Έντυπη Έκδοση

Ελλάδα

Αντί-παρά-Θέσεις

  • Τοξικοί μύθοι

    Ενας από τους κεντρικούς μύθους που εντέχνως καλλιεργήθηκαν τα τελευταία χρόνια είναι ο υδροκεφαλισμός του κράτους. Τα αχρείαστα πλήθη των δημοσίων υπαλλήλων. Στρατός βολεμένων και τεμπέληδων που ζουν εις βάρος της κοινωνίας, όπως διατείνεται ασύστολα η προπαγάνδα... Δεν είναι ο μόνος μύθος. Αλλά αποτελεί τον βασικό μοχλό της προσπάθειας να υψωθεί εξυγιαντική η συνολικά εγκληματική πολιτική του μνημονιακού Προγράμματος.

    Η επεξεργασμένη προπαγάνδα -θορυβώδης, καταιγιστική και δήθεν αποκαλυπτική- ποντάρει στην παρώθηση βασικών ερωτημάτων στο περιθώριο. Τα καθιστά ήσσονος σημασίας. Σα να παρέλκουν. Οπως, ας πούμε, για το «ποιος ευθύνεται». Οι κατά καιρούς κυβερνώντες; Οι συνδικαλιστές; Η κοινωνία; Οταν το βάρος πέφτει στην έκταση των δήθεν ή των υπαρκτών παθογενών, η λογική επεξεργασία, επομένως και το είδος των αντιδράσεων για τις δήθεν καθαρτήριες επιλογές, εγκλωβίζεται στο αναγκαίον της επιβληθείσης πολιτικής. Ακόμη και όταν αυτή ψεύδεται απροκάλυπτα. Οπως στην περίπτωση του «γιγαντιαίου, άχρηστου κράτους», που πρέπει να ανακαινιστεί.

    Προσφάτως δόθηκε στη δημοσιότητα Εκθεση του ΟΟΣΑ για το εργατικό δυναμικό και την απασχόληση στην κεντρική κυβέρνηση. Με στοιχεία για όλες τις χώρες, με συγκριτικούς πίνακες κ.τ.λ. Φευ! Ουδείς ασχολήθηκε! Ούτε καν η αντιπολίτευση. Κάτι προσπάθησε να πει η ΠΟΕ-ΟΤΑ (οι συνδικαλιστές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση), αλλά ποιος ν' ακούσει. Ο ΣΥΡΙΖΑ έριχνε για πολλοστή φορά την κυβέρνηση και μάλωνε με τον Κεδίκογλου στο καθημερινό πινγκ πονγκ της γελοίας αντιπαράθεσης, η Κεντροαριστερά είχε το νου της στα μεγαλεία της φλυαρίας, ο Καμμένος έλειπε ταξίδι για δουλειές και το ΚΚΕ μονίμως στον κόσμο του... Τα στοιχεία του ΟΟΣΑ είναι συντριπτικά. Αντιγράφουμε:

    * Μόλις το 7,9% του εργατικού δυναμικού της Ελλάδος απασχολείται στην κεντρική κυβέρνηση. Ο μέσος όρος στο σύνολο των χωρών του ΟΟΣΑ είναι 15,5%. Ενώ στις σκανδιναβικές χώρες αγγίζει το 30%.

    * Η Υγεία στη χώρα μας απορροφά το 11,6% του συνόλου των δαπανών, έναντι 14,5% του μέσου όρου. Και η Παιδεία μόλις το 7,9% έναντι 12,5%.

    * Στην Ελλάδα, το ποσοστό των κρατικών δαπανών που κατευθύνεται σε προμήθειες του Δημοσίου είναι 18,9%, όταν ο αντίστοιχος μέσος όρος στον ΟΟΣΑ ανέρχεται στο 29%.

    Και κάτι ακόμη από την ανακοίνωση της ΠΟΕ-ΟΤΑ για το δήθεν υπερδιογκωμένο Δημόσιο: «Τα στοιχεία της Εκθεσης αφορούν μέχρι το 2011 και δεν συμπεριλαμβάνουν χιλιάδες απολύσεις που έχουν γίνει εντός του 2012 και 2013, όπως και το κύμα φυγής από το Δημόσιο»...

    «Αν ένα Πρόγραμμα δεν έχει τη στήριξη του λαού, πολύ απλά δεν θα γίνει τίποτε», δήλωσε προχθές ο υπουργός Οικονομικών της Ιρλανδίας. Αλλά για να 'χει στήριξη, απαιτείται ειλικρίνεια. Χρειάζονται συγκεκριμένα στοιχεία και διαφωτιστική ενημέρωση. Διαφέρει η άρση των υπαρκτών παθογενειών από την εγκληματική κατακρήμνιση... Ο κόσμος καταλαβαίνει το αναγκαίο των αλλαγών, έστω και αν δεν είναι δική του η ευθύνη για την εγκατάσταση και τη μακροημέρευσή τους...

