Έντυπη Έκδοση

Διεθνή

Παρέμβαση

  • Παγίδες

    Δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε και η τελευταία φορά, κατά την οποία οι πολιτικές δυνάμεις της Κεντροαριστεράς, σε περιόδους πραγματικών ή προσχεδιασμένων κρίσεων, πέφτουν στις παγίδες της ολιγαρχικής Δεξιάς.

    Ο αλάθητος οδηγός της Ιστορίας μάς θυμίζει ότι κατά τον μεσοπόλεμο το ναυάγιο του οράματος της Βαϊμάρης άνοιξε το δρόμο για την κόλαση του Γ' Ράιχ και τη σχεδόν αμαχητί παράδοση της ιταλικής εξουσίας στον Μπενίτο Μουσολίνι. Λίγο αργότερα, η... νομιμοποίηση της κρατικής φασιστικής τρομοκρατίας θα μας οδηγήσει στην Ισπανία του Φράνκο, ενώ το ναυάγιο ενός ελληνικού λαϊκού μετώπου (σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα), θ' ανοίξει το δρόμο για την άνετη αναγόρευση του πρωθυπουργού Ι. Μεταξά σε δικτάτορα, με τη χαϊδευτική προσωνυμία του... «κυβερνήτου». Η παγίδα του ευρωπαϊκού φασισμού, στη διάρκεια του μεσοπολέμου, έριξε στις μάζες των βιοπαλαιστών το πιο ελκυστικό δόλωμα: το λεκτική αλχημεία του εθνικοσοσιαλισμού. Δηλαδή ίσες «δίκαιες» αμοιβές σε «τάγματα εργασίας», για μεγαλόπνοα δημόσια έργα, όπως η αούτομπαν, ο περίφημος αυτοκινητόδρομος της Γερμανίας. Και όλα αυτά, με την υποχρέωση οι «εθελοντές» να προσφέρουν και την τελευταία ρανίδα αίματος για την κατίσχυση του «εθνικού ιδεώδους». Και αυτά, με καλομελετημένα «προγράμματα», που ξεκινούσαν από... αθώες ρητορικές κορόνες, «για την πατρίδα», μέχρι και βίαιες αιματηρές εξορμήσεις εθνοκάθαρσης, για τη διαιώνιση των «πεπρωμένων της φυλής». Με την ίδια περίπου αφέλεια, οι διάσπαρτες και ασύντακτες «δημοκρατικές δυνάμεις» της Γαλλίας (σοσιαλιστές, κομμουνιστές, οικολόγοι κ.ά.) εν ονόματι της «σωτηρίας της πατρίδας» από τον επελαύνοντα Λεπέν, επτά δεκαετίες μετά τον ευρωπαϊκό μεσοπόλεμο, θα ταχθούν στο πλευρό του Νικολά Σαρκοζί, για να μπουν, επί μακρόν, στο περιθιώριο των εξελίξεων! Το αβγό του φιδιού είναι έτοιμο να σκάσει και στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ενωση του 21ου αιώνα. Νεοφασιστικά παρακρατικά «τάγματα αυτοπροστασίας» αλωνίζουν στην ουγγρική επικράτεια. Εγχώριοι νεοναζί διαλύουν βίαια λατρευτικές συνάξεις μουσουλμάνων μεταναστών, ενώ... εξοστρακισμένες σφαίρες «οργάνων της τάξεως» βάφουν τα πλακόστρωτα της πρωτεύουσάς μας με το αίμα εφήβων! Και παρά την πανηγυρική αποδοκιμασία των υπευθύνων στις δικές μας κάλπες, τα θύματα καλούνται σε ισότιμο διάλογο με τους θύτες στα περισσότερα ραδιοτηλεοπτικά πάνελ. Θέατρο δημοκρατικού παραλόγου, παρωδία δημοκρατίας ή μήπως άλλη μια ριψοκίνδυνη εφαρμογή τού «αγάπα τον εχθρό σου»;

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Ιράν
Μερική επανακαταμέτρηση ψήφων μετά τους νεκρούς
Ο «βαθύς προβληματισμός» του ισορροπιστή Μπαράκ Ομπάμα
Ιρανοί στην Ελλάδα: Να σταματήσει η αιματοχυσία
Η επικράτηση του Twitter
Διάσκεψη κορυφής του BRIC
Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία και Κίνα, η νέα υπερομάδα...
Συνέντευξη Λόταρ Μπίσκι
«Η πολιτική της Αριστεράς πρέπει να είναι ξεκάθαρη»
Συνέντευξη Νάιτζελ Φάρατζ
«Οι Βρυξέλλες χτίζουν μια νέα αυτοκρατορία...»