Έντυπη Έκδοση

Διεθνή

Αντι-Στίξεις

  • Ιταλία: ο τρόμος της ευρωζώνης

    Δεύτερο πακέτο λιτότητας και περικοπών για τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος ψήφισε σε δυο μήνες η ιταλική Βουλή -ένα τον Ιούλιο, έπειτα από τηλεφώνημα της Ανγκελα Μέρκελ, και τώρα δεύτερο, με παραινέσεις της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας.

    Αυτό το τελευταίο τέσσερις φορές το πετσόκοψε ο χρυσοκάνθαρος πρωθυπουργός Μπερλουσκόνι. Πάντα υπέρ των υψηλών εισοδημάτων, φυσικών υποστηρικτών του, και ασφαλώς για την ευμάρεια των επιχειρήσεών του. Ο μεγάλος ασθενής, η Ιταλία, υποφέρει πολλαπλώς. Δεν είναι μόνο η οικονομική κακοδαιμονία που ταλανίζει το λαό. Είναι και το πολιτικό της πρόβλημα. Η κυβέρνηση, συνασπισμός δεξιών και ακροδεξιών σχηματισμών, από τον Δεκέμβριο κυβερνά με πλειοψηφία 3 εδρών. Ο βίος και η πολιτεία του πρωθυπουργού, που η περιουσία του υπολογίζεται σε 9 δισεκατομμύρια δολάρια, οι ανοιχτοί λογαριασμοί του με τη Δικαιοσύνη δεν θα ήταν ανεκτά σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Το 2009 ο ίδιος είχε πει πως σε διάστημα 20 ετών έχει εμφανιστεί στο δικαστήριο 2.500 φορές σε 106 δίκες που του κόστισαν κάπου 200 εκατομμύρια ευρώ. Κατηγορείται για χίλια δυο: από φοροδιαφυγή, απάτη και δωροδοκία μέχρι εξώθηση ανηλίκων σε πορνεία. Μέχρι στιγμής με νομικίστικα κόλπα και δικαιολογία τα πρωθυπουργικά του καθήκοντα δεν έχει κάτσει για τα καλά στο σκαμνί. Αλλά η κατάσταση της Ιταλίας που, όπως βεβαιώνει το Ινστιτούτο Bruegel των Βρυξελλών, ορισμένοι δείκτες της είναι χειρότεροι από της Ελλάδας, τρομοκρατεί πλέον την ευρωζώνη.

    Η σχεδόν μηδενική ανάπτυξη εδώ και δυο δεκαετίες της τρίτης σε μέγεθος οικονομίας στη ζώνη του ευρώ είναι βάρος που δεν θα αντέξει ο μηχανισμός διάσωσης αν η Ρώμη χρειαστεί να προσφύγει σ' αυτόν. Το δημόσιο χρέος της, 120% του ΑΕΠ και ύψους σχεδόν 2 τρισεκατομμυρίων ευρώ, βρίσκεται κατά 50% σε ξένα χέρια, βεβαιώνει το ΔΝΤ. Σ' αυτό οφείλει και τη σχετική οικονομική ευρωστία της. Τα ιταλικά κρατικά ομόλογα είναι η τρίτη στον κόσμο μεγαλύτερη αγορά ομολόγων. Τις τελευταίες δεκαετίες, σημειώνει σε αφιέρωμά του ο «Economist», η Ιταλία ζει στον απόηχο ενός οικονομικού θαύματος που έληξε στη δεκαετία του '70. Θα μπορούσε να συνεχίσει έτσι, σ' ένα περίεργο κράμα φτώχειας και άνεσης. Αυτό φαίνεται να συμβαίνει τώρα.

