Έντυπη Έκδοση

Theodore

Ενα «παιδί θαύμα» στους Κήπους του Μεγάρου

Ο Theodore (Θοδωρής Πολυχρονόπουλος) είναι μόλις 22 χρόνων, έχει ωστόσο στις πλάτες του μια διεθνή καριέρα, αφού έχει ήδη πραγματοποιήσει εμφανίσεις στο Λονδίνο και σε άλλες πόλεις της Ευρώπης. Το 2012 ηχογράφησε τον πρώτο του δίσκο με τίτλο «7» και προετοιμάζει τώρα το δεύτερο.

Αυτές τις ημέρες βρίσκεται στην Αθήνα για να παρουσιάσει την παράσταση «It is but It's not», όπου συνδυάζει τη μουσική δημιουργία με διαδοχικές και ονειρικές αντιθέσεις φωτός και σκιάς, χάους και ισορροπίας. Είναι ένα επιβλητικό μουσικό θέαμα που προτρέπει τον επαναπροσδιορισμό του ανθρώπου στην πραγματικότητα του χρόνου. Σε όλη τη διάρκεια της παράστασης, που θα παρουσιαστεί στους Κήπους του Μεγάρου Μουσικής, ο Theodore ενισχύει τις διαπεραστικές, ψυχεδελικές μουσικές του με την ένταξη αλληγορικών εξιστορήσεων, αριθμών-συμβόλων και υπαρξιακών ερωτημάτων.

Τον συναντήσαμε στην Αθήνα παραμονές της παράστασης.

- Είσαι 22 ετών, έχεις ήδη πραγματοποιήσει εμφανίσεις σε πολλές πόλεις της Ευρώπης και ετοιμάζεις το δεύτερό σου δίσκο. Πώς βιώνεις αυτή την επιτυχία;

«Για μένα όλα αυτά είναι πολύ σημαντικά. Ωστόσο, όταν βρίσκεσαι στη δίνη και στο τρέξιμο για αυτό που προσπαθείς να πετύχεις, το ευχαριστιέσαι μόνο μετά. Το ευχαριστιέμαι, δηλαδή, μόνο από τη στιγμή που ανεβαίνω πάνω στη σκηνή».

- Πότε ξεκίνησε το ταξίδι σου στη μουσική;

«Ηξερα πάντα ότι ήθελα να κάνω μουσική. Ξεκίνησα από πολύ μικρός. Από τριών χρόνων συμμετείχα στα παιδικά του Νάκα. Επαιζα αρμόνιο καθισμένος στα γόνατα της μητέρας μου. Υστερα έκανα μαθήματα πιάνου στο σπίτι και από την πρώτη δημοτικού είπα στη μητέρα μου "Θέλω να μάθω μπουζούκι". Πρέπει να πω ότι οι γονείς μου παραξενευτήκαν... Ετσι άρχισε η σχέση μου με τα μουσικά όργανα. Ποτέ δεν μελετούσα πολύ. Μου άρεσε να παίζω τη δική μου μουσική και όχι να κάνω ασκήσεις. Στη συνέχεια, βέβαια, έμαθα και σαξόφωνο και κιθάρα...».

- Αλήθεια, πόσα όργανα παίζεις;

«Νομίζω ότι μπορώ να βγάλω ήχο από πάρα πολλά όργανα...».

- Παρά την αγάπη σου για τη μουσική κάποια στιγμή ξεστράτισες...

«Ναι, πράγματι, γύρω στα δεκαέξι ήθελα να γίνω κοσμολόγος-αστροφυσικός. Οι γονείς μου, ωστόσο, δεν μου το επέτρεψαν. Και μου είπαν "Αν δεν σπουδάσεις μουσική να βρεις έναν τρόπο να κερδίσεις τη ζωή σου". Δεν νομίζω ότι ποτέ γονιός έχει πει κάτι τέτοιο στο παιδί του. Είμαι η εξαίρεση στον κανόνα. Ετσι, στα δεκαοκτώ μου, έφυγα για να σπουδάσω κλασική σύνθεση στο Λονδίνο».

- Πότε ανέβηκες για πρώτη φορά στη σκηνή;

«Η πρώτη μου συναυλία έγινε στο Λονδίνο στο Bull and gate το 2012. Ημουν 20 χρόνων».

