Έντυπη Έκδοση

Ελλάδα

Αντί-παρά-Θέσεις

  • Νεο-συντηρητική ανασύνταξη (2)

    Μνημόνιο κι άγιος ο Θεός. Συμπεριφορά ευπειθούς έναντι δανειστών ΔΝΤ και Ενωσης. Κεραυνοί εναντίον της κοινωνίας που αγανακτεί. Προβολή της θεωρίας των «δύο άκρων», με άλλοθι την αναχαίτιση της βίας, αλλά με πλήρη ανοχή απέναντι στη βάναυση οικονομική και καθεστωτική βία. Μόνιμη επωδός οι δήθεν ευθύνες της κοινωνίας για τη σημερινή κατάσταση, όπως συνοψίζεται στην αθλιότητα του «Μαζί τα φάγαμε» και λειτουργεί αθωωτικά για τα κόμματα εξουσίας και ενοχοποιητικά για την κοινωνία...

    Ταυτόχρονα: τοτέμ ο ευρωπαϊσμός. Υμνοι και θριαμβολογίες για τον -αποδεδειγμένα ολέθριο- «εκσυγχρονισμό». Ξυραφιές στις έννοιες του έθνους και της πατρίδας. Αποθέωση της παγκοσμιοποίησης. Δυσανεξία προς οτιδήποτε απειλητικά ανατατικό (ποιος θα ξεχάσει τι έσερναν στον Τσάβες;). Μόνιμη υπεροψία, αφόρητος διδακτισμός και εστετίστικη μέθη. Και, βέβαια, πιασάρικες βολές εναντίον του λαϊκισμού -μόνιμη καραμέλα στα χείλη τους- εσχάτως, δε, και του εθνολαϊκισμού, σε μια στείρα και άσαρκη αντιγραφή επείσακτων εννοιών...

    Ιδού το προφίλ της πολύφημης Κεντροαριστεράς, όπως την εννοούν οι ποικιλώνυμοι του οξειδωμένου σημιτισμού, ικανή μερίδα της ΔΗΜΑΡ και «πλήθος» επίδοξων σωτήρων που αναδείχτηκαν στις φάτνες του «εκσυγχρονισμένου» ΠΑΣΟΚ... Αφετηρία και ιδεολογική μήτρα ο «εκσυγχρονισμός» και η δήθεν εποποιία του. Με μόνιμες παρωπίδες και βολικό βουλοκέρι στ' αυτιά τους, επιχειρούν να ανασυστήσουν καταδικασμένους μύθους εισηγούμενοι μια νέα, σοσιαλδημοκρατική ευτοπία. Ομως η πραγματικότητα τους αφοπλίζει:

    - Οταν το κοφτερό ευρώ τσάκιζε τα πλευρά της χώρας, καθηλώνοντας τις εξαγωγές και τον τουρισμό, εκείνοι πανηγύριζαν για το «μέγα επίτευγμα». Τώρα που σχεδόν σύσσωμη η Ευρώπη -δεξιοί και σοσιαλιστές- λέει ότι δεν έπρεπε να μπει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη, αυτοί σιωπούν αιδημόνως.

    - Οταν η οικονομία βυθιζόταν, εκείνοι μιλούσαν για «ισχυρή οικονομία» και θριαμβολογούσαν μαζί με τους κυβερνώντες για τους ρυθμούς ανάπτυξης κι ας οφείλονταν αποκλειστικά στα ολυμπιακά έργα.

    - Οταν ο κόσμος ρίχτηκε στα δάνεια που έδιναν αφειδώς και πιεστικά ημέτερες τράπεζες και ξένοι δανειστές, εκείνοι μιλούσαν για το θαύμα της οικονομίας. Σήμερα καταφέρονται λάβροι εναντίον της κοινωνίας και της χώρας επειδή ζούσε μια ψεύτικη δανεική ευμάρεια!

    - Οταν ο «εκσυγχρονισμός» δεν άγγιζε σχεδόν τίποτε από τα κακώς κείμενα, εκείνοι θριαμβολογούσαν βλέποντας δραστικές μεταβολές και ανακαίνιση του κράτους. Ακόμη χειρότερα: Σήμερα που οι μεταβολές αυτές επιχειρούνται βιαίως και δεν αφορούν μόνο στον κρατικό ερειπιώνα, αυτοί ανακαλύπτουν με καθυστέρηση ότι τίποτε δεν είχε γίνει τόσες δεκαετίες από τα κόμματα εξουσίας.

    - Και, βέβαια, όταν η χυδαία εξουσία ωθούσε την κοινωνία στην αγχόνη του Χρηματιστηρίου, εκείνοι έκλειναν τα μάτια στο μεγάλο έγκλημα, μιλώντας για το Χρηματιστήριο με όρους προπαγανδιστικής αθλιότητος. Οτι τάχα η ραγδαία άνοδος αποτύπωνε τον δυναμισμό της οικονομίας.

