Έντυπη Έκδοση

Τα λουλούδια στην κυρία απ' τον Τσιώλη

Μόνο ένας Σταύρος Τσιώλης θα μπορούσε να συνδέσει με ηλεκτρισμένη έμπνευση το μαθηματικό θεώρημα του Γκόλντμπαχ με τα «σκυλάδικα» της Κατερίνας Στανίση.

Ο κόσμος του, ποιητικός, γλυκύς, σπαρακτικός, απαισιόδοξος, «λοξός», αναγνωρίζεται ατόφιος και στο νέο θεατρικό του, την «Πόρτα» ή «Μια τραγωδία της Μαθηματικής επιστήμης», που παρουσιάζεται κάθε Πέμπτη, με κοσμοσυρροή, από την ομάδα «Τσούκου Τσούκου» στη μουσική σκηνή Αυλαία (στο Βοτανικό).

Εξελίσσεται έξω από την πόρτα ενός σκυλάδικου στην παραλιακή και κινείται στη γραμμή του ποιητικού σουρεαλισμού, τον οποίο ο σκηνοθέτης ξεκίνησε στο θέατρο με τα «Κοκκινομπλέ Πατίνια» και απογείωσε με το επεισοδιακό «Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ».

Ο Ζαφείρης Μελάς και η Κατερίνα Στανίση μπορεί να μη βρίσκονται ως φυσικές παρουσίες στη σκηνή, βρίσκονται όμως οι γιγαντοαφίσες τους στην πρόσοψη του σκηνικού-σκυλάδικου. Οπως και οι χαρακτηριστικές φωνές τους, που τις ακούμε σε υψηλά ντεσιμπέλ κάθε φορά που ανοιγοκλείνει η πόρτα του. «Ας με πούνε σκυλά. Δεν με πειράζει», λέει αφοπλιστικά ο Τσιώλης. «Ομως αυτές οι μουσικές με τα κλαρίνα, που τις παίζουν κυρίως οι τσιγγάνοι, είναι μια υπόγεια συνέχεια της βυζαντινής μουσικής, άρα και της αρχαίας ελληνικής».

Η «Πόρτα» δεν γεννήθηκε απ' τη συγκεκριμένη μουσική αγάπη. «Πάντα ήθελα να κάνω ένα έργο για τους ανθρώπους που ονειρεύονται κάτι μεγαλύτερο από αυτό που μπορούν να κατορθώσουν. Στον Εμφύλιο, τσακισμένοι, ζούσαμε μέσα από τα όνειρα. Διαβάζαμε Παλαμά, Βαλαωρίτη και Καρυωτάκη. Και θεωρούσαμε ότι μπορούμε να γίνουμε κι εμείς μεγάλοι ποιητές. Οι νικητές διαχειρίστηκαν πολύ άσχημα τη νίκη τους. Το περιφρονημένο κομμάτι, το αποδιωγμένο από την κοινωνία, δεν είχε άλλη καταφυγή από το να ονειρεύεται», υποστηρίζει ο σκηνοθέτης, ο οποίος γνωρίζει τι θα πει διωγμός από πρώτο χέρι: «Ημασταν μια κατεστραμμένη αριστερή οικογένεια, που καταφεύγαμε επίσης στο όνειρο». Κάτι που η χωροταξία ευνόησε δεόντως:

«Το σπίτι μου στην Τρίπολη ήταν ένα τετράγωνο πιο κάτω από την οικία του Καρυωτάκη. Και διάβαζα: "Εδώ γεννήθηκε ο Καρυωτάκης". Κι ονειρευόμουν κι εγώ μια μέρα να γράψουν έξω από το σπίτι μου: "Εδώ γεννήθηκε ο Σταύρος Τσιώλης". Αυτό ονειρευόμουν. Και στρωνόμουν κι έγραφα. Οι ποιητές μπορούν να ονειρεύονται. Γι' αυτό στην "Πόρτα" ο Ρούλης καταπιάνεται με ένα μεγάλο πρόβλημα, άλυτο στην ανθρωπότητα, όπως είναι η απόδειξη της θεωρίας του Γκόλντμπαχ - με βοήθησε τρομερά ο "Θείος Πέτρος και η εικασία του Γκόλντμπαχ" του Απόστολου Δοξιάδη. Ο Ρούλης είναι ένας καθηγητάκος μαθηματικών σε νυχτερινό γυμνάσιο της οδού Αχαρνών, διωγμένος, ο οποίος για λόγους αγάπης θέλει να πάρει το βραβείο Νόμπελ λύνοντας την εικασία του Γκόλντμπαχ. Και συντρίβεται. Είναι οι μικροί δημιουργοί που ονειρεύονται το Εβερεστ, αλλά το πιο πολύ που μπορούν να ανέβουν είναι το Μαίναλον. Αυτοί είναι οι ήρωές μου».

Τα μαθηματικά μπλέκονται με τα «σκυλάδικα» στη νέα θεατρική δουλειά του Σταύρου Τσιώλη με τίτλο «Πόρτα» Τα μαθηματικά μπλέκονται με τα «σκυλάδικα» στη νέα θεατρική δουλειά του Σταύρου Τσιώλη με τίτλο «Πόρτα» Μπορεί την τελευταία δεκαετία να μην έχει κάνει ταινία, όμως δεν έχει γυρίσει την πλάτη στον κινηματογράφο: «Κάθε χρόνο παρουσιάζονται ξαφνικά καινούργια παιδιά. Είναι μια γενιά αποφασισμένη. Ε, δεν είναι τυχαίο που με μηδέν λεφτά έχουμε πέντε ταινίες στο Βερολίνο. Και μάλιστα οι δύο από κορίτσια. Δεν λιποψυχάει ο Ελληνας με τίποτα! Η ζωή μας έχει σκοτεινιάσει. Κι έχει πέσει ένας φανατισμός. Ομως την κοινωνία θα τη σηκώσουν αυτοί που είναι πάνω από ιδεολογίες. Οπως τα παιδιά που είναι τώρα στο φεστιβάλ του Βερολίνου και κάνανε ταινίες με το αίμα τους. Τέλειωσε ο κινηματογράφος με τα μηνύματα. Αν και στην ψυχή μας θα υπάρχει πάντα ιδεολογία».

