Έντυπη Έκδοση

Tony Bennett

Ενα μουσικό φαινόμενο

Οι φανατικοί φίλοι του Frank Sinatra σίγουρα έχουν αρχίσει να ανησυχούν από τα επιτεύγματα του «ανταγωνιστή» του σε ύφος ερμηνείας Tony Bennett, που σε ηλικία 86 σχεδόν ετών συνεχίζει να ηχογραφεί με επιτυχία, συνεργαζόμενος συχνά με τα μεγαλύτερα ονόματα της σύγχρονης μουσικής και το βασικότερο, με μια φωνή που ελάχιστα έχει αλλάξει σε σχέση με τα τέλη της δεκαετίας του '40 όταν πρωτοξεκίνησε, δηλαδή πριν από 62 χρόνια.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Frank Sinatra και Bing Crosby τον χαρακτήρισαν με δηλώσεις τους, όσο ζούσαν, τον καλύτερο τραγουδιστή.

Ο Bob Hope και η Pearl Bailey ήταν αυτοί που τον βοήθησαν να μπει στον κόσμο του τραγουδιού και να γνωρίσει την πρώτη του επιτυχία το 1950 με το Boulevard of broken dreams.

Από τότε σταθερά κάθε δεκαετία επανέρχεται στη μουσική επικαιρότητα ανατρέποντας τους νόμους της φύσης, που δύσκολα επιτρέπει ακόμα και τη ζωή στην ηλικία του, που ήδη ξεπερνά τον μέσο όρο διαβίωσης.

Το πραγματικό όνομα του Bennett ήταν Anthony Dominick Benedetto και γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου 1926 στο Κουίνς της Νέας Υόρκης.

Οπως και ο Frank Sinatra, ήταν γιος Ιταλών μεταναστών από το Ρέτζιο της Καλαβρίας και μεγάλωσε ακούγοντας τους καλλιτέχνες της εποχής, όπως οι Al Jolson, Bing Crosby, Eddie Cantor, Judy Garland, Billie Holiday κ.ά.

Σε ηλικία 7 ετών έκανε την πρώτη του εμφάνιση σε κάποιο σόου της γειτονιάς του και αξιοποιώντας τις μουσικές σπουδές του, τραγούδησε σε στρατιωτικές μπάντες κατά τη διάρκεια της θητείας του, ενώ το 1945 πήρε μέρος σε αρκετές πολεμικές μάχες στην Ευρώπη λίγο πριν το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, έχοντας, όπως έλεγε αργότερα, πρώτη θέση στην Κόλαση.

Οταν απολύθηκε το 1946 άρχισε να τραγουδά σε διάφορα ιταλικά κλαμπ του Γκρίνουιτζ Βίλατζ χρησιμοποιώντας το όνομα Joe Bari, με το οποίο ηχογράφησε και μερικά αποτυχημένα από εμπορικής πλευράς τραγούδια, εκεί τον άκουσε ο κωμικός Bob Hope και τον προσκάλεσε στο Θέατρο Παραμάουντ όπου εμφανιζόταν. Η θετική ανταπόκριση του κοινού οδήγησε τον Hope στο να τον πάρει μαζί του και σε άλλες πόλεις της Αμερικής, με επακόλουθο το 1950 να προκαλέσει την προσοχή του Mitch Miller, που τον υπέγραψε στην εταιρεία Columbia, με την οποία συνεργαζόταν.

Σημαντικό ρόλο στην καλλιτεχνική του πορεία έπαιξε η καθηγήτριά του στη μουσική Miriam Speir που, όπως θυμάται ο Bennett, του έλεγε να μην αντιγράφει άλλους τραγουδιστές, αλλά να προσπαθεί να μιμηθεί μουσικούς

Because of you, Stranger in paradise από το μιούζικαλ Kismet, διασκευή σε σύνθεση του ρώσου συνθέτη Borodin, Cold cold heart του Hank Williams, Blue velvet, ένα ρυδμ εντ μπλουζ τραγούδι, που έγινε στη δεκαετία του '60 ποπ επιτυχία με τον Bobby Vinton, Rags to riches, ήταν μερικές από τις πρώτες μεγάλες επιτυχίες του.

