για ταινίες μικρού μήκους, αλλά και για ποιητικά του έργα. Με το πρώτο του μυθιστόρημα, που τυπώθηκε το 2002, κέρδισε τις εντυπώσεις και από τότε έχουν εκδοθεί κι άλλα τρία. Ομως ο κινηματογράφος και η λογοτεχνία δεν αρκούν για να απορροφήσουν το υπερχειλίζον δυναμικό της αναγεννησιακής προσωπικότητάς του κι έτσι (στον «ελεύθερο» χρόνο του) γράφει στίχους για ροκ συγκροτήματα, ενώ δεν παραλείπει να αρθρογραφεί σε μια καθημερινή εφημερίδα. Το ακούτε ματαιοκάματοι του γαλλικού καφέ και των άπειρων ουισκιών (ναι, η γενική πληθυντικού χρησιμοποιείται στον αγράμματο προφορικό λόγο); Για να γυρίσουμε στον πολυσχιδή λογοτέχνη από τη φίλη, σύμμαχο και γείτονα χώρα, θα πρέπει να πούμε ότι στο μυθιστόρημα Τρεις άνθρωποι στο δρόμο ακτινογραφείται μια γενιά, μέσα από τρεις παράλληλες ιστορίες. Τρεις άνθρωποι, που ζουν και κινούνται με φόντο τη διαχρονική μαγεία της Κωνσταντινούπολης, ξετυλίγουν τις σκέψεις και τις κρίσιμες αποφάσεις τους μπροστά στα μάτια των αναγνωστών: ο Γιακούπ (που ταξιδεύει στη Γαλλία για το Μουντιάλ), η Λεϊλά και ο Χαλίλ (που χωρίζει από τη Λεϊλά). Ας σκύψουμε με προσοχή και ενδιαφέρον σε αυτό το πεζογράφημα. Διαβάζω: Τελικά ήταν τρεις άνθρωποι που πορεύονταν σε διαφορετικούς δρόμους. Μπορεί το τμήμα του δρόμου που εκτεινόταν μπροστά στα μάτια τους να ήταν ίδιο, όμως το τμήμα που διαπερνώντας τα μάτια τους έφτανε στην καρδιά τους ήταν τελείως διαφορετικό σχήμα. Τελικά εκείνοι περπάτησαν κι εγώ έγραψα. Ηθελα να είμαι ο τέταρτος του δρόμου, αν και ήξερα ότι ήταν αδύνατον (σελ. 261). Στην αφηγηματική δεξιοτεχνία του σύγχρονου τούρκου λογοτέχνη εντάσσονται ακόμη και οράματα από άλλες εποχές. Ο Χαλίλ βλέπει σε όραμα τη στρατιά του Ξενοφώντα και βρίσκει απαντήσεις στα ερωτήματά του και λύσεις στα προβλήματά του. Η κάθοδος των μυρίων, εκτός από το ότι άνοιξε τον δρόμο του Ξενοφώντα να γίνει ένας από τους πιο γνωστούς ιστορικούς, έγινε αιτία να γνωρίσουν οι στρατιώτες από πολύ κοντά τη ζωή στη γη της Ανατολίας, την οποία μέχρι τότε θεωρούσαν εχθρική χώρα κατάλληλη για λεηλασίες, όπως οι Αχαιοί πρόγονοί τους. Οι στρατιώτες, άλλοτε με τις πολεμικές επιχειρήσεις κατά των λαών αυτής της χώρας και άλλοτε έχοντας αγαπήσει και παντρευτεί τις γυναίκες αυτής της περιοχής, απέκτησαν στενότερες σχέσεις με τους κατοίκους της Ανατολίας και στο τέλος κατέληξαν να γίνουν σοφότεροι. Ισως αυτή να είναι η πραγματική νίκη εκείνων των στρατιωτών, η οποία, βέβαια, δεν συμπεριλαμβανόταν στους αρχικούς στόχους της εκστρατείας που ξεκίνησε από τις Σάρδεις κοντά στις ακτές του Αιγαίου. Μ' έναν παρόμοιο τρόπο και ο θάνατος που νόμιζε πως κουβαλούσε μέσα του ο Χαλίλ έφερε τα πάνω κάτω, δωρίζοντάς του τη ζωή. Προσπαθώντας να διαφύγει τον θάνατο βρέθηκε μακριά απ' την κοιλάδα του Μπόταν και από μικρός βοσκός κατάφερε να γίνει κάτι εντελώς διαφορετικό και να ζήσει μια σπουδαία ζωή. Ο θάνατος πήρε το μέλλον του και του έδωσε ένα άλλο διαφορετικό. Είναι δύσκολο να φανταστώ πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί η ζωή του μικρού βοσκού αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Μακάρι να γνωρίζαμε πώς μια επιλογή που κάνουμε στο παρόν θα επηρεάσει το μέλλον (σελ. 263). Ενα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Κριτική βιβλίου
Σχετικά θέματα: Κριτική βιβλίου
Κολάζ παράξενων ιστοριών
Το χρήμα και η τέχνη
Ψηλαφίζοντας την Αρβανιτιά του Μοριά
Αποικίες τιμωρημένων
Φιλίες, φόνοι και φετίχ... μετά μουσικής
Κόλαση είναι οι άλλοι ή «ποιοι είναι οι άλλοι;»
Ενα κατώφλι στο αδύνατο
Το αριστούργημα του Ιταλο Καλβίνο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Από τις 4:00 στις 6:00
Η Αλίκη στη χώρα της μουσικής
Ενα μουσικό φαινόμενο
Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Τήνου
Συμφωνική γιορτή της λογοτεχνίας
Κριτική βιβλίου
Κολάζ παράξενων ιστοριών
Το χρήμα και η τέχνη
Ψηλαφίζοντας την Αρβανιτιά του Μοριά
Αποικίες τιμωρημένων
Φιλίες, φόνοι και φετίχ... μετά μουσικής
Ενώπιον του θρόνου με κραυγές και τριαντάφυλλα για τις εποχές
Κόλαση είναι οι άλλοι ή «ποιοι είναι οι άλλοι;»
Ενα κατώφλι στο αδύνατο
Το αριστούργημα του Ιταλο Καλβίνο
Λογοτεχνία
Σπουδές βιογραφικού σημειώματος για ένα νέο βιβλίο
Ο ποιητικός χώρος ως χώρος σκέψης