Έντυπη Έκδοση

Διάχυτο αίσθημα απουσίας

Τον τελευταίο καιρό γίνεται πολύς λόγος για τον ενδεικνυόμενο τρόπο ανάγνωσης. Διάβασμα αργό ή με ταχύ ρυθμό; Κατά μόνας ή μετά παρέας; Κι αν μετά παρέας, τι είδους παρέας; Αμέσης, λ.χ., διά της προσκολλήσεως σε μια από τις «λέσχες ανάγνωσης», ή έμμεσης, όπως αυτή με τις νεοφανείς συσκευές ανάγνωσης ηλεκτρονικών βιβλίων, αλλά και με το παλαιότερο σύστημα δανεισμού βιβλίων, μέσω υπογραμμίσεων, κάποτε και σημειώσεων, από προηγούμενους αναγνώστες;

Πλήρες θέμα...

  • Κριτική βιβλίου

    • Ε.Ε. Cummings: Συγγραφέας εικόνων, σχεδιαστής λέξεων
      Ο Ε.Ε. Cummings (Edward Estlin Cummings, 1894 - 1962), πολυσχιδής συγγραφέας και καλλιτέχνης (ποίηση, δοκίμιο, πεζογραφία, παραμύθια, θέατρο, ζωγραφική), δεν μνημονεύεται, πάντοτε, στους κύριους εκπροσώπους του Μοντερνισμού.
    • Ενας ιερωμένος τιμά την Ελλάδα
      Μπροστά στον Παρθενώνα. «Κρίμα που ο ήλιος δεν φωτίζει τώρα την είσοδο!» αναφώνησε κάποιος από εμάς. Κι όμως, δεν είναι η είσοδος. Φημισμένοι ταξιδιώτες έχουν διαπράξει το ίδιο λάθος. Δεν έμπαιναν στο ναό από την πρόσοψη που ανακαλύπτουμε βγαίνοντας από τα Προπύλαια, αλλά από την αντίθετη πλευρά, από την Ανατολή (σ. 136).
    • Ενα ιστορικό αστυνομικό μυθιστόρημα Συνθέτες κλασικής μουσικής: Οι ροκ σταρ της εποχής τους
      Οι Φονικές νότες είναι το πρώτο έργο μιας σειράς αστυνομικών ιστορικών μυθιστορημάτων του Καναδού Μόρλεϊ Τόργκοφ, με κεντρικό ήρωα τον επιθεωρητή Χέρμαν Πράις, ο οποίος ανατρέπει το διαδεδομένο στερεότυπο.
    • Μεταφυσική έγνοια ίσον φυσική απώλεια
      Ο Γιώργος Λ. Ευαγγελόπουλος, νηφάλιος, πρόθυμος και ευέλικτος, σ' ένα βιβλίο συμμαζεμένο κι ενδιαφέρον. Γράφει για την επιρροή που είχε ο Καστοριάδης στη σκέψη του. Θυμίζει τη στενή σχέση των θέσεων του Καστοριάδη με τις εξελίξεις και τις ανάγκες της σύγχρονης πολιτικής: Τι υπάρχει στη θεωρία της άμεσης δημοκρατίας που μπορεί να φανεί χρήσιμο, έως λυτρωτικό, για τη διαδρομή της φιλελεύθερης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας;
    • Οι κρυπτωνυμίες της γραφής
      Πώς γράφεται ένα βιβλίο από κοινού; Πώς συντονίζονται και συνεργάζονται δύο σκέψεις πάνω στο σχέδιο μιας γραφής; Το Διπλό όνειρο της γραφής είναι ένα παρόμοιο εγχείρημα. Η από κοινού χειρονομία του Χάρη Βλαβιανού και του Χρήστου Χρυσόπουλου να προσυπογράψουν έναν θραυσματικό λόγο πάνω σ' αυτό το θαμπό ίχνος της γραφής.
    • Ανεμπόδιστη θέα στην Καπέλα Σιξτίνα
      Οσο και να κάθοσουν να ξεροστάλιαζες με το κεφάλι γυρισμένο κατά πάνω, και να 'βγαζες τα μάτια σου, και να 'διωχνες με το φραγγέλιο τους μυριάδες θορυβούντες τουρίστες, που καταγίνονται να φωτογραφίζουν ώς και με κινητά ό,τι βλέπουν, για να κομπάσουν αργότερα στην Αϊόβα ή στη Σαγκάη, μα και ψάθα να 'παιρνες να ξάπλωνες ώρες στο δάπεδο ν' ατενίζεις, τίποτε δεν θα κατόρθωνες να δεις...
    • Το πάθος της Δελφικής Ιδέας
      Οι Δελφοί και το αρχαίο δράμα είναι το αξεχώριστο δίπολο το οποίο σημάδεψε τη ζωή του Αγγελου Σικελιανού και της Εύας Πάλμερ, κρατώντας τους για πάντα κοντά.
    • Η θάλασσα που έσταξε
      Τι είναι τελικά τα βιβλία που γράφεις; -Επιστολές που στέλνω στον εαυτό μου και δεν περιμένω να μου απαντήσει ποτέ, αποκρίνεται σαν μικρό παιδί ο Σταύρος Σταυρόπουλος στην Αννα Νάζου.
    • Το χρονικό ενός σπάνιου βίου
      Τώρα που το χώμα σκέπασε τον Χρήστο Δ. Λαμπράκη -και μέχρι να γραφτεί μια πλήρης βιογραφία του- ,το μόνο υλικό που είναι προσβάσιμο είναι οι μαρτυρίες δημοσιογράφων οι οποίοι τον γνώρισαν από κοντά. Μια τέτοια περίπτωση είναι ο Ντένης Αντύπας, ο οποίος πέρασε και από εμάς, από τη θέση του διευθυντή σύνταξης της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας.
  • Οψεις της ανάγνωσης

