Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Παρέμβαση

  • Παρέμβαση

    Κοινοβουλευτική δικτατορία

    Κατ' επανάληψιν έχουμε γράψει ότι η δημοκρατία μας είναι ψευδεπίγραφη. Φαίνεται, όμως, ότι κάναμε λάθος. Ζούμε σε μία δικτατορία! Απλά είναι άλλου τύπου από αυτές που γνωρίζαμε μέχρι τώρα και βιώσαμε στο παρελθόν.

    Μία κοινοβουλευτική δικτατορία ή Νέα Δικτατορία, για να παραφράσουμε το όνομα του κόμματος του οποίου ηγείται ο πρωθυπουργός τού «αποφασίζομεν και διατάσσομεν», που μας γυρίζει δεκαετίες πίσω σε μαύρα χρόνια, που ανοήτως πιστεύαμε ότι δεν πρόκειται να ξανάρθουν...

    Και λέμε ανοήτως, διότι μπορεί η δημοκρατία να εδραιώθηκε αργά αλλά σταθερά στη μεταπολιτευτική περίοδο, δεν πήραμε χαμπάρι, όμως, ότι κάποιοι (όπως αποδεικνύεται γνωστοί και μη εξαιρετέοι...) καραδοκούσαν για να βρουν την ευκαιρία να την απαξιώσουν. Με στόχο, βέβαια, να την καταλύσουν.

    Και η ευκαιρία βρέθηκε με τη χρεοκοπία της χώρας. Αρχικά εκχωρήθηκε η εθνική μας κυριαρχία στο ΔΝΤ, τη Γερμανία και τους δανειστές (άλλωστε καμιά χούντα δεν υπάρχει χωρίς έξωθεν βοήθεια μεγάλων δυνάμεων...) και εν συνεχεία ήρθε ο χορός (του θανάτου για το λαό) με τα αντιδημοκρατικά μέτρα που κατήργησαν δικαιώματα και ελευθερίες που είχαν κατακτηθεί με αγώνες και αίμα...

    Και σήμερα, τρία χρόνια μετά την υπαγωγή μας στη δικαιοδοσία του ξένου παράγοντα και με εκατομμύρια Ελληνες να ζουν σε συνθήκες φτώχειας και εξαθλίωσης, η εκλεγμένη (από συμπατριώτες μας, που πολύ θα θέλαμε να ξέρουμε πώς αισθάνονται, πλέον...) κυβέρνηση δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο. Ενα πρόσωπο αυταρχικό και φασιστικό, έτη φωτός μακριά από τις αρχές της δημοκρατίας. Ενα πρόσωπο ανελεύθερο και αντιλαϊκό, που προσπαθούσε ανεπιτυχώς να κρύψει επί μακρό χρονικό διάστημα πίσω από λογύδρια και αρλούμπες περί «επανεκκίνησης της οικονομίας» και «αξιοπιστίας της χώρας»... Αλλωστε, όλες οι δικτατορίες με κενές μεγαλοστομίες εδραιώνουν το καθεστώς τους. Και πάντα υπάρχουν κάποιοι ηλίθιοι που τις πιστεύουν!

    Το κλείσιμο της ΕΡΤ, με αυτόν το βίαιο και απροκάλυπτο τρόπο, δεν είναι το τέλος. Είναι η αρχή για τα αντιδημοκρατικά βάσανα που μας ετοιμάζουν. Ακόμη και η ανακοίνωση «αναστολής λειτουργίας» από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο θύμιζε χουντικό διάγγελμα! Επεσε και η μάσκα του Σίμου Κεδίκογλου. Γιου υπουργού του ΠΑΣΟΚ, που βρήκε την πολιτική του Ιθάκη στη Νέα Δημοκρατία. Αφού προηγουμένως είχε βαφτιστεί δημοσιογράφος, διοριζόμενος μάλιστα στην ΕΡΤ(!), όπως ουκ ολίγοι γόνοι πολιτικών. Κι έρχεται σήμερα να καταγγείλει τη δημόσια τηλεόραση για αδιαφάνεια, δημόσια σπατάλη και ρουσφετολογικές προσλήψεις... Αυτός που, αν δεν υπήρχαν όλα αυτά, δεν θα έμπαινε στην ΕΡΤ.

