Έντυπη Έκδοση

Ατζέντα

  • ΣΙΝΕΜΑ - ΘΕΑΤΡΟ - ΒΙΒΛΙΟ - ΜΟΥΣΙΚΗ - ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ - ΧΟΡΟΣ

    Ο ΡΙΖΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ

    ΠΡΩΗΝ μουσικός σε συγκρότημα, σχεδιαστής μόδας, φωτιστής και νυν εικαστικός καλλιτέχνης και χορογράφος.

    Ο Κριστιάν Ριζό είναι αναμφίβολα ένας από τους πιο ενδιαφέροντες εκφραστές της σύγχρονης τέχνης στη Γαλλία. Τα έργα του αινιγματικά, μυστηριώδη, γεμάτα τελετουργίες και σύμβολα, στα όρια της ένωσης του πραγματικού με το φανταστικό, αποκαλύπτουν το βάθος στο οποίο μπορεί να φτάσει το καλλιτεχνικό έργο στην επικοινωνία του με το ασυνείδητο του θεατή. Μια παράσταση βασισμένη σε αυτή τη δική του φιλοσοφία είναι και το «b.c, janvier 1545, fontainebleau» («b.c, Ιανουάριος 1545, Φοντενεμπλό»), με το οποίο ο γάλλος «πολυκαλλιτέχνης» έρχεται την Τετάρτη (στις 22.00, στο Γυμναστήριο Πολυκλαδικού Λυκείου Καλαμάτας) στο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας.

    Γεννημένος στις Κάνες, ο Κριστιάν Ριζό -που παλαιότερα έχει εμφανιστεί στο Φεστιβάλ Αθηνών- σπούδασε αρχικά Καλές Τέχνες. Τη δεκαετία του 1990 έκανε τα πρώτα του βήματα στο χορό δουλεύοντας με γνωστούς χορογράφους όπως η Ματίλντ Μονιέ, ο Μαρκ Τόμπκινς, η Βέρα Μαντέρο και ο Ρασίντ Ουραμντάν. Συγχρόνως έκανε «περάσματα» από το χώρο της μουσικής, της μόδας και της εκπαίδευσης.

    Ο Ριζό είναι γνωστός για τους μακρείς και ποιητικούς τίτλους των έργων του. Ετσι και εδώ: ο τίτλος της παράστασης «b.c., janvier 1545, fontainebleau» αναφέρεται στο άγαλμα μιας νύμφης που κατασκεύασε ο Μπενβενούτο Τσελίνι (εξ ου και τα αρχικά b.c.) για τον Φραγκίσκο Α', όταν έφτασε στην Αυλή του στο Φοντενεμπλό. Η παράσταση, που είναι χορογραφημένη για την κλασική χορεύτρια Ζιλί Γκιμπέρ, αναπτύσσεται στο εικαστικό περιβάλλον που έχει σχεδιάσει ο ίδιος ο Ριζό, υπό τους ήχους του Ζερόμ Νοξ - ερμηνεύει ζωντανά επί σκηνής. Εν ολίγοις είναι μια αργή, νυχτερινή τελετουργία, γεμάτη ακατανόητη μαγεία.

    Μουσική-Χορός

    ΣΤΟΝ ΛΟΦΟ ΤΗΣ ΣΑΝΗΣ

    ΜΕ ΕΝΑ εξαιρετικό συνδυασμό κλασικής, τζαζ και έθνικ, την οποία ερμηνεύει ο Παριζιάνος Ρενό Γκαρσία-Φον, συνεχίζονται τα μουσικά ταξίδια στον Λόφο της Σάνης. Απόψε το βράδυ στις 21:30 ο γάλλος δεξιοτέχνης, που πάντα αναζητά την ελευθερία έκφρασης και την υπέρβαση, θα παρουσιάσει ένα δικό του ηχητικό περιβάλλον. Παίρνοντας ένα συνοδευτικό μουσικό όργανο όπως το διπλό μπάσο, ο Γκαρσία-Φον τού προσθέτει μια πέμπτη χορδή και το αναδεικνύει σε πρωταγωνιστή. Ως μέλος της Orchestre de Contrebasses και της Orchestre National de Jazz έχει συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα της ευρωπαϊκής και αμερικάνικης τζαζ, όπως οι Michael Riessier, Michel Portal, Mino Cinelu και Steve Swallow.

    * Το να πει κανείς ότι οι «De Temps Antan» είναι ένα εκπληκτικό γκρουπ της παραδοσιακής μουσικής του Κεμπέκ, αποδίδει μέρος μόνο της αλήθειας. Γιατί και τα τρία μέλη του, οι Αντρέ Μπρινέ (βιολί/φωνή), Πιέρ-Λικ Ντιπουί (ακορντεόν) και Ερίκ Μποντρί (κιθάρα/φωνή), υπήρξαν προβεβλημένα μέλη της περίφημης φολκ μπάντας «La Bottine Souriante», με την οποία περιόδευσαν σε όλο τον κόσμο. Η εμπειρία και η ενέργειά τους θα γεμίσουν το Σάββατο τη σκηνή στον Λόφο της Σάνης (21:30). Ο ήχος τους βασίζεται σε μουσικές φόρμες που συναντώνται μόνο στον Γαλλικό Καναδά, ενώ η αριστοτεχνική μείξη των οργάνων -από βιολί και ακορντεόν μέχρι μπουζούκι- προσδίδει αυτή τη μοναδική ενέργεια που κάνει το σχήμα τόσο εξαιρετικά ενδιαφέρον.

    JOHN ΒΟΝ JOVI

    ΓΙΑ ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΟ ΟΑΚΑ

    ΟΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ του '80 και '90 είναι γεμάτες από τις μουσικές του Τζον Μπον Τζόβι: «Livin' On Α Prayer», «You Give Love Α Bad Name», «Wanted Dead Or Alive», «Ι'll Be There For You», «Blaze Of Glory», «Keep The Faith», «Always», «Have Α Nice Day», «It's My Life». Κι όσοι τις νοσταλγούν δεν έχουν παρά να πάνε την Τετάρτη στο γήπεδο του ΟΑΚΑ. Το συγκρότημα από το Νιου Τζέρσεϊ της Αμερικής, που ήδη διανύει την τρίτη δεκαετία της ιστορίας του, θα εμφανισθεί για μία μόνο συναυλία στο πλαίσιο του «Open Air 2011 Tour».

    Η μεγαλύτερη -καθώς φαίνεται- συναυλία του φετινού καλοκαιριού έφτασε. Οι Μπον Τζόβι έχουν πουλήσει περισσότερα από 120 εκατομμύρια άλμπουμ παγκοσμίως κι έχουν πραγματοποιήσει εκατοντάδες συναυλίες σε περισσότερες από 50 χώρες. Οσοι δεν τους έχουν παρακολουθήσει ζωντανά βεβαιώνουν πως η σκηνή παραμένει ένα από τα μεγάλα τους ατού. Οι Μπον Τζόβι δημιουργήθηκαν τον Μάρτιο του 1983 από τους Τζον Μπον Τζόβι, Ντέιβιντ Μπράιαν, Αλεκ Τζον Σατς, Τίκο Τόρες και Ρίτσι Σαμπόρα. Ενα χρόνο μετά παρουσιάζουν την πρώτη τους δισκογραφική δουλειά κι αρχίζουν εμφανίσεις ανοίγοντας συναυλίες των ΖΖ Top, Kiss και Scorpions. Με το άλμπουμ «Slippery When Wet» δοξάζονται παγκοσμίως αλλά στα μέσα της δεκαετίας του '90 οι φήμες τούς θέλουν να διαλύονται.

    Τελικά, εν πλήρη απαρτία τούς ξανακούσαμε το 2000. Το 2007 μπλέκονται με τους ήχους της κάντρι-ροκ στο άλμπουμ Lost Higway, αλλά δύο χρόνια μετά το συγκρότημα αποφασίζει να επιστρέψει στις ροκ φόρμες του και έτσι κυκλοφορεί τον δίσκο «The Circle».

    ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ

    ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ αναχωρήσουν για τις προγραμματισμένες τους συναυλίες στην Κύπρο, οι Πυξ Λαξ κάνουν στάση στη Λάρισα: την Πέμπτη παίζουν στο AEL FC ARENA κι αν κρίνουμε από την ανταπόκριση που είχαν οι εμφανίσεις τους στα Ιωάννινα και την Αθήνα, τότε το νέο γήπεδο ποδοσφαίρου της Λάρισας μετά βίας θα χωρέσει το κοινό τους.

    * Η Fide Koksal μαζί με τον έλληνα συνθέτη Μίμη Πλέσσα στο πιάνο παρουσιάζουν πρώτη φορά στην Αθήνα, την Τετάρτη, στο Θέατρο Ρεματιάς (Πεζόδρομος Προφήτου Ηλία, Χαλάνδρι, τηλ.: 210-6825335) το 1ο της άλμπουμ με τίτλο «Bridges: Τραγούδια του Αιγαίου και του Βοσπόρου». Στο δίσκο πασίγνωστα τραγούδια του Μίμη Πλέσσα ερμηνεύονται στα ελληνικά και τα τούρκικα - μάλιστα τους τουρκικούς στίχους σε ελεύθερη προσαρμογή υπογράφει η ίδια η Fide Koksal. Τη μουσική επιμέλεια της παράστασης έχει ο Νάσσος Σωπύλης.