    Ασφαλώς, ουδέν αμιγές. Φρέσκιες προτάσεις διαχειριστικού τύπου και καλές προθέσεις δεν λείπουν από κάποιους πρωταγωνιστές της λεγόμενης Κεντροαριστεράς. Ωστόσο ο πυρήνας των απόψεων και των ιδεών τους δεν αποτελεί παρά μια βολική, συστημική εναλλακτική. Ερήμην της κοινωνίας. Και εναντίον αυτής...

  • Πιο πολύ (φόρος) και πεθαίνεις!

    Ούτε να το είχαν σχεδιάσει: στον Σεπτέμβριο «ποντάρουν» στο υπουργείο Οικονομικών για να καλύψουν την «τρύπα» από τα έσοδα στους άμεσους φόρους...

    Από άρθρο  του Βαγγέλη Δουράκη  στο Matrix24.gr

    Και από αυτό το μήνα και μετά τα ειδοποιητήρια αρχίζουν να πέφτουν «βροχή». Κάτι σαν τα πρωτοβρόχια. Και το στοίχημα που βάζουν είναι πράγματι ριψοκίνδυνο (...).

    Το φθινόπωρο θα είναι «βαρύ»: χιλιάδες νοικοκυριά θα χρειαστεί να βρουν και επιπλέον χρήματα για να εξοφλήσουν και τον Φόρο Ακίνητης Περιουσίας που τους αναλογεί για το 2013. Στο τέλος του μήνα και αφού ολοκληρωθεί η υποβολή των Ε9 θα ξεκινήσει η εκτύπωση των εκκαθαριστικών για τον ΦΑΠ 2013.

    Συνολικά αναμένεται να σταλούν περίπου 500.000 ειδοποιητήρια, από τα οποία θα εισπραχθούν 550 εκατ. ευρώ. Αλλο ένα πλήγμα θα δεχτεί ο οικογενειακός προϋπολογισμός και το τελευταίο δίμηνο της χρονιάς:

    «Βαρύ» χαράτσι και μάλιστα εφάπαξ θα κληθούν να πληρώσουν χιλιάδες ιδιοκτήτες αυτοκινήτων μεγάλου κυβισμού: βάσει των σχεδιασμών του υπουργείου Οικονομικών, ο φόρος πολυτελείας που επιβλήθηκε σε αυτοκίνητα άνω των 1.929 κυβικών θα αποσταλεί στους υποχρέους «πακέτο» με τα τέλη κυκλοφορίας το τελευταίο δίμηνο της χρονιάς.

    Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Οτι το τελευταίο δίμηνο του έτους, όσοι είναι κάτοχοι Ι.Χ. αυτοκινήτων άνω των 1928 κ.εκ. θα πρέπει πληρώσουν συνολικά υπέρογκα ποσά, αφού η «λυπητερή» που τους περιμένει θα ξεκινά από 947 και θα φτάνει έως και τα 5.140 ευρώ!

    Βάλτε τα τώρα κάτω και υπολογίστε: πόσα μπορεί να αντέξει ένα νοικοκυριό; Ακόμη και εκείνοι που έχουν καταφέρει να διατηρήσουν αξιοπρεπείς μισθούς εν μέσω κρίσης είναι μαθηματικά βέβαιο πως θα λυγίσουν.

    Και μέσα σε όλα έχεις την τρόικα να πιέζει για είσπραξη των φόρων: Από πού; Πιο πολύ (φόρος) πεθαίνεις...

  • Η κρίση στην παγκόσμια οικονομία

    «Κι όμως, το σκάφος της παγκόσμιας οικονομίας συνεχίζει να κλυδωνίζεται επικίνδυνα. Για τρεις κύριους, κατά τη γνώμη μου, λόγους.

    Ο Γιώργος Μαραγκός στο «Εθνος» (16/9/2013) * Ο Γιώργος Μαραγκός στο «Εθνος» (16/9/2013) * Ο πρώτος συνδέεται με την ίδια την έννοια και τα όρια των ρυθμιστικών παρεμβάσεων. Ο,τι συμβαίνει με ένα γυάλινο σκεύος που σπάει, ισχύει και για την παγκόσμια οικονομία που ξέφυγε από την κοίτη της: όσο αποφασισμένος και επιδέξιος και να είναι ο τεχνίτης που θα ασχοληθεί μαζί της, είναι σχεδόν αδύνατο να επανέλθει σε ισορροπία μόνο με θεσμικές κινήσεις, χωρίς αλλαγή συνηθειών και νοοτροπίας, που απαιτούν όμως αρκετό χρόνο και ισχυρή πολιτική βούληση.