    Οταν όμως ταΐζεις την κοινωνία με τοξικά ψεύδη, προσωρινά την προβληματίζεις και πρόσκαιρα την πείθεις να δεχθεί τις ειδεχθείς «μεταρρυθμίσεις». Αλλά ταυτόχρονα συγκροτείται αθέατα μια καταστροφική δυναμική. Τρέφεται η καχυποψία, ενισχύεται η συνωμοσιολογία και βρίσκει πρόσφορο έδαφος ο λόγος της ευκολίας. Πόσω μάλλον όταν διαπιστώνεται ότι τα ποικιλώνυμα success stories και οι αισιόδοξες εκτιμήσεις έχουν ελάχιστη -ή μηδαμινή- σχέση με την πραγματικότητα...

    Οι μύθοι να 'ναι καλά και όλο κάτι βρίσκει η χορεία των κυβερνώντων για να κερδίζει χρόνο. Οσο η πίκρα και η οργή, η απογοήτευση και η ανασφάλεια καθιζάνουν σαν θολό νερό στο ποτήρι και δεν μεταβάλλονται σε εκρηκτικό υλικό, τόσο θα βολτάρουν άτρωτοι οι κραταιοί μύθοι και θα βουλιάζει πειθήνια στην απελπισία και στην κατάθλιψη η κοινωνία.

  • «Ο Ποιητής της Ελιάς»

    Από κείμενο του Γιάννη Μακριδάκη στο: http://www.thepressproject.gr «(...) Σήμερα ο Ποιητής δεν είναι άνθρωπος πια αλλά άτομο, αναξιοπρεπής υπηρέτης νεκρού αφέντη είναι, προσηλωμένο στην κυκλοφορία του χρήματος γρανάζι και φερέφωνο, δουλεύει αδιαμαρτύρητα όσο το μπουκώνει με λάδι η μηχανή που κατατρώει τα πλάσματα του κόσμου (...)

    Σήμερα ο Ποιητής αντί να εκφράζει αυτά, τα πλάσματα του κόσμου, υμνεί την Ερπύστρια κι αντί να βλέπει Εμπρός, να είναι Προφήτης των Ανθρώπων, είναι μονάχα τωρινός, δέσμιος κουπονιών μισθού και δούλος της κοιλιάς και της αλαζονείας του (...)

    Σήμερα η Ελιά Δέντρο δεν είναι πια αλλά Ντροπή, στο στόμα αναξιοπρεπών υπηρετών νεκρού αφέντη ρόγχος, στη βούληση μεσαζόντων της Ανοησίας και της Ματαιότητας, προσηλωμένων να βγάζουν το Λάδι των Ανθρώπων κάνοντας χάζι αυτοί και γελώντας επί χρόνια εις βάρος τους, τρέφοντας κοιλιές και εγωισμούς (...)

    Τέλος. Σήμερα η Ελιά, η ευλογία της Ανθρωπότητας, έγινε Υβρις μέγιστη, που την αρθρώνουν νεκροζώντανοι αλαζόνες, που τη διαπράττουν αδαείς και ανήθικοι καταναλωτές οτιδήποτε Φυσικού, Πόρων και Αισθημάτων. Μετά απ' αυτή την Υβρη πια άλλη δεν έχει, φτάσανε την κορφή του Πύργου του Σαθρού τους, μόνο ο Τρομακτικός τους για τους ίδιους Εκπεσμός, η Κατακρήμνισή τους απομένει πια για να λάβει το Εργο τους και η "Ζωή" τους Τέλος, να φύγουνε απ' τον Ηλιο μας.

    Διότι ξεχάσανε πως ο μοναδικός ο Ποιητής στο διηνεκές είναι ο Ανθρωπος (...)

    Και τούτος ο Μοναδικός Ποιητής ο Ανθρωπος, πως η Ελιά θέλει Λωλό Αφέντη λέει πια, την έμαθε καλά σε τόσες χιλιετίες, πως την Κλαδεύεις Χαμηλά, ως τον Σταυρό κάθε κάμποσα χρόνια διότι όσο την αφήνεις, εκείνη ακαματεύει και μόνο Ξύλα θρέφει, Καρπό δεν κάνει πια, αρπάζει τώρα ο Ποιητής ο Ανθρωπος λοιπόν, Τέτοιες Εποχές με Κρύο και Ανέχεια, το Πριόνι του και Χυμά απάνω της, κόβει πια τις Κλαδούρες τις παλιές τις δρογκεμένες που έχουνε ρουφήξει και ρουφάνε ακόμα λαίμαργα όλους τους Χυμούς της Γης, κι αφήνει τα Βλαστάρια της τα ολόφρεσκα να βρούνε διάβα σ' Ηλιο κι Ουρανό, να μεγαλώσουν γρήγορα, να δώσουν τον Καρπό τους, να πάει παρακάτω η Ανθρωπότητα μαζί μ' όλη τη Φύση».