    * Ο Πάνος Μουζουράκης παίζει την Τρίτη στο Ανοιχτό Θέατρο Αλσους Βεΐκου - στο πλαίσιο του 9ου Φεστιβάλ Γαλατσίου. Με το αστείρευτο χιούμορ, το κέφι, τη χαρά και την αισιοδοξία που συνήθως μεταφέρει στη σκηνή θα παρουσιάσει τραγούδια της προσωπικής του δισκογραφίας, κομμάτια δημιουργών της ανεξάρτητης ελληνικής σκηνής που αγαπά και κυρίως απρόσμενες διασκευές. Ωρα έναρξης: 21:15. Τιμές εισιτηρίων: 5 ευρώ, 10 ευρώ. Πληροφορίες: 210 2917182.

    * Οσοι βρεθούν την Πέμπτη, την Παρασκευή και το Σάββατο στα τραπεζάκια του προαύλιου χώρου του Badminton θα ακούσουν τον Βασίλη Λέκκα σε μια μουσική παράσταση με τίτλο «Αν θυμηθείς τ' όνειρό μου», στην οποία θα ακουστούν αγαπημένα τραγούδια και ορχηστρικά θέματα που έγραψε για τη μεγάλη οθόνη ο Μίκης Θεοδωράκης.

    * Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη παίζει την Παρασκευή στο Φεστιβάλ «Ηχοι του Δάσους» του Δήμου Δελφών.

    * Ο Γιάννης Κότσιρας και ο Δημήτρης Μπάσης συνεχίζουν τις επιτυχημένες εμφανίσεις τους και αύριο παίζουν στην Εδεσσα στο Θέατρο Γαβαλιότισσας (21.30).

    ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΑΝΓΚΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

    ΔΕΚΑΤΡΕΙΣ άνθρωποι συναντιούνται σε ένα δωμάτιο ευχών, γύρω από ένα τραπέζι τοποθετημένο ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο. Προσπαθούν να κερδίσουν λίγο χρόνο για τις επιθυμίες που δεν εκπληρώθηκαν ακόμα. Αυτό είναι το θέμα γύρω από το οποίο ο χορογράφος Φώτης Νικολάου «πλέκει» τη νέα του δουλειά με τίτλο «Λίγο ακόμα», η οποία παρουσιάζεται απόψε και αύριο στην Πειραιώς 260 (Κτίριο Η, 21:00).

    Μαζί με τον ηθοποιό Θανάση Γεωργίου συν-σκηνοθετούν ένα χοροθεατρικό έργο πλαισιωμένοι από μια ομάδα νεαρών ερμηνευτών της Πειραματικής Σκηνής του ΘΟΚ. Πιστός στις υπαρξιακές αναζητήσεις του, ο Φ. Νικολάου παρακινεί το θίασο σε μια συνάντηση του λόγου με την κίνηση και τη συγκίνηση που προκύπτει από την αμεσότητα θεατή και καλλιτέχνη.

    * Αν η αγάπη σας για το τανγκό δεν περιορίζεται στο να παρακολουθείτε τους ειδικούς να χορεύουν, τότε μπορείτε να γίνετε κι εσείς πρωταγωνιστής τανγκέρος! Η παράσταση «Tango Azul» παρουσιάζεται αύριο στο Θέατρο του Λυκαβηττού κι αμέσως μετά την ολοκλήρωσή της οι χορευτές και μουσικοί θα υποδεχτούν στη σκηνή όσους τολμήσουν να δώσουν το δικό τους σόου.

    Η ιστορία του Tango Azul εξελίσσεται σε μια μιλόνγκα (Milonga), δηλαδή σε ένα από τα γνωστά και ιστορικά μπαρ της Αργεντινής. Τρία χορευτικά ζευγάρια και μια τραγουδίστρια που συναντιούνται μετά από καιρό, μοιράζονται με το δικό τους χαρακτηριστικό τρόπο σύντομες ιστορίες από το παρελθόν και το παρόν τους. Η τραγουδίστρια -που είναι και η ιδιοκτήτρια της Μιλόνγκα- τραγουδάει ή αφηγείται αυτά τα επεισόδια. Η απώλεια και η ανικανοποίητη αγάπη είναι τα κύρια θέματα στα περισσότερα τανγκό τραγούδια, τα οποία ξεχειλίζουν πάθος. Εξ ου και οι κινήσεις είναι γεμάτες πάθος, κοφτές και αισθησιακές.

    Συχνές, ωστόσο, είναι οι αναφορές στη μελαγχολία των προαστίων -όπου και αναπτύχθηκε το τανγκό. Τουλάχιστον στην παράσταση του «Tango Azul» έχουν μερίδιο και οι χαρούμενες σκηνές, καθώς μετά τα ξεσπάσματα, τα χορευτικά ζευγάρια παίζουν την «τυφλή αγελάδα» και μαζί με τους μουσικούς και την τραγουδίστρια γιορτάζουν τα γενέθλια της Μιλόνγκα! Πληροφορίες: 210 9514779.

    ΜΑ.Κ.

    ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΓΗΣ

    ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ απόψε στη Βλάστη Κοζάνης οι «Γιορτές της Γης». Στην τελευταία βραδιά παίζουν οι Opa Cupa Brass Band from Italy (9.30 μ.μ.). Πρόκειται για πρόσφυγες μουσικούς τους οποίους συγκέντρωσε γύρω του ο τρομπετίστας του συγκροτήματος Cesare Dell'Anna δημιουργώντας μια μπάντα με πολύ κέφι, διάθεση για χορό και τσιγγάνικες μελωδίες από την νοτιοανατολική Ευρώπη. Αμέσως μετά εμφανίζονται οι Vodka Rag (11.30 μ.μ.), μια μουσική κολεκτίβα από τη Μυτιλήνη που συνδυάζει τη μουσική Ska με τις μελωδίες των Βαλκανίων και τα θλιβερά βαλς πλανόδιων μουσικών με παραμορφωμένες κιθάρες και επιρροές από τους Tiger Lillies και τον Νικ Κέιβ.

    ΝΕΟΙ ΔΙΣΚΟΙ

    «Bon Iver»-Bon Iver (Sony BMG)

    Με μια χούφτα φολκ μελωδίες, ρετρό και χαμηλόφωνες, όπου πρωταγωνιστεί η ακουστική του κιθάρα, ο Τζάστον Βέρνον, ο ηγέτης των Bon Iver, έγραψε ένα δίσκο στον οποίο υποκλίνεται όλη η κοινότητα του ανεξάρτητου ροκ. Η φωνή του είναι μελαγχολική και μονότονη σαν κλαυθμυρισμός, η κιθάρα στήνει απλές μελωδίες με ακουστικό μπάσο, πιάνο και σαξόφωνο και η παραγωγή αφήνει τον ήχο γυμνό, χωρίς στούντιο στολίδια.

    Ηχογραφημένος στα βουνά του Ουσισκόνσιν, ο δίσκος του μοιάζει με επιστροφή στις ρίζες του ροκ εν ρολ. Εδώ υπάρχουν στίχοι που διηγούνται ιστορίες από ταξίδια και χαμένους έρωτες κάτω από μια απόλυτα ατμοσφαιρική, ονειρική μουσική που ελάχιστες φορές ξεφεύγει και ανεβάζει την ένταση, όπως στο τελευταίο τραγούδι το Beth/Rest. Και τελικά το παράξενο δεν είναι πως ο δίσκος μέσα σε λίγες εβδομάδες απέκτησε τόση δημοσιότητα, κάνοντας γνωστό παντού το όνομα των Bon Iver, αλλά πως ο Βέρνον είχε την τόλμη να φτιάξει ένα απλό δίσκο για να δείξει ότι για να εκφράσεις δυνατά συναισθήματα δεν χρειάζεσαι ηλεκτρικό θόρυβο. Σου αρκεί μια κιθάρα, ένα καταφύγιο και το κουράγιο να αποκαλυφθείς χωρίς περιστροφές.

    «Ι Am Very Far» - Okkervil River

    (Hitch Hyke)

    Από το 1998 στην εναλλακτική κάντρι σκηνή των ΗΠΑ, οι Τεξανοί έγιναν γνωστοί πέρυσι, όταν ανέλαβαν να συνοδεύσουν μουσικά τη θρυλική μορφή του Ρόκι Ερικσον από την ψυχεδέλεια των '60' ς στον πρώτο δίσκο του έπειτα από δεκατέσσερα χρόνια, το «True Love Cast Out All Evil». Σε αυτή τη συνεργασία κρύβεται και η μουσική στροφή στο νέο τους δίσκο, αφού ο τραγουδιστής και κιθαρίστας τους, ο Γουίλ Σεφ, είχε πει ότι «η χαοτική ενέργεια του Ρόκι επηρέασε τις δικές μου ηχητικές αναζητήσεις».

    Ετσι ο εκτός τους δίσκος είναι ένα παραλήρημα από όμορφες μελωδίες, αλλόκοτα ρεφρέν και άγριες κιθάρες που ανακατεύονται με εκτροχιασμένα πιάνα και αφηνιασμένα πνευστά. Οι Okkervil River ξεπερνούν την κάντρι ροκ και χάνονται σε ένα σκοτεινό, πειραματικό και σίγουρα συναρπαστικό ηχητικό σύμπαν.

    ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

    Σινεμά

    Η ΛΥΣΗ ΣΕ ΜΙΑ ΜΑΡΙΟΝΕΤΑ

    ΠΟΣΟ πειστική μπορεί να γίνει η ιστορία ενός καταθλιπτικού άντρα που βρίσκει την πραγματική «φωνή» του μέσα από μια μαριονέτα-κάστορα; Μ' αυτό το στοίχημα αναμετρήθηκε η βραβευμένη με δύο Οσκαρ Τζόντι Φόστερ, αναλαμβάνοντας να σκηνοθετήσει το «The beaver» («Ο άλλος μου εαυτός»): μια συγκινητική κομεντί στην οποία κρατάει και η ίδια έναν σημαντικό ρόλο πλάι στον πρωταγωνιστή και επιστήθιο φίλο της Μελ Γκίμπσον, που έκανε το ντεμπούτο της -εκτός συναγωνισμού- στο φετινό Φεστιβάλ των Κανών.

