Έντυπη Έκδοση

Δεν υπάρχουν πια ροκ είδωλα

Τα τελευταία χρόνια, με αρκετή καθυστέρηση είναι η αλήθεια, όσοι ασχολούνται με τη μουσική ανακάλυψαν ότι εξαντλείται η δεξαμενή με τα μεγάλα ονόματα στον χώρο της μουσικής και υπάρχει επιτακτική ανάγκη στο να δοθεί η σκυτάλη σε νέους καλλιτέχνες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στο να προχωρήσει η μουσική με ρυθμούς που μας είχε συνηθίσει μέσα στον προηγούμενο αιώνα.

Οι νέες τεχνολογίες σίγουρα βοήθησαν στο να απλωθεί η μουσική ενημέρωση σε περισσότερους νέους, αλλά παράλληλα άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο οι νέοι έπαιρναν τις μουσικές πληροφορίες ακούγοντας καθημερινά ραδιόφωνο, τηλεόραση ή παρακολουθώντας κάποια συναυλία με καθιερωμένους ή νεότερους καλλιτέχνες.

Η νέα μορφή ενημέρωσης οδήγησε τους νέους στο να αναζητήσουν νέα ακούσματα μέσω του Διαδικτύου, θέλοντας ο καθένας από αυτούς να έχει έναν δικό του καλλιτέχνη για τον οποίο θα μπορούσε να είναι υπερήφανος ότι ήταν δική του ανακάλυψη.

Αυτός ο νέος τρόπος αναζήτησης αξιόλογων καλλιτεχνών σταδιακά οδήγησε στην έλλειψη νέων μεγάλων ονομάτων, τη μείωση των πωλήσεων των δίσκων και μοιραία είχε επακόλουθο τη μείωση της παραγωγής, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Η αρχική εύκολη αντίδραση της μουσικής βιομηχανίας ήταν η δραστηριοποίηση του δυναμικού που είχε κυριαρχήσει στις προηγούμενες δεκαετίες.

Ετσι, δεκάδες 60άρηδες καλλιτέχνες εδώ και 2-3 χρόνια ξαναγύρισαν στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας κατακτώντας τις πρώτες θέσεις των καταλόγων επιτυχιών.

Bob Dylan, Neil Young, Robert Plant, Bruce Springsteen, Elton John, Rod Stewart, AC/DC είναι μερικοί από αυτούς που παραμένουν στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, με άλμπουμ αλλά και πετυχημένες συναυλίες που συγκεντρώνουν μεγάλο αριθμό θεατών.

Από τους νεότερους, η προσπάθεια των δισκογραφικών εστιάστηκε κυρίως σε γυναικείες παρουσίες που στην πλειονότητά τους κινούνται στον χώρο της σύγχρονης χορευτικής μουσικής, δίνοντας παράλληλα μεγάλη σημασία στην εκκεντρική εμφάνιση στη σκηνή που βοηθάει στον εντυπωσιασμό του κοινού.

Αξίζει να αναζητήσουμε τη σημερινή ηλικία των καλλιτεχνών που δημιούργησαν την πρώτη φάση του ροκ στη δεκαετία του '50, αναφέροντας βέβαια την ηλικία που θα είχαν σήμερα όσοι από αυτούς δεν βρίσκονται πια στη ζωή.

Ο βασιλιάς του ροκ Elvis Presley θα γινόταν στις αρχές του χρόνου που διανύουμε 76 ετών, δηλαδή θα είχε την ίδια ηλικία με τον Leonard Cohen που είχε γεννηθεί 4 μήνες νωρίτερα από τον Elvis, τον Σεπτέμβριο του 1934, και συνεχίζει και σήμερα να γνωρίζει επιτυχία σε δίσκους και ακόμα περισσότερο στις κατά καιρούς συναυλίες του.

Δεν είναι τυχαίο το ότι δίσκοι-συλλογές με επιτυχίες του Elvis από τις δεκαετίες του '50 και του '60 συνεχίζουν να συγκινούν το κοινό αρκετές δεκαετίες μετά τον θάνατό του το 1977.