  • |Τ|Υ|Π|Ο|Γ|Ρ|Α|Φ|Ε|Ι|Ο|

    «Η ευθύνη της κυρίας Λαγκάρντ» Αρθρο του Ζώη Τσώλη στο «Βήμα της Κυριακής» (15.12.2013)

    Του Γιάννη Δερμεντζόγλου από τον «Ελεύθερο Τύπο» (14.12.2013) Του Γιάννη Δερμεντζόγλου από τον «Ελεύθερο Τύπο» (14.12.2013) «Οι ευρωβουλευτές που είχαν την ευκαιρία να ακούσουν την περασμένη Τρίτη την πρώην υπουργό Οικονομικών των κυβερνήσεων Σαρκοζί στη Γαλλία, τη σημερινή γενική διευθύντρια του ΔΝΤ κυρία Κριστίν Λαγκάρντ, να μιλάει για την ευρωπαϊκή κρίση ίσως έζησαν μοναδικές στιγμές.

    Η κυρία Λαγκάρντ είπε δημόσια δύο αλήθειες σε μία ημέρα. Πρώτα ζήτησε συγγνώμη από την Ελλάδα για τη θανατηφόρα δόση λιτότητας που επέβαλε το Ταμείο με το πρώτο μνημόνιο. "Πρέπει να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας. Πρέπει να αναγνωρίζουμε πότε με πράγματα δεν έχουν εξεταστεί σε βάθος" είπε αναφερόμενη στον λανθασμένο πολλαπλασιαστή με τον οποίο μετρούσαν οι οικονομολόγοι του ΔΝΤ το βάθος της ύφεσης και τις επιπτώσεις των μέτρων λιτότητας στην ελληνική οικονομία.

    Βεβαίως η κυρία Λαγκάρντ, προκειμένου να τηρήσει τα προσχήματα και να μην αναγκαστεί να απομακρύνει τον κ. Πόουλ Τόμσεν από την Ελλάδα, ως όφειλε σε μια χώρα να πληρώνει με αίμα και δάκρυα τα λάθη αυτών που... τη διασώζουν, πρόσθεσε:

    "Ακόμη και στην περίπτωση που το λάθος είχε εντοπιστεί εγκαίρως, οι συστάσεις του ΔΝΤ προς την Ελλάδα θα ήταν ίδιες, αλλά εκτεταμένες σε βάθος χρόνου".

    Ισως όλα αυτά να ανήκουν στο παρελθόν και κανείς να μη χρειαζόταν να τα σκαλίζει, αν το ίδιο το πρόσωπο, η ίδια ομάδα ειδικών, δεν επέμενε ακόμη και σήμερα σε συνταγές λιτότητας. Ο κ. Τόμσεν κάνει το δεύτερο, το ίδιο λάθος, προκαλώντας δικαιολογημένα απορίες και σκέψεις για τη στάση του. Ποιους άραγε εξυπηρετεί;

    Αυτό που ακούστηκε υπέροχο από τα χείλη μιας συντηρητικής πολιτικού είναι η δεύτερη αλήθεια, η ευαισθησία που έδειξε αυτή τη φορά η κυρία Λαγκάρντ απέναντι στους ανέργους όλης της Ευρώπης. "Μπορούμε να πούμε πραγματικά ότι η κρίση είναι πίσω μας, όταν το 12% του ενεργού πληθυσμού είναι άνεργος;" διερωτήθηκε μιλώντας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή.

    Και εμείς αναρωτιόμαστε. Εχει σκεφθεί τι συμβαίνει στην Ελλάδα. Πώς θα βγούμε από τη δική μας κρίση, όταν η ανεργία βρίσκεται στο 27%. Για αυτή την εξέλιξη, την οποία επίσης δεν είχαν προβλέψει τα experts του ΔΝΤ, τι έχει να πει η κυρία Λαγκάρντ;

    Αν η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ απλώς κάνει πολιτική για να επιστρέψει κάποια στιγμή στην πολιτική σκηνή της πατρίδας της, καλύτερα να μη μας πει ξανά τίποτε...».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Ανθρώπινα
Το άστρο των Χριστουγέννων
«Βήματα ιατρικής προόδου στο 19ο αιώνα»
Δικαστικό ρεπορτάζ
Αύριο η δίκη των χρυσαυγιτών για το φόνο του Πακιστανού
ΕΕΔΑ
Προστατέψτε τα ομόφυλα ζευγάρια
ΕΥΑΘ
Αν πουληθεί η ΕΥΑΘ θα πούμε το νερό νεράκι, λέει ο ΣΥΡΙΖΑ
Επιθεωρήσεις/Ελεγχοι
Ξεσκονίζουν τους δημοσίους υπαλλήλους για να βρουν τους.... «ημετέρους»
Περιβάλλον/Υγεία
Αιθαλομίχλη: το νέφος της ανέχειας σκοτώνει
Σχολές/Πανεπιστήμια
Αρχισαν τα μαθήματα, χάνεται το εξάμηνο
Τοπική Αυτοδιοίκηση
Οι δήμοι δίνουν ρεύμα
ΥΠΕΚΑ
Παράνομη υπεραξία πολλών... Αστέρων
Φυτοφάρμακα/Εντομοκτόνα
Τι... μέλι γενέσθαι με τα εντομοκτόνα