    Σε μια περίοδο που η καριέρα του «αλκοολικού», «αντισημίτη» και «σεξιστή» Γκίμπσον είχε πάρει στο Χόλιγουντ την κάτω βόλτα, η Φόστερ έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να τον στηρίξει ηθικά και επαγγελματικά. Και η αλήθεια είναι ότι, εις πείσμα του εξωφρενικού σεναρίου της ταινίας, η ερμηνεία του τελευταίου μόνο απαρατήρητη δεν πέρασε από τα μάτια των κριτικών.

    Ο Μελ Γκίμπσον υποδύεται έναν επιχειρηματία στα πρόθυρα της πτώχευσης, έναν διωγμένο από το σπιτικό του σύζυγο, έναν αλκοολικό μεσήλικα περιστοιχισμένο από τα συντρίμμια της ζωής του, που φλερτάρει διαρκώς με την αυτοχειρία. Ωστόσο, μετά από μια αποτυχημένη του απόπειρα, ανακαλύπτει έκπληκτος ότι μια κούκλα-μαριονέτα, ανασυρμένη από τα σκουπίδια, μπορεί και του απευθύνεται και μάλιστα με... βρετανική προφορά. Κι είναι αυτή η κούκλα που θα τον βοηθήσει ν' ανακαλύψει τον βαθύτερο εαυτό του, να ξεφύγει από το τέλμα και να ενωθεί με την οικογένειά του ξανά. Παίζουν ακόμη οι Αντον Γέλτσιν και Τζένιφερ Λόρενς.

    ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ ΑΛΑ ΧΙΤΣΚΟΚ

    ΓΥΡΙΣΜΕΝΗ το 1929, αρχικά σε βουβή βερσιόν στην οποία προστέθηκε αργότερα ήχος, η ασπρόμαυρη ταινία «Εκβιασμός» του Χίτσκοκ, με πρωταγωνιστές τους Ανι Οντρα, Τζον Λόνγκντεν και Σάρα Ολγκουντ, είναι από τις must επιλογές της βδομάδας που έρχεται. Πρόκειται για ένα ευρηματικό, καλοκουρδισμένο θρίλερ γύρω από μια νεαρή, επιπόλαιη γυναίκα, αρραβωνιασμένη με ντετέκτιβ της Σκότλαντ Γιαρντ, η οποία παρασύρεται να ποζάρει γυμνή σε ζωγράφο, ανύποπτη ότι γίνεται υποψήφιο θύμα βιασμού. Η Αλις, όπως είναι τ' όνομά της, δολοφονεί αμυνόμενη τον επίδοξο βιαστή της, πέφτοντας στη συνέχεια θύμα εκβιασμού από έναν αλήτη, αυτόπτη μάρτυρα του περιστατικού. Κι ο αρραβωνιαστικός της πιάνει να εξαφανίσει κάθε στοιχείο που θα την ενοχοποιούσε, εκβιάζοντας με τη σειρά του τον μάρτυρα ότι θα τον συλλάβει ως ύποπτο του εγκλήματος...

    Ο «Εκβιασμός» («Blackmail») είναι διαποτισμένος από τον φόβο της πτώσης και της αβύσσου, μοτίβο που θα δεσπόζει έκτοτε σ' ολόκληρο το χιτσκοκικό σύμπαν. Ποιος είναι όμως το πραγματικό θύμα του εκβιασμού εδώ; Πιο πολύ κι από την κεντρική ηρωίδα, εκείνος που την πληρώνει τελικά είναι ο φτωχοαλήτης, ο οποίος θυσιάζεται στην κυριολεξία για τη σωτηρία του ζευγαριού, επωμιζόμενος τις ενοχές και τις αμαρτίες τους. Προκειμένου μάλιστα να κάνει ακόμα πιο ασαφή τα όρια μεταξύ θύτη και θύματος, ο Χίτσκοκ χρησιμοποιεί ένα χαρακτηριστικό τέχνασμα, που επίσης συναντάμε στο μετέπειτα έργο του: βάζει μια απλή κουτσομπόλα νοικοκυρά να διηγείται με απόλυτη ψυχραιμία και αφέλεια τι θα έκανε αν ήταν αυτή ο δολοφόνος. Σκηνή που υποβάλλει στον θεατή την ιδέα μιας γενικής ενοχής, αφού σύμφωνα με το παλιό χριστιανικό ρητό «είμαστε όλοι παιδιά του Κάιν», άρα εν δυνάμει φονιάδες όλοι μας.

    ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ;

    ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ όταν οι συνθήκες στη δουλειά σου χειροτερεύουν διαρκώς και το ζήτημα της παραίτησης ούτε καν τίθεται; Ιδού το θέμα της κωμωδίας «Αφεντικά για σκότωμα» του Σεθ Γκόρντον που αναμένεται στις 21 του μηνός, με πλειάδα διάσημων ηθοποιών στο καστ, όπως οι Τζένιφερ Ανιστον, Κόλιν Φάρελ, Τζέιμι Φοξ, Τζέισον Μπέιτμαν, Κέβιν Σπέισι και Ντόναλντ Σάδερλαντ. Τρεις φίλοι και συνάδελφοι, με τη βοήθεια λίγων παραπάνω ποτηριών και τις αμφίβολες συμβουλές ενός πρώην κομπιναδόρου, σκαρώνουν ένα πολύπλοκο και φαινομενικά αλάνθαστο σχέδιο για να ξεφορτωθούν μια για πάντα τα αφεντικά τους. Υπάρχει, ωστόσο, ένα πρόβλημα: ακόμα και τα πιο καλοφτιαγμένα σχέδια είναι τόσο αποτελεσματικά όσο τα μυαλά που κρύβονται από πίσω τους.

    DVD

    ΣΕ BLU-RAY κυκλοφορούν δύο έγχρωμες απολαυστικές ταινίες που διατηρούν τη φρεσκάδα τους δεκαετίες μετά την πρώτη προβολή τους.

    * Μαύρη κωμωδία με έξυπνη πλοκή, αναρχικό χιούμορ, γρήγορους ρυθμούς και δυνατές ερμηνείες, το «Ενα ψάρι που το έλεγαν Γουάντα» του Τσαρλς Κράιτον (1988) φέρει τη σφραγίδα των Μόντι Πάιθον, μέσω του σεναριογράφου και πρωταγωνιστή της, Τζον Κλιζ. Ο τελευταίος ερμηνεύει έναν σεξουαλικά καταπιεσμένο παντρεμένο δικηγόρο, που μπλέκει άθελά του σε μια ιστορία κλεμμένων διαμαντιών, όταν η σέξι Αμερικανίδα Γουάντα (Τζέιμι Λι Κέρτις) και ο ζηλιάρης εραστής της (Κέλβιν Κλάιν, Οσκαρ Β' ανδρικού ρόλου), υπεύθυνοι για τη ληστεία μαζί με δύο άλλους συνεργάτες τους, αποφασίζουν να τον προσεγγίσουν, πεπεισμένοι ότι γνωρίζει πού βρίσκεται ο κλεμμένος θησαυρός.

    * Φόρος τιμής στο αμερικανικό μιούζικαλ κι ένα είδος σχολίου εκ μέρους του Σκορσέζε στους μύθους και τα θέματά του, το «Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη» (1977) έχει στο επίκεντρό του τον έρωτα ανάμεσα σε μια τραγουδίστρια (Λίζα Μινέλι) κι έναν σαξοφωνίστα της τζαζ (Ρόμπερτ ντε Νίρο). Πρόκειται για ένα εξαιρετικό, ατμοσφαιρικό μιούζικαλ, που αναπλάθει με αγάπη και αυθεντικότητα την Αμερική της δεκαετίας του '40, μέσα από την ιστορία μιας μοντέρνας Σταχτοπούτας που θριαμβεύει επαγγελματικά εις βάρος -αλίμονο- της προσωπικής ζωής της. Πλάι στο πρωταγωνιστικό ζεύγος, παίζουν ακόμη οι Λάιονελ Στάντερ, Μπάρι Πράιμους και Ντικ Μίλερ.

    Εικαστικά

    ΝΕΑ ΖΩΗ ΣΕ ΞΕΧΑΣΜΕΝΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

    «ΣΥΡΤΑΡΙ ΧΧΙΙ - Φωτογραφίες σε αποσύνθεση» έχει τίτλο η έκθεση που -όπως κάθε χρόνο- διοργανώνεται και φέτος στον Πύργο Μπαζαίου, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Νάξου.

    Εγκαινίαζεται το Σάββατο (20:30) και θα διαρκέσει τις 2 Σεπτεμβρίου (καθημερινά 10:00-17:00, τηλ.: 22850 31402). Αυτή τη φορά οι διοργανωτές ανατρέχουν στο φωτογραφικό αρχείο του Μουσείου Μπενάκη και μαζί με τους επιμελητές του ανασύρουν ένα πρωτότυπο όσο και αξιοπρόσεχτο υλικό.