Ο Bill Haley ήταν το πρώτο μεγάλο αστέρι του ροκ και το 1955 που κυκλοφόρησε το Rock Around The Clock ήταν ήδη σχεδόν 29 ετών και είχε οικογένεια με πέντε παιδιά. Ακόμα πιο ειρωνικό είναι το γεγονός ότι το τραγούδι που τον έκανε γνωστό και ξεκίνησε την τρέλα του ροκ εν ρολ, είχε γραφτεί από συνθέτες που ο ένας ήταν 63 ετών. Ο Bill Haley αν ζούσε σήμερα θα ήταν 84 ετών, μια και γεννήθηκε το 1927.

Από τους πρωτοπόρους του ροκ και αυτός που πραγματικά έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της μουσικής που επικράτησε στα τελευταία 55 χρόνια, ήταν ο Chuck Berry που έφτασε τα 82 και ακόμα συνεχίζει να κάνει εμφανίσεις παίζοντας τραγούδια που έβαλαν τις βάσεις, εκτός από το ροκ της δεκαετίας του '50, και στην έκρηξη των βρετανικών συγκροτημάτων στη δεκαετία του '60, αφού εκτός των άλλων, Beatles και Rolling Stones αντέγραψαν ή διασκεύασαν αρκετά από τα τραγούδια του.

Ο τίτλος που χρησιμοποίησε σε μία από τις μεγάλες επιτυχίες του, το Roll Over Beethoven (Ξεπεράσαμε τον Μπετόβεν), ήταν σίγουρα υπερβολικός, αλλά η μουσική του έχει πάρει ήδη τη θέση που της αξίζει στην ιστορία της μουσικής.

Ο Richard Penniman, γνωστός με το καλλιτεχνικό του όνομα Little Richard, ακόμα συνεχίζει να ισχυρίζεται ότι αυτός είναι ο πραγματικός βασιλιάς του ροκ.

Η αλήθεια είναι ότι οι ισχυρισμοί του έχουν κάποια βάση, αφού από το 1956 μέχρι το 1959 κατάφερε να ηχογραφήσει μια σειρά από κλασικά τραγούδια στον χώρο του ροκ, με πολλά από αυτά να διατηρούν την αίγλη τους μέχρι σήμερα.

Ο ηλικίας 79 ετών σήμερα Little Richard έχει τραγουδήσει μεταξύ άλλων τα Ready Teddy, Lucille, Tutti Frutti, Long Tall Sally, Keep a Knockin', Rip It Up, Good Golly Miss Molly, που όλα σχεδόν ξαναγύριζαν κατά καιρούς στην επικαιρότητα με νεότερες ερμηνείες.

Ο ηλικίας 83 ετών σήμερα Fats Domino είναι ο πιο υποτιμημένος σε σχέση με την πραγματική συνεισφορά του στη διαμόρφωση της ιστορίας του ροκ. Ο χοντρός, όπως ήταν το υποκοριστικό του, έπαιζε με ένα δικό του τρόπο τα χορευτικά μπλουζ της Νέας Ορλεάνης δίνοντας συχνά υλικό σε λευκούς μουσικούς που διασκεύαζαν τα τραγούδια του, βρέθηκε πριν από μερικά χρόνια στη στέγη ενός σπιτιού στη Νέα Ορλεάνη και όλοι τον θεωρούσαν ένα από τα θύματα του «Κατρίνα». Ξεχασμένος από πολλούς, ο Fats Domino ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα πριν από 55 χρόνια, ενώ παραμένει ένας από τους πρώτους μαύρους που κατάφεραν να συγκινήσουν το λευκό μουσικόφιλο κοινό.

Τον Αύγουστο του 1956, τέσσερις μουσικοί συναντήθηκαν στα στούντιο της εταιρείας Sun στο Μέμφις και ηχογράφησαν μια σειρά από τραγούδια. Ηταν οι Johnny Cash και Carl Perkins που έπαιζαν κιθάρα, ο Elvis Presley έπαιζε πιάνο και ο Jerry Lee Lewis τραγουδούσε.

Ο Lewis, που σήμερα είναι 76 ετών, είχε την ίδια ηλικία με τον Elvis και αρχικά η καριέρα του έδειχνε ότι θα μπορούσε να ήταν ώς ένα σημείο το ίδιο εντυπωσιακή.