- Πώς θα χαρακτήριζες τη μουσική σου;

«Αυτή η ερώτηση με αγχώνει πάρα πολύ γιατί πρέπει να πλαισιώσω με λέξεις κάτι το οποίο κάνω για να αποφύγω να μιλάω. Οι ταμπέλες σε αναγκάζουν να συνεχίσεις προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Εγώ νομίζω ότι η μουσική μου προχωρά και αποτυπώνεται με διαφορετικό τρόπο».

- Το live που θα παρουσιάσεις στους Κήπους του Μεγάρου είναι κατά κάποιο τρόπο διαδραστικό και απευθύνεται σε όλες τις αισθήσεις του θεατή. Πώς γεννήθηκε αυτή η ιδέα;

«Ξεκίνησε πρώτα σαν ιδέα. Μετά ήρθαν τα κείμενα και η μουσική. Ηταν για μένα ανάγκη να εκφράσω αυτό που θέλω. Τότε συνειδητοποίησα ότι η μουσική μου έχει αντιθέσεις. Εχει φως, έχει σκοτάδι. Και σκοπεύω να χρησιμοποιήσω όσες περισσότερες αισθήσεις του θεατή γίνεται».

- Με αυτή τη συναυλία θα ταξιδέψεις όλο το καλοκαίρι...

«Θα παίξουμε στην Πολωνία, στο Λονδίνο, στη Γαλλία και το Σεπτέμβρη στην Ιταλία».

- Ετοιμάζεις έναν καινούργιο δίσκο;

«Ο καινούργιος δίσκος θα έχει τίτλο "It is but It's not", όπως και η παράσταση. Ξεκίνησα τη δημιουργία του πριν από ένα χρόνο μαζί με την μπάντα μου. Είμαστε τώρα πάνω από 15 άτομα. Στόχος μου είναι να αναλύσω πώς δουλεύουν οι αντιθέσεις. Πώς το ένα δεν λειτουργεί χωρίς το αντίθετό του. Για αυτό και ο δίσκος λέγεται "It is but It's not..."».

- Με ποιους καλλιτέχνες θα ήθελες να συνεργαστείς στο μέλλον;

«Περνάω την εσωστρεφή περίοδο της ζωής μου. Παρ' όλα αυτά θα μου άρεσε να συνεργαστώ με τους ανθρώπους της γενιάς μου ή τους λίγο μεγαλύτερους. Ιδανικά θα μου άρεσε να κάνω κάτι ταυτόχρονα με όλους τους καλλιτέχνες της γενιάς μου. Προς το παρόν έχω μια πολύ ωραία συνεργασία με τη Μελεντίνη. Είναι Ελληνίδα μουσικός και ηθοποιός αλλά ζει στο Λονδίνο. Η μουσική της είναι έντονα θεατρική και είμαι πολύ χαρούμενος διότι πλέον είναι κομμάτι τις μπάντας μου».

- Επισκέπτεσαι κατά τακτά διαστήματα την Ελλάδα. Τι έχει αλλάξει με την κρίση και τι μπορούμε να κάνουμε για να την αντιμετωπίσουμε;

«Η κρίση εμφανίστηκε όταν εγώ τελείωνα το σχολείο... Αυτό που καταλαβαίνω εγώ είναι ότι με νύχια και με δόντια παραμένουμε αγκιστρωμένοι στο ένοχο παρελθόν μας. Και δεν είμαι σίγουρος ότι η γενιά μας έχει την ίδια ανάγκη να κρατήσει πράγματα που είχε ή μάλλον πίστευε ότι είχε στο παρελθόν. Εγώ, προσωπικά, ελπίζω πως όχι. Και ακόμα και αν μας χρωστάνε. Οφείλουμε να σταθούμε στα πόδια μας. Νομίζω ότι έχει μεγάλη σημασία να πούμε "Εγώ τι κάνω; Ποια είναι η θέση μου στο κοινωνικό σύνολο;". Βλέπετε, ένα σύνολο αποτελείται από πολλές μονάδες. Και η μονάδα έχει πολύ μεγάλη σημασία. Και ο καθένας θα πρέπει να καταλάβει τι είναι αυτό που προσφέρει στο σύνολο. Να μάθει να ζει ανεξάρτητα, να δυναμώσει και να προσφέρει. Και το σύνολο πρέπει να δημιουργήσει συνθήκες στήριξης των πιο αδύναμων... Δυστυχώς, όμως, ζούμε σε μια χώρα όπου πολλοί λένε "Εγώ δεν θέλω να πετύχεις εσύ. Εγώ είμαι καλύτερος από εσένα και αφού δεν τα καταφέρνω εγώ δεν πρέπει να πετύχεις ούτε εσύ... Να είμαστε πιο κοντά, να μην ανέβω εγώ. Να κατέβεις εσύ"» .