    Πρόκειται για φωτογραφίες που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα εκτίθεντο ποτέ: εικόνες που παρά την ακρίβεια της φωτογραφικής περιγραφής έχουν χάσει το αφηγηματικό τους περιεχόμενο. Τα «κατεστραμμένα» αρνητικά προσεγγίζονται εκ νέου και αποτυπώνονται σε εικόνες με έντονο αισθητικό ενδιαφέρον. Στην παρουσίασή τους στη Νάξο, έρχονται να συνδιαλαγούν με τη φθορά του χρόνου που είναι διάχυτη και ταυτόσημη με τον πύργο του 17ου αιώνα, όπου φιλοξενούνται. Σ' ένα τέτοιο περιβάλλον ο θεατής καλείται να δει πέρα από τις φθορές και να δώσει τη δική του ερμηνεία, να προχωρήσει σε μια προσωπική ανάγνωση. Επιμέλεια: Λεωνίδας Κουργιαντάκης, Αλίκη Τσίργιαλου. Οργάνωση: Μάριος Βαζαίος.

    ΠΡΟΣ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥΣ ΠΑΡΑΛΗΠΤΕΣ

    Ο ΟΡΟΣ «Undisclosed Recipients» χρησιμοποιείται στην σύγχρονη επικοινωνία, συνήθως στην περίπτωση που κάποιος θέλει να στείλει ένα μήνυμα μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε πολλούς, αφανέρωτους παραλήπτες. Με αφορμή τη σύγχρονη αυτή πρακτική -η οποία φανερώνει και τις νέες καθημερινές μας «ηλεκτρονικές» συνήθειες- η έκθεση εξερευνά τη σχέση καλλιτέχνη - έργου - θεατή και εξετάζει το έργο ως μέσο επικοινωνίας, ως «ενδιάμεσο» ανάμεσα στον δημιουργό και το κοινό. Στην έκθεση Undisclosed Recipients -εγκαινιάζεται την Πέμπτη στο TAF (Νορμανού 5, Μοναστηράκι, 210 3238757) και θα διαρκέσει έως τις 31 Αυγούστου- συμμετέχουν 23 νέοι εικαστικοί, που, αν και τα μορφολογικά και πλαστικά στοιχεία των έργων τους διαφέρουν, ο καθένας προσπαθεί να μεταφέρει το μήνυμά του στον παραλήπτη.

    ΝΥΧΤΕΡΙΝΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ

    Ο ΠΑΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ σε συνεργασία με την γκαλερί «Λόλα Νικολάου» παρουσιάζει την τελευταία του δουλειά με τίτλο «Θάλασσες - Ουρανοί», με ζωγραφικά έργα και κατασκευές στο ξενοδοχείο «Eagles Palace» στην Ουρανούπολη Χαλκιδικής. Τα ζωγραφικά του έργα είναι νυχτερινές θάλασσες, κύματα και ουρανοί, όπου καταγράφει τα σημεία των διαφόρων αστεριών και τα σχήματα των αστερισμών. Τα έργα αυτά, μεγάλων συνήθως διαστάσεων, περιγράφουν μια ενδοεπικοινωνία ανάμεσα στον ουρανό και τη θάλασσα. Συγχρόνως στις κατασκευές του («Ουρανοί», «Αστερισμοί») βγάζει τα ζωγραφικά αυτά στοιχεία στο χώρο δημιουργώντας χώρους που λειτουργούν μέσα στο φυσικό περιβάλλον και σε σχέση με αυτό. Η έκθεση συμπληρώνεται με τον «Κήπο», δηλαδή τα πολύχρωμα λουλούδια του Π. Βασιλειάδη τα οποία ενσωματώνονται στον κατάφυτο χώρο του ξενοδοχείου. Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 20 Αυγούστου.

    ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

    * ΤΟ «ATHENS House of Photography» (210 5228696) συνεχίζει δυναμικά και τους καλοκαιρινούς μήνες με την προβολή της μόνιμης συλλογής του. Εκτός από τους καλλιτέχνες που ήδη έχουν προβληθεί σε προηγούμενες εκθέσεις, η μόνιμη συλλογή περιλαμβάνει έργα σπουδαίων ξένων φωτογράφων όπως ο Herbert List, ο Sebastiao Salgado, ο Martin Parr, ο William Abranowicz, ο Willy Ronis αλλά και σημαντικών Ελλήνων όπως ο Στέφανος Πάσχος, ο Παύλος Φυσάκης, η Πέπη Λουλακάκη και ο Στέφανος Τσακίρης. Ταυτόχρονα έχει προβλεφθεί συνεργασία με το LIGHTROOM projects, μέσω του οποίου θα προβληθούν έργα του Καμίλο Νόλλα, του Δημήτρη Μιχαλάκη, της Χριστίνας Γιακουμέλου και της Αθηνάς Καζολέα.

    Στους χώρους της γκαλερί οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να δουν σημαντικά φωτογραφικά έργα, να αγοράσουν αφίσες και λευκώματα των καλλιτεχνών. Η έκθεση της μόνιμης συλλογής θα συνεχιστεί μέχρι και το τέλος Σεπτεμβρίου.

    * ΜΕ ΤΙΤΛΟ «Both sides now» (δανεισμένο από το ομώνυμο τραγούδι της Τζόνι Μίτσελ) η Λίνα Μπέμπη παρουσιάζει στη νέα της έκθεση μια σειρά από έργα, που αναφέρονται στην υπαρξιακή πλευρά της ανθρώπινης κατάστασης και είναι συνέχεια της δουλειάς που έδειξε στην προηγούμενη ατομική της. Σε συνεργασία με τη «Μέδουσα Αίθουσα Τέχνης», φιλοξενείται δεύτερη φορά στο «Fotis Art cafe» στη Νάουσα της Πάρου. Τα έργα είναι δουλεμένα σε δύο επιφάνειες και είναι σχεδιασμένα έτσι ώστε να μπορεί κανείς να τα δει και από τις δύο πλευρές: Η πρώτη επιφάνεια αποτελείται από σχέδια με γραφίτη πάνω σε συνθετικό ριζόχαρτο, ενώ η δεύτερη από δαντέλες φτιαγμένες με τεχνική χαρτοκοπτικής σε συνθετικό ύφασμα. Διάρκεια έκθεσης έως 31 Οκτωβρίου.

    Θέατρο

    ΤΑ ΤΡΕΝΑ  ΠΟΥ ΦΥΓΑΝ

    ΑΠΟ αύριο μέχρι και την Τετάρτη στο πλαίσιο των «Πολεοδομών» η ομάδα Projector παρουσιάζει στο κτίριο του ΟΣΕ (Καρόλου 1-3) την παράσταση «Ταξίδι με τρένο», σε σκηνοθεσία των Ανέστη Αζά και Πρόδρομου Τσινικόρη, σκηνογραφία-εικαστική επιμέλεια Ελένης Στρούλια, μουσική Παναγιώτη Μανουηλίδη.

    Με θεατρικό όχημα ένα ταξίδι με τρένο, η ομάδα ερευνά την ιστορία των σιδηροδρόμων. Ξεκινώντας από την ταράτσα ενός δημόσιου κτιρίου, απ' όπου το βλέμμα πλανάται ελεύθερα πάνω από τις γραμμές των τρένων που διασχίζουν την πόλη, στήνει μια site specific παράσταση βασισμένη στους κώδικες του «θεατρικού ντοκιμαντέρ», στην ανάμειξη ιστορικών κειμένων και τραγουδιών με προσωπικές αφηγήσεις αλλά και στη συμμετοχή ανθρώπων που έχουν εργαστεί σε τρένα.

    ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑ

    ΑΠΟΨΕ στην Πειραιώς 260 η ομάδα Pequod παρουσιάζει την παράσταση «Υπόθεση εργασίας», σε δραματουργική επεξεργασία Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη, σκηνικά-κοστούμια Μαγιούς Τρικεριώτη, σκηνοθεσία Δημήτρη Ξανθόπουλου, κίνηση Ζωής Χατζηαντωνίου.

    Η παράσταση, χωρίς κοστούμια, χωρίς σκηνικά, χωρίς μακιγιάζ, επικεντρώνεται στη βασική συνθήκη του θεάτρου: την επικοινωνία ανάμεσα στους ηθοποιούς και το κοινό.

    Η «Υπόθεση εργασίας», χωρίς κείμενο δοσμένο εκ των προτέρων, αντλεί υλικό από άρθρα, αληθινές εμπειρίες εργαζομένων, σκέψεις και προβληματισμούς όλων μας, προσπαθώντας να διερευνήσει ένα φλέγον ζήτημα της εποχής μας και δραματικά επίκαιρο: Σ' ένα καθεστώς μεγάλης εργασιακής ρευστότητας, ισχύει ακόμα το «εργάζομαι άρα υπάρχω»;

    Ερμηνεύουν οι Γιώργος Αγγελόπουλος, Δημήτρης Γεωργαλάς, Γιάννης Κλίνης, Μιχάλης Μαθιουδάκης, Αγγελική Μαρίνου, Νικολίτσα Ντρίζη, Αγγελική Παπαθεμελή, Κώστας Παπακωνσταντίνου, Φιντέλ Ταλαμπούκας.

    ΤΟΛΜΗΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ

    ΕΝΑ «Ονειρο στο κύμα»... σκάει από αύριο μέχρι και την Τετάρτη στην Πειραιώς 260. Με τη συμπλήρωση των 100 χρόνων από τον θάνατο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, ο Θανάσης Σαράντος σκηνοθετεί και ερμηνεύει στο πλαίσιο των Θεατρικών Μονολόγων του Φεστιβάλ ένα σημαντικό διήγημα του συγγραφέα, που περιγράφει το γυμνό πρώτη φορά στη νεοελληνική λογοτεχνία. Η παράσταση φιλοδοξεί να αναδείξει τη γοητεία και την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα του έργου του Παπαδιαμάντη, μέσα από τη δραματοποιημένη αφήγηση, τη συνδρομή της κινηματογραφικής εικόνας για το σκηνικό (βιντεοσκοπημένες και ζωντανές προβολές) και τη «ζωντανή» μουσική (πιάνο και επτά έγχορδα και πνευστά).

