Έντυπη Έκδοση

Ενθαρρυντικά νέα για τους ασθενείς με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία

Η χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία είναι ο πιο συχνός τύπος λευχαιμίας σε ενηλίκους. Αφορά το 25% έως 30% όλων των περιστατικών λευχαιμίας και προσβάλλει τους άνδρες σε διπλάσια συχνότητα σε σχέση με τις γυναίκες. Στην Ελλάδα καταγράφονται ετησίως περί τα 300 νέα περιστατικά.

Πρόκειται για μια βραδείας εξέλιξης νόσο, με αποτέλεσμα το 70% έως 80% των περιστατικών να διαγιγνώσκονται μετά την ηλικία των 55 ετών. Τα αίτια για την εκδήλωσή της είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστα, ωστόσο «ενοχοποιούνται» γενετικοί παράγοντες, διαταραχές του ανοσοποιητικού και ιοί.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η διάγνωση γίνεται τυχαία, καθώς το 30% έως 60% των ασθενών δεν έχουν συμπτώματα. Οταν υπάρχουν συμπτώματα, αυτά είναι συνήθως διογκωμένοι λεμφαδένες στο λαιμό, τις μασχάλες, την κοιλιά και τη βουβωνική χώρα. Αλλα συμπτώματα της ασθένειας είναι οι υποτροπιάζουσες λοιμώξεις, η ακούσια απώλεια βάρους, ο πυρετός που επιμένει, η νυχτερινή εφίδρωση, η αναιμία, η υπερβολική κόπωση, το αίσθημα πληρότητας της κοιλιάς, η αιμορραγία κατά το βούρτσισμα των δοντιών ή μετά το φύσημα της μύτης και τα ίχνη αίματος στα ούρα.

Η διαρκής επιστημονική έρευνα προσφέρει τα τελευταία χρόνια σημαντικές θεραπείες. Η πρόοδος στη μοριακή βιολογία οδήγησε πρόσφατα στην ανακάλυψη ενός μονοκλωνικού αντισώματος, το οποίο χορηγείται ήδη με επιτυχία στην αντιμετώπιση του μη-Hodgkin λεμφώματος. Πρόκειται για τη ριτουξιμάμπη, η οποία δρα με έναν πολύ επιλεκτικό τρόπο: αρχικά, δεσμεύεται στο αντιγόνο CD20, μία πρωτεΐνη η οποία βρίσκεται στην επιφάνεια των υγιών αλλά και των κακοήθων Β-κυττάρων.

Στη συνέχεια, επιστρατεύει τους φυσικούς μηχανισμούς άμυνας του σώματος, προκειμένου να επιτεθεί και να καταστρέψει τα κακοήθη Β-κύτταρα. Τα αρχέγονα κύτταρα (προγονικά Β-κύτταρα) στο μυελό των οστών δεν διαθέτουν το αντιγόνο CD20, επιτρέποντας έτσι την αναγέννηση των υγιών Β-κυττάρων μετά τη θεραπεία και την επιστροφή της συγκέντρωσης των Β-κυττάρων στα φυσιολογικά επίπεδα ύστερα από μερικούς μήνες.

Μία σειρά κλινικών μελετών κατέδειξαν ότι το συγκεκριμένο μονοκλωνικό αντίσωμα περιορίζει αισθητά τις υποτροπές της νόσου και τον κίνδυνο θανάτου στους ασθενείς. Η πιο πρόσφατη και εντυπωσιακή από αυτές είναι η διεθνής μελέτη «CLL8», η οποία έδειξε ότι οι ασθενείς που έλαβαν τον συνδυασμό ριτουξιμάμπη με χημειοθεραπεία είχαν διάμεσο χρόνο 40 μήνες έως την εξέλιξη της νόσου, την εμφάνιση υποτροπής ή το θάνατο, σε σύγκριση με 32 μήνες για τους ασθενείς που έλαβαν μόνο χημειοθεραπεία.

Το πόσο κρίσιμο είναι το εύρημα φαίνεται από το ότι η χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία θεωρείται ανίατη νόσος. Στόχος της θεραπείας είναι ο έλεγχός της, μέσω της διαχείρισης των συμπτωμάτων και της παράτασης του χρόνου που οι ασθενείς ζουν χωρίς η νόσος τους να εξελίσσεται.

Οι υπεύθυνοι του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΕΑ) αναγνώρισαν πρόσφατα τη συμβολή της ριτουξιμάμπης στην αντιμετώπιση της νόσου και έδωσαν έγκριση για τη χρήση της, σε συνδυασμό με οποιαδήποτε χημειοθεραπεία, για τη θεραπεία ασθενών με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία, που δεν έχουν λάβει προηγούμενη θεραπεία για τη νόσο.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Υγεία
Στη στήλη
Υγεία & Διατροφή
Με λέξεις-κλειδιά
Καρκίνος
Άλλα θέματα στην κατηγορία Υγεία της έντυπης έκδοσης
Άλλες ειδήσεις
Υπερδραστήρια κύστη
Ενθαρρυντικά νέα για τους ασθενείς με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία
Νέο σκεύασμα για τη θεραπεία της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης
Πολυβιταμίνες υπεύθυνες για αλλεργία
Πώς η διατροφή επηρεάζει την όραση
Στεφανιαία παράκαμψη με πάλλουσα καρδιά