Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Σημείο συνάντησης

  • Βιβλία εν... Καμίνη

    Ο δήμαρχος Αθηναίων, Γιώργος Καμίνης, έφθασε να δίνει φανταστικές μάχες σχεδόν επί ένα εξάμηνο. Παρέμεινε κλεισμένος στο δημαρχιακό μέγαρο και δεν δεχόταν ούτε παιδί για τα κάλαντα...

    Με ποιους; Με τους εκδότες, τους θεωρητικά στρατηγικούς συμμάχους του. Αυτός ο μορφωμένος και βιβλιόφιλος εναντίον των επιχειρηματιών του βιβλίου, οι οποίοι, παρά την κρίση, εξακολουθούν να παράγουν, ώστε και να μη διακοπεί απότομα η αλυσίδα παραγωγής. Με τα καλά και τα κακά τους. Που θα οδηγήσει κι άλλους εργαζομένους του χειμαζόμενου αυτού κλάδου στην ανεργία. Ομως, όταν βρίσκεται στο θώκο της εξουσίας, αυτά είναι ψιλά γράμματα για τον «αυτοκράτορα». «Ανεργία; Τι είναι αυτό; Τρώγεται;» μονολογεί.

    Ενώ, λοιπόν, τα πραγματικά προβλήματα φωνάζουν σ' όλη την Ελλάδα σαν πραματευτάδες της κακιάς ώρας, ο Γιώργος Καμίνης, αυτός ο μορφωμένος και βιβλιόφιλος, εφευρίσκει καινοφανές πρόβλημα και του προσθέτει και ολίγην πυρίτιδα. Λες και δεν ξέρει ότι αργά ή γρήγορα θα εκραγεί.

    Δεν χρειαζόταν να είσαι μάγος για να προβλέψεις ότι θα επακολουθούσε εκτροπή. Και την ευθύνη τη φέρει ακέραια ο δήμαρχος. Οι εκδότες βρέθηκαν στα χαρακώματα και με λόγο και αιτία.

    Γιατί δεν κατάλαβαν την επιμονή και την πρεμούρα του να «εξορίσει», έπειτα από δεκαέξι χρόνια, ένα λαϊκής αποδοχής θεσμό, που λέγεται Παζάρι του Βιβλίου, στην πλατεία Κοτζιά.

    Επισήμως και θεσμικώς το έπραξε με τις υπεύθυνες υπηρεσίες του δήμου. Δεν υποστηρίζω ότι παράτυπος εστί.

    Επισήμως και πάλι μετά τις καταγγελίες σύμπαντος του σωματειακού εκδοτικού κόσμου, μέσω μιας ανακοίνωσης, αποπειράθηκε να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα.

    Και επιδόθηκε σε πλατειολογία - εκ του πλατεία. Οτι δεν υπάρχουν «καλές» και «κακές», «προνομιούχες» και «απομονωμένες» πλατείες.

    Κάνει λάθος. Εκτός κι αν δεν περπατάει την πόλη.

    Η πλατεία Κοτζιά ή Εθνικής Αντίστασης συνορεύει με την οδό Αθηνάς. Εμπορικότατος ο δρόμος έως το μεσημέρι. Μόλις όμως ο πρώτος ηλεκτρικός λαμπτήρας ανάψει, σαλούν, Φαρ Ουέστ, Πέκινπα, αιματοχυσία.

    Γι' αυτό επιμένουν οι εκδότες ότι η πλατεία Κλαυθμώνος είχε δημιουργήσει πιάτσα, ιστορία, άρα μνήμη. Κι ας συνορεύει με αξιόπιστα και ενημερωμένα βιβλιοπωλεία.

    Το Παζάρι κρατάει δύο εβδομάδες. Τα βιβλιοπωλεία είναι ανοιχτά όλο το χρόνο. Στο Παζάρι «εκποιούνται» τίτλοι που έχουν εκδοθεί τουλάχιστον πριν από δύο χρόνια. Πού το πρόβλημα; Οτι ο «κόσμος» και ο «κοσμάκης» αγοράζει βιβλία και με μισό ευρώ;

    Κύριε Καμίνη, μόνο μη δούμε να ενοικιάζετε την «κλαμένη» πλατεία σε τυράδες, λαδάδες και ρεγκάδες. Γιατί, τότε, οι παρακείμενοι επαγγελματίες εστίασης και σίτισης δεν θα εκτιμήσουν την επιλογή σας ως γκουρμέ...

