Έντυπη Έκδοση

Ο «Παίκτης» του Ντοστογιέφσκι στον 21ο αιώνα

Ο τζόγος και τα τυχερά παιχνίδια είναι το θέμα του πέμπτου βιβλίου της Αργυρώς Μαντόγλου.

Σ' ένα καζίνο, που για την Αργυρώ Μαντόγλου είναι η «απόλυτη ψευδαισθησιακή δημοκρατία», εκτυλίσσεται το μυθιστόρημα Σ' ένα καζίνο, που για την Αργυρώ Μαντόγλου είναι η «απόλυτη ψευδαισθησιακή δημοκρατία», εκτυλίσσεται το μυθιστόρημα Το μυθιστόρημά της «Ολα στο μηδέν» («Ελληνικά Γράμματα») είναι η μεταφορά του «Παίκτη» του Ντοστογιέφσκι στον 21ο αιώνα. «Ο ντοστογιεφσκικός ήρωας διέθετε κάτι το ρομαντικό, μια αύρα μοιραία και ρομαντική. Η τραγικότητα του δικού μου ήρωα έγκειται στην απώλεια του εαυτού του, δηλαδή στο πώς το παιχνίδι μετατρέπεται σε τρόπο ζωής. Στον αιώνα μας η έννοια του παίκτη έχει αντικατασταθεί από την έννοια του παιχνιδιού», εξηγεί η συγγραφέας τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε το λογοτεχνικό της πρότυπο.

Σε πρώτη ανάγνωση, το «Ολα στο μηδέν» είναι μία ερωτική ιστορία, η οποία διαδραματίζεται σ' ένα καζίνο. Η σχέση των δύο πρωταγωνιστών, του Σταύρου και της Αυγής, μετεωρίζεται μεταξύ τύχης και ατυχίας, συνάντησης και απόκλισης, κέρδους και ζημίας. Οπωσδήποτε η Αργυρώ Μαντόγλου δεν επέλεξε τυχαία τον συγκεκριμένο χώρο. «Είναι ο χώρος όπου οι παίκτες μπορούν και αφήνονται. Εκεί συνυπάρχουν όλες οι κοινωνικές τάξεις, όλοι οι πολιτισμοί, όλα τα φύλα, όλες οι φυλές. Είναι η απόλυτη ψευδαισθησιακή δημοκρατία. Για έναν συγγραφέα είναι ο ιδανικός χώρος για να παρατηρήσει χαρακτήρες. Δεν υπάρχουν παράθυρα κι έτσι χάνεται η επαφή με τον φυσικό κόσμο. Είναι ένα σκηνικό ειδικά φτιαγμένο για να καταρριφθούν οι αναστολές των παικτών», λέει.

Για να αφηγηθεί την ιστορία της ακολούθησε την τεχνική της πειραματικής γραφής. «Στο βιβλίο εναλλάσσονται το δεύτερο και το τρίτο αφηγηματικό πρόσωπο. Μέσα από αυτή τη μετατόπιση δίνεται μια διαφορετική οπτική του θέματος», περιγράφει τη μέθοδο που ακολούθησε.

Η Αργυρώ Μαντόγλου ξεκίνησε μ' ένα ποιητικό βιβλίο, το 1992. Ακολούθησε ακόμη ένα. Μέσα σε πέντε χρόνια εγκατέλειψε την ποίηση, για να στραφεί στην πεζογραφία με τρία μυθιστορήματα, μία νουβέλα και μία συλλογή διηγημάτων. «Χρειαζόμουν μεγαλύτερη αφηγηματική φόρμα για τα θέματα που ήθελα να περιγράψω και η ποίηση με περιόριζε», θυμάται εκ των υστέρων.

Στα πρώτα της βιβλία, βασική συγγραφική της εμμονή ήταν η γυναικεία χειραφέτηση και διεκδίκηση σ' έναν ανδροκρατούμενο κόσμο. Σήμερα δηλώνει ότι επιλέγει τα θέματά της ανάλογα με την ψυχική κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Ωστόσο, αν χαρακτηρίζει κάτι όλη τη συγγραφική της διαδρομή, «είναι η μέριμνα για τη λέξη, την πρόταση και εν γένει για τη γλώσσα που παίζει κεντρικό ρόλο».

Το προσωπικό της εικονοστάσιο ξένων συγγραφέων, δηλαδή αυτών στους οποίους οφείλει πολλά, αποτελείται από τους Χένρι Τζέιμς, Βιρτζίνια Γουλφ, Μάργκαρετ Ατγουντ, Ουίλιαμ Τρέβορ, Αντζελα Κάρτερ και Μάρτιν Εϊμις. Εχει μεταφράσει Χ. Τζέιμς, Β. Γουλφ, Ο. Τρέβορ, Τ. Ρις, Π. Κάρεϊ, Α. Σμιθ, Μ. Ο' Ντόχερτι, Τ. Κ. Οουτς, Ν. Χάμετ, Α. Κάρτερ.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Κι αυτά...
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
2η Μπιενάλε της Αθήνας
Πήγαμε για τέχνη στο Φαληράκι
Ολος ο «Παράδεισος» σε μια δύσκολη αποθήκη
Επιστροφή Γλυπτών του Παρθενώνα
«Η Ε.Ε. να λύσει το θέμα των Μαρμάρων»
Θέατρο
Αρχαία Agora στην καρδιά του Βερολίνου
Κριτική χορού
Η Μαρία των τάνγκο
Συνέντευξη Μάγια Λυμπεροπούλου
Το θέατρο σιγά σιγά επιστρέφει στον λόγο
Συνέντευξη Ρασίντ Ουραμντάν
Αλγερινός χορευτής σε Βιετνάμ και Γκουαντάναμο
Τηλεόραση
Μείωση μισθών στο BBC
Ο Γ. Αρβανίτης σύμβουλος κινηματογραφίας στην ΕΡΤ
Η μέθοδος της Φακίνου
Φάκελος «Κλεμμένα Γλυπτά» λίγο πριν από τα εγκαίνια
Φωτογραφία
Οι άνθρωποι μπροστά στα αριστουργήματα