Έντυπη Έκδοση

«Κριτικώς ελεύθερη»

Catherine Millet

Ζήλια: Η άλλη ζωή τής Κατρίν Μ.

μτφρ.: Αθανάσιος Κυριαζόπουλος

εκδόσεις Κέδρος, σ. 225, 14 ευρώ

1. Οταν ξεκινάς για κάτι, η βαθύτατη ανάγκη σου να σεβαστείς την ελευθερία των πραγμάτων, σε υποχρεώνει να καταλήγεις σε αναπάντεχες αποχρώσεις. Είναι πάντα οι απρόβλεπτες, αλλά αναπόφευκτες συγκυρίες που θα βαφτίσουν την κατάκτησή σου και θα της δώσουν ένα όνομα. Θα πρέπει, δηλαδή, να 'σαι λίγο ριψοκίνδυνος, λίγο ισορροπιστής, ώστε να βουτήξεις εκτός της λεπτομερούς διάρθρωσης του ονείρου σου.

2. Η πίστη στο άγνωστο επόμενο, που σημαίνει και λήθη του ονείρου, φέρνει και την πρώτη πράξη. Επιτέλους, αναπνέεις. Βάζεις στη φωτιά ένα χαρακτηριστικό σου για να δεις αν κάηκες. Με απλά λόγια, είσαι διαθέσιμος. Κάθε φορά με υπόλοιπο ταυτότητας.

3. Κάποια κύτταρα, που δεν παίρνουν αρκετό αέρα, φτιάχνουν τον πρώτο πόνο. Το γαληνό παιδί ταράζεται. Ψάχνει λύση με θαυμαστικό, μέλλον με κατάφαση. Η παραμικρή καθυστέρηση ίσως προκαλέσει αυτή τη γλυκιά θλίψη που ντύνει η φρεσκάδα, ίσως πάλι, τη φλεγμονώδη τραχύτητα που προκάλει η δυσανεξία.

4. Γρήγορα θα ανακαλύψουμε μια χρήση που θα σβήσει τον πόνο, που θα μουδιάσει τα μπλοκαρισμένα κύτταρα. Αυτή η ανακάλυψη θα φτιάξει την κατάχρηση και η κατάχρηση θα φτιάξει τα πρώτα ειδικά σημάδια. Ή δεν έχουμε την απαιτούμενη γνώση, ή ξεχνιόμαστε, πάντως δεν διώχνουμε την αιχμή που μας πληγώνει. Πρώτη αντίδραση, να κάνεις ότι δεν τη βλέπεις. Ν' απομακρύνεσαι για να μην ακούς.

5. Οσο ωριμάζουμε εμείς, ο πρώτος πόνος είναι πλέον γερασμένος. Εχει δώσει χώρο σε άλλες ενοχλήσεις, σε παιδιά του και εγγόνια. Εμείς, χωρίς να παίρνουμε χαμπάρι, συνεχίζουμε να καταπίνουμε το πρώτο αναλγητικό. Μήπως υπερκαταναλώνουμε την πρώτη ανακάλυψη επειδή φοβόμαστε να ζήσουμε τις επόμενες και σίγουρες πληγές;

6. Ολη η ζωή, σε λίγες λέξεις: να τρως ακριβώς όσο πεινάς. Οχι περισσότερο, όχι λιγότερο. Ούτως ή άλλως, τα βήματα είναι ορισμένα για μια πορεία. Αν ξεπεράσεις για λίγο ή για πολύ την ανάγκη, έχεις χάσει κι έναν κρίκο από τα πράγματα. Η αλυσίδα αρχίζει να έχει κενά και το κορμί διαλύεται για να τα καλύπτει. Πόσα κομμάτια να κοπείς και ποια αλυσίδα να κρατήσεις;

7. «Δεν μπορώ να εντοπίσω με ακρίβεια τη χρονική στιγμή μετά την οποία το σώμα μου διαχωρίστηκε από το είναι μου». Η αλυσίδα άρχισε να έχει κενά και ζητά τοκισμένα τα κομμάτια μας.

8. Τα όρια δεν τα ξεπερνάς συνάπτοντας πολλές και ταυτόχρονες ερωτικές σχέσεις. Οπως και δεν τα σέβεσαι όντας μονογαμικός. Τα μπλοκαρισμένα κύτταρα που ζητούν απεγνωσμένα αέρα δεν είναι ηθικοί αισθητήρες. Είναι πρόσωπα που δεν αρέσουν στον ιδιοκτήτη -τους- εαυτό και καθρέφτες σπασμένοι.

9. Η ζήλια μάς επισκέπτεται όταν είμαστε χρεωμένοι. Είναι η συνθήκη ζωής που καταγγέλλει την ήττα μας, όσο πιστεύουμε ότι ο άλλος τοποθετείται στα σωστά του.

Ο,τι θα βρείτε στο στοχαστικό αυτομυθιστόρημα της Κατρίν Μιγιέ «Ζήλια».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Κριτική βιβλίου
Σχετικά θέματα: Κριτική βιβλίου
Ο μικρόκοσμος του βιβλίου
Κήρυγμα του προδομένου λόγου
Ο Εθνικός Διχασμός και η Εκκλησία
Τρία διαφορετικά βιβλία
Ο σφαγέας του ονείρου και της πραγματικότητας
Η γνώση αντίδοτο φυγής
Το Μαύρο Βιβλίο
Ιδιότυπη Εθνική Βιομηχανία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Ο μικρόκοσμος του βιβλίου
Κήρυγμα του προδομένου λόγου
«Κριτικώς ελεύθερη»
Ο Εθνικός Διχασμός και η Εκκλησία
Τρία διαφορετικά βιβλία
Ο σφαγέας του ονείρου και της πραγματικότητας
Η γνώση αντίδοτο φυγής
Το Μαύρο Βιβλίο
Ιδιότυπη Εθνική Βιομηχανία
Συνέντευξη: Ταχέρ Μπαχά
Ο Ταχέρ Μπαχά στην Αθήνα
Από τις 4:00 στις 6:00
Πολύχρωμα τραγούδια
Είναι η νέα Joni Mitchell?