  • Θέατρο παραλόγου

    Θλίψη. Οπου κι αν γυρίσεις, όπου κι αν κοιτάξεις. Απογοήτευση. Αν κοιτάξεις μάλιστα στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, καταρρέεις. Δεν τελειώνει ο αλληλοσπαραγμός. Ούτε το αλαλούμ με αλυσίδα ανακοινώσεων-καταγγελιών, που αποδεικνύουν το πάθος και τη νοσηρότητα της διένεξης.

    Σοκαριστική ήταν η αποκάλυψη ότι η επιστολή που χρησιμοποίησε ο Κώστας Τζαβάρας στην ανακοίνωσή του ζητώντας την παραίτηση του Δ.Σ. του Κρατικού -στην πραγματικότητα του προέδρου Μάκη Τρικούκη- ήταν πλαστή ή ανύπαρκτη.

    Σκληρό ροκ. Το Δ.Σ., υπό τον Μ.Τρικούκη, προτίθεται πάντως να τραβήξει το σκοινί ζητώντας μέχρι τέλους το αυτονόητο: έλεγχο των συμπαραγωγών ΚΘΒΕ - Ακροπόλ.

    Είναι απορίας άξιον γιατί ο Σωτήρης Χατζάκης, ο οποίος έως πρόσφατα κατάφερε να αποφύγει πολλούς κλυδωνισμούς με επιδεξιότητα που δεν διέκρινε τους προκατόχους του, καθυστερεί τόσο καιρό να παραδώσει τα οικονομικά στοιχεία, να τελειώνει το πανηγύρι και να μη δίνει τροφή για ποικίλα σενάρια.

    Είναι απορίας άξιον, επίσης, γιατί εκτίθεται επιτιθέμενος στα μέλη του Δ.Σ που κάνουν λόγο για την πλαστή επιστολή. Αποκαλύπτοντας συγχρόνως -και καίγοντας τον Τζαβάρα- ότι επιστολή δεν υπάρχει. Αλλά μόνο μια επίσκεψη των μελών του Δ.Σ. στην οποία ζητήθηκε η καρατόμηση Τρικούκη. Ξεγυμνώνοντας ταυτόχρονα το μέγεθος της συνδιαλλαγής του με τον χειραγωγούμενο υπουργό.

    Αλλά κι ο Κ. Τζαβάρας, ο οποίος είναι γνωστό ότι συνδέεται φιλικά με τον κ. Χατζάκη, τον οποίο μάλιστα προετοιμάζει για την καλλιτεχνική διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου, δεν είχε την προνοητικότητα να μην πάρει θέση σε μια βεντέτα;

    Πώς παίρνει το ρίσκο, δικηγόρος και πολιτικός ανήρ όντας συγχρόνως, να δημοσιοποιεί την ύπαρξη επιστολής που δεν υπάρχει;

    Αντί να ζητάει διαύγεια και οικονομικό απολογισμό όσο το δυνατόν γρηγορότερα, όπως πράττει με το Ελληνικό Φεστιβάλ, θεώρησε κατόρθωμα να παύσει το Δ.Σ. του Κρατικού. Ευκολία. Ευτυχώς, η αποφασισμένη στάση του Δ.Σ. -βρέξει χιονίσει- για έλεγχο των συμπαραγωγών με το Ακροπόλ αναμένεται να φέρει σύντομα εξελίξεις -και εκκαθαρίσεις- στο ταραγμένο Κρατικό Θέατρο.

    Στο φεστιβαλικό θρίλερ, ο αναπληρωτής υπουργός μάς πληροφόρησε πως έχει υπογράψει την ανανέωση της θητείας του Γ. Λούκου ερήμην του. Δεν μπήκε καν στον κόπο να τον ενημερώσει. Θέατρο του παραλόγου στη νιοστή...

  • Μεταξύ μας

    Παγωμένο βράδυ της περασμένης εβδομάδας, από τις σκηνές που έγραψαν στη συνείδησή μας, με τους συμπολίτες μας στην ουρά να περιμένουν τη σακούλα με τα ζαρζαβατικά και τις άλλες που θα παραμείνουν όσο ζούμε με τους νέους με τα Καλάσνικοφ· περπατώ προς τα Εξάρχεια.

    Και ως συνήθως, συλλογίζομαι αυτή την πόλη που ρήμαξε μέσα σε τρία χρόνια, με κατοίκους έκπληκτους, τρομοκρατημένους, σε αναμονή μιας νέας συμφοράς.

    Ενας φίλος καλλιτέχνης με έχει προσκαλέσει σε εργαστήριο όπου παρουσιάζεται η δουλειά του Νίκου Παπαδημητρίου και του Χρήστου Κωτσούλα (γνωστού μας και ως Κάπιτεν). Ενας υπολογιστής και η διάθεση των καλλιτεχνών να επικοινωνήσουν με τους φίλους τους.