    Φτύνει, λοιπόν, εκεί που έτρωγε και που ως κυβερνητικός εκπρόσωπος έβαλε κι άλλους να τρώνε. Κι αφού φάγανε όλοι, τώρα το κλείνουν το μαγαζί! Σε τέτοια κατάντια τους οδήγησε το πάθος τους για την εξουσία. Και όπως όλοι οι ισχυροί, έτσι και αυτοί πιστεύουν ότι η δύναμή τους θα είναι παντοτινή... Το μεγάλο λάθος που κάνουν και, όπως έχει δείξει η ιστορία, το πληρώνουν. Πολιτική μοίρα από την οποία ούτε αυτοί θα ξεφύγουν...

  • Παρέμβαση

    Θεωρίες συνωμοσίας και απλές αλήθειες

    Τώρα πια το μάθαμε όλοι. Γνώριζαν εδώ και τρεις εβδομάδες ο Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Φώτης Κουβέλης τις προθέσεις του Αντώνη Σαμαρά να κλείσει την ΕΡΤ.

    Τους το είχε πει ξεκάθαρα ο πρωθυπουργός, τελεία και παύλα. Και ρωτάω εγώ, ο άσχετος: Αφού το ήξεραν, γιατί δεν φρόντιζαν πριν από κάνα δεκαήμερο να κατεβάσουν μια κοινή πρόταση για το μέλλον της ΕΡΤ (π.χ. το σχέδιο Αλιβιζάτου) έτσι ώστε να προλάβουν τις εξελίξεις και να την κρατήσουν ανοιχτή; Μη μου πείτε ότι θα ερχόταν κατόπιν ο Σαμαράς και θα τους έλεγε «όχι, δεν συναινώ σε εξυγίανση εν λειτουργία της ΕΡΤ, εγώ θα την κλείσω έτσι κι αλλιώς». Θα έπεφταν όλοι να τον φάνε για την αναλγησία του. Οπότε; Οπότε κάποιο λάκκο έχει η φάβα, κι αυτός ο λάκκος μάς έφερε εδώ που μας έφερε.

    Ας πάμε όμως και στα πρακτικά. Σε μια ενδιαφέρουσα θεωρία συνωμοσίας, που λέει ότι την ΕΡΤ την έκλεισαν οι ιδιώτες καναλάρχες για να καρπωθούν τα διαφημιστικά της έσοδα. Κάθομαι, λοιπόν, και κοιτώ τα στοιχεία της Media Services για το πρώτο πεντάμηνο του 2013. Και βλέπω ότι η ΝΕΤ είχε διαφημιστική δαπάνη 2.969.972 ευρώ (το οποίο αντιστοιχεί σε 1,28% επί του συνόλου), η ΕΤ1 είχε 1.296.806 ευρώ (0,56%) και η ΕΤ3 είχε 88.027 ευρώ (0,04%). Μιλάμε, δηλαδή, για αστεία μερίδια και για αστεία ποσά, τα οποία μάλιστα δεν υπήρχε περίπτωση να αυξηθούν δραστικά, καθώς φέτος το καλοκαίρι δεν έχει ούτε Ολυμπιακούς Αγώνες ούτε Μουντιάλ, μπας και πλημμύριζαν οι οθόνες της δημόσιας τηλεόρασης με σποτάκια για μπίρες και αναψυκτικά τύπου κόλα. Σημειώνω δε ότι η ΕΡΤ δεν επωφελήθηκε καν από τη φετινή αύξηση κατά 20% της διαφημιστικής δαπάνης στα κανάλια. Οταν, λοιπόν, η συνολική διαφημιστική δαπάνη για την ελληνική τηλεόραση το πρώτο πεντάμηνο του τρέχοντος έτους ήταν 231.747.163 ευρώ, τα τεσσεράμισι 'μύρια της ΕΡΤ πιστεύετε ότι τρόμαζαν τους ιδιώτες καναλάρχες;

    Μέσα σε όλα αυτά, είχα και τον παλαιό μου γνωστό από τη δημόσια τηλεόραση, τον Βαγγέλη (ας τον πούμε Βαγγέλη), με τον καημό του για τον Κεδίκογλου. Ο Βαγγέλης, βλέπετε, περίμενε ένα ρουσφέτι από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο και την πάτησε άσχημα με το κλείσιμο της ΕΡΤ. Ηθελε μια ρύθμιση για την περίπτωσή του και, όπως έλεγε ο ίδιος, η ρύθμιση αυτή θα ήταν δίκαιη, θα αφορούσε καμιά εικοσαριά άτομα και δεν θα τάραζε τα νερά και τα μπάτζετ της Αγίας Παρασκευής. «Θα το είχε ήδη κάνει ο Σίμος», μου έλεγε πριν από κάνα δεκαπενθήμερο, «αλλά το κρατάει στο συρτάρι του για να μη φανεί ότι κάνει χάρη στα "γαλάζια" παιδιά. Θα το περάσει όμως, μου έχει ορκιστεί ότι θα το περάσει, κι όταν ορκίζεται ο Σίμος δεν κάνει πίσω». Πόσο μα πόσο δίκιο είχε ο Βαγγέλης...