    Η μουσική είναι του Λάμπρου Πηγούνη, τα σκηνικά-κοστούμια της Εύας Μανιδάκη.

    Η παράσταση ανεβάζεται με την υποστήριξη του μουσείου «Σπίτι του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη» και του Δήμου Σκιάθου.

    ΔΑΙΜΟΝΙΟΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ

    Ο «ΥΠΗΡΕΤΗΣ δύο αφεντάδων» του Κάρλο Γκολντόνι παρουσιάζεται από το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης την Τρίτη στις Σέρρες, την Πέμπτη και την Παρασκευή στο «Θέατρο Δάσους» στη Θεσσαλονίκη και το Σάββατο στο αρχαίο θέατρο της Θάσου. Η σκηνοθεσία είναι του Γιάννη Κακλέα, η μετάφραση του Μανόλη Παντελιδάκη, τα κοστούμια της Βάλιας Μαργαρίτη, οι χορογραφίες του Κυριάκου Κοσμίδη.

    «Πενία τέχνας κατεργάζεται». Με το μυαλό του στραμμένο στην επιβίωση, ο δαιμόνιος Τρουφαλδίνος-Αρλεκίνος φορτώνεται στην πλάτη του δύο αφεντάδες. Δεν πρέπει όμως να το καταλάβουν, παρ' όλο που βρίσκονται στην ίδια λοκάντα. Πονηρός και πολυμήχανος, γκαφατζής και αναιδής, τα θαλασσώνει και τα μπαλώνει, ενώ περιπλέκει τους πάντες και τα πάντα. Τελικά αποδεικνύεται αυτός αφέντης των αφεντάδων του, αφού καταφέρνει να τους κοροϊδεύει και μάλιστα με το αζημίωτο...

    Παίζουν οι Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Φαίη Ξυλά, Γιώργος Χρυσοστόμου, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Γιώργος Παπαγεωργίου Βαγγέλης Χατζηνικολάου, Μένη Κωνσταντινίδου, Αννίτα Κούλη, Κίμων Φιορέτος, Μάρα Βλαχάκη.

    ΑΤΕΛΕΙΩΤΑ ΧΡΕΗ

    ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ στο 3ο Φεστιβάλ Πολυγύρου παίζεται η επιθεώρηση των Ντίνου Σπυρόπουλου και Γιώργου Γαλίτη με τίτλο «Μας πήρανε τα σώβρακα ζητάνε και τα ρέστα», σε μουσική Τόλη Κετσελίδη, σκηνικά-κοστούμια Μύριαμ Βίντια, χορογραφίες Δώρας Σωτήρχου.

    Παίζουν οι Στάθης Ψάλτης, Σόφη Ζαννίνου, Κώστας Ευριπιώτης, Μιχάλης Μόσιος, Γιώργος Παπαζήσης, Βασίλης Κούκουρας, Γιάννης Παπαθανάσης, Χριστίνα Ψάλτη, Βασίλης Ζωνόρος, Ντίνος Σπυρόπουλος, Αλεξάνδρα Καρακατσάνη, Τίσσα Βασιλάκη.

    ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΙ ΕΡΩΤΕΣ

    «ΤΟ ΜΕΛΤΕΜΑΚΙ» του Παντελή Χορν παίζεται από το Θεσσαλικό Θέατρο μεθαύριο στο «Θέατρο Ρεματιάς» στο Χαλάνδρι, την Τετάρτη στο «Θέατρο Αλσους» στην Ηλιούπολη, την Πέμπτη στο «Ανοιχτό Θέατρο» Ν. Μάκρης, την Παρασκευή στο «Θέατρο Αλσους Παπάγου» και το Σάββατο στο «Βεάκειο». Η δραματουργική επεξεργασία και σκηνοθεσία είναι του Κώστα Τσιάνου, τα κοστούμια της Ρίκης Τσικαρδώνη, το σκηνικό του ζωγράφου Χρήστου Παπανικολάου.

    Το «Μελτεμάκι» διαδραματίζεται σε μια νησιώτικη αμμουδιά κι είναι γεμάτο τρυφερότητα, συγκίνηση, νοσταλγία και κωμικά επεισόδια. Ενα κορίτσι έρχεται σαν μελτεμάκι για να ταράξει τις σχέσεις των ηρώων, με καβγάδες, ζήλιες και ξεκαρδιστικά μπερδέματα.

    Ενα παλιό γραμμόφωνο και οι τσαμπούνες των πανηγυριών του Δεκαπενταύγουστου συνοδεύουν μουσικά τις διαθέσεις των ηρώων.

    Παίζουν οι Νικολέττα Βλαβιανού, Περικλής Καρακωνσταντόγλου, Χριστίνα Μαξούρη, Γεράσιμος Μιχελής, Ελένη Ουζουνίδου και Τζίνη Παπαδοπούλου. Συμμετέχουν οι μουσικοί Σπύρος Καβαλιεράτος (κιθάρα-λαγούτο), Μιχάλης Μαντέλας (κλαρινέτο, βιολί, ακορντεόν), Γιάννης Μακρυγιάννης (κρουστά).

    ΑΜΑ Σ' ΑΝΤΕΧΕΙ ΤΟ ΣΧΟΙΝΙ

    ΤΟΥΣ «ΣΚΗΝΟΒΑΤΕΣ» παρουσιάζει το Εθνικό Θέατρο την Τετάρτη στο «Θέατρο Πέτρας» και το Σάββατο στο ανοιχτό θέατρο Ξουριχτίου στο Πήλιο σε μετάφραση-δραματουργία-σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή, σκηνικά Μανόλη Παντελιδάκη, κοστούμια Ντένης Βαχλιώτη, μουσική Θοδωρή Οικονόμου, στίχους Αφροδίτης Μάνου, χορογραφίες Φωκά Ευαγγελινού.

    Η Σοφία Φιλιππίδου μιλάει για τη συμμετοχή της στην παράσταση: «Μια πρόταση από το Εθνικό για την Επίδαυρο σ' έναν πρωταγωνιστικό ρόλο είναι ιδιαίτερα σημαντική. Την αποδέχθηκα με σοβαρότητα και ευθύνη. Η παράσταση είναι φιλόδοξη και πραγματικά, έβαλα τα δυνατά μου για να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις, και της παράστασης, και του ρόλου μου. Πρόκειται για έναν "θεατρικό αγώνα" που συνθέτει την τραγωδία, την κωμωδία και τον φλύακα, δηλαδή την παρωδία της τραγωδίας. Η σχέση μου με την κωμωδία είναι γνωστή στον κόσμο. Μ' ενθουσιάζει να καταπιάνομαι με την κωμικότητα αλλά και με το "γελοίο" της τραγικής φύσης του ανθρώπου. Την τραγωδία πάλι την αγαπώ ως το ύψιστο ποιητικό ελληνικό θέατρο που μέσω αυτού ο άνθρωπος πλησιάζει τον θεό και τον μύθο. Είναι εκπληκτικό ότι για θέματα που απασχολούν σήμερα την Ελλάδα και την ανθρωπότητα μίλησαν πριν 2.500 χιλιάδες χρόνια οι έλληνες ποιητές και φιλόσοφοι. Πιστεύω ότι υπάρχει μια μικρή πιθανότητα-ελπίδα, διερχόμενοι από την κρίση, να σπάσουμε τις φόρμες που μας παγίδεψαν εδώ και να βρούμε το μονοπάτι προς τη χαρά της δημιουργίας, τη χαμένη την αθωότητα και -γιατί όχι;- προς την Ουτοπία που δεν είναι παρά η αναζήτηση της ευτυχίας».

    Εκτός από τη Σοφία Φιλιπιπίδου παίζει μια πλειάδα από παλιούς και νέους ηθοποιούς: Νένα Μεντή, Νίκος Κουρής, Τάνια Τρύπη, Ελένη Κοκκίδου, Μάκης Παπαδημητρίου, Λαέρτης Μαλκότσης, Ευαγγελία Μουμούρη, Θανάσης Αλευράς, Σωκράτης Πατσίκας, Αλκηστις Πουλοπούλου, Φοίβος Ριμένας, Μαργαρίτα Λουμάκη, Αγορίτσα Οικονόμου, Γιώργος Δεπάστας, Δημήτρης Τσέλιος, Δήμητρα Σιγάλα, Χρήστος Σπανός, Τζένη Διαγούπη, Ελένη Βεργέτη, Κλειώ-Δανάη Οθωναίου, Μίνως Θεοχάρης, Νάντια Κοντογεώργη, Ηρώ Μπέζου, Σπύρος Ανδρεόπουλος, Αγγελος Τριανταφύλλου, Σπύρος Κυριαζόπουλος, Αντώνης Πασβάντης, Δημήτρης Καπετανάκης, Νεφέλη Κουρή.

    Η ΦΩΝΗ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

    ΠΡΕΜΙΕΡΑ μεθαύριο στη Λαμία από το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης με την «Ανθρώπινη φωνή» του Ζαν Κοκτό σε μετάφραση Μάριου Πλωρίτη, σκηνοθεσία Γιάννη Ιορδανίδη, σκηνικά Λαλούλας Χρυσικοπούλου, κοστούμια Ελένης Δουνδουλάκη.