    Σ' αυτό το χώρο, στα Εξάρχεια, συγκεντρώθηκαν καμιά τριανταριά άνθρωποι, καλλιτέχνες εξαιρετικοί και κριτικοί της τέχνης. Κρασί χύμα, κάποιο τυρί, μια πίτα, σε μια υπόθεση οικογενειακή, όπου ο καθένας έφερε και κάτι τι.

    Μας έδειξε ο Νίκος Παπαδημητρίου τη δουλειά του, από τη δεκαετία του 1990, όταν ήταν σπουδαστής στην ΑΣΚΤ· κάτι ρωτήσαμε, κάτι συμπλήρωσε, και στη συνέχεια ο Χρήστος φόρεσε τη στολή του καπετάνιου (τι performer) και πολύ σύντομα αναφέρθηκε στα έργα του, με ισχυρότερο το γάμο του, μία εκπληκτική περφόρμανς που κόστισε και ελάχιστα, όπως μας είπε, με νυφικό που σχεδίασε ο ίδιος με πασχαλίτσες, στέφανα επίσης, μπομπονιέρες από το τζάμπο, κατσαρίδες και άλλα ενδιαφέροντα.

    Το ζήτημα είναι και δεν είναι η παρουσίαση της δουλειάς. Το ζήτημα είναι ότι βρέθηκαν παρέα αρκετοί άνθρωποι, μίλησαν για την τέχνη, την κοινωνία και ό,τι άλλο, ότι έκαναν διάλογο, ακούμπησαν ο ένας την αγωνία του στον άλλο, γέλασαν. Κάποια στιγμή, έφτασε και μια αχνίζουσα, με όσπρια, κατσαρόλα και η συνάθροιση συνεχίστηκε.

    Θα συνέβαιναν αυτά πριν από μερικά χρόνια; Και ναι και όχι. Και αν συνέβαιναν θα ήταν κάτω από άλλους όρους.

    Οι καλλιτέχνες θα μιλούσαν ως πολύ μικρή παρέα, περισσότερο για πωλήσεις και γκαλερί και λιγότερο για ό,τι ακριβώς κάνουν, ποια ερωτηματικά βάζουν στη δουλειά τους και ποιες αμφιβολίες καταθέτουν ως απάντηση.

    Αξιολογώ το χρόνο που διέθεσα ως εξαιρετικά χρήσιμο αντίδοτο στη μελαγχολία που μας διακατέχει. Οχι ότι νοσταλγούμε τις παρέες.

    Αντίθετα, η εποχή μας ευνοεί τη συναναστροφή. Μου άρεσε το άνοιγμα στους ομοίους, το πρόσημο της παρουσίασης της δουλειάς, η συνάθροιση με τα ελάχιστα. Αρκεί να είμαστε μαζί.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Κινηματογράφος
Στη ζυγαριά του χρόνου
Μάγια η πράκτορας
Ανοίγει η κουρτίνα του Ιρανικού σινεμά
Ντε Νίρο, Μπεσόν και Σκορσέζε
Έρχεται και τρίτη «καμαριέρα»
Φωτογραφία
Γιατί φοβίζει η αλήθεια;
Flash
Μουσική
«Μας διοικούν μετριότητες »
Ο Αλκίνοος ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη
Με το γκράμι στις βαλίτσες ο Sandoval
«Λουλούδι στη φωτιά » η Δάρρα
Ένας Σουμάχερ στο Μέγαρο Μουσικής
Μέταλ από τη Σουηδία
Θέατρο
Τα λουλούδια στην κυρία απ' τον Τσιώλη
Κύκλος μίσους και εκδίκησης
Μόνοι στον παράδεισο
Η Βιρτζίνια στην «Πόλη»
Όταν ο θύτης γίνεται θύμα
Από στριπτιζέζ, τρομοκράτισσα
Εικαστικά
Τα ερωτικά σχέδια του Μίνου Αργυράκη
Στην Αθήνα από Βοστόνη
Ο κήπος με τα χρώματα
Η ζωγράφος του πολέμου
Τηλεόραση
Αιώνια επιστροφή
Παιδιά της πιάτσας
Βιβλίο
Ο Κιθ Ρίτσαρντς πρόσκοπος
Ο Πάγκαλος με εξέφραζε πάντα
Από Βουλευτής, ακτιβιστής
Πολιτισμός
Ένα κόσμημα στα Πατήσια