Έντυπη Έκδοση

Ελλάδα

Ημουν κι εγώ εκεί

  • Πού 'σαι Θανάααση;

    Στις 30 Σεπτεμβρίου συμπληρώθηκαν 10 χρόνια από τον θάνατο της Κάλιας. Πήγα στο Κοιμητήριο Παπάγου να της πάρω λίγα λουλούδια, να ανάψω το καντήλι και να της πω ότι δεν πέρασε μέρα που να μην τη σκεφτώ.

    Εκεί που καθάριζα το μνήμα και τακτοποιούσα τα λουλούδια, ένα απότομο κορνάρισμα με έκανε να τρομάξω. Είχα κλείσει το μικρό δρομάκι όπου ήταν ο τάφος της, και οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να περάσουν για να πάνε στον «δικό τους». Αμέσως, έτρεξα και μετακίνησα το αυτοκίνητό μου.

    Και τότε, μόνο, πρόσεξα ότι ο οδηγός του άλλου αυτοκινήτου, ενός σκούρου μπλε Audi Α6, ήταν ένας Φιλιπινέζος, ότι στο πίσω κάθισμα καθόταν μια κυρία, από αυτές που λέμε «καθωσπρέπει», μαζί με την περίπου 15-17 χρόνων κόρη της, και ένα τρισχαριτωμένο σκυλάκι κανίς, που μετά από λίγα λεπτά διαπίστωσα ότι φορούσε και μία ωραιότατη ροζ και λευκή κορδέλα γύρω από τον λαιμό και το φωνάζανε «Μπούμπη».

    Ο Φιλιπινέζος στάθμευσε λίγο πιο πέρα και, μόνος αυτός, βγήκε από το αυτοκίνητο. Πήγε σε έναν από τους τάφους εκεί, και άρχισε, όπως εγώ πρωτύτερα, να περιποιείται τα λουλούδια, να ανάβει το καντήλι, και να ανάβει τα καρβουνάκια για να λιβανίσει. Η «καθωσπρέπει κυρία» μιλούσε στο κινητό και έλεγε σε μια φίλη της ότι «είναι τα τρίχρονα του Θανάση σήμερα, και ήρθα να του ανάψω ένα κερί», η κόρη της είχε ακουστικά στο αφτί και ίσως να άκουγε από το i-pod της το τελευταίο χιτ της Lady Gaga, και το σκυλάκι έκανε τσαχπινιές γύρω από τον Φιλιπινέζο, που άκουσα να τον φωνάζουν Μπέντζαμιν.

    Η παράσταση διήρκησε περίπου 15 λεπτά. Μάνα και κόρη δεν βγήκαν καθόλου από το αυτοκίνητο. Ο Μπέντζαμιν τέλειωσε τις δουλειές του, μάζεψε τον «Μπούμπη», και έφυγαν όλοι από εκεί που 'ρθαν.

    Δεν άντεξα, και πήγα στον τάφο του Θανάση. Θα πρέπει να ήταν ο άνδρας της «καθωσπρέπει κυρίας», ο πατέρας της μικρής. «Στρατιωτικός», έγραφε στην πλάκα. Θανών 30 Σεπτεμβρίου 2007, ετών 57 ο καημένος.

    Η Εκκλησία λέει ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε τους πεθαμένους μας. Να τους κάνουμε μνημόσυνα, να περιποιούμαστε τους τάφους τους και να προσευχόμαστε γι' αυτούς. Διότι, όπως λένε οι Γραφές, οι πεθαμένοι μας αναπαύονται όταν τους μνημονεύσουμε, και, εάν είναι να κερδίσουν κάποτε τη Βασιλεία των Ουρανών, θα είναι γιατί ο Θεός εισάκουσε τις προσευχές όλων όσοι μείναμε πίσω.

    Ο προσφιλής μας Θανάσης, σκέφτηκα, θα πρέπει, επομένως, να είναι ήσυχος και αναπαυμένος εκεί που είναι. Ας είναι καλά ο Μπέντζαμιν που, εκτός του ότι μας καθαρίζει τα σπίτια, προσέχει τα παιδιά μας, τα πάει στα ιδιαίτερα και στον γιατρό, φροντίζει τους ηλικιωμένους μας, βγάζει βόλτα το σκύλο, μας κάνει τα ψώνια, ποτίζει τον κήπο, ετοιμάζει το εξοχικό, εκτός όλων αυτών, και άλλων τόσων, φροντίζει και για τη σωτηρία της ψυχής των αποθανόντων μας. Αμήν!

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Τσάινα Τάουν της Αθήνας
Μπίζνες και κόλπα στην ελληνική Τσάινα Τάουν
Ερευνα
Ποια επαγγέλματα έχουν μέλλον
Θεοδόσης Πελεγρίνης
Ενας πρύτανης στο σανίδι
Σπύρος Κιτσινέλης:
«Δεν βλέπουν φως οι νέοι επιστήμονες στην Ελλάδα»
Παραπέμπονται 4 αστυνομικοί
Το ξύλο βγήκε από το... Τμήμα
Υγεία
Εκπτώσεις στην Υγεία
Προστασία περιβάλλοντος
Βροχή τα πρόστιμα
Από το "Ε" της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας
Κι αν φύγουν;