    Στο έργο, που πρωτοανεβάστηκε το 1930 στην Κομεντί Φρανσέζ, με ερμηνεύτρια την Μπερτ Μποβί κι αργότερα με την Άννα Μανιάνι και την Ινγκριντ Μπέργκμαν, μια γυναίκα μάς μιλάει για τον έρωτα, τη μοναξιά, την εγκατάλειψη, την προδοσία, το ψέμα και την αλήθεια, την απόγνωση, τη λατρεία, το πάθος, την απόρριψη, το αδιέξοδο των σχέσεων.

    Η παράσταση είναι μια θεατρική-μουσική σύνθεση κειμένων του γάλλου δραματουργού, που, εκτός από την «Ανθρώπινη φωνή», περιλαμβάνει τέσσερα μονόπρακτα και μικρά αποσπάσματα από άλλα έργα όπως «Ο ωραίος αδιάφορος» (γράφτηκε για την Εντίθ Πιαφ), «Η ψεύτρα» (γράφτηκε για τον Ζαν Μαρέ), «Στο πανηγύρι» κ.ά.

    Πρωταγωνιστεί η Κερασία Σαμαρά και συμμετέχει ο Αλέξανδρος Νταβρής. Στο πιάνο συνοδεύει ο Νικόλας Μπράβος.

    Η παράσταση, που θα περιοδεύσει σ' όλη την Ελλάδα, αφιερώνεται στην Ελλη Λαμπέτη, που με την ερμηνεία της σφράγισε αυτά τα κείμενα.

    ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ

    ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ και την Πέμπτη η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου παρουσιάζει στο πλαίσιο του Φεστιβάλ των Φιλίππων στο Απεντομωτήριο, την παράσταση «Οι Ελαφροΐσκιωτοι» του Αλ. Παπαδιαμάντη.

    Η σκηνοθέτρια της παράστασης, Μαριτίνα Πάσσαρη, σημειώνει: «Με το πρώτο έτος της Σχολής του Εθνικού Θεάτρου αρχίσαμε να δουλεύουμε τον Οκτώβριο δοκιμάζοντας τεχνικές αυτοσχεδιασμού. Στο δεύτερο εξάμηνο έφερα στην τάξη ένα κείμενο για τα φαντάσματα στον Σέξπιρ και ξεκινήσαμε μια καινούρια σειρά αυτοσχεδιασμών σε μικρά κείμενα του "Αμλετ", σε μετάφραση Χειμωνά. Η ιδέα αυτή των φαντασμάτων με οδήγησε να επιλέξω ως αφετηρία της παράστασης το όχι πολύ γνωστό διήγημα του Παπαδιαμάντη "Οι Ελαφροΐσκιωτοι". Δουλέψαμε ξανά ομαδικά και αυτοσχεδιαστικά. Προσπαθήσαμε να μεταφέρουμε στη σκηνή το ενδιαφέρον του μαθήματος και της πρόβας, την ελευθερία, τη συγκέντρωση, τις στιγμές που ξεπερνάμε τις δυνατότητές μας και αποκαλύπτουμε μια πιο σοβαρή ή πιο αστεία προσέγγιση του κειμένου, της αφήγησης αλλά και της δικής μας σχέσης μ' αυτό».

    Παίζουν οι σπουδαστές της σχολής Μάνος Βαβαδάκης, Στέλλα Βογιατζάκη, Χαρά-Μάτα Γιαννάτου, Ελλη Ιγγλίζ, Μιχάλης Κίμωνας, Κατερίνα Παπανδρέου, Μάρκος Παπαδοκωνσταντάκης, Αλέξανδρος Φράγκος, Γιώργος Βουρδαμής.

    ΕΥΤΥΧΩΣ ΕΠΤΩΧΕΥΣΑΜΕ

    ΤΟΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟ τίτλο «Ευτυχώς επτωχεύσαμε» έχει η κωμωδία που παίζεται την Τετάρτη και την Πέμπτη στο «Θέατρο Κήπου» στη Θεσσαλονίκη, βασισμένη σε μια ιδέα του Παύλου Μάτεση και του Φώτη Σπύρου, ο οποίος ανέλαβε και τη σκηνοθεσία. Τη μουσική γράφει ο Θοδωρής Οικονόμου, τους στίχους ο Παναγιώτης Μπρατάκος, τα σκηνικά είναι του Βλάση Βαλεντίνου Βαλάση, τα κοστούμια της Ελένης Ψύρρα και οι χορογραφίες της Ελενας Γεροδήμου.

    Ενας θίασος της συμφοράς, χωρίς μέσα αλλά με όρεξη και φαντασία, «προσπαθεί» να δώσει μια παράσταση «κωμωδίας» αλλά απόψε όλα θα πάνε στραβά. Με χιούμορ και τη βοήθεια του κοινού όμως συνεχίζουν ακάθεκτοι. Ετσι η παράσταση εξελίσσεται σε ξεχωριστή εμπειρία, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα κι όλο το παρασκήνιό της.

    Παίζουν οι Σοφία Βογιατζάκη, Φώτης Σπύρος, Κάτια Νικολαΐδου, Πρόδρομος Τοσουνίδης, Πατρίκιος Κωστής, Σόλωνας Τσούνης, Μπίλιω Κωνσταντοπούλου, Διονύσης Κλαδής, Βαγγέλης Δαλλές.

    Βιβλίο

    Ο ΑΓΡΑΦΟΣ ΝΟΜΟΣ 

    ΤΗΣ ΒΕΝΤΕΤΑΣ

    ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΞΥΡΙΤΑΚΗΣ

    «Λόγω τιμής»

    (εκδ. Μελάνι)

    «ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ». Αυτήν τη λέξη χρησιμοποιούν στην Κρήτη όταν μιλούν για τη βεντέτα, αποδίδοντας έτσι ακριβέστερα το διπλό περιεχόμενο της κρητικής εκδίκησης ως μιας αυστηρά οικογενειακής υπόθεσης και ως μιας συμπεριφοράς που επιβάλλεται από το χρέος για την προστασία της οικογενειακής τιμής. Κι αυτό ακριβώς το φαινόμενο εξετάζει στο «Λόγω τιμής» (εκδ. Μελάνι) ο ηρακλειώτης νομικός Δημήτρης Ξυριτάκης, εστιάζοντας σε αξιομνημόνευτες υποθέσεις από τα δικαστικά χρονικά.

    Ο άγραφος νόμος της εκδίκησης -ο «γρικιωμός» όπως αναφέρεται στον «Ερωτόκριτο»- έχει πολύ βαθιές ρίζες στο νησί. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Ξυριτάκη, «δεν αποτελεί πάντοτε εκδήλωση βαρβαρότητας»: είναι ένα είδος εθιμικά θεσπισμένης αυτοδικίας, γράφει, που μολονότι δεν συνάδει με τον σύγχρονο τρόπο απονομής δικαιοσύνης, συναντά «σχεδόν ανεπιφύλακτη αποδοχή» στους ορεινούς κτηνοτροφικούς οικισμούς των Χανίων, του Ρεθύμνου και του Ηρακλείου... Η πρώτη βεντέτα που ο ίδιος μνημονεύει εκτενώς είναι εκείνη που ξέσπασε τον Αύγουστο του '55 στα Βορίζα, ένα χωριό στην νοτιοανατολική πλαγιά του Ψηλορείτη, πεντακοσίων κατοίκων εκείνη την εποχή, σε μια στιγμή που όλοι σχεδόν συμμετείχαν στη γιορτή του Αγίου Φανούριου, καταναλώνοντας απίστευτες ποσότητες κρασιού. Το κακό, ζήτημα να διήρκεσε δύο ώρες, και ο απολογισμός του βαρύς: δεκατέσσερις τραυματίες και έξι νεκροί...

    Ανάμεσα στα φονικά που έγιναν στον συμβολικά φορτισμένο χώρο των δικαστηρίων, θα συναντήσουμε κι εκείνο που συνέβη στο Πταισματοδικείο του Περάματος του 1969, με θύμα έναν κάτοικο των Ανωγείων και θύτη έναν κάτοικο των Ζωνιανών, η ανάμνηση του οποίου συνεχίζει ώς τις μέρες μας να δηλητηριάζει τις σχέσεις των δύο χωριών - εξ ου και η σφοδρή αντίδρασή τους να συνενωθούν διοικητικά κατά την εφαρμογή του «Καποδίστρια». Η απελευθέρωση της Κρήτης από τους Γερμανούς, επίσης, έδωσε το σύνθημα για πλήθος εκδικητικών πράξεων που ήταν ανέφικτο να τελεστούν επί Κατοχής. Οι τελευταίες είχαν συνήθως μεικτό χαρακτήρα. Παράδειγμα, η περίπτωση του Χαράλαμπου Γιανναδάκη, ήρωα της αντίστασης με συμμετοχή στη Μάχη της Κρήτης, που σκοτώνοντας τον «Τζουτζουρούκο», δεν εκδικούνταν μόνο τον φονιά του αδελφού του, αλλά ταυτόχρονα τιμωρούσε κι έναν από τους μεγαλύτερους προδότες στην ευρύτερη περιοχή του Ηρακλείου.

