Έντυπη Έκδοση

Το γκραφίτι είναι ο Γουόρχολ του σήμερα

Βρίσκεται ο Μπάνκσι, ο διασημότερος γκραφιτάς του πλανήτη στην Αθήνα; Η απάντηση είναι αρνητική. Κάποιες στιγμές, χθες το μεσημέρι το ενδεχόμενο πέρασε πάντως από το μυαλό μας, καθώς μιλούσαμε με τον κυπριακής καταγωγής, Βρετανό γκαλερίστα, Στιβ Λαζαρίδη.

«Γιατί να μην πουλάνε τα έργα τους οι γκραφιτάδες;», αναρωτιέται ο Στιβ Λαζαρίδης. «Με αυτή τη λογική θα έπρεπε να ασχολούνται με το γκραφίτι μόνο τα πλουσιόπαιδα». «Γιατί να μην πουλάνε τα έργα τους οι γκραφιτάδες;», αναρωτιέται ο Στιβ Λαζαρίδης. «Με αυτή τη λογική θα έπρεπε να ασχολούνται με το γκραφίτι μόνο τα πλουσιόπαιδα». Επί χρόνια, δεκάδες άνθρωποι στη Μεγάλη Βρετανία πίστευαν άλλωστε ότι αυτός είναι ο Μπάνκσι. Δικαίως, αφού ήταν ο μόνος άνθρωπος που τον εκπροσωπούσε στον έξω κόσμο. Ηταν το «προσωπείο», η «μάσκα» τού πάντοτε ακριβοθώρητου και σούπερ σταρ σήμερα καλλιτέχνη της street art.

Τα τελευταία δύο χρόνια ο γκαλερίστας Στιβ Λαζαρίδης δεν εκπροσωπεί τον Μπάνκσι. Ηρθε η στιγμή να χωρίσουν ήρεμα οι δρόμοι τους. Η φήμη του Μπάνκσι εκτινάχθηκε στα ύψη και ο Στιβ Λαζαρίδης, με αρκετά χρήματα στον τραπεζικό του λογαριασμό, άνοιξε τρεις σικ γκαλερί στην καρδιά του Λονδίνου. Κάποιοι κατηγορούν τον Μπάνκσι ότι «ξεπούλησε» την επαναστατικότητα της τέχνης για να ικανοποιήσει τις ορέξεις των σταρ του Χόλιγουντ και των διάσημων συλλεκτών που αγοράζουν μανιωδώς τα έργα του. Ο Στιβ Λαζαρίδης, ακόμα και με την ιδιότητα του γκαλερίστα, δηλώνει υποστηρικτής των «Outsiders», των δημιουργών που «δεν φτιάχνουν έργα για να τα κρεμάσει ένας εκατομμυριούχος στο σαλέ του στην Ελβετία, αλλά βρίσκονται ακόμα στον δρόμο για να μεταδώσουν το μήνυμα τους».

«Outsiders. Η τέχνη στον δρόμο» είναι και ο τίτλος του βιβλίου, που επιμελήθηκε και κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο». Με αυτή την ευκαιρία ήρθε ο Στιβ Λαζαρίδης στην Αθήνα. Η καλαίσθητη, κυρίως φωτογραφική έκδοση περιλαμβάνει προκλητικά, αμφιλεγόμενα έργα των καλλιτεχνών της μετα-Μπάνκσι εποχής, που αν και συνεχίζουν να εκθέτουν σε δημόσιους χώρους (δρόμους, τρένα κ.α.) διατηρούν σχέσεις και με εναλλακτικές γκαλερί.

Οι περισσότεροι καλλιτέχνες της έκδοσης κατάφεραν να καταξιωθούν χωρίς να ακολουθήσουν την πεπατημένη και τους κανόνες των καθιερωμένων γκαλερί. Ανάμεσά τους βρίσκονται ο 3D Robert Del Naja, ο οποίος εκτός από γκραφίτι καλλιτέχνης είναι και μουσικός του διάσημου συγκροτήματος Massive Attack και η κολεκτίβα Faile, που τον Μάιο του 2008 ζωγράφισε μία από τις εξωτερικές όψεις της λονδρέζικης Τέιτ Μόντερν.