Οταν το 1952 παντρεύτηκε την Patricia Beech, 2.000 μαυροφορεμένες γυναίκες θαυμάστριές του ήταν έξω από την εκκλησία όπου έγινε ο γάμος.

Στα υπόλοιπα χρόνια της δεκαετίας του '50 ασχολήθηκε με την τζαζ και ηχογράφησε με τη συνεργασία πολλών γνωστών μουσικών του είδους, όπως οι Count Basie, Kenny Burrell, Herbie Mann, Nat Adderley και Art Blakey, Woody Herman, Stan Kenton, Buddy Rich. Το πρώτο του άλμπουμ μάλιστα, που είχε τίτλο Cloud 7 ήταν με τζαζ ρεπερτόριο και αρκετά χρόνια αργότερα ο Miles Davis σε μια συνάντησή τους ανέφερε το While the music plays on, που υπήρχε σ' αυτό, ως ένα από τα καλύτερα τραγούδια του. Με την τζαζ συνέχισε να έχει καλές σχέσεις και κατά καιρούς ηχογραφούσε άλμπουμ με κορυφαίους μουσικούς του είδους, όπως ο Bill Evans.

Το 1962, το Ι left my heart in San Francisco γίνεται μεγάλη επιτυχία και μαζί με το Ι wanna be around, που κυκλοφορεί έναν χρόνο αργότερα, τον βοηθάει να επιζήσει καλλιτεχνικά από την εισβολή των βρετανικών συγκροτημάτων και την κυριαρχία του ροκ.

Στη δεκαετία του '70 στρέφεται ξανά προς την τζαζ, χωρίζει και ξαναπαντρεύεται, αλλά πέφτει στην κοκαΐνη και το 1979 ύστερα από μια υπερβολική δόση που τον έστειλε στα πρόθυρα του θανάτου, κάλεσε τους δυο γιους του ζητώντας βοήθεια, γιατί όπως τους είπε τότε κανείς δεν ενδιαφερόταν πια γι' αυτόν και τη μουσική του.

Οι γιοι του τον βοήθησαν να επανέλθει στους κύκλους της τζαζ παίζοντας σε μικρούς χώρους μπροστά στο κοινό που τον θαύμαζε από παλιά, εμφανίσεις που οδήγησαν σε νέο δισκογραφικό συμβόλαιο και επιστροφή στην επικαιρότητα.

Παράλληλα άρχισε να ασχολείται με τη ζωγραφική χρησιμοποιώντας το πραγματικό του όνομα, κάνοντας μάλιστα αξιόλογη καριέρα.

Από τη δεκαετία του '90, συνήθως κάνει 100-200 εμφανίσεις τη χρονιά, αριθμός ίσως παράξενος για την ηλικία του, αλλά αυτές οι εμφανίσεις παίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή του και τον κρατούν στη σημερινή ακμαία για την ηλικία του κατάσταση.

Σημαντικό είναι και το δισκογραφικό του έργο τα τελευταία χρόνια, που βασίζεται σε αφιερώματα σε καλλιτέχνες που αγάπησε, όπως οι Billie Holiday, Louis Armstrong, Duke Ellington, που μαζί με τα άλμπουμ που ηχογραφεί κατά καιρούς με τη συνεργασία γνωστών τραγουδιστών σε μορφή ντουέτου, του δίνουν την ευκαιρία να αυξήσει αρκετά τα βραβεία και τις υποψηφιότητες για τα Γκράμι.

Στο πρόσφατο νέο άλμπουμ του που ηχογραφήθηκε με τη συνεργασία γνωστών καλλιτεχνών, περιλαμβάνονται τραγούδια όπως το Body and soul που ερμηνεύει με την Amy Winehouse σε ηχογράφηση που έγινε λίγες εβδομάδες πριν από τον θάνατό της. Με τη Lady Gaga ερμηνεύει το The lady is a tramp, ενώ στο Duets ΙΙ συνεργάζονται μαζί του ονόματα όπως οι Andrea Bocelli, Sheryl Crow, Mariah Carey, Norah Jones, Michael Buble, Aretha Franklin κ.ά.