    Οσο για τη λίστα με τα μισθά της ΕΡΤ (μισθά της πενταετίας Καραμανλή, που επιχειρήθηκε εντέχνως να εμφανιστούν ως σημερινά!), δεν είναι η μόνη που έχει κυκλοφορήσει κατά καιρούς. Την κάνω αυτή τη δουλειά εδώ και πολλά χρόνια και θυμάμαι, για παράδειγμα, μια ανάλογη περίπτωση το 1996.

    Τότε λοιπόν, επί Σημίτη, οι βουλευτές Θόδωρος Κασσίμης της Νέας Δημοκρατίας, Πέτρος Κουναλάκης του Συνασπισμού και Γιάννης Δημαράς του ΔΗΚΚΙ είχαν καταθέσει επίκαιρη ερώτηση στη Βουλή για τις αποδοχές επιτελικών στελεχών της ΕΡΤ. Και βγήκαν ένα σωρό φίδια στην επιφάνεια με πολύ κόσμο να παίρνει (το 1996, υπενθυμίζω) πάνω και πολύ πάνω από 1.000.000 δραχμές το μήνα. Σημερινά δεκαχίλιαρα, σαν να λέμε, και εικοσαχίλιαρα, την ώρα που εκείνη την εποχή η ΕΡΤ απέλυε χαμηλόμισθους δημοσιογράφους. Ο κατάλογος είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου, έστω και για ιστορικούς λόγους.

    Μη λησμονήσω, τέλος, και τις πρωτοβουλίες νεοδημοκρατών βουλευτών (λίγες μέρες πριν από το κλείσιμο της ΕΡΤ) για το πετσόκομμα του ανταποδοτικού τέλους. Πρώτος ξεκίνησε το βιολί ο Λευτέρης Αυγενάκης από το Ηράκλειο και ύστερα ήρθαν με κοινή τους ερώτηση ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Χρήστο Κέλλα από τη Λάρισα. Οι δύο τελευταίοι μάλιστα, προφανώς για να δείξουν ότι δεν μασάνε απολύτως τίποτε, δεν απευθύνθηκαν στον αρμόδιο για την ΕΡΤ Σίμο Κεδίκογλου, αλλά στον υπουργό Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα. Γιατί ζήτησαν το πετσόκομμα; Και για να «ανακουφιστούν» τα ελληνικά νοικοκυριά, αλλά και «για να σηματοδοτήσουμε απέναντι στην κοινωνία την έμπρακτη αλλαγή πρακτικών και νοοτροπιών του παρελθόντος, που οδήγησαν τη χώρα στη σημερινή βαθιά κρίση». Τόσο καλά, τόσο τακτικά, τόσο συμμαζεμένα. Στην κοινή ελληνική, βέβαια, αυτό το πράγμα το λένε επέλαση των λαγών...

  • Το «ατύχημα» του Σαμαρά

    Το λουκέτο της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης, και κυρίως ο τρόπος που έγινε, πυροδοτεί γενικότερες πολιτικές εξελίξεις. Το μαύρο στις οθόνες ήταν αφορμή να ξετυλιχτεί η μαυρίλα που ζουν οι Ελληνες σε μια Ευρώπη υπό κηδεμονία Μέρκελ-Λαγκάρντ.

    Πολλά μπορεί να πει κανείς για τη δημόσια ραδιοτηλεόραση, για τον τρόπο που παρουσίαζε πολιτικά το άσπρο μαύρο. Δεν μπορεί όμως ν' απαξιώσει τις σοβαρές ραδιοτηλεοπτικές πολιτιστικές εκπομπές, την προβολή περιβαλλοντικών θεμάτων, τις διεθνείς αναλύσεις, την επαφή με την Ομογένεια, τη σχέση με την ελληνική παράδοση και το ρεμπέτικο, το Αρχείο της, τα σίριαλ καταξιωμένων συγγραφέων, την ορχήστρα της, τη σπουδαιότητά της, ώστε ν' ακουστούν οι φωνές των κατοίκων των πιο απομακρυσμένων χωριών. Το παιχνίδι του φτηνού εντυπωσιασμού η ΕΡΤ δεν το έπαιξε και στάθηκε σπουδαίο ραδιοτηλεοπτικό σχολείο. Η πειρατική ΕΡΤ, μακριά από το λιβανιστήρι των κυβερνώντων, είναι ό,τι καλύτερο μέχρι σήμερα. Είναι δημόσια και όχι κρατική.