Η απόφασή του όμως να παντρευτεί ένα 13χρονο κορίτσι που ήταν εξαδέλφη του, ενώ ακόμη δεν είχε οριστικοποιηθεί το διαζύγιο από τη δεύτερη γυναίκα του, έβαλε τέλος στις φιλοδοξίες του.

Ο Gene Vincent ήταν ένα άλλο μεγάλο αστέρι του ροκ εν ρολ που έχασε τη ζωή του σε ηλικία μόλις 36 ετών. Από τους πρώτους Αμερικανούς ρόκερ, ο Vincent είχε γεννηθεί και αυτός το 1935 όπως ο Elvis και θα ήταν σήμερα 76 ετών.

Θύμα δυστυχήματος με αυτοκίνητο έπεσε σε ηλικία 22 ετών ο Eddy Cochran, που αν ζούσε σήμερα θα ήταν 73 ετών. Στη σύντομη καριέρα του πρόλαβε να ηχογραφήσει κλασικά ροκ τραγούδια, όπως τα Summertime Blues, C'mon Everybody, Somethin' Else και Three Steps Το Heaven που από ειρωνεία της τύχης ήταν επιτυχία όταν πέθανε το 1960 στο Λονδίνο.

Εκτός από τον Elvis, φαινόμενο είναι η μεταθανάτια επιτυχία του Buddy Holly που είχε γεννηθεί τον Σεπτέμβριο του 1936 και για ελάχιστα χρόνια πρόλαβε να ηχογραφήσει μέχρι τον θάνατό του το 1959, στην πτώση του αεροπλάνου στο οποίο επέβαινε μαζί με τους Big Bopper και Ritchie Valens οι οποίοι επίσης σκοτώθηκαν.

Δεκάδες από τα τραγούδια που ηχογράφησε στην προσωπική του καριέρα και με το συγκρότημά του, τους Crickets, έγιναν επιτυχίες στη συνέχεια, η ζωή του έγινε κινηματογραφική ταινία αρκετές φορές, το συγκρότημα των Hollies πήρε το όνομά του από αυτόν, όπως και οι Beatles που διάλεξαν το όνομά τους λόγω της συγγένειάς του με το όνομα των Crickets που προερχόταν επίσης από ένα έντομο (σκαθάρι και τριζόνι).

Ονόματα που έγραψαν την ιστορία του ροκ όσοι αναφέρθηκαν, αρχίζοντας από τη δεκαετία του '50, σίγουρα δύσκολα θα βρουν άξιους συνεχιστές στη σημερινή εποχή λόγω της αλλαγής του τρόπου επικοινωνίας με το κοινό, άλλωστε οι ταχύτατες αλλαγές στους ρυθμούς ζωής δεν επιτρέπουν στους σημερινούς καλλιτέχνες να έχουν εύκολα μεγάλη χρονική διάρκεια σε επιτυχία.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Σχετικά θέματα: Από τις 4:00 στις 6:00
Μυστικά υπάρχουν και στο τραγούδι
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Από τις 4:00 στις 6:00
Μυστικά υπάρχουν και στο τραγούδι
Δεν υπάρχουν πια ροκ είδωλα
Κριτική βιβλίου
Παρωδίες
Πράκτορες και συνωμότες του Εκο στην καρδιά της Ευρώπης
Οι παλίρροιες της ματαιοδοξίας
Για να γνωρίσουμε τον Μάλερ
Γυναικείος έρωτας και φως
Ο Νίτσε πριν και μετά την ερμηνεία
Οταν η λίστα περιέχει την ομορφιά
Λογοτεχνία
Το τεμαχισμένο αριστούργημα
Βιβλία σε στόματα λεόντων
Ζεν αθωότητα σε μπρούντζινα χέρια
Νίκος Παπάζογλου
Ο πολιτισμός της καθημερινότητας
Συνέντευξη: Κεμάλ Γιαλτσίν
«Γράφω πάντα την αλήθεια»
Άλλες ειδήσεις
Ονειρικοί Υπερασπιστές
Η φυρή
Χτίζεται με όραμα, φαντασία και διαίσθηση η ποιητική τέχνη
Τα σχόλια του Τρίτου