Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Προσωπική ματιά

  • Μεφίστο για πάντα

    Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Παρασκευής, ένας ταξιτζής μάζεψε από το ίδιο σημείο της Πειραιώς, το 260, τρεις άγνωστους μεταξύ μας θεατές της παράστασης «Μεφίστο για πάντα», του Γκι Κασίερς.

    Μπήκα στο ταξί με αισθήματα ευγνωμοσύνης. Ο μακρύς νυχτερινός δρόμος με τα ελάχιστα διερχόμενα οχήματα επέτεινε το αίσθημα ανασφάλειας που είχε επί τρεις ώρες καλλιεργήσει ο Βέλγος σκηνοθέτης.

    Δεν ήταν η ανασφάλεια, που έστειλε εκατομμύρια Ευρωπαίους, μέσα και τους Ελληνες, στις ευρωκάλπες, για να ενισχύσουν τα ακροδεξιά κόμματα. Ηταν η ακριβώς αντίθετη. Η αίσθηση ότι ο φασισμός έρχεται όλο και πιο κοντά μας κι εμείς κοιμόμαστε τον ύπνο του δίκαιου αντιρατσιστή. Αυτή η αίσθηση ή μάλλον η βεβαιότητα έκανε, άλλωστε, τον Κασίερς να μεταφέρει στο θέατρο το «Μεφίστο», του Κλάους Μαν, όπου, γνωστά όλα αυτά, ένας διάσημος αριστερός ηθοποιός πουλάει την ψυχή του στον ναζισμό για να εξασφαλίσει την καριέρα του.

    Φτάνοντας στην Ομόνοια, γεμάτη όπως κάθε βράδυ από λαθρομετανάστες και νέους χαμένους στα ναρκωτικά, ο φιλεύσπλαχνος ταξιτζής μας άρχισε να φωνάζει τα γνωστά συνθήματα του Καρατζαφέρη (να τους πετάξουμε στη θάλασσα). Παγώσαμε. Η κυρία, που αποβιβάσαμε πρώτη στην πλατεία, πληρώνοντάς τον άφησε τον θυμό της να εκφραστεί - γεια στο στόμα της. Αυτό ήταν. Στην υπόλοιπη κούρσα αναγκαστήκαμε να εμπεδώσουμε όλο το ρεπερτόριο του ΛΑΟΣ από έναν υπερήφανο και αλαζονικό μετά την εκλογική επιτυχία του ψηφοφόρο.

    Προσπάθησα να ψελλίσω κάτι σαν «είναι τόσο ακραία όλα αυτά» ή «στους λαθρομετανάστες πρέπει να βλέπουμε το ανθρώπινο δράμα», το ίδιο και ο κύριος στο πίσω κάθισμα, πιο αποφασιστικός αυτός. Κατεβαίνοντας πρώτος, μου ευχήθηκε «καλή τύχη». Απέμεινα στο ταξί φοβισμένη και μουγκή. Αξιος ο μισθός μου. Με άφησε ευγενικά στο κατώφλι μου και, σωστός άρχοντας, μου έκοψε ένα ευρώ. Σαν άλλος Μεφίστο είχα ανταλλάξει πέντε λεπτά ήρεμης νυχτερινής κούρσας με τη σιωπή μου σε θέματα που με κάνουν έξαλλη. Για να εξιλεωθώ, την επόμενη φορά που θα πέσω σε οπαδό της εθνικής καθαρότητας, θα του πω «είμαι Αλβανή» ή «μουσουλμάνα» ή «Εβραία». Το πολύ πολύ να με πετάξει έξω.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
2η Μπιενάλε της Αθήνας
Πήγαμε για τέχνη στο Φαληράκι
Ολος ο «Παράδεισος» σε μια δύσκολη αποθήκη
Επιστροφή Γλυπτών του Παρθενώνα
«Η Ε.Ε. να λύσει το θέμα των Μαρμάρων»
Θέατρο
Αρχαία Agora στην καρδιά του Βερολίνου
Κριτική χορού
Η Μαρία των τάνγκο
Συνέντευξη Μάγια Λυμπεροπούλου
Το θέατρο σιγά σιγά επιστρέφει στον λόγο
Συνέντευξη Ρασίντ Ουραμντάν
Αλγερινός χορευτής σε Βιετνάμ και Γκουαντάναμο
Τηλεόραση
Μείωση μισθών στο BBC
Ο Γ. Αρβανίτης σύμβουλος κινηματογραφίας στην ΕΡΤ
Η μέθοδος της Φακίνου
Φάκελος «Κλεμμένα Γλυπτά» λίγο πριν από τα εγκαίνια
Φωτογραφία
Οι άνθρωποι μπροστά στα αριστουργήματα