    Ο Αντώνης Σαμαράς έκανε το μοιραίο λάθος: να υποτιμήσει τη σημασία της εθνικής ραδιοτηλεόρασης, με αποτέλεσμα να συμβεί αυτό που αποκαλούν μεταξύ τους οι πολιτικοί αναλυτές «ατύχημα». Αντί να το διορθώσει εγκαίρως, το τράβηξε μέχρι τέλους, υιοθετώντας πολιτική πυγμής. Ποντάρισε στην αδυναμία των δύο εταίρων σε μια νέα εκλογική αναμέτρηση, αλλά είναι πια εγκλωβισμένος στις επιλογές του.

    Το αδιέξοδο είναι δεδομένο. Το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου είναι τόσο αποδυναμωμένο, που μια κόντρα με την κυβέρνηση θα του έβγαινε σε καλό, οι συνδικαλιστές του πιέζουν επιτέλους να πάρει θέση υπέρ των εργαζομένων, ενώ στο εσωτερικό του κινδυνεύει να χάσει στελέχη κι εναπομείναντες οπαδούς. Η ΔΗΜΑΡ κινδυνεύει να μην μπει στη Βουλή αν συνεχιστεί ο κατήφορος σε οδυνηρές επιλογές της τρικομματικής.

    Η Ιστορία δεν γράφεται μόνο μέσα από συσκέψεις τρικομματικών κυβερνήσεων, υψηλόβαθμων οικονομικών στελεχών διευρωπαϊκών ή παγκόσμιων ελίτ. Η ιστορία γράφεται και από τους απλούς ανθρώπους, που σηκώθηκαν από τον καναπέ. Και πέρα από τον Σαμαρά, η Ευρώπη πια γνωρίζει ότι στην Ελλάδα η επόμενη μέρα δεν μπορεί να είναι ίδια...

    a.stergiou@eleftherotypia.net

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Κυβέρνηση
Ενδοκυβερνητικό μπρα ντε φερ
Θεσμικά και εκλογικά σενάρια
Δίμηνες συμβάσεις για... πολύμηνη κυβέρνηση
ΕΡΤ
Ακύρωση γίνεται μόνο από τη Βουλή
Ραντεβού βαθύτερης ανάγκης για ανατροπή στην ΕΡΤ
Η εξυγίανση ήταν μεγάλα λόγια...
ΝΕΡΙΤ
Τρία κανάλια, τρία ραδιόφωνα, άντε και... 250 δημοσιογράφοι
Ελευθεροτυπία
Η απεργία στα ΜΜΕ και η εξαίρεση μερικών εφημερίδων
Γιατί δεν κυκλοφόρησαν Σαββατιάτικη και Κυριακάτικη «Ε»
Απεργίες και εκδηλώσεις διαμαρτυρίας
Ανένδοτος ΣΥΡΙΖΑ
Συλλαλητήριο ΚΚΕ στην Αγία Παρασκευή
Εκδηλώσεις διαμαρτυρίας
Διαμαρτυρίες σε πολλές πόλεις
Αποκρατικοποιήσεις
Η επιλογή της... Ιφιγένειας
Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ)
Οι απολύσεις στην ΕΡΤ είναι μόνο η αρχή
Ασφαλιστικά ταμεία
Χάνουν 73,5 εκατομμύρια τα ασφαλιστικά ταμεία
ΠΑΣΟΚ
ΠΑΣΟΚ: Αλλο μεταρρύθμιση, άλλο τσαπατσουλιές
ΔΗΜΑΡ
Η ΔΗΜΑΡ βλέπει εκλογές
ΑμεΑ
Η Ομοσπονδία Τυφλών υπέρ της ΕΡΤ
EBU
Ολη η Ευρώπη τη θέλει ανοιχτή
Τρόικα
Πόντιοι Πιλάτοι με τις 2.000 απολύσεις στο πιάτο