    Ο δεύτερος λόγος έχει σχέση με την αντίσταση, έμμεση ή άμεση, των λεγόμενων αγορών: πίεση μέσω λόμπι για λείανση, καθυστέρηση ή εξουδετέρωση μεταρρυθμίσεων, διαφορετικές αντιλήψεις εθνικών οικονομικών συστημάτων (περίπτωση τραπεζικής ένωσης και φόρου χρηματοπιστωτικών συναλλαγών), διαρκής ανακάλυψη νέων τρόπων για την επίτευξη κερδών ή την παράκαμψη κανόνων (κατακόρυφη αύξηση σκανδάλων και οικονομικών ατασθαλιών).

    Τέλος, κερασάκι στην τούρτα των δυσκολιών, η διαφορά κουλτούρας, αντιλήψεων και συμφερόντων ανάμεσα στις αναπτυγμένες και τις αναπτυσσόμενες οικονομίες, αλλά και ανάμεσα στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

    Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν τον δικό τους ρυθμό, κάνουν τις δικές τους μεταρρυθμίσεις (νόμος Ντοντ-Φρανκ) και συχνά φρενάρουν τις προσπάθειες κοινών ρυθμίσεων (στα κρίσιμα πεδία των εμπορικών συναλλαγών, των παράγωγων προϊόντων και των ανταλλαγών πληροφοριών μεταξύ των ρυθμιστικών Αρχών)».

  • Ο Αλιέντε και το σήμερα

    «Η κατάκτηση της εξουσίας από τη μαρξιστική κυβέρνηση Αλιέντε δείχνει και τα όρια της δημοκρατικής μετάβασης μέσα στη διεθνή συγκυρία της ανήσυχης δεκαετίας του '70.

    Το σοσιαλιστικό όραμα του Αλιέντε δεν είχε καμία σχέση με τις κοινωνίες σοβιετικού τύπου, την κρατικοποίηση της οικονομίας και την απονέκρωση της δημοκρατίας, αντιθέτως διατήρησε μέχρι το τέλος την πίστη του στο δημοκρατικό σύνταγμα και τις ελευθερίες. Επιχείρησε να ηγεμονεύσει πολιτικά, αλλά σε μία εποχή που ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός, όταν δεν μπορούσε να εμποδίσει την άνοδο αριστερών ή απελευθερωτικών κινημάτων με τις υποχθόνιες μεθόδους της CIA, κατέφυγε στην ανοικτή εκτροπή με την επιβολή στρατιωτικών καθεστώτων.

    Πολιτικές και κοινωνικές συμμαχίες, εδραιωμένες όχι μόνο στην εργατική τάξη, αλλά και στα μεσοστρώματα, δηλαδή τον κόσμο της εργασίας με την ευρεία έννοια του όρου. Προγραμματική συμφωνία βαθιών δομικών αλλαγών που ανοίγουν τον δρόμο της μετάβασης στον σοσιαλισμό, με ταυτόχρονη, όμως, εμβάθυνση των δημοκρατικών θεσμών.

    Και βεβαίως όχι βολονταρισμός, αλλά κατανόηση των ορίων που θέτει η συγκυρία, διεθνής και εσωτερική, προκειμένου να αναλαμβάνονται έγκαιρα πρωτοβουλίες αλλαγής του συσχετισμού δυνάμεων που να διασπούν τις συμμαχίες του αντιπάλου και να διευρύνουν τις συμμαχίες του συνασπισμού εξουσίας της Αριστεράς, προκειμένου να διαμορφώνεται πραγματικό πλειοψηφικό ρεύμα στην κοινωνία.

    Υπό αυτή την προοπτική, το εγχείρημα Αλιέντε μάς αφορά και σήμερα, αλλιώς είναι ένα σημαντικό ιστορικό συμβάν που αφορά τους ιστορικούς ή τη μνήμη μας. Οχι πως η μνήμη είναι αμελητέα, αλλά...».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Κύπρος
Πίθηκος δάγκωσε πέντε γυναίκες
Κομπίνα εις βάρος ανέργων
Διαθεσιμότητα
Χημική καταστολή σε ειρηνική διαμαρτυρία
Μαζική απεργία εναντίον της διαθεσιμότητας
Μέχρι 100% συμμετοχή η απάντηση στην κυβέρνηση
«Εχει διαφορά αυτή η πορεία, είμαστε όλοι εδώ»
Υπουργείο Υγείας
Κυνήγι για παράνομες αποκλειστικές νοσοκόμες
Συγκοινωνίες
Πιο τσουχτερές οι συγκοινωνίες
Τοπική Αυτοδιοίκηση
Φθινοπωρινό αντάμωμα με τον Εγκέλαδο
Νοσοκομεία
Αντεπίθεση γιατρών του «Ωνασείου» στα περί χρηματισμού
Αστυνομικό ρεπορτάζ
Με πριόνι εκδικήθηκε τη γιαγιά του!
Δικαστικό ρεπορτάζ
Ανέσυραν τη δικογραφία για τα 500 χαμένα παιδιά
Ανθρώπινα
Μαγικοί μουσικοί αυλοί και ηχοχρώματα
«Labor improbus omnia vincit*»