    • Η γενικευμένη ομοιομορφία δημιουργεί σύγχυση και αδιαχώρητο
      Ο Νάσος Δετζώρτζης μού μιλούσε, σχεδόν μυθικά, για τους αδελφούς Ταρουσόπουλους στο Φάληρο· ο Κάρολος Τσίζεκ αποκαλυπτικά για το τυπογραφείο του Νικολαΐδη στη Θεσσαλονίκη και πολλοί για τον χαρισματικό Φιλιππόβλαχο και το φιλόξενο στέκι των Κειμένων του στη Μαυρομιχάλη.
  • Λογοτεχνία

    • Ο ποιητής του φαρμακωμένου καιρού
      ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΜΑΝΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ Μεγάλωσα στις ταβέρνες και στα καφενεία. Στις ψαρόβαρκες και στο αναλόγιο. Βαφτίστηκα σε μια κουλτούρα καθαρά λαϊκή. Οταν άρχισα να εντρυφώ στα ποιητικά έργα και «διά της διαισθήσεως» να μπαίνω κάπως στη μυσταγωγία της νεοελληνικής ποίησης, χώρισα τους δημιουργούς που ασχολούνταν με την ποίηση σε δύο χοντρικά κατηγορίες: τους λαϊκούς και, ας πούμε, τους λόγιους.
  • Από τις 4:00 στις 6:00

    • Οι άνθρωποι με αναπηρίες δικαιώνονται στη χώρα μας μόνο στο τραγούδι
      Σε καθημερινή βάση ανακαλύπτουμε τις διάφορες ατέλειες της κοινωνίας μας και δήθεν με έκπληξη αναρωτιόμαστε για το πώς είναι δυνατόν να συμβαίνουν. Οσοι από εμάς μπορούν να κάνουν όμως κάτι, απλώς αδιαφορούν, και αυτός ο χαρακτηρισμός είναι επιεικής.
    • James Brown Ενας «Νονός», δυναμίτης!
      Δεν αμφισβητείται από κανέναν το ότι οι ρίζες του ροκ εν ρολ προέρχονται από τη μουσική των μαύρων. Αμφισβήτηση δεν τίθεται και για την επιρροή που είχαν στο σύγχρονο ροκ μαύροι καλλιτέχνες, όπως ο James Brown, που δύσκολα θα πάψουν να φαίνονται τα ίχνη της μουσικής του, αλλά και της σκηνικής του παρουσίας, σε λευκούς και μαύρους.
  • Άλλες ειδήσεις

    • Το κλεμμένο γράμμα και η γένεση του λακανισμού
      «Κάνετε λάθος. Τον γνωρίζω πολύ καλά. Είναι και ποιητής και μαθηματικός. Ως ποιητής και μαθηματικός σίγουρα έκανε σωστούς συλλογισμούς». Η φράση αυτή του Ντιπέν από το θρυλικό Κλεμμένο γράμμα του Πόε εφαρμόζει ιδανικά στο προφίλ του Λακάν, όπως αποτυπώνεται στο ομότιτλο Σεμινάριό 1 του (εν συντομία Σ.Κ.Γ.).
    • Καρτ ποστάλ από τη Λισαβόνα
      Μια παρατεταμένη ανάδραση προερχόμενη από το φαινόμενο της διερώτησης του πόσο μυστήριος άνθρωπος είμαι, το οποίο εξαρτάται από το πόσο άνθρωπος είμαι, το οποίο τόσο ξεκάθαρα διακρίνεται καθώς αφήνω πίσω μου το λιμάνι της Civitavecchia, οκτώ του Αυγούστου, και εισέρχομαι σε μια θάλασσα που είναι προθάλαμος μιας θάλασσας που σε λίγες ώρες θα περαστεί, όπως κάθε αντιδιαστολή και επικύρωση διπλωμένη στα μακριά μου μανίκια που έχω ώς τον αγκώνα γυρίσει, σαν επιλεγμένη και καταχωρισμένη σε δρομολόγια ναυσιπλοΐας πορεία ανάμεσα από δύο νησιά.
    • Εν τη ρίμα του λόγου / Φυσάει
      Από τους πιο αδικημένους δίσκους της ελληνικής δισκογραφίας και ένας από τους λίγους εξ ολοκλήρου βασισμένος πάνω στην ποίηση του σπουδαίου Τάσου Λειβαδίτη. Παίζει στα όρια που θέτουν η κοινωνικοπολιτική διάσταση των δημιουργών του, η μελαγχολία και η συγκίνηση, συνθέτοντας ένα περιβάλλον υψηλής τέχνης που κλέβει απ' τον ακροατή όλη την αμφιβολία της ομορφιάς που μπορεί να έχει μια πετυχημένη και ευθύγραμμη καλλιτεχνική συνιστώσα.