Έντυπη Έκδοση

Λουκιανός σαν άλλοτε

Οταν ο Λουκιανός προσκαλεί σε πάρτι, το σίγουρο είναι ότι γίνεται το αδιαχώρητο. Οπως είχε συμβεί στο πρώτο που έχει κάνει στον Λυκαβηττό το 1982, όπως στη Βουλιαγμένη το 1983, όπως το προηγούμενο Σάββατο στον κήπο του Μεγάρου Μουσικής (σχεδόν 3.800 άτομα).

Με ένταση, ρυθμικά χειροκροτήματα και τραγούδι, πολλοί συνόδευσαν τους εξαιρετικούς λίγους του πάλκου και βέβαια τις αναμνήσεις τους, από το πρώτο εκείνο πάρτι που είχε συγκεντρώσει 70.000 κόσμο. Και έτσι, ανάμεσα στη νεολαία δεν ήσαν λίγοι, το αντίθετο, οι 60άρηδες και οι 70άρηδες που ακολουθούσαν το ρυθμό.

Ο Κηλαηδόνης, με σιέλ πουκάμισο και λευκό παντελόνι, όπως τότε, βγήκε, προλόγισε και είπε τα τρία πρώτα τραγούδια μόνος του στο πιάνο, τα: «Στη Βουλιαγμένη», «Τα θερινά σινεμά» και «Πάρτι».

Και έγινε της... κακομοίρας, παρόλο που ο ερμηνευτής, όπως και το κοινό του, έχει σχετικά μεγαλώσει. Νοσταλγία και τραγούδι μαζί με το κοινό, για να δούμε στη συνέχεια τα πλάνα από την προετοιμασία του παλιού πάρτι από τις γιγαντοοθόνες, αλλά και τον Βαγγέλη Γερμανό διά ζώσης, να προσπαθεί να διασχίσει το πλήθος με την κιθάρα στην πλάτη του.

Τότε ήταν ο κόσμος πλημμύρα και ο Λουκιανός με μαλλιά ελαφρώς γκρίζα. Ο Γιώργος Μικέλης, ο θρυλικός πιανίστας της τζαζ, έδινε το ρυθμό στην ορχήστρα. Η Μαντώ και η Λία Βίσση έκαναν τα φωνητικά και, μετά, να η Μαργαρίτα Ζορμπαλά, πανέμορφη και νεότατη, να λέει το «Χθες το βράδυ». Μέχρις εδώ, η αίσθηση ήταν πως τα πράγματα έκαναν «κοιλιά». Πολύ φιλμ. Εγιναν πολύ καλύτερα όταν ο τραγουδοποιός βγήκε με τη Ζορμπαλά στη σκηνή. Στο ίδιο ύφος τα τραγούδια, χαρακτηριστική άλλοτε του Κηλαηδόνη η τρυφερή μελαγχολική διάθεση («Θα 'θελα να 'μουνα εκείνη που αγαπάς», «Πάμε σαν άλλοτε»), που αμέσως τα πήρε το κοινό.

Κι ύστερα λιγότερο βίντεο, με τον Γερμανό αυτή τη φορά. Και να τος ολοζώντανος επί σκηνής, με κατακτημένη τη νεότητά του, ένα είδος Ντόριαν Γκρέι που το κοινό τού έκανε όλα του τα χατίρια: τραγούδησε μαζί του, συνόδευσε τα ρεφρέν και τα κουπλέ του, του κράτησε το ρυθμό με παλαμάκια, αφού και «Κρουαζιέρα» το πήγε και στην «Μπανιέρα δυο δυο» το έβαλε.

Υπερβολικά πολύς Σαββόπουλος στις βιντεοοθόνες στη συνέχεια και ευτυχώς ζωντανός ο Λουκιανός, να κάνει ένα δεύτερο πρόγραμμα ολομόναχος, αλλά να και η μικρή του κόρη, η Μαρία, να τραγουδάει τη «Μαρία Παναγιωταρά». Παρά το φινάλε και τα ανκόρ, το κοινό παρέμεινε εκεί - αν ήταν στο χέρι του, θα έμενε όλη τη νύχτα. Ομως η Αννα Βαγενά, σωστά, ανεβαίνοντας στη σκηνή θύμισε πως τα προσκείμενα στο Μέγαρο νοσοκομεία απαιτούν ησυχία. Κι έτσι, ο κάθε κατεργάρης πήγε ευχαριστημένος στον πάγκο του.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
ΕΡΤ
«Η ΕΡΤ είναι η φωνή μας, το τραγούδι μας»
ΟΧΙ στο «λουκέτο» της ΕΡΤ
Μουσική
Λουκιανός σαν άλλοτε
ΚΘΒΕ
Από τον Ψωμιάδη στο ΚΘΒΕ
Κριτική θεάτρου
Ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις με εχθρό το χρόνο
ΚΩΘ
Εξωση στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης
Αρχαιολογία
Εφυγε ο Σπ. Ιακωβίδης
Άλλες ειδήσεις
Από τον κοινό μύθο, στον κενό μύθο