Έντυπη Έκδοση

Ελλάδα

Ανθρώπινες ιστορίες

  • Η κορυφή είναι αυτο-στοχασμός της ζωής

    Το βουνό πρέπει να το σέβεσαι, αλλιώς θα σε τυλίξει και θα σε πάρει μακριά Πώς γίνεται να σκαρφαλώνεις το βουνό με τον γκρεμό δίπλα σου να χάσκει κι εσύ να κοιτάζεις προκλητικά την κορυφή φωνάζοντας: «Γέλα, αλλά εγώ θα σε κατακτήσω»; Στην εποχή που ακόμη και τα πιο «ψηλά βουνά» ισοπεδώνονται, υπάρχουν άλλα που επιμένουν όρθια. Ξεκινάμε για την κορυφή μ' έναν άνθρωπο που από τα δεκατέσσερα σκαρφαλώνει ενάντια στα στοιχειά της φύσης που, όταν το θελήσουν, σε τσακίζουν.

    Ο Θανάσης Γκαρίπης από τα δεκατέσσερα σκαρφαλώνει ενάντια στα στοιχειά της φύσης Ο Θανάσης Γκαρίπης από τα δεκατέσσερα σκαρφαλώνει ενάντια στα στοιχειά της φύσης «Το βουνό πρέπει να το σέβεσαι, αλλιώς θα σε τυλίξει και θα σε πάρει μακριά», λέει ο Θανάσης Γκαρίπης και με προετοιμάζει για τη διαδρομή: «Οι δυσκολίες στο βουνό διδάσκουν. Είναι αυτές που σε βοηθούν να ξεπεράσεις τις δυσκολίες και τις φοβίες της ζωής. Τους κανόνες της φύσης πρέπει να τους σεβόμαστε για να προχωρήσουμε. Είναι η έννοια της ανάγκης, η αυτάρκεια στα απαραίτητα αγαθά που θα σε κάνουν να αντιμετωπίσεις τις δυσκολίες. Οπως ακριβώς ανεβαίνεις σε μια κορυφή με τα απολύτως απαραίτητα, έτσι και στη ζωή. Στόχος η κορυφή. Για να τον πραγματοποιήσεις, δημιουργείς πλάνο, επιλέγεις διαδρομή. Η κορυφή είναι ο αυτο-στοχασμός της ζωής».

    Ανέβηκε για πρώτη φορά σε βουνό σε ηλικία 14 ετών. Ορος Μενοίκιο, σύνορα Σερρών-Δράμας. Ξεκίνησε από το χωριό του Εμμανουήλ Παπά με τέσσερις φίλους και φτωχό εξοπλισμό. «Στους πρόποδες του βουνού απλώσαμε τους υπνόσακους για να περάσουμε τη νύχτα. Δυστυχώς, όμως, κάποιοι δεν είχαν. Ψάξαμε σ' ένα στάβλο και βρήκαμε άχυρα με το οποία και τους σκεπάσαμε να μην κρυώνουν».

    Από τότε ακολούθησαν 55 βουνά και αμέτρητες ώρες ανάβασης. Ορβηλος. 2.212 μέτρα. Απόμακρος φύλακας. «Ενα βουνό απομονωμένο στη συνοριογραμμή Ελλάδας-Βουλγαρίας» που στο παρελθόν έχει «ρουφήξει» δύο ορειβάτες. Εχει πυκνή ομίχλη.

    «Χανόμαστε. Περπατάμε άσκοπα για ώρες. Μπαίνουμε Βουλγαρία. Μετά από μεγάλη περιπλάνηση, βγαίνουμε σ' ένα γνωστό σημείο. Δεν ξέρουμε αν πρέπει να προχωρήσουμε εμπρός γιατί το βουνό από την ελληνική πλευρά είναι απότομο με γκρεμούς. Αποφασίζουμε να περάσουμε το βράδυ στα 2.100 μέτρα. Ξαφνικά η ομίχλη φεύγει για ένα λεπτό. Ισα που προλαβαίνουμε να προσανατολιστούμε. Το βουνό σκεπάζεται ξανά. Περπατάμε δεκατρείς ώρες και φτάνουμε μετά από πολλές δυσκολίες στο Κατάφυτο Δράμας».

    Μπέλες. 2.031 μέτρα. Ενα δασωμένο και δύσκολο βουνό των συνόρων. Πριν από δύο χρόνια χάθηκε εκεί ένας ορειβάτης που ήθελε να ανέβει στην κορυφή με αντίξοες συνθήκες.

    «Κάπου στα 1.600 μέτρα μας πιάνει καταιγίδα. Σκάνε δίπλα μας οι κεραυνοί. Πετάμε τα μεταλλικά μπαστούνια, αρχίζουμε να κατεβαίνουμε γρήγορα μέχρι που από τη βιασύνη μας χάνουμε το μονοπάτι. Μπλέκουμε στη ζούγκλα του Μπέλες. Στ' αριστερά βλέπω μια λάμψη, σαν να τυφλώνομαι για λίγα δευτερόλεπτα. Κατεβαίνω. Είμαστε μούσκεμα, από την κορυφή μέχρι τα νύχια. Διάφορα περνούν απ' το μυαλό μου. Πρέπει να κατεβούμε όσο το δυνατόν πιο χαμηλά. Καθώς κατεβαίναμε, τα βράχια δημιουργούσαν μια μικρή σπηλιά. Χωνόμαστε μέχρι να περάσει η καταιγίδα». Ασκιο. 2.111 υψόμετρο. Πάνω από το χωριό Βλάστη Κοζάνης.