    *Η πατρίδα του Δάντη αποφεύγει την κόλαση γιατί έχει κάποιες ανεξάντλητες πηγές: τον τουρισμό της, που κάθε χρόνο προσελκύει πάνω από 42 εκατομμύρια επισκέπτες, και τις εξαγωγές της. Από το 1992 ώς το 2008 που ξέσπασε η κρίση, η Ιταλία είχε πρωτογενές πλεόνασμα κι αυτός ήταν ο λόγος που η οικονομία της δεν υπέφερε όσο άλλες στην ευρωζώνη. Κατάφερνε να μειώνει το δημοσιονομικό της έλλειμμα. Οι τράπεζές της δεν είχαν τοξικά προϊόντα. Τρεις από αυτές μάλιστα, Unicredito, Intesa San Paolo, Capitalia, είναι ανάμεσα στις μεγαλύτερες της Ευρώπης. Ωστόσο από το 2008 ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας επιβραδύνεται ταχύτερα από τον μέσο όρο της ευρωζώνης. Οι εξαγωγές είναι ακόμα σε καλά επίπεδα - Benetton, Prada, Gucci FIAT, Ferrari επικρατούν στις αγορές. Αλλά παρότι είναι η 6η βιομηχανική δύναμη παγκοσμίως, το 2005 εμφανίζει έλλειμμα και στο εμπορικό της ισοζύγιο.

    Ο tempora!

    Τα μέτρα για το δημοσιονομικό έλλειμμα είναι κατά 60% φορομπηχτικά. Προβλέπουν αύξηση του ΦΠΑ από 20 σε 21%, ενώ μειώνουν τις συντάξεις καταργώντας τα χρόνια που είχαν υπολογιστεί από πανεπιστημιακές σπουδές και στρατιωτική θητεία (καμία σύγκριση με τις καθ' ήμας αφαιμάξεις!). Αφήνουν τα μεγάλα εισοδήματα ανεξέλεγκτα, ενώ επιβάλλεται φόρος αλληλεγγύης 3% σε αποδοχές άνω των 300.000 ευρώ το χρόνο. Ο Λούκα Μοντετζέμολο, πρόεδρος της Ferrari, απαιτεί να πληρώσει υψηλότερους φόρους και κατακεραυνώνει τον πρωθυπουργό: «Ζητήστε πρώτα από αυτούς που έχουν». Σύνταξη στα 65 αντί στα 60 θεσπίζεται στον ιδιωτικό τομέα από το 2014. Η Ιταλία παραλύει από διαδηλώσεις και απεργίες. Η χώρα περνά τη χειρότερη κρίση μεταπολεμικά. Αλλά ελπίδα υπάρχει. Αύξηση του ιταλικού ΑΕΠ κατά 0,5% ώς 0,8% για το 2011 και 0,5% για του χρόνου προβλέπουν ΟΟΣΑ, Bankitalia και ΔΝΤ. Τη βαθιά ύφεση της Ιταλίας θα την πληρώσει πολύ ακριβά η ευρωζώνη, προειδοποιεί ο ΟΟΣΑ.

    Ομως

    Ο Μπερλουσκόνι με τη δημοτικότητά του στο ναδίρ, 22,7% από 70% κάποτε, δεν ακούει ούτε τους στενότερους συνεργάτες του που του έχουν έτοιμη «στρατηγική εξόδου»: «Δεν φεύγω! Νομίζετε πως η μέγκενη εναντίον μου έτσι θα χαλαρώσει; Αν αφήσω την εξουσία, αυτοί θα με πάνε κατ' ευθείαν στη φυλακή».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Τουρκία
Βολές Ερντογάν στον Ασαντ
Ισραήλ
Περισσότεροι στρατιώτες στη Δυτική Οχθη
Ρωσία
Διάσπαση στη ρωσική «Δίκαιη/Δεξιά Υπόθεση»
Γ.Γ. της Αραβικής Λίγκα
«Αποκλείεται σύρραξη για την Παλαιστίνη»
Συρία
Δεκαπέντε νεκροί στη Συρία. Φεύγουν οι Αμερικανοί
Κόσοβο
Πέρασε του Θάτσι
Δανία
Αναζητούνται ισορροπίες στη νέα κυβέρνηση της Δανίας
Άλλες ειδήσεις
Διαμαρτυρία Ισραήλ προς Αίγυπτο