Πολλοί λένε ότι ετοιμαζόμαστε για τον δεύτερο Εμφύλιο.«Δεν το πιστεύω. Εγώ έζησα στον Εμφύλιο. Παναγία μου! Ούτε το 1% του να μην ξαναζήσουμε. Τι πόνος, τι αίμα! Πιστεύω στην ωριμότητα του λαού μας. Κοίταξε με τι ηρεμία δέχεται την πίεση. Θα τα αντέξει όλα με μεγαλοπρέπεια ο Ελληνας. Σας το λέω: Μπορούμε να ζήσουμε όπως ζουν στη Βουλγαρία. Και με δύο κατοστάρικα ο Ελληνας θα ζήσει. Και μέσα απ' αυτό θα δείτε τι θα βγει και στον πνευματικό χώρο. Εδώ έρχονται γείτονες και μου ζητάνε βιβλία. Τους δίνω Ντοστογιέφκσι και ενθουσιάζονται».

«Δεν έχει χαθεί η ποίηση», διαμαρτύρεται. «Ο έρωτας, η επικοινωνία, η ανάγκη για τον άλλο άνθρωπο, του αρσενικού για το θηλυκό, δεν θα χαθούν ποτέ. Αν μου έλεγες "υπάρχει κάτι που μαρτυρά τη δύναμη μιας δημιουργίας, ενός Θεού;", θα έλεγα "ναι, είναι ο έρωτας". Αυτή η παμπόνηρη, ύπουλη, βίαιη, ανίκητη έλξη για να συνεχίσει η ζωή. Λοιπόν, πώς έπαψε ο έρωτας στην κρίση; Δεν έχει πάψει. Και θα μάθουμε να ζούμε με λιγότερα. Εξαρτάται βέβαια και από τους πολιτικούς, οι οποίοι όμως είναι ανήθικοι».

Και ο Αντώνης Σαμαράς; «Στο πρόσωπό του μπορεί να έχω ένα σεβασμό, γιατί είναι ο πρωθυπουργός, αλλά δεν σκέφτεται τις νύχτες "τι μπορώ να κάνω για το λαό μου". Δεν γνωρίζω ο Στουρνάρας αν σκέφτεται τα πέντε εκατομμύρια των Ελλήνων που στερούνται τα πάντα. Σε έναν φίλο κινηματογραφιστή που του κόψανε το ρεύμα πήγε και του το σύνδεσε ένας γείτονας. Αυτοί είναι οι σύγχρονοι ήρωες. Δεν είναι οι πολιτικοί. Κρίμα». «Πονάει» ο σκηνοθέτης και για την Αριστερά: «Δεν είναι στο ύψος της», διαπιστώνει. «Κι αυτό μοιραίο είναι. Οταν από 4% πας στο 27%, το ποτάμι κατεβάζει και σκουπίδι. Πολύ σκουπίδι...». 7

Φωτογραφίες της Μαργαρίτας Νικητάκη.

*INFO: Η «Πόρτα» παρουσιάζεται στη μουσική σκηνή Αυλαία (Αγ. Ορους 15 και Κωνσταντινουπόλεως 115, Βοτανικός) κάθε Πέμπτη.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Θέατρο
Σχετικά θέματα: Θέατρο
Κύκλος μίσους και εκδίκησης
Μόνοι στον παράδεισο
Η Βιρτζίνια στην «Πόλη»
Όταν ο θύτης γίνεται θύμα
Από στριπτιζέζ, τρομοκράτισσα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Κινηματογράφος
Στη ζυγαριά του χρόνου
Μάγια η πράκτορας
Ανοίγει η κουρτίνα του Ιρανικού σινεμά
Ντε Νίρο, Μπεσόν και Σκορσέζε
Έρχεται και τρίτη «καμαριέρα»
Φωτογραφία
Γιατί φοβίζει η αλήθεια;
Flash
Μουσική
«Μας διοικούν μετριότητες »
Ο Αλκίνοος ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη
Με το γκράμι στις βαλίτσες ο Sandoval
«Λουλούδι στη φωτιά » η Δάρρα
Ένας Σουμάχερ στο Μέγαρο Μουσικής
Μέταλ από τη Σουηδία
Θέατρο
Τα λουλούδια στην κυρία απ' τον Τσιώλη
Κύκλος μίσους και εκδίκησης
Μόνοι στον παράδεισο
Η Βιρτζίνια στην «Πόλη»
Όταν ο θύτης γίνεται θύμα
Από στριπτιζέζ, τρομοκράτισσα
Εικαστικά
Τα ερωτικά σχέδια του Μίνου Αργυράκη
Στην Αθήνα από Βοστόνη
Ο κήπος με τα χρώματα
Η ζωγράφος του πολέμου
Τηλεόραση
Αιώνια επιστροφή
Παιδιά της πιάτσας
Βιβλίο
Ο Κιθ Ρίτσαρντς πρόσκοπος
Ο Πάγκαλος με εξέφραζε πάντα
Από Βουλευτής, ακτιβιστής
Πολιτισμός
Ένα κόσμημα στα Πατήσια