- Διακρίνω μια πίκρα... Ποιες είναι οι σχέσεις σου με τους Ελληνες συναδέλφους σου; Πώς αντιμετωπίζουν την επιτυχία σου;

«Μα εγώ δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω την επιτυχία μου... Τα όνειρά μου είναι πολύ μεγάλα εξαιτίας του θράσους της ηλικίας μου... Εχω πράγματι τελευταία πολλές επαφές με Ελληνες συναδέλφους μου, πολλές και καλές. Αυτό που εμένα μου αρέσει να τους λέω είναι: "Ολοι είμαστε ένα. Αν εσύ πας καλά θα βοηθήσεις κι εμένα. Οπότε, αν δουλέψουμε όλοι μαζί, αγαπημένοι, θα δημιουργήσουμε μια μεγάλη σκηνή". Και η σκηνή είναι αυτό που δημιουργεί πολιτισμό. Ωστόσο, δυστυχώς, αυτό που λείπει πολλές φορές σήμερα είναι η συνεργασία και η συνδημιουργία».

- Αλήθεια, η Ελλάδα εξάγει σήμερα πολιτισμό;

«Ποιο πολιτισμό; Μόνο εκείνον που υπήρξε στον Χρυσό Αιώνα ή τον πολιτισμό του Χατζιδάκι και του Θεοδωράκη; Αυτός ο πολιτισμός είναι σπουδαίος. Πρέπει να τον γνωρίζουμε και να τον σεβόμαστε. Αλλά, εμείς τι φτιάχνουμε; Ηχητικά, αν μιλάμε με μουσικούς όρους, δεν μπορούμε να μείνουμε σε αυτό. Πρέπει να προχωρήσουμε. Ολος ο κόσμος αναρωτιέται τώρα πού πάει μουσικά η κατάσταση. Είναι μια σπουδαία στιγμή για κάποιον που θέλει να ασχοληθεί με τις τέχνες. Και η κρίση είναι μια ευκαιρία, αφού βγάζει αλήθεια, αλλά δυστυχώς ταυτόχρονα και προσπάθεια να κρατήσεις ένα παλιό ψέμα...».

i info

Η συναυλία του Theodore θα πραγματοποιηθεί σήμερα στους Κήπους του Μεγάρου Μουσικής.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μέγαρο Μουσικής
Μουσική
Συνεντεύξεις
Σχετικά θέματα: Μουσική
Ο Ζούμπιν Μέτα στο Μέγαρο Μουσικής
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Μυθιστορήματα
Το άγνωστο μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα
Μουσική
Ο Ζούμπιν Μέτα στο Μέγαρο Μουσικής
Ενα «παιδί θαύμα» στους Κήπους του Μεγάρου
Διαδρομές
Ο πολύπαθος Λυκαβηττός
Ψυχολογία/Βιβλίο
«Είμαι πολύ καλύτερος ψυχοθεραπευτής, παρά συγγραφέας»
Κι αυτά
Μηδενιστικό παραλήρημα
Κι εκείνα
Η Αντζελα εν δράσει
Αδιάβαστη κασέτα
Εργαστήρια
TV & Media
Νυχτερινές περικοπές
Κέρδος: κινητοποίηση κατά της πτώχευσης
Τράγκας: σε απολογία για το «πόθεν έσχες»;
Επιστημονική συνεργασία ΓΣΕΕ-ΕΣΗΕΑ
Αρχίζουν οι συνεντεύξεις στη ΝΕΡΙΤ