Από τα τέλη της δεκαετίας του '50 οι περισσότεροι ειδικοί στον χώρο της μουσικής προεξοφλούσαν το τέλος του τραγουδιού που εκπρόσωπός του είναι ο Tony Bennett. Τραγουδιστές, όπως αυτός και ο Frank Sinatra, θεωρούνταν εντελώς εκτός μόδας και στα τέλη της δεκαετίας του '60 από τους υπεύθυνους των δισκογραφικών εταιριών, που πίστευαν ότι οι νεότερες γενιές ήταν αδύνατον να μπορούν να ακούν ένα μουσικό είδος που πρωτοεμφανίστηκε στη δεκαετία του '30.

Είμαστε στον 21ο αιώνα και τα γεγονότα συνεχίζουν να τους διαψεύδουν. Ο Rod Stewart έχει γνωρίσει μια σειρά από πετυχημένα άλμπουμ διασκευάζοντας τραγούδια από το μακρινό παρελθόν. Ο Michael Buble, που ερμηνεύει ανάλογο ρεπερτόριο, είναι από τους εμπορικότερους τραγουδιστές των τελευταίων 10 ετών και, όπως λίγο παλαιότερα ο Harry Connic Jr., είναι από αυτούς που διατηρούν στην επικαιρότητα τα τραγούδια των Jerome Kern, George Gershwin και Cole Porter, αρκετές δεκαετίες μετά την πρώτη τους εμφάνιση.

Αυτοί που πρότειναν σε τραγουδιστές όπως ο Bennett και η Rosemarie Clooney στα τέλη της δεκαετίας του '50 να ερμηνεύουν ποπ τραγούδια της εποχής, σίγουρα θα έχουν διαπιστώσει το λάθος τους, δικαιώνοντας τον Tony Bennett που πάντα επέμενε να τραγουδά τζαζ, μουσική που του επιτρέπει σήμερα σε ηλικία 85 ετών να ανταγωνίζεται και να ηχογραφεί μαζί με σύγχρονα ονόματα της εποχής συνθέσεις της δεκαετίας του '30, όπως το Body and soul που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1930 και μαζί με τα It had to be you, Speak low, One more for my baby, The way you look tonight και άλλα τραγούδια αυτής της δεκαετίας βρίσκουν ακόμη θαυμαστές χάρη σε ερμηνείες όπως αυτές που κάνει ο Tony Bennett στο νέο του άλμπουμ, συνεχίζοντας μια μουσική παράδοση που ξεκίνησε από τα πρώτα του βήματα στη μουσική πριν από 60 χρόνια.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Σχετικά θέματα: Από τις 4:00 στις 6:00
Η Αλίκη στη χώρα της μουσικής
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Από τις 4:00 στις 6:00
Η Αλίκη στη χώρα της μουσικής
Ενα μουσικό φαινόμενο
Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Τήνου
Συμφωνική γιορτή της λογοτεχνίας
Κριτική βιβλίου
Κολάζ παράξενων ιστοριών
Το χρήμα και η τέχνη
Ψηλαφίζοντας την Αρβανιτιά του Μοριά
Αποικίες τιμωρημένων
Φιλίες, φόνοι και φετίχ... μετά μουσικής
Ενώπιον του θρόνου με κραυγές και τριαντάφυλλα για τις εποχές
Κόλαση είναι οι άλλοι ή «ποιοι είναι οι άλλοι;»
Ενα κατώφλι στο αδύνατο
Το αριστούργημα του Ιταλο Καλβίνο
Λογοτεχνία
Σπουδές βιογραφικού σημειώματος για ένα νέο βιβλίο
Ο ποιητικός χώρος ως χώρος σκέψης