Μαζί με το βιβλίο του Στιβ Λαζαρίδη, οι εκδόσεις «Μεταίχμιο» κυκλοφορούν και μια εντυπωσιακή έκδοση με την «Ελληνική Σκηνή» του γκραφίτι, που επιμελήθηκε ο Ελληνας γκραφιτάς, Κυριάκος Ιωσηφίδης. Εκτός από δεκάδες φωτογραφίες της τέχνης του δρόμου, που βρίσκεται διάσπαρτη στην Αθήνα, υπάρχει και μια καταγραφή της σχετικά μικρής ιστορίας του κινήματος στην Ελλάδα.

Ο Στιβ Λαζαρίδης δήλωνε χθες ενθουσιασμένος από το υψηλό επίπεδο της ελληνικής τέχνης του δρόμου και ανυποπομονούσε να τελειώσει η δημοσιογραφική συνάντηση για να εξερευνήσει την πόλη. Εντυπωσιακή θεωρεί και τη δυνατότητα που έχουν ακόμα οι Ελληνες δημιουργοί να κάνουν τόσο μεγάλης κλίμακας έργα στον δημόσιο χώρο. Στη Βρετανία... δε συμφέρει. Αν συλληφθείς μπορεί να μπεις φυλακή μέχρι και δύο χρόνια.

«Αυτοί που αγόραζαν πριν από δεκαετίες Αντι Γουόρχολ και Μπασκιά, αγοράζουν σήμερα γκραφίτι. Το πάθος του κόσμου είναι πρωτοφανές», επιβεβαιώνει ο Λαζαρίδης, που δέχτηκε ένα καταιγισμό ερωτημάτων για την εμπορική κατεύθυνση της τέχνης του δρόμου. Χωρίς να χάσει ούτε λεπτό το χαμόγελό του, απάντησε: «κάποιοι καλλιτέχνες κάνουν διαφορετικά έργα από αυτά του δρόμου, όχι όμως πιο ανώδυνα και τα εκθέτουν σε γκαλερί. Δεν καταλαβαίνω, όμως, γιατί δεν πρέπει να πουλάνε τα έργα τους. Πώς θα επιβιώσουν; Με αυτή τη λογική θα έπρεπε να ασχολούνται με το γκραφίτι μόνο τα πλουσιόπαιδα. Εξαρτάται βέβαια πώς κάθε καλλιτέχνης μπαίνει στην αγορά. Παντού υπάρχουν μαλάκες...».

- Ποιος είναι τελικά ο Μπάνκσι;

Σε αυτό το ερώτημα ο Στίβ Λαζαρίδης αρνείται πεισματικά να απαντήσει. Γνωρίζει, όμως, πολύ καλά γιατί πέτυχε ο Μπάνσκι. «Εκτός από καλός καλλιτέχνης, ήταν αρκετά παραγωγικός τη στιγμή που οι μεγάλες εφημερίδες και τα περιοδικά τον ανακάλυψαν. Επαιζε στα δάχτυλα τη νέα τεχνολογία και αξιοποίησε το Διαδίκτυο για να διαδώσει σε όλο τον κόσμο τη δουλειά του. Εκατομμύρια μάτια είδαν τα έργα του, γι' αυτό σύντομα άρχισε να πουλάει 50.000 λίρες, έργα που κόστιζαν αρχικά 20». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Ο σχιζοφρενής Σάκης με το ταψί
Εικαστικές... εξεγέρσεις χωρίς διέξοδο
Απο μέρα... σε μέρα
Print on demand
Βιβλία με ένα και μοναδικό αντίτυπο
Φιλοσοφία
Ενα διήμερο για τον Μπαντιού, με τον Μπαντιού
Συνέντευξη: Στιβ Λαζαρίδης
Το γκραφίτι είναι ο Γουόρχολ του σήμερα
Φωτογραφία
Ο Τάκης Τλούπας γύρισε σπίτι
Συνέντευξη: Βίλια Χατζοπούλου
Εθνική εξόρμηση στα... νηπιαγωγεία
Τηλεόραση
Μέρες Πολυτεχνείου
Ιαπωνικά βραβεία στον Αφγανό Οδυσσέα
Οι αποζημιώσεις στην «Ημέρα»