    Στα πλοκάμια της κρητικής βεντέτας είχε μπλεχτεί κι ο Πάτρικ Λη Φέρμορ, διαβάζουμε, ο μεγάλος αυτός φιλέλληνας που απεβίωσε πρόσφατα. Τέλη του '42, αρχές του '43, κι ενώ η ομάδα του βρισκόταν σε κατάσταση επιφυλακής εν όψει γερμανικής επίθεσης, ένα από τα πρωτοπαλίκαρά της, ο Γιάννης Τσαγκαράκης, έπεσε θύμα ανθρωποκτονίας εξ αμελείας. Και χρειάστηκαν δεκαετίες, μαζί με κάμποσα δώρα εκ μέρους του Λη Φέρμορ, για να καμφούν οι εκδικητικές διαθέσεις των συγγενών του θύματος απέναντί του... Μια άλλη, τέλος, υπόθεση «μετακατοχικών λογαριασμών» που αναφέρεται στο βιβλίο, είναι εκείνη του Μικρασιάτη και σημαντικού αγωνιστή της αντίστασης Αναστάση Μπουτζαλή, ο οποίος αποπειράθηκε να σκοτώσει τον αρχηγό των κομμουνιστών στο Ηράκλειο, Γιάννη Ποδιά, επειδή κάποιοι επιτήδειοι του υπέβαλαν την παραπλανητική πληροφορία ότι ο τελευταίος είχε αποπλανήσει την κόρη του. Ο τραυματισμός του Ποδιά προκάλεσε θυελλώδεις αντιδράσεις στους κόλπους της αριστεράς και τελικά ο Μπουτζαλής, επίσης εν μέσω θυελλωδών αντιδράσεων, καταδικάστηκε από Εκτακτο Στρατοδικείο σε θάνατο κι εκτελέστηκε.

    Με έντονη πολιτική δράση από τα φοιτητικά του χρόνια στη Νομική Αθηνών, ο Δημήτρης Ξυριτάκης φυλακίστηκε επί χούντας, διαδέχτηκε τον Αλέξανδρο Παναγούλη στην ηγεσία της νεολαίας της ΕΔΗΝ το 1976 και έκτοτε, παράλληλα με τη δικηγορία, δεν έπαψε να δημοσιεύει άρθρα και μελέτες, ανάμεσα στις οποίες και η βραβευμένη «Ξαναδιαβάζοντας τον Καζαντζάκη». Διόλου τυχαίο που στο «Λόγω τιμής», αφιερώνει ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στον «Καπετάν Μιχάλη», χωρίς να προσπερνά τα μυθιστορήματα της Ρέας Γαλανάκη («Ο αιώνας των λαβυρίνθων») και της Ιωάννας Καρυστιάνη («Κοστούμι στο χώμα») που επίσης διαχειρίζονται το κρητικό αυτό έθιμο.

    ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΗ ΜΑΣΣΑΛΙΑ

    ΖΑΝ-ΚΛΟΝΤ ΙΖΟ

    «Η Τριλογία της Μασσαλίας»

    (εκδ. Πόλις)

    ΣΗΜΕΙΟ αναφοράς για τους λάτρεις των νουάρ, η «Τριλογία της Μασσαλίας» του Ζαν-Κλοντ Ιζό βρίσκει ξανά μια θέση στις προθήκες, επιτρέποντας σε μια νέα γενιά αναγνωστών ν' ανακαλύψει, συγκεντρωμένα σ' έναν τόμο, τα τρία κορυφαία μυθιστορήματα του γάλλου συγγραφέα που μας σύστησαν οι εκδόσεις «Πόλις» λίγο πριν από το θάνατό του, το 2000, από καρκίνο, σε ηλικία μόλις 55 ετών: «Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας», «Το τσούρμο» και «Solea» (μετ. Ρ. Σωμερίτης, Α. Εμμανουήλ). Και στα τρία πρωταγωνιστεί ο ευαίσθητος επιθεωρητής Φαμπιό Μοντάλ, βέρος Μαρσεγέζος όπως κι ο πνευματικός του πατέρας, διαποτισμένος από τις μυρωδιές της μούχλας και της αλμύρας που αναδίδει το μεγάλο μεσογειακό λιμάνι, επιφορτισμένος με την τήρηση της τάξης στα πλημμυρισμένα από μετανάστες προάστιά του, και αρκούντως υποψιασμένος για τις αμαρτίες όλων των φυλών που συνυπάρχουν σ' αυτό το σταυροδρόμι πολιτισμών, το αποκαλούμενο -αλίμονο- και «γαλλικό Σικάγο» λόγω της μακράς του παράδοσης στο οργανωμένο έγκλημα.

    Γιος ενός ιταλού μπάρμαν και μιας ισπανίδας μοδίστρας, ο Ζαν-Κλοντ Ιζό αποφοίτησε από τεχνική σχολή μεταλλουργών, έκανε το στρατιωτικό του στο Τζιμπουτί, προσχώρησε στο γαλλικό Κ.Κ., εργάστηκε ως αρχισυντάκτης και αρθρογράφος της αριστερής «Λα Μαρσεγέζ» και έπειτα από είκοσι χρόνια αφοσίωσης στον κομμουνισμό και τη δημοσιογραφία, έπιασε να ταξιδεύει και να γράφει σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Ωσπου, το 1995, βρέθηκε στο επίκεντρο ενός εκδοτικού φαινομένου, καθώς, από τα δεκάδες νουάρ που κυκλοφορούσαν από τον «Γκαλιμάρ» εκείνη τη χρονιά, μόνο το δικό του, το «Μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας» έγινε μπεστ-σέλερ, και μάλιστα εν μέσω άφθονων εγκωμίων από τους λογοτεχνικούς κριτικούς.

    Κρίση, ανεργία, ανασφάλεια, ναρκωτικά, μαφιόζικες πρακτικές με ευρωπαϊκές διασυνδέσεις, τεράστια πολεοδομικά συγκροτήματα βυθισμένα στη μιζέρια, άραβες και μαύροι μετανάστες που παρά τη γαλλική τους υπηκοότητα νιώθουν εσαεί καταδικασμένοι στο κοινωνικό περιθώριο, διαπλεκόμενοι πολιτικοί, ακροδεξιά μορφώματα, φανατικοί ισλαμιστές, ρατσιστικές επιθέσεις, ξενοφοβικές προκαταλήψεις... Γι' αυτά μιλάει ο Ιζό, δανείζοντας τη φωνή και τα προσωπικά του διλήμματα στον μοναχικό επιθεωρητή Μοντάλ.

    Ο τελευταίος έχει δει τους παιδικούς φίλους να πληρώνουν με τη ζωή τους τα πάρε δώσε τους με τον υπόκοσμο, έχει δει κάμποσες παλιές του αγάπες να τον εγκαταλείπουν, ενώ κι η καριέρα του στο αστυνομικό σώμα ήταν σαν μια σκάλα που την κατέβαινε ανάποδα, εξαιτίας της ανιδιοτέλειας και του ρομαντισμού του. Εραστής της τζαζ, της ποίησης, του ψαρέματος, των λιτών γεύσεων, του παστίς και του καπνού, αξιολάτρευτος μέσα στη μελαγχολία, τις αμφιβολίες και τη νοσταλγική διάθεσή του, το alter ego του Ιζό δεν σταματάει με τον τρόπο του ν' αναρωτιέται: Πώς μπορούμε να οργανωθούμε, ηθικά και πρακτικά, για να παραμείνουμε άνθρωποι μπροστά στο μίσος και τη βία; Πώς μένει κανείς πιστός σε αξίες όπως η φιλία, η συντροφικότητα, η εντιμότητα μέσα σ' έναν κόσμο άδικο, άγριο και διεφθαρμένο;

    Ολοκληρώνοντας τη μαρσεγέζικη τριλογία του, ανάμεσα σ' εκείνους που οδηγούσε στον θάνατο ο Ιζό ήταν κι ο Μοντάλ ο ίδιος. «Υποψιάζομαι», γράφει ο Ρ. Σωμερίτης στο επίμετρο της έκδοσης, «πως ο συγγραφέας δεν είχε τόσο την πρόθεση να σεβαστεί τα πρότυπα του ρομάν νουάρ, όσο να μας στείλει ένα ακόμα, προσωπικό όμως πλέον, έμμεσο και διακριτικό μήνυμα: χάνομαι!... Αυτό το μήνυμα συνοδεύει, και δεν είναι ασφαλώς τυχαίο, το άλλο, το γενικό, το άμεσο, που τόσο έντονα μας μεταδίδει το «Solea»: Χανόμαστε. Το διεθνές πια και οργανωμένο έγκλημα σε μια ήδη παγκοσμιοποιημένη κοινωνία έχει εισβάλει στις δημοκρατίες μας, έχει κυριεύσει τις οικονομίες μας, έχει προωθήσει τη γενίκευση της διαφθοράς παντού, σε όλα τα επίπεδα. Σε πλήρη συνεργία, ακούσια και κυρίως εκούσια, με την πολιτική και οικονομική "νομιμότητα"...»

    Κοινωνική τοιχογραφία όπου η μαυρίλα εναλλάσσεται με την τρυφερότητα και τα πιο ποταπά εγκλήματα με τα υψηλότερα ιδανικά, η «Τριλογία της Μασσαλίας» δεν εξασφαλίζει απλώς μερικές ώρες ευχάριστης ανάγνωσης. Μας ωθεί να προβληματιστούμε και για όσα συμβαίνουν γύρω μας, με οδηγό έναν αλησμόνητο ήρωα, που, είτε γυρεύει εκδίκηση είτε απόδοση δικαιοσύνης, κουβαλά μέσα του έναν όλο και πιο δυσεύρετο ουμανισμό.

