Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Κι αυτά...

  • Η εκδίκηση της ακουαρέλας

    Οι υδατογραφίες, αυτές οι αιθέριες, σχεδόν άυλες παραστάσεις που απεικονίζουν συχνά νεκρές φύσεις, τοπία, σκηνές της καθημερινότητας και ηλιοβασιλέματα, βρίσκονται μάλλον στη σκιά της ζωγραφικής.

    Αυτή την προκατάληψη που συνδέει τις ακουαρέλες με την «ελαφριά» τέχνη που αγαπούσαν οι κυρίες της βικτωριανής Αγγλίας επιχειρεί να ανατρέψει η «Tate Britain» του Λονδίνου με την έκθεση «Watercolour» (Υδατογραφία) που εγκαινιάζεται σήμερα.

    Η επιμελήτρια Αλισον Σμιθ τη χαρακτηρίζει ως μία από τις πιο φιλόδοξες και πλήρεις εκθέσεις για την τέχνη της υδατογραφίας που έχουν γίνει ποτέ. Τα έργα διατρέχουν 800 και πλέον χρόνια ιστορίας και μια τεράστια ποικιλία που εμπεριέχει κλασικά έργα, όπως τις σαγηνευτικές υδατογραφίες του Μπλέικ και του Τέρνερ μέχρι και τις σύγχρονες ακουαρέλες της Τρέισι Εμίν και του Ανίς Καπούρ.

    Ο βρετανικός Τύπος προβλέπει ότι θα είναι μία από τις πιο δημοφιλείς εκθέσεις της σεζόν. «Ο πρίγκιπας Κάρολος κάνει υδατογραφίες τις ελεύθερες ώρες του, η βασίλισσα Βικτωρία ζωγράφιζε επίσης στο παρελθόν, όπως και οι μοναχοί του Μεσαίωνα, οι βοταναλόγοι, οι φυσιοδίφες, οι χαρτογράφοι, οι ζωγράφοι του πολέμου και εκατομμύρια ερασιτέχνες ζωγράφοι σε όλο τον κόσμο» σημειώνει η «Γκάρντιαν», επισημαίνοντας τη λαϊκή απήχηση της υδατογραφίας.

    Αν και η «Tate Britain» έχει στην κατοχή της αρκετές χιλιάδες υδατογραφίες, είναι η πρώτη φορά που διερευνά την ιστορία του είδους. Επιπλέον η έκθεση επαναφέρει στο προσκήνιο ένα παλιό ερώτημα σχετικό με το πάθος των Αγγλων για την ακουαρέλα: «Είναι η έκρηξή της βρετανικό φαινόμενο;» αναρωτιέται η επιμελήτρια της έκθεσης. «Μήπως το είδος άνθησε τόσο πολύ στη χώρα επειδή ως νησιωτικό έθνος είχαμε την ευκαιρία να ταξιδεύουμε ευκολότερα; Και τι γίνεται σήμερα; Μπορούμε να διατηρήσουμε το ίδιο ενδιαφέρον για την υδατογραφία σε μια πολυπολιτισμική και παγκοσμιοποιημένη κοινωνία;»

    Από την έκθεση δεν θα μπορούσαν να λείπουν έργα από τη χρυσή εποχή της βρετανικής υδατογραφίας με βασικούς εκπροσώπους τον Τζ. Μ. Ουίλιαμ Τέρνερ και τον Τζον Σελ Κότμαν, που μεγαλούργησαν στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα. Κάτω από τη μαγεία της ρομαντικής επίδρασης λογοτεχνών όπως ο Ουίλιαμ Γουόρντσγουορθ και ο Σάμουελ Τέιλορ Κόλριτζ, μια ολόκληρη γενιά νέων ζωγράφων απομακρύνθηκε από τις ιστορικές και βιβλικές συνθέσεις, που έφτιαχναν στα ατελιέ τους, για να στραφούν στην εύθραυστη ομορφιά της φύσης, που μπορούσε να αποτυπωθεί καλύτερα μέσω της υδατογραφίας. Με τα πινέλα και τα χρώματα υπό μάλης βγήκαν στο ύπαιθρο αναζητώντας πρωτογενή έμπνευση σε λόφους και λιβάδια. Οπως έλεγαν χαρακτηριστικά, αρκούσε λίγο νερό από την πηγή του βουνού για να τρέξει το χρώμα πάνω στις σελίδες.

    * Διάρκεια μέχρι 21 Αυγούστου

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Κινηματογράφος
Ιράν και Ουγγαρία φλερτάρουν με την αρκούδα
Εικαστικά
40 μέτρα σελίδες τέχνης
Από τον Κεφαλληνό μέχρι σήμερα
Θέατρο
Μαθήτρια στο θεατρικό θρανίο
Μουσική
Εφυγε και ο Γιάννης Καραμπεσίνης
Ερέχθειο
Γαλάζια κύματα και άνθη κρατούσαν οι Καρυάτιδες
Τι είναι το αιγυπτιακό μπλε;
Βήμα βήμα η ανακάλυψη του χρώματος
Τηλεόραση
Περισσότερα για τηλεόραση παρά για τους δημότες
Αθώωση Κοντομηνά για τον Alpha
Νέα απεργία στο Alter