Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Κι εκείνα

  • Η Ελλάδα του Μανώλη

    «Είναι ο μοναδικός τραγουδιστής που ευτύχησε να ερμηνεύσει όλους τους μεγάλους μας συνθέτες», έλεγε προχθές το βράδυ η Μαρία Φαραντούρη στη σκηνή του Ηρωδείου, καλεσμένη του Μανώλη Μητσιά.

    Πράγματι. Η συναυλία του δεν ήταν μόνο αναφορά μιας σημαντικής προσωπικής διαδρομής 40 χρόνων, αλλά και ό,τι πιο πολύτιμου έχει να δείξει η μουσική ιστορία της Ελλάδας. Μιας άλλης Ελλάδας. Αυτής του Τσιτσάνη, του Χατζιδάκι, του Θεοδωράκη, του Γκάτσου, του Ελύτη, του Σεφέρη, του Καρούζου, του Αναγνωστάκη, του Λεοντή, του Μούτση, του Μικρούτσικου και πολλών ακόμα. Αυτήν που σιγοτραγουδούσε συγκινημένο ένα κατάμεστο Ηρώδειο -παρουσία του υπουργού Πολιτισμού, Αντώνη Σαμαρά- και ανακάλυπτε ο 8χρονος πιτσιρικάς που καθόταν μπροστά μου.

  • Φεστιβάλ μετ' εμποδίων

    Νέο καλλιτεχνικό διευθυντή απέκτησε στο ...παρά πέντε το «48 Hour film project».

    Ο σκηνοθέτης Γιώργος Τσεμπερόπουλος αντικατέστησε τον Ορέστη Ανδρεαδάκη, ο οποίος ανέλαβε πριν από λίγο καιρό να υποστηρίξει αφιλοκερδώς το εγχείρημα. Ακολούθησε σερί παραιτήσεων, καθώς αποσύρθηκαν και τα υπόλοιπα μέλη της κριτικής επιτροπής (εκτός από τον παραγωγό Πάνο Παπαχατζή). Απ' ό,τι ακούσαμε, οι λόγοι ήταν οργανωτικής και καλλιτεχνικής φύσεως. Το κερασάκι, όμως, στην τούρτα, που τους ώθησε σε παραίτηση, ήταν η ασυνήθιστα ακριβή τιμή του εισιτηρίου -από 10 έως 60 ευρώ- για την τελετή λήξης, που θα γίνει στο «Παλλάς» στις 28 Ιουνίου.

  • Πορεία προς Επίδαυρο

    Εμείς θα τη δούμε στην Επίδαυρο (10, 11 Ιουλίου).

    Οι Βρετανοί απολαμβάνουν ήδη στο Εθνικό τους Θέατρο τη «Φαίδρα» του Ρακίνα σε σκηνοθεσία Νίκολας Χάιτνερ και πρωταγωνίστρια την Ελεν Μίρεν. Οι πρώτες κριτικές, όπως αυτές του Μάικλ Μπίλινγκτον στην «Guardian» και του Μπένεντικτ Ναϊτινγκέιλ στους «Times», τη βαθμολογούν με 4 στα 5 αστεράκια. Κάνουν λόγο για μια «δυνατή και εντυπωσιακή» παράσταση, που παραμερίζει τη «νεο-κλασική συγκράτηση» και πολλές φορές είναι «πιο κοντά στον Ευριπίδη παρά στον Ρακίνα». Οσο για τη Μίρεν, που έχει να παίξει θέατρο από το 2003 (ας όψεται η κινηματογραφική καριέρα) οι δύο παραπάνω κύριοι τα ίδια καλά λόγια έχουν. Οτι δίνει τη Φαίδρα σαν μια «πραγματική γυναίκα που κατατρώγεται από το πάθος», ότι είναι ακριβώς αυτό που θα ήθελε ο Ρακίνας και άλλα τέτοια. Μακάρι να αποδειχθούν όλα αυτά και στο αργολικό θέατρο.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
2η Μπιενάλε της Αθήνας
Πήγαμε για τέχνη στο Φαληράκι
Ολος ο «Παράδεισος» σε μια δύσκολη αποθήκη
Επιστροφή Γλυπτών του Παρθενώνα
«Η Ε.Ε. να λύσει το θέμα των Μαρμάρων»
Θέατρο
Αρχαία Agora στην καρδιά του Βερολίνου
Κριτική χορού
Η Μαρία των τάνγκο
Συνέντευξη Μάγια Λυμπεροπούλου
Το θέατρο σιγά σιγά επιστρέφει στον λόγο
Συνέντευξη Ρασίντ Ουραμντάν
Αλγερινός χορευτής σε Βιετνάμ και Γκουαντάναμο
Τηλεόραση
Μείωση μισθών στο BBC
Ο Γ. Αρβανίτης σύμβουλος κινηματογραφίας στην ΕΡΤ
Η μέθοδος της Φακίνου
Φάκελος «Κλεμμένα Γλυπτά» λίγο πριν από τα εγκαίνια
Φωτογραφία
Οι άνθρωποι μπροστά στα αριστουργήματα