    Β' ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΝΟΥ

    «ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ της ύφεσης και της καταστροφολογίας ξεκινά ένα λογοτεχνικό φεστιβάλ, και μάλιστα στην περιφέρεια, γεγονός που το καθιστά πράξη ηρωική» σχολίαζε πέρσι η Ερση Σωτηροπούλου, με αφορμή τη σύναξη που οργάνωνε ο εκδότης του περιοδικού «δέκατα» και ποιητής Ντίνος Σιώτης στη γενέτειρά του, την Τήνο, φέρνοντας σ' επαφή μια πλειάδα ελλήνων συγγραφέων με ξένους ομοτέχνους τους, όπως η καναδή ποιήτρια Αν Κάρσον, ο περουβιανός πεζογράφος Σαντιάγκο Ρονκαλιόλο ή ο Γάλλος Πιέρ Ασουλίν. Και να που χάρη στον ΟΠΑΠ που το στηρίζει οικονομικά, το Λογοτεχνικό Φεστιβάλ της Τήνου διοργανώνεται και φέτος από τις 18 έως τις 30 Ιουλίου, στη Χώρα, τον Πύργο και το Βωλάξ, παρουσία δεκαεπτά συγγραφέων από έντεκα χώρες.

    Ανάμεσα στους προσκεκλημένους ξεχωρίζει ο πληθωρικός, εκκεντρικός και πολυβραβευμένος ισπανός δημιουργός Φερνάντο Αραμπάλ, γεννημένος το 1932 στη Μελίγια κι εγκατεστημένος στο Παρίσι από τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Ενας παλιός φίλος του Πικάσο, του Νταλί, του Μπέκετ και του Ιονέσκο με πάνω από εκατό θεατρικά έργα στο ενεργητικό του (βλ. «Φάντο και Λις», «Νεκροταφείο αυτοκινήτων», «Πικ - Νικ στο μέτωπο», «Η κηδεία της σαρδέλας» κ.ά.) αλλά και μυθιστορήματα, νουβέλες και ποιητικές συλλογές. Αναμένονται επίσης οι Σαάντι Γιουσέφ (Ιράκ), Γιαχσίν Γουάνγκ (Κίνα), Τζέφρι Κάρσον (ΗΠΑ), Τόμικα Μπάγισιτς (Κροατία), Βίντα Ογκνιένοβιτς (Σερβία), Μέρι Ο' Μάλεϊ (Ιρλανδία), Αμίρ Ορ (Ισραήλ) και Φερεϊντούν Φαριάντ (Ιράν). Από ελληνικής πλευράς, στο φεστιβάλ συμμετέχουν οι Γιάννης Δάλλας, Δημήτρης Καλοκύρης, Δήμητρα Κολλιάκου, Τεύκρος Μηχαηλίδης, Ιωάννα Μπουρατζοπούλου, Δημήτρης Νόλλας και Πέτρος Τατσόπουλος.

    ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

    ΜΑΡΩ ΒΑΜΒΟΥΝΑΚΗ

    «Ο ερωτευμένος Πολωνός»

    (εκδ. Ψυχογιός)

    Μια διάσημη θεατρική ηθοποιός, λίγο πριν από την παράσταση του «Καλοκαίρι και καταχνιά» όπου πρωταγωνιστεί, εξαφανίζεται. Κι ούτε οι έρευνες της αστυνομίας, ούτε οι ενέργειες των συγγενών της κι εκείνες των τηλεοπτικών εκπομπών καταφέρνουν να εξιχνιάσουν το μυστήριο της απουσίας της. Αυτοκτόνησε; Δολοφονήθηκε; Ή μήπως η τυχαία συνάντησή της μ' έναν άντρα από την Πολωνία την μεταμόρφωσε, μ' αποτέλεσμα να τον ακολουθήσει αφήνοντας πίσω την προηγούμενη ζωή της; Η δημοφιλής συγγραφέας αντιπαραθέτει την φανερή και την κρυφή ιστορία μιάς γυναίκας σαν δυό ξεχωριστά επίπεδα ύπαρξης με τη δική τους αλήθεια το καθένα, σ' ένα μυθιστόρημα που μιλά γιά την επιτυχία, το ταλέντο, τον έρωτα και την θηλυκή φύση.

    ΒΑΣΩ ΚΙΝΤΗ

    (επιστημονική επιμέλεια)

    «Φιλοσοφία και τέχνη»

    (εκδ. Οκτώ)

    Η φιλοσοφία άλλοτε κοιτάζει με αλαζονεία την τέχνη, κι άλλοτε την παρακολουθεί από κοντά, όχι μόνο διεκδικώντας έναν ρόλο πλάι της αλλά αποτελώντας και συστατικό της στοιχείο. Πολλά σύγχρονα καλλιτεχνικά έργα δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν δίχως τη φιλοσοφία που τα διαπερνά, τα δικαιολογεί και τα ερμηνεύει. Την παραπάνω σύμπραξη επιχειρούν ν' ανιχνεύσουν οι συγγραφείς του τόμου -Β Κιντή, Κ. Μπαντινάκη, Κ. Παπαγεωργίου, Φ. Ζήκα, Ε. Φιλιππάκη, Σ. Βιρβιδάκης- αναφερόμενοι μεταξύ άλλων στην εικαστική χρήση του γραπτού λόγου, στην αξία της εννοιολογικής τέχνης, στις σχέσεις τέχνης και συναισθήματος, καλλιτεχνικής δημιουργίας και επιστήμης.

    ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΛΥΚΑΡΗΣ

    «Το ρομάντζο

    των καθαρμάτων»

    (εκδ. Καστανιώτη)

    Μπράβοι και νονοί της νύχτας, λαϊκοπόπ αοιδοί και στριπτιζέζ, ναρκομανείς και μαχαιροβγάλτες, εκδότες, πολιτικοί και δημοσιογράφοι αμφιβόλου ηθικής... Ιδού οι πρωταγωνιστές αυτού του ερωτικο-αστυνομικού ρομάντζου που φιλοδοξεί να δώσει μια συμπυκνωμένη εικόνα της Ελλάδας της νύχτας όπως διαμορφώθηκε τις δυο τελευταίες δεκαετίες τόσο την πρωτεύουσα όσο και στην επαρχία. Μια μαύρη κωμωδία γραμμένη εν θερμώ από ένα παλιό στέλεχος του αντιδικτατορικού αγώνα που θέλησε να υπογράψει με ψευδώνυμο το παρθενικό του μυθιστόρημα.

    ΣΤΕΛΛΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

    «Εξοδος προς την Καππαδοκία»

    (εκδ. Το ροδακιό)

    Δέκα άνθρωποι, με διαφορετικές καταβολές ο καθένας τους, ξεκινούν από την Αθήνα με προορισμό την Καππαδοκία. Αλλος γιά να συναντήσει τον τόπο που γνώρισε μέσα από τα παραμύθια της γιαγιάς του, άλλος για να εξερευνήσει μια terra incognita, άλλος γιά να ξαναπιάσει το νήμα των παιδικών του χρόνων, δεκαετίες μετά την βίαιη διακοπή του.

    Γεννημένη στην Καβάλα και με σπουδές κοινωνιολογίας και πολιτικών επιστημών στο Λονδίνο, η συγγραφέας πρωτοεμφανίστηκε το 1996 από τον ίδιο οίκο, με τη νουβέλα «Τότε τον είδα για πρώτη φορά». Κι επιστρέφει μ' ένα μυθιστόρημα επικεντρωμένο στις ρευστές ταυτότητες και τις ρευστές πατρίδες, την περιπλάνηση και την παραπλάνηση, την ατομική και τη συλλογική ξενιτιά.

    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ

    «Η Ελλάδα και οι Αγγλοι»

    (εκδ. του Εικοστού Πρώτου)

    Ιστορικός ερευνητής με διδακτορικό στις Σπουδές Πολέμου από το King's College, ο Π. Δημητράκης βάζει στο μικροσκόπιο τις λεπτομέρειες της βρετανικής πολιτικής και διπλωματίας απέναντι στους έλληνες βασιλείς, αρχής γενομένης από τον Οθωνα, αντλώντας υλικό από το Φόρεϊν Οφις, από ελληνικά και αμερικανικά διπλωματικά αρχεία, από πρόσφατα δημοσιευμένα απομνημονεύματα καθώς και από αρχεία μυστικών υπηρεσιών. Προσβάσιμο σ' όσους ενδιαφέρονται για την ελληνική και βρετανική ιστορία καθώς και για τη μοίρα των μοναρχιών στον σύγχρονο κόσμο, το βιβλίο δίνει έμφαση στην ιδιαίτερη σχέση του οίκου των Ουίνδσορ με τον οίκο των Γλύξμπουργκ από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου μέχρι το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1967.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Θέατρο
«Το θέατρο είναι γιατρός»
Ο Γκάτσος ενώνει το σήμερα με το χθες
(Νεο)χάπενινγκ και δημόσια κουλτούρα
Δύο κόσμοι αντιμέτωποι
Θρίαμβος στο Ολντ Βικ, sold out στην Επίδαυρο
Δουλεύοντας χωρίς κρατική βοήθεια
Μουσική
«Μας μάθατε την εξέγερση»
Βομβαρδίζοντας με ροκ τις τράπεζες
Με σημαία τα τραγούδια διαμαρτυρίας
Όπερα
«Ναμπούκο» με πολιτικό παρελθόν
Κινηματογράφος
Στην άκρη της ροζ γραμμής
Με τη ματιά της αθωότητας
Αρχαιολογία
Τα γκράφιτι της αρχαιότητας
Βιβλίο
Τολμώντας στην κρίση
Το βιβλίο σε πτώση
Στην όχθη της λίμνης
Από το σκοτάδι στο φως
Ένα Σιμενόν πρόσωπο
Άλλες ειδήσεις
Ο Οδυσσέας στην πατρίδα του