    «Χειμερινή ανάβαση με ριπές ανέμου που φτάνουν και τα εκατό χιλιόμετρα την ώρα. Μια κοπέλα τη σηκώνει ο αέρας. Μετά, μερικοί περπατάμε στα τέσσερα. Φτάνουμε κορυφή με πολλές δυσκολίες και σφοδρό άνεμο».

    Η πλέον δύσκολη στιγμή, όμως, ήταν η χειμερινή ανάβαση του Θ. Γκαρίπη με την Ορειβατική Λέσχη Σερρών στην κορυφή Τοντόρκα (2.749 μέτρα), του όρους Πιρίν στη Βουλγαρία. «Εκεί, σ' ένα σημείο της κόψης μόλις που χωρούσε το πέλμα του ποδιού σου. Αν έχανες την ισορροπία σου έφευγες χίλια μέτρα κι από τη μια κι από την άλλη πλευρά».

    Στο χωριό Γρανίτης (28ο χιλιόμετρο Δράμας-Κάτω Νευροκοπίου) και σε υψόμετρο 760, φωτογραφίζει ένα παλιό Σανατόριο χτισμένο στο δάσος, κρυμμένο από οξιές και έλατα. Μοιάζει στοιχειωμένο...

    * Τι σκέφτεσαι όταν ανεβαίνεις;

    - Μέχρι να φτάσω στην κορυφή είναι μια όμορφη στιγμή. Ομως, υπάρχουν σημεία που σου κεντρίζουν το ενδιαφέρον εξαιτίας της απίστευτης θέας: ένα μικρό ξέφωτο μέσα στο μονοπάτι, ένα μπαλκονάκι. Σημεία που στέκομαι και απαθανατίζω με τη μηχανή μου. Πριν την κορυφή, αυτή είναι η ομορφότερη στιγμή για εμένα. Εξίσου όμορφη, όμως, είναι και μία διαδρομή που περνά από κόψεις, λούκια, ράμπες...

    Πιστεύει: «Το βουνό είναι ο καλύτερος ψυχολόγος. Καθαρίζει μυαλό και ψυχή».

    Υποστηρίζει: «Ενώ ζούμε σε μία από τις ομορφότερες χώρες του πλανήτη, πολλές φορές οι Ελληνες δεν σέβονται τη φύση και τα βουνά σε ατομικό επίπεδο, αλλά και σε επίπεδο κεντρικής εξουσίας. Καταστρατηγούνται οι νόμοι, κάνουν παρεμβάσεις σε εθνικούς Δρυμούς, σε περιοχές Natura και η παράνομη υλοτομία είναι συχνό φαινόμενο στις μέρες μας. Παρ' όλα αυτά η Ελλάδα τίποτα δεν έχει να ζηλέψει από άλλες χώρες. Εχουμε βουνά που θυμίζουν Αλπεις (Τύμφη, Βαρδούσια, Ολυμπος), το φαράγγι του Βίκου στα Ζαγοροχώρια, τις Δρακολίμνες στην Πίνδο, σπάνια είδη φυτών και μανιταριών. Υπάρχουν περιοχές όπου ακόμα δεν είναι τόσο αισθητές οι ανθρώπινες παρεμβάσεις όπως τα Ευρυτανικά Αγραφα, ο Ασπροπόταμος, περιοχές της Βόρειας και Νότιας Πίνδου. Κάθε βουνό έχει τη δική του ιστορία, τη δική του σπάνια ομορφιά. Ο καθένας με τον τρόπο του, θα πρέπει να προστατεύσουμε τη φυσική κληρονομιά της Ελλάδας και για τις επόμενες γενιές».

    Θυμώνει: «Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν τη φυσική ομορφιά της χώρας μας γιατί προτιμούν τον "καναπέ" από το βουνό και επιθυμούν να τα βλέπουν μέσα από ντοκιμαντέρ».

    Και τώρα που φτάσαμε κορυφή, τι σκέφτεσαι; «Νιώθω την αρμονία της φύσης. Είναι λίγες στιγμές γαλήνης, ψυχικής και πνευματικής ηρεμίας που δεν τις αλλάζω με όλα τα πλούτη του κόσμου».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
ΕΟΠΥΥ
Δύο βήματα πριν από την ιδιωτικοποίηση του ΕΟΠΥΥ
Τοπική Αυτοδιοίκηση
80.000 δημοτικοί υπάλληλοι... εν κινήσει
Πανεπιστήμιο Αθηνών
Ανοίγει αύριο το Πανεπιστήμιο της Αθήνας, μάχη να σωθεί το χειμερινό εξάμηνο
Υπουργείο Παιδείας
Ερευνα κατά Αρβανιτόπουλου για παράβαση καθήκοντος
Οικονομική κρίση
Τα ζόρια έφτασαν στους ανέγγιχτους
Η «καταραμένη κληρονομιά»
ΤΑΙΠΕΔ
Η πώληση της ελληνικής Ριβιέρας περνά από τον εισαγγελέα
Ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα
«Το σύμφωνο συμβίωσης μας είναι απαραίτητο»
Λογοτεχνία
Η θάλασσα και το φως του ήλιου
Μέσα & Media
Πενία AGB κατεργάζεται
Δεν έχουν τελειωμό οι «περίεργες» μπίζνες
«The voice»: ουρές για μια θέση στο σόου